ม่ายสาวคาวสวาท

คำโปรย

“พอได้แล้วลุง อู้ย… ทำไมถึงได้เลียเก่งขนาดนี้ ขนาดผัวหนูเองยังไม่เคยลงลิ้นให้จนเสร็จแบบนี้เลย”

แพรไหมเผยร้องครางพร้อมกับเผยความในใจว่า ลีลาการเล้าโลมของพี่ธีร์ ผัวหล่อน นับว่าห่างจากลุงปานอยู่ไกลโข

เรื่องย่อ

แพรไหม หญิงสาววัย 20 ปีใบหน้าสวยหวาน ทรวงอกอวบอิ่ม สะโพกกลมกลึง ชีวิตพลิกผันเมื่อผัวรักจากไป

ทิ้งเธอไว้กับความร่านร้อนในกายที่ไม่อาจดับได้ ในบ้านเช่าหลังเก่า

ลุงปาน ชายสูงวัยสายตาหื่นกระหาย ที่มักแอบลอบมองยามเธอใช้มะระผลขรุขระเพื่อคลายเหงา และเมื่อสบโอกาสเขาก็ได้ขอใช้ร่างอวบอัดของเธอตอบแทนบุญคุณที่ช่วยเหลือไว้ เพื่อปลดปล่อยความอัดอั้นที่คับแน่นมานาน

เมื่อย้ายเข้าคฤหาสน์หลังงามของบ้านแม่ผัว ความลับของแพรไหมยิ่งร้อนระอุขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับอาจารย์เส็ง หมอดูฮวงจุ้ยเจ้าเล่ห์ หลอกล่อด้วยพิธี “กระทืบเตียง” จนเธอตัวสั่น

อีกทั้งยังเจอ อาจารย์ไม้ หมอดูลายมือเจ้าของแผนร้ายที่ไม่ยอมน้อยหน้า ใช้ตะบองยักษ์ฝังมุกเล่นงานเธอจนขาถ่าง

แพรไหมยอมจำนนต่อมนต์ขลังปลุกความร่าน ครางกระเส่าด้วยความเสียวจากลำฝังมุกที่ครูดทุกจุด

นับวันไฟราคะยิ่งลุกโหมในกายเธอ ท่ามกลางสายตาเจ้าเล่ห์ของบรรดาผู้ชายรอบตัว ทั้งคนหนุ่มและคนแก่ ที่พร้อมฉกฉวยทุกโอกาส

“สองเต้าอวบตึง สะโพกผายบิดส่ายยั่วยวน ไฟราคะจะพาเธอไปถึงสวรรค์หรือนรก?”

ตอนที่ 1 ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ แลกกับสิ่งแปลกใหม่ในชีวิต

วันที่ฟ้าครึ้มด้วยเมฆหนาที่ยังไม่ทันเทน้ำฝนลงมา แพรไหมนั่งอยู่ในบ้านเช่าเล็กๆ ของเธอกับสามี ธีรภัทร

มือถือโทรศัพท์แนบหู เสียงจากปลายสายสั่นเครือแจ้งข่าวร้ายจากตำรวจ

“คุณแพรไหมครับ สามีคุณ...ธีรภัทร...เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถชนเมื่อเช้าครับ”

คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจ แพรไหมหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทิ้ม มือปล่อยโทรศัพท์หล่นลงพื้น

“ไม่...ไม่จริง...พี่ธีร์”

แพรไหมกรีดร้องดังลั่น น้ำตาไหลพราก ก่อนที่ร่างจะอ่อนยวบ สลบลงไปบนพื้นไม้ที่ระเบียบหน้าบ้าน

บ้านไม้อีกหลังที่อยู่ติดกันเป็นบ้านของ ป้าวรรณและลุงปาน เพื่อนบ้านใจดี

ป้าวรรณรีบวิ่งเข้ามาเมื่อได้ยินเสียงล้มดังโครม

“แพร! แพรไหม! ลูกเป็นอะไร!”

แกช่วยพยุงร่างแพรไหม

ป้าวรรณประคองแพรไหมขึ้นไปนอนบนเตียงในห้องนอนเล็กของบ้านไม้ยกพื้นของพวกเขา

“สงสารนังหนูมัน...ผัวเพิ่งตาย หนูแพรต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะลูก”

ป้าวรรณพูด มือลูบผมแพรไหมที่ยังสลบอยู่

ลุงปานรีบโทรติดต่อวัดและสัปเหร่อ เพื่อเคลื่อนย้ายศพของธีรภัทรจากโรงพยาบาลไปยังวัดใกล้บ้าน

…

เมื่อแพรไหมฟื้นขึ้นมาในช่วงบ่าย ดวงตาคู่สวยแดงก่ำจากน้ำตา เธอมองไปรอบห้องนอนเล็ก กลิ่นไม้เก่าให้ความรู้สึกอบอุ่น ป้าวรรณนั่งอยู่ข้างเตียง

“แพร ลูก ฟื้นแล้วเหรอ? ป้าเสียใจเรื่องคุณธีร์ด้วยนะ ป้าล่ะสงสารหนูจริง ๆ”

หญิงสูงวัยพูดน้ำเสียงเห็นใจ

“ป้าว่า หนูแพรอย่าอยู่บ้านเช่าหลังนั้นคนเดียวเลยนะ เก็บของย้ายมาอยู่กับป้ากับลุงก่อน เป็นสาวเป็นแส้แบบนี้ อยู่คนเดียวมันไม่ปลอดภัย”

แพรไหมพยักหน้าน้ำตาคลอ บัดนี้หล่อนไร้ที่พึ่ง ต่อไปคงต้องพึ่งพาป้าวรรณกับลุงปานอีกหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องงานศพของสามี

“ค่ะป้าวรรณ...หนูขอบคุณมากค่ะ”

ป้าวรรณยิ้ม พลางพูดอย่างมั่นใจว่า

“ป้ารักหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน มาอยู่ด้วยกันเสียที่นี่ ป้าจะช่วยดูแลทุกอย่าง มีลุงปานคอยคุ้มครอง รับรองไม่มีนักเลงหน้าไหนกล้ามารังแกหนูแน่” 

ตอน ข่าวดีในวันที่สูญเสีย

แพรไหมลูบหน้าท้องที่ยังแบนราบ มองป้าวรรณด้วยสายตากังวล

“ป้าวรรณคะ...หนูเพิ่งไปตรวจมาเมื่อเช้า...หนูตั้งท้องอ่อน ๆ ค่ะ สามเดือนแล้ว”

เธอสารภาพเสียงสั่น ป้าวรรณตาโต

“ตายแล้ว! สงสารหนูจัง ลูกทำใจดีๆ นะ ป้าจะช่วยดูแลทั้งหนูและลูกในท้องของหนู”

หญิงสูงวัยกอดแพรไหมแน่น

‘หนูแพรเอ็งช่างน่าสงสารเหลือเกิน ผัวเพิ่งตายจากไป แล้วนี่ยังมาตั้งท้องอีก ชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยวคงจะลำบากอีกมาก’

ป้าวรรณคิดในใจขณะลูบศีรษะหญิงสาวเบา ๆ เพื่อปลอบขวัญ

…

ขณะนั้น ลุงปานที่เพิ่งกลับจากวัด เดินขึ้นบันไดมาหยุดอยู่ตรงโถงทางเดินหน้าห้องนอนเล็ก แกได้ยินทุกคำว่าแพรไหมตั้งท้อง

ลุงปาน ชายวัยห้าสิบกว่า ร่างกายกำยำล่ำสันจากชีวิตใช้แรงงานในสวนผลไม้และสวนผักของตัวเอง ผิวคล้ำเข้มจากแดด ใบหน้าเริ่มมีริ้วรอยเหี่ยวย่นแต่เพียงเล็กน้อย มักจะมีรอยยิ้มให้กับหญิงสาวอยู่เสมอ แต่กลับแอบแฝงไว้ด้วยความคิดสัปดน

แกเป็นเจ้าของสวนที่ดินกว้างขวาง พอมีฐานะมั่งคั่งจากผลผลิตที่ส่งขายตลาดท้องถิ่น และได้รับความนับถือจากชาวบ้านในหมู่บ้าน

สายตาเจ้าเล่ห์ฉายแววชั่วร้าย ขณะครุ่นคิดว่า

‘สาวท้องอ่อนๆ...นมใหญ่ตูดงอนแบบนี้ ข้าจะหาโอกาสจับมันกระแทกแตกในได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าจะทำให้มันท้อง เพราะนังแพรมันตั้งท้องอยู่แล้ว ไม่มีอะไรจะลงตัวไปกว่านี้อีกแล้ว’

แกคิดวางแผนร้ายอย่างเงียบ ๆ หัวใจเต้นรัวด้วยความหื่นกระหาย

‘แต่จะว่าไป นังแพรไหมรักผัวมันมาก...คงยากที่จะยอมให้ข้าเสียบได้ง่าย ๆ แต่เอาเถอะข้าจะค่อย ๆ เกาะแกะมันไปเรื่อย ๆ สักวันนึงมันต้องยอมอ้าขา ตอบแทนบุญคุณข้าแน่นอน นี่ข้าก็อุตส่าห์คอยวิ่งเต้นช่วยจัดงานศพให้ผัวมัน จนตัวข้าเองงี้เหนื่อยสายตัวแทบขาด’

ท่อนเนื้อใต้กางเกงขาสั้นของลุงปานเริ่มตื่นตัว