บทนำ
#น้องลิพี่เมฆ
.
.
.
(พี่น้องไม่แท้)
.....
โปรย
จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ
#เสือขย้ำเหมียว#
"นอนด้วยกันไม่รู้กี่ครั้งแต่ยังบอกว่าเป็นแค่เพื่อนเนี่ยนะ"
"งั้นกูให้มึงเป็นเฟื่อนก็ได้"
"เฟื่อน...?" เสือมองหน้าพร้อมกับขมวดคิ้วขึ้นอย่างงุนงง "มันแปลว่าอะไรของมึงวะไอ้เหมียว"
"เฟื่อนมันเป็นศัพท์ของคู่จิ้นคู่หนึ่งเว้ย มันมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน" ฉันตอบกลับเสือแบบหน้าตาเฉยพร้อมกับจ้องมองหน้าเขาไปด้วย
"ส้นตีนนี่ไง" เสือยกเท้าขึ้นใส่เกือบจะโดนหน้าฉันแต่ดีที่เขาชะงักไว้ก่อนจะเอาเท้าลง "ไม่เป็นเพื่อน ไม่เป็นเฟื่อนอะไรทั้งนั้นอะ จะเป็น..."
"แต่ก็ไม่เป็นแฟน!" ฉันรีบพูดดักคอขึ้นเสียก่อน
ไอ้นี่!!
แค่มีอะไรกับเสือแค่ครั้ง...สองครั้ง เขาก็จะอยากเลื่อนขั้นมาเป็นแฟนของฉันเสียอย่างนั้น
ไม่มีทางหรอกน่า ไม่หรอก...
#เหมียวจะไม่ยอมเสือ#
บท 1
คำเตือน
เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อาจมีภาพและเนื้อหารุนแรง การใช้ถ้อยคำหยาบคายเกินไปซึ่งไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่านเท่านั้น ตัวละคร สถานที่ ล้วนไม่มีอยู่จริง โปรดอ่านด้วยความบันเทิง หากมีขาดตกบกพร่องประการใด
ต้องกราบขออภัยด้วยค่ะ
นิยายเรื่องนี้ใช้ภาษาวิบัติเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน
สถานที่และเนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้นค่ะ
เนื้อหาเพื่ออรรถรสไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ หรือดูหมิ่นให้เสื่อมเสียใดๆ ทั้งสิ้น
เหมาะสำหรับผู้หื่นที่มีอายุ18ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า18ปีควรได้รับคำแนะนำ
NC เรื่องนี้มีเสียงเอฟเฟค
Chapter 0 : เมา(มันส์)NC+
คลับxxx
ภายในคลับแห่งหนึ่งย่านตัวเมือง มีเสียงเพลงบรรเลงดังกระหึ่มกึกก้องอยู่ภายใน หนุ่มสาวมากหน้าหลายตาต่างพากันดื่มด่ำกับรสสุราและเต้นกันอย่างสนุกสนาน
ตัดมาที่หญิงสาวคนหนึ่งเธอเมาจนไม่ได้สติและกำลังเต้นอย่างเมามันโดยมีชายหนุ่มหน้าตาดีคอยนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง
“วู้ วู้ ซาหนุกจัง” มือข้างหนึ่งชูขึ้นแล้วโบกไปมา อีกมือก็ถือแก้วเหล้าแล้วกระดกเข้าปากเป็นระยะ
“เฮ้อ...” ชายหนุ่มลอบถอนหายใจออกมาแล้วจ้องมองน้องสาวของตนเองอย่างเอือมๆ “เมาหนักแล้ว พี่ว่าเรากลับกันเถอะนะมะลิ” เขาบอกพลางหยิบแก้วเหล้าออกจากมือเล็ก
“ม่ายอาว ลิยังไม่กลับ ลิยังซาหนุกอยู่ เอิ้ก...” หญิงสาวพูดออกมาในสภาพที่เมาแอ๋แล้วยืนเซไปเซมาทำท่าเหมือนจะล้ม
น่าจะปล่อยให้ล้มจริงๆ เลยมะลิเอ๊ย!
“ยืนยังเซขนาดนี้ ถ้าเดินนี่ไม่กลิ้งเลยเหรอฮะมะลิ” ชายหนุ่มพูดพลางโอบเอวคอดให้เข้ามาแนบชิดแล้วประคองไว้ไม่ให้ล้มลงไปที่พื้น “ฉันละเบื่อการเลี้ยงเด็กผู้หญิงจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าแม่ฝากดูคงจะปล่อยให้นอนกลิ้งอยู่ที่นี่ไปแล้ว” ว่าจบก็อุ้มหญิงสาวขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วพาเดินออกมาจากคลับ
“พี่เมฆ...ลิยางม่ายอยากกลับอ่า”
“ต้องกลับแล้ว มันดึกมากแล้วด้วย”
เมื่อเดินมาถึงรถเขาก็ปล่อยตัวเธอลงแล้วเปิดประตูรถ
ออกก่อนจะจับคนตัวเล็กเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ คาดเบลท์ให้เสร็จสรรพ ตนเองก็ขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับแล้วบึ่งรถกลับบ้านในทันที
แต่ในระหว่างทางนั้นก็เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้น เมื่อหญิงสาวปลดสายเบลท์ออกแล้วเอาหน้าล้มฟุบลงที่เป้ากางเกงของชายหนุ่ม เขานั่งตัวเกร็งแล้วตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางทันที
“เฮ้ยมะลิ! เอาหน้าออกไป” เขาบอกกับน้องสาวตัวเองพลางดึงตัวเธอขึ้นมานั่งพิงเบาะตามเดิม “ยัยเด็กบ้าเอ้ย!”
“นี่พี่! พี่เป็นใครกันมาว่าหนูบ้าอะ” หญิงสาวพูดขึ้นแล้วจ้องมองหน้าพี่ชายอย่างเอาเรื่อง “ว่าแต่หล่อจังเลย หุ หุ” เธอเปลี่ยนเป็นชมเขาขึ้นมาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นั่งตัวบิดเป็นเกลียว
“เมาจนจำพี่ชายตัวเองไม่ได้เนี่ยนะ”
“หนูม่ายมีพี่ชาย หนูเป็นลูกคนเดียว เอิ้ก...” พูดออกมาพลางสะอึกไปด้วย “เอ้อ...พี่สุดหล่อหำใหญ่ไหมค้า ฮ่า ฮ่า” เธอถามเขาพลางหัวเราะร่า
“มะลิ!!” เมฆเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงดุดัน “เมาแล้วพูดบ้าๆ นะเราอะ สาบานเลยว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้ดื่มเหล้าและก็จะเป็นครั้งสุดท้ายด้วย ต่อไปนี้พี่ห้ามมะลิมั่วสุมกับของมึนเมาอีกเด็ดขาดเข้าใจไหม”
“ลิม่ายเข้าจายค่า” มะลิพูดต่อต้านออกมาด้วยอาการมึนเมา เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ เมฆ แล้วจ้องมองดูแบบไม่ละสายตา “พี่ชายหล่อเหมือนพี่เมฆเลยอ่า” นิ้วเรียวลากไล้ไปมาบนใบหน้าหล่อเหลา “หนูไม่อยากจะบอก...ว่าหนูแอบชอบพี่ชาย”
เมฆจ้องมองหน้ามะลิกลับ แล้วส่ายหน้าอย่างเอือมๆ นี่
เป็นครั้งแรกที่มะลิได้ดื่มเหล้าและเมาก็จริง แต่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอบอกว่าชอบพี่ชายตัวเอง เพราะเขามักจะได้ยินคำว่าชอบออกมาจากปากน้องสาวตนเองแทบจะทุกวัน
ก็ไม่รู้ว่ายัยเด็กนี่บ้าหรืออะไร รู้ทั้งรู้ว่าเป็นพี่น้องกันมันไม่สามารถมาชอบพอกันได้อยู่แล้ว มันผิดผีปะ...
“เลิกพูดเพ้อเจ้อได้แล้วน่ามะลิ”
อยู่ๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มก็โน้มลงมาที่เป้ากางเกงของเมฆอีกครั้ง ก่อนจะใช้ฝ่ามือเล็กลูบไล้ถูไถท่อนเนื้อผ่านเนื้อผ้า “ลิอยากกินไอ้นี่” ไม่พูดเปล่ามือปลดกระดุมเม็ดบนกางเกงของเขาออก เธอใช้ฟันขบกัดซิปแล้วค่อยๆ รูดลงมาทีละนิด
“เฮ้ยๆ ไม่ได้นะมะลิ ทำแบบนี้ไม่ได้!” เมฆพยายามดันหัวเธอออกแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเธอควักเอาแก่นกายขนาดเกือบหกสิบของเขาออกมาเสียแล้ว
“ใหญ่มากเลยพี่ชาย ลิเคยดูหนังโป๊มา ลิเห็นพวกผู้หญิงเค้าชอบอมไอ้นี่ของผู้ชายอะ ลิไม่เคยทำเลยแต่อยากลองจัง” มือเล็กพยายามกำท่อนให้รอบแต่ก็ดูเหมือนมือเธอจะกำได้ไม่มิดด้วยขนาดที่ใหญ่เกินมาตรฐานไป “แต่มันใหญ่ไป” เธอมองหน้าเมฆแล้วทำตาแป๋วๆ ใส่ “ถ้าหนูทำให้ พี่อย่าไปฟ้องพี่ชายหนูนะ”
“มะลิ นี่พี่เมฆพี่ชายของมะลิไง เพราะฉะนั้นเลิกทำแบบนี้เถอะ เดี๋ยวมันจะมองหน้ากันไม่ติดเอานะ” เมฆพยายามพูดเตือนสติน้องสาวของตนแล้วจับมือเธอที่กำแก่นกายออก
มะลิจ้องมองหน้าเมฆอยู่นานก่อนจะพูดขึ้น “ไม่ใช่พี่เมฆหรอกน่า พี่เมฆเค้าไม่ว่างหรอกค่า เค้าไปอยู่กับแฟนเค้าแล้ว”
พูดพลางทำหน้าบูดบึ้ง แอบชอบพี่ชายตัวเองมันผิดเธอรู้ดี แต่เคยหักห้ามใจให้หยุดรักแล้วมันก็ทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นเธอก็ยังคงยืนกรานที่จะชอบพี่ชายตัวเองเหมือนเดิม ถึงแม้ว่าเราจะเป็นพี่น้องกัน (แท้หรือไม่แท้ก็ยังไม่รู้ รู้แค่ว่าโตมาโดยที่เรามีแม่คนเดียวกันมาตลอด เพราะถามแม่ทีไรก็ไม่เคยจะได้คำตอบ) และถึงแม้เขาจะกำลังคบหาดูใจกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ก็เถอะ
“ดูดีๆ สิ นี่พี่เมฆเองนะมะลิ”
“ถ้ายืนยันว่าเป็นพี่เมฆจริงๆ ลิก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ” มือเล็กกำท่อนเนื้อใหญ่ไว้เต็มไม้เต็มมือ “ลิรักพี่เมฆ” พูดจบเธอก็ทาบทับจูบลงบนริมฝีปากหนาโดยที่เขาไม่ทันจะได้ตั้งตัว
เมฆเองที่ตอนแรกดูเหมือนจะผลักไส แต่อยู่ๆ เขากลับตอบรับจูบของมะลิอย่างว่าง่ายเสียอย่างนั้น
อื้อ...
เสียงครางอู้อี้ภายในลำคอเล็ดลอดออกมา ลิ้นแลกลิ้นสอดแทรกประสานแล้วผลัดกันเลียลิ้มรสความหวานภายในอุ้งปากอย่างดูดดื่มจนมะลิพอใจแล้วเธอจึงยอมถอนริมฝีปากออก
แฮ่ก แฮ่ก
เสียงหอบหายใจถี่ๆ มะลิรีบสูดลมหายใจเข้าออกอย่างรวดเร็วเพราะจูบเมื่อกี้เธอรีบร้อนไปหน่อยทำให้หายใจแทบไม่ทัน มือเล็กรูดท่อนขึ้นลงอย่างช้าๆ ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าถึงกับหน้าเสียแล้วเอ่ยปรามขึ้นอีกครั้ง
“ยะ...หยุดทำแบบนี้นะมะลิ” เมฆพูดเสียงสั่นๆ
“ลิอยากจะลองดูสักครั้ง ขอลิลองกับพี่นะ”
บทล่าสุด
#76 บทที่ 76 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#75 บทที่ 75 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/16[END]
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#74 บทที่ 74 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/15
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#73 บทที่ 73 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/14
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#72 บทที่ 72 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/13
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#71 บทที่ 71 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/12
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#70 บทที่ 70 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/11
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#69 บทที่ 69 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/10
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#68 บทที่ 68 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/9
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026#67 บทที่ 67 จะเป็นแค่เพื่อนจริงดิ/8[NC]
อัปเดตล่าสุด: 4/20/2026
คุณอาจชอบ 😍
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
กับดักรักท่านประธาน
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”













