บทนำ
สิบห้าปีก่อน...พวกเขาไม่กล้ารัก เพราะกลัวสูญเสียความเป็นเพื่อน
สิบห้าปีต่อมา...เมื่อโชคชะตาพาให้กลับมาพบกันอีกครั้ง ความสัมพันธ์ที่เคยหยุดอยู่ตรงคำว่าเพื่อน กลับถลำลึกไปไกลเกินกว่าจะหวนคืน
ทั้งคู่ตกลงว่าจะไม่รัก ไม่ผูกมัด และไม่มีใครเป็นเจ้าของใคร
แต่ใครจะรู้ว่า...เกมรักที่ต่างฝ่ายต่างคิดว่าตัวเองควบคุมได้ กลับมีหัวใจเป็นเดิมพัน
เมื่อกติกาคือใครรักก่อนคนนั้นแพ้ แล้วคนที่ไม่เคยเลิกรักเลย...จะนับว่าแพ้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
บท 1
“คืนนี้คุณเมธัสว่างไหมคะ?”
เสียงหวานของหญิงสาวดังขึ้นภายในห้องทำงานผู้บริหารระดับสูง ชายหนุ่มเจ้าของห้องเอนหลังพิงเก้าอี้หนังราคาแพง ริมฝีปากยิ้มอย่างคนที่รู้ดีว่าตัวเองมีเสน่ห์มากแค่ไหน และเขาใช้เสน่ห์นั้นกับผู้หญิงที่เข้าหาเขาทุกคน
เมธัสไม่ใช่ผู้ชายที่หล่อที่สุดในโลก แต่เขามีบางอย่างที่ทำให้ผู้หญิงยากจะละสายตา รูปร่างสูงสง่า ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาที่ดูเหมือนกำลังหยอกล้ออยู่ตลอดเวลา ประกอบกับฐานะนักธุรกิจหนุ่มผู้ประสบความสำเร็จ ทำให้เขากลายเป็นผู้ชายในฝันของสาว ๆ จำนวนไม่น้อย และที่สำคัญ เขารู้วิธีทำให้ผู้หญิงรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนพิเศษได้อย่างแนบเนียน
“ถ้าผมบอกว่าไม่ว่าง คุณจะเสียใจหรือเปล่า?” ชายหนุ่มหยอดคำหวานตามความเคยชิน
“เสียใจสิคะ อุตส่าห์รอทั้งวัน”
หญิงสาวขยับเข้าใกล้ ส่งสายตาออดอ้อนอย่างมีความหวัง เมธัสหัวเราะเบา ๆ
“คุณมีแชทของผมนี่ครับ ทำไมไม่โทร.ก่อนจะได้ไม่ต้องรอ”
รอยยิ้มบนใบหน้าสวยหวานหุบยิ้มลงทันที แต่ชั่วพริบตาเธอก็กลับมาอ้อนเขาใหม่
“ทั้งไลน์ ทั้งโทร. คุณรับเองที่ไหนละคะ? เลขาฯคุณ บอกแต่ว่าไม่ว่างๆ”
หญิงสาวจงใจโน้มตัวเข้าหาเขา แต่ก่อนที่เธอจะทำอะไรมากไปกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน
ก๊อก ก๊อก!
“คุณเมธัสคะ เจ้าหน้าที่มูลนิธิดอกไม้บาน...มาขอพบค่ะ”
จรี เลขาฯหน้าห้องที่อาวุโสสุดในที่ทำงานเปิดประตูเข้ามารายงาน
ชายหนุ่มชะงักมือที่กำลังหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบ มูลนิธิดอกไม้บาน ชื่อเชยๆ แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ? เขานิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนสีหน้าจะกลับมาเป็นปกติ
“ไม่พบครับ”
“ฉันก็ไม่ได้อยากพบคุณนักหรอก ถ้าไม่จำเป็น!”
เสียงผู้หญิงที่ดังสวนเข้ามาทำให้เมธัสขมวดคิ้ว ประตูเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต หญิงสาวในชุดทำงานทะมัดทะแมงก้าวเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ ใบหน้าสวยคมดูมั่นใจ ดวงตาเป็นประกายท้าทาย จ้องมองเขาเขม็ง บ่งบอกชัดเจนว่าไม่พอใจที่เขาไม่ให้พบ!
เธอหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะทำงาน กวาดตามองชายหนุ่มตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วปรายตามองหญิงสาวที่หน้างออย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนยิ้มเยาะ
“สิบห้าปีผ่านไป ยังเหมือนเดิมไม่มีผิด”
เมธัสค่อย ๆ วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ มองหน้าหญิงสาวที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ส่วนเธอก็ยังไม่มีมารยาทเหมือนเดิม สิรินทร์!”
“อย่างน้อยพวกเราก็ยังมีอะไรที่เหมือนกันอยู่บ้าง แล้วก็...ขอบคุณที่ยังจำชื่อฉันได้!”
สิรินทร์หันไปยิ้มให้หญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาอย่างเป็นมิตร
“ขอโทษนะคะที่ขัดจังหวะ เชิญตามสบายค่ะ ฉันคุยธุระไม่นาน”
หญิงสาวคนนั้นหันมองเมธัสอย่างลังเล
“คุณเมธัสคะ...”
“คุณออกไปก่อน”
“แต่...”
“ผมบอกให้ออกไปก่อนครับ”
น้ำเสียงยังสุภาพ ทว่าชัดเจนจนอีกฝ่ายไม่กล้าต่อรอง หญิงสาวจำต้องหยิบกระเป๋าขึ้นมา ก่อนส่งสายตาไม่พอใจให้สิรินทร์ที่เข้ามาขัดจังหวะแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับจรี
เมื่อประตูปิดลง เมธัสจึงลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับหญิงสาว โดยไม่มีความเกรงใจหรือสุภาพเหมือนกับสาวๆ ที่เขาเคยควง
“มีธุระอะไร?”
สิรินทร์วางแฟ้มลงบนโต๊ะอย่างไม่เกรงใจ
“มาขอเงินค่ะ”
คิ้วเข้มเลิกขึ้นทันที ตบโต๊ะปัง! ด้วยความโมโห
“อะไรนะ?” เสียงนั้นดังลั่นด้วยความไม่พอใจ เลขาฯหน้าห้องของเขาถึงกับแง้มประตูเข้ามาก่อนที่เมธัสจะโบกมือไล่
“เงินบริจาคให้มูลนิธิดอกไม้บาน เรากำลังสร้างศูนย์การเรียนรู้ให้เด็กบนดอย งบประมาณยังขาดอยู่ ฉันเลยมาขอความช่วยเหลือจากคุณ”
เมธัสมองแฟ้มตรงหน้า แล้วผลักมันคืนกลับไปให้หญิงสาว
“แล้วทำไมต้องเป็นฉัน?”
“เพราะคุณรวยไง”
“เหตุผลดีมาก แต่ฉันไม่บริจาค”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้สิรินทร์เม้มปาก เธออุตส่าห์เสียเวลานัดหมาย เตรียมข้อมูลโครงการ และขับรถข้ามเมืองมาเพื่อพบเขา แต่ยังไม่ทันได้อธิบายอะไรครบถ้วน ก็ถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
“คุณยังไม่ทันดูโครงการเลยนะ”
“ไม่จำเป็น ฉันไม่ชอบองค์กรที่เอาความน่าสงสารของคนอื่นมาระดมเงิน แล้วคนบริจาคก็ได้ภาพลักษณ์ว่าเป็นคนดี ส่วนคนที่ลำบากก็ยังลำบากเหมือนเดิม”
สิรินทร์ค่อย ๆ โน้มตัวเข้าไปหาเขาเล็กน้อย เมธัสที่ไม่เคยหลบผู้หญิงถึงกับถอยหลังห่างอย่างไม่รู้ตัว
“คุณเคยไปดูงานของมูลนิธิหรือยัง?”
“ไม่เคย และไม่คิดจะไป”
“ถ้าอย่างนั้น คุณเอาอะไรมาตัดสินคนอื่น?”
“ประสบการณ์”
“หรืออคติ?” สิรินทร์ย้อนทันที
ดวงตาสองคู่สบกัน ไม่มีใครยอมหลบให้ใคร
เมธัสยิ้มมุมปาก แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้ทำให้ใบหน้าของเขาดูเป็นมิตรขึ้นเลย
“รินทร์...เธอหายไปนานจนฉันลืมเธอแล้ว แต่พอกลับมา คำแรกที่เธอให้ฉันคือ ขอเงิน! แล้วเธอคิดว่าไอ้บ้าที่ไหนมันจะให้!”
“ก็ไอ้บ้าอย่างคุณไง..” เขาตะคอกใส่เธอเสียงดัง แต่เธอก็ตะคอกใส่เขากลับไป สายตาของทั้งคู่มองสบกัน
“เลขาฯของคุณบอกฉันว่า คุณไม่ค่อยว่าง และให้เวลาฉันแค่ 10 นาที แล้วจะให้ฉันอารัมบททักทายคุณก่อนเหรอ”
“มันคือมารยาท! เข้าใจคำว่ามารยาทไหมรินทร์...นี่เราไม่เจอกันมานานมากแล้วนะรินทร์! คำทักทายสักคำก็ไม่มี”
“อ้อ...น้อยใจ”
“ใครน้อยใจ?”
“ฉันถอนคำพูดก็แล้วกัน แต่คุณช่วยบริจาคหน่อยนะ ฉันอยากให้คุณช่วยงานนี้จริงๆ”
บทล่าสุด
#75 บทที่ 75 เจ็บและกลัว
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2026#74 บทที่ 74 เหตุหึง
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2026#73 บทที่ 73 คำที่อยากฟัง แต่ไม่มีคำอธิบาย
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2026#72 บทที่ 72 เธอกับเขาและเรา
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#71 บทที่ 71 เธอ...กับเขา
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#70 บทที่ 70 ดอกไม้ช่อนั้น ไม่ใช่ของเขา
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2026#69 บทที่ 69 ฉันแพ้แล้ว
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#68 บทที่ 68 จำเป็นต้องคุย
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#67 บทที่ 67 ฉันไม่มีสิทธิ์ห้าม
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#66 บทที่ 66 ฉันรอคำตอบจากคุณ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ













