บทนำ
ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น ‘เมียเชลย’ ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ
อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย
ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป
ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า
จะไม่ยอมให้หัวใจตัวเอง พ่ายแพ้ให้กับเขาเด็ดขาด
เธอต้องไม่รักเขา เหมือนที่เขาเคยประกาศไว้ว่า
อย่าคิดหวังเป็นเมียเขา เพราะเธอเป็นได้แค่ เมียเชลย ที่เขาไม่มีวันรัก !
บท 1
ประเทศคารัสซีเลีย เป็นประเทศเล็กๆ ตั้งอยู่บนหมู่เกาะแห่งหนึ่งแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ปกครองโดยระบอบประชาธิปไตย โดยมีประธานาธิบดีเป็นผู้นำสูงสุด เมืองหลวงของประเทศคือเมืองคาซาญ่า เป็นพื้นที่ส่วนกลางของประเทศ มีความเจริญเทียบเท่าเมืองหลวงของประเทศอื่นๆ
คารัสซีเลียมีทรัพยากรทางธรรมชาติมากมาย โดยเฉพาะทองคำและเพชร รวมถึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีนักท่องเที่ยวมาจากทั่วโลก เดินทางโดยเรือสำราญมาแวะที่นี่ ทำให้มีความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ มีความเจริญทางเทคโนโลยีไม่แพ้ประเทศใดใด
ทว่า... ในสังคมยังมีกลุ่มผู้ทรงอิทธิพล ที่มีเบื้องหลังเป็นแก๊งมาเฟียใหญ่ สี่แก๊งด้วยกัน ประกอบด้วย แก๊งเลโอปาสคาล มีสัญลักษณ์เป็นสิงโต แก๊งไทก้าซานโตนี่ มีสัญลักษณ์เป็นเสือดาว แก๊งฟินนิกซ์ลาโอญ่า มีสัญลักษณ์เป็นนกฟินนิกซ์ และแก๊งดราก้อนฟิโรเช่ มีสัญลักษณ์เป็นมังกร กลุ่มผู้มีอิทธิพลทั้งสี่แก๊งต่างฝ่ายต่างไม่ยุ่งเกี่ยวกัน อยู่ในเขตการปกครองสี่แคว้นใหญ่ของประเทศ คือ แคว้นปาสคาล แคว้นซานโตนี่ แคว้นลาโอญ่า และแคว้นฟิโรเช่ ดังเป็นชื่อต่อท้ายแก๊งต่างๆ ตามเมืองที่อยู่อาศัย
ณเมืองปาปารัน แคว้นปาสคาล คารัสซีเลีย
คฤหาสน์ตระกูล มาร์เซียอาโน่
ริคคาโด้ และ ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ สองพี่น้องทายาทของตระกูลมาร์เซียอาโน่ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของคารัสซีเลีย ตระกูลมาร์เซียอาโน่เป็นตระกูลเก่าแก่สืบเชื้อสายจากขุนนางในราชสำนักของคารัสซีเลีย ในอดีตคารัสซีเลียปกครองด้วยระบบกษัตริย์ บรรดาขุนนางผู้ใหญ่ของแคว้นล้วนมีอำนาจเกื้อหนุนราชวงศ์ จนเมื่อเปลี่ยนการปกครอง ราชวงศ์ถูกลดทอนความสำคัญลง แต่ยังคงเป็นที่เคารพรักของประชาชน ผู้มีอิทธิพลทั้งสี่แคว้นจึงตั้งตัวเป็นแก๊งมาเฟีย มีอาณาเขตในความดูแลของตัวเอง
วันนี้สองพี่น้องถูกนายฟรองซัวร์ผู้เป็นปู่และประมุขของตระกูล เรียกตัวมายังคฤหาสน์มาร์เซียอาโน่ ริคคาโด้เพิ่งเสร็จงานหลังจากเจรจาร่วมทุนกับบริษัทในเครือเดอร์บีเรีย ของวิลเลียม เดอร์บีเรียส เจ้าของอาณาจักรเพชรอันดับหนึ่งของโลก ริคคาโด้เป็นหัวหน้าแก๊ง เลโอปาสคาล และยังเป็นประธานใหญ่ของบริษัทในเครือเลโอนิก้า ส่วนราฟาเอลน้องชายนั้นทำหน้าที่รองหัวหน้าแก๊ง และช่วยงานพี่ชายในตำแหน่งรองประธาน สองหนุ่มเป็นหนุ่มเนื้อหอมในวงสังคม มีสาวๆ อยู่ข้างกายไม่เคยขาด แต่ไม่มีใครคิดอยากแต่งงานสักคน ริคคาโด้อายุสามสิบปีแล้วส่วนราฟาเอลนั้นอายุยี่สิบแปดปี อยู่ในวัยที่คนเป็นปู่คิดว่าควรมีทายาทสืบสกุลได้แล้ว แต่สองหนุ่มก็ไม่สนใจ ยังทำหูทวนลมสนุกสนานกับการเป็นคาสโนวาตามล่าสาวๆ อยู่แบบนั้น จนคนเป็นปู่เหลือจะทน จึงเรียกตัวมาพบในวันนี้
ตอนเด็กนั้นสองพี่น้องถูกเลี้ยงดูจากนายฟรองซัวร์ผู้เป็นปู่ หลังจากสูญเสียบิดามารดา จากการถูกศัตรูลอบสังหาร เมื่อเรียนจบปริญญาโท ทั้งคู่ก็เลือกไปใช้ชีวิตอยู่ลำพังในคอนโดส่วนตัว นานๆ ครั้งจะกลับมาเยี่ยมผู้เป็นปู่สักหน หรือไม่ก็ถูกเรียกตัวมาพบจึงจะได้เห็นหน้ากัน
“พี่ริค พี่ว่าคุณปู่เรียกเรามาทำไม”
ราฟาเอลถามพี่ชาย ขณะพากันนั่งรออยู่ที่ห้องโถงของคฤหาสน์
“จะเรื่องอะไร ก็เรื่องเดิม”
ริคคาโด้ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ทายาทคนโตมักถูกผู้เป็นปู่เคี่ยวเข็ญให้แต่งงาน บางครั้งก็เรียกมาดูตัว แต่เขาก็หาทางเลี่ยงได้ทุกครั้ง จนมาวันนี้ถูกเรียกมาอีก
“ปู่จะรีบไปไหน ผมยังไม่อยากแต่งงาน ยังอยากใช้ชีวิตให้คุ้มค่าอีกสักหน่อย” ราฟาเอลโอดครวญ
“แล้วนายคิดว่าฉันอยากแต่งงานอย่างนั้นหรือ ฉันไม่ต้องการผูกพันกับใคร มีชีวิตแบบนี้ดีที่สุดแล้ว”
ริคคาโด้เป็นหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคา หนึ่งในสี่แก๊งมาเฟียของคารัสซีเลีย เขามีศัตรูอยู่ไม่น้อย หลายครั้งถูกฝ่ายตรงข้ามส่งคนมาลอบสังหาร โชคดีที่รอดชีวิตมาได้ แต่ก็ทำให้เขาไม่อยากมีตุ้มถ่วงชีวิตที่เรียกว่าครอบครัว ส่วนราฟาเอลนั้นก็ไม่ต่างจากพี่ชาย เขายังสนุกสนานกับการใช้ชีวิตวัยหนุ่ม ทำตัวให้คนเป็นปู่ปวดหัวได้สารพัดตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงตอนนี้ สองพี่น้องมีบุคลิกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ในขณะที่ริคคาโด้มักจะดูเคร่งขรึม แต่งตัวเรียบโก้ตามแบบฉบับนักธุรกิจ ราฟาเอลกับเหมือนพวกอันธพาล เนื้อตัวมีแต่รอยสัก ไม่ว่าจะต้นแขนทั้งสองข้าง หรือแผ่นหลังเจ้าตัวสักเป็นรูปหัวสิงโต ผมก็ตัดสั้นเกรียนเรียกว่าทรงสกินเฮด แถมยังไว้เคราและหนวด ดูเหมือนมหาโจร มากกว่าทายาทตระกูลดัง
ทว่า สาวๆ กลับชอบมาดดิบเถื่อนนี้ ราฟาเอลจึงไม่เคยขาดผู้หญิงข้างกาย
“มากันแล้วเหรอ”
นายฟรองซัวร์ปรากฏกายขึ้น เขาเดินลงมาจากบันไดจากชั้นบน สองหนุ่มรีบลุกยืนก่อนจะโค้งคำนับผู้เป็นปู่ด้วยท่าทางสง่างาม ตามแบบฉบับของทายาทผู้มีตระกูล ประมุขของตระกูลมองดูหลานคนโตพยักหน้ากับเสื้อผ้าและท่าทางอันสง่างามน่าเกรงขาม ก่อนจะส่ายหน้ากับเสื้อผ้าและหนวดเคราน่ารำคาญของหลานคนเล็ก เคืองตากับลายสักสีด่างดำบนท่อนแขนแสนจะน่าเกลียดในสายตาคนแก่เหลือทน
“นั่งลงสิ วันนี้ปู่มีเรื่องจะคุยด้วย”
นายฟรองซัวร์นั่งลงแล้ว ก็เริ่มต้นสนทนาเรื่องสำคัญทันที
“ปู่เรียกหลานทั้งสองคนมาวันนี้ จะพูดเรื่องการมีทายาทสืบสกุลมาร์เซียอาโน่ของเรา ราฟาเอลอย่าเพิ่งพูด นั่งฟังต่อไปจนกว่าปู่จะพูดจบ”
นายฟรองซัวร์หันไปดุหลานชายคนเล็กที่ทำท่าขยับปาก ราฟาเอลถอนหายใจแรงๆ แต่ก็ยอมสงบใจนั่งฟังต่อ
บทล่าสุด
#105 บทที่ 105 ตอน เมียเชลย ยอดดวงใจ/3 จบ
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#104 บทที่ 104 ตอน เมียเชลย ยอดดวงใจ/2
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#103 บทที่ 103 ตอน เมียเชลย ยอดดวงใจ/1
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#102 บทที่ 102 ตอน ความหมายของคำว่าเรา/5
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#101 บทที่ 101 ตอน ความหมายของคำว่าเรา/4
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#100 บทที่ 100 ตอน ความหมายของคำว่าเรา/3
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#99 บทที่ 99 ตอน ความหมายของคำว่าเรา/2
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#98 บทที่ 98 ตอน ความหมายของคำว่าเรา/1
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#97 บทที่ 97 ตอน ความเป็นความตาย/4
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025#96 บทที่ 96 ตอน ความเป็นความตาย/3
อัปเดตล่าสุด: 12/13/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













