บทนำ
Vs
สาวสวยรวยเสน่ห์ที่เพิ่งพ้นรั้วมหาวิทยาลัยมาได้สามเดือน และยังหางานย่ำต๊อกอยู่เกือบทุกวันอย่าง ลักษิกา ปรีชาการณ์ จำต้องมาสวมบทคุณแม่จำเป็นกะทันหัน ทว่าแค่ชีวิตที่ต้องปากกัดตีนถีบก็ยุ่งวุ่นวายพอตัวอยู่แล้ว ดันมีหลานมาฝากผีฝากไข้ด้วยอีกคน เกรงว่าจะไม่รอดเอาได้ ภารกิจพิชิตใจพ่อของลูกจึงเริ่มขึ้น แต่ใครจะไปคิดว่าพ่อของลูกชายกำมะลอ นอกจากรวยหูดับแล้ว เขายังหล่อลากกระชากใจ หุ่นก็เซ็กซี่ขยี้ใจ ไม่พอพ่อคุณยังขยันอ่อยขยันหยอดอยู่เนืองๆ ประหนึ่งขายขนมครกเป็นอาชีพหลักทำธุรกิจเป็นอาชีพเสริมก็ไม่ปาน ใครมันจะไม่หวั่นไหวบ้าง
บท 1
อีกสิบห้านาทีจะเที่ยงคืน เป็นเวลาที่ควรจะนอนหลับฝันหวานอยู่บนที่นอนนุ่มๆ หากลักษิกา ปรีชาการณ์กำลังพาร่างในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ก้าวเข้าไปในผับแห่งหนึ่งด้วยความเร่งรีบ หลังจากได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสาวให้ช่วยมาพาตัวพี่ชายที่กำลังเมาอาละวาดอยู่ในผับแห่งนี้กลับบ้าน เนื่องจากเพื่อนของเธอยังติดอยู่บนรถแท็กซี่ซึ่งกำลังขับไปส่งลูกค้า บอกทิ้งท้ายแค่ว่าเสร็จแล้วจะมาสมทบ
พอเข้ามาในผับ จากที่คิดว่าพี่ชายเพื่อนคงจะอาละวาดโวยวายเสียงดังตามประสาคนเมาธรรมดา ทว่ารู้สึกเหตุการณ์จะหนักหนากว่าที่เธอคิด เพราะขณะนี้บุรินทร์กำลังดึงคอเสื้อของผู้ชายคนหนึ่งพร้อมกับง้างหมัดกะจะชกเต็มที่ โดยมีสาวน้อยนางหนึ่งส่งเสียงกรี๊ดๆ สลับกับร้องห้ามอยู่ใกล้ๆ อย่างคนลนลานทำอะไรไม่ถูก ลักษิกาจึงรีบถลาเข้าไปยื้อแขนพี่ชายเพื่อนเอาไว้ได้ทันเวลาเฉียดฉิว
“พี่บุ้งอย่า! นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
“ลักษ์ ปล่อยพี่! พี่จะฟาดปากไอ้ชั่วนี่สักที ที่มันกล้าดีมายุ่งกับแฟนของพี่"
“ไม่ใช่นะคะ พี่รบเป็นพี่ชายแบม ครอบครัวเรารู้จักกัน พี่บุ้งฟังแบมบ้างสิ”
“เป็นพี่ชายงั้นเหรอ แบมกับพี่คบกันมาตั้งสี่ห้าปี พี่ก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าแบมมีพี่ชาย พี่ชายร่วมโลกน่ะสิ แล้วแบมยังกอดมันต่อหน้าพี่อีก"
“โว้ย! ก็บอกว่าเป็นพี่ชายยังไงล่ะ เมาแล้วก็กลับบ้านไปเลยพี่บุ้ง”
สาวน้อยที่พยายามแก้ต่างความเข้าใจผิดของแฟนหนุ่มเป็นรอบที่ร้อยเริ่มมีน้ำโหจึงขึ้นเสียงให้บ้าง ทว่ามันกลับสุมไฟโทสะให้กับคนเมาเข้าไปใหญ่ และเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง ไม่ยอมฟังใครทั้งนั้น
“ที่ไล่พี่กลับ เพราะแบมจะได้จิ๊จ๊ะกับไอ้หมอนี่ได้สะดวกใช่ไหม”
“จิ๊จ๊ะกะผีอะไรเล่า พี่บุ้งพูดไม่รู้เรื่อง เมาหนักแล้วรู้ตัวบ้างหรือเปล่าเนี่ย”
เมื่อเห็นว่าสองหนุ่มสาวคงเถียงกันไปอีกนานไม่รู้จักจบสิ้น ลักษิกาจึงรีบห้ามทัพ
“พี่บุ้งพอได้แล้ว เมาก็กลับบ้านเถอะนะ ไป! เดี๋ยวลักษ์พากลับ”
“พี่ไม่กลับ! แบมทำแบบนี้กับพี่มันหยามหน้ากันชัดๆ คืนนี้พี่กับไอ้เฮงซวยนี่มันต้องตายกันไปข้างหนึ่ง ปล่อยพี่ลักษ์!”
ลักษิกายังสงสัยว่าคืนนี้ใครกันแน่ที่จะตาย เพราะคนเมาที่บอกจะเอาเรื่องให้ได้ไม่ดูสารรูปของตัวเองตอนนี้บ้างเลย ยืนโอนเอนแทบจะปักหลักไม่ไหวอยู่แล้ว หากฝ่ายตรงข้ามทั้งสูงและหนากว่าบุรินทร์หลายนิ้ว เค้าโครงหน้า ตลอดจนสีตาของคู่กรณีบอกชัดว่ามีเลือดตะวันตกอยู่ในตัว ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มถึงได้สูงใหญ่ได้ขนาดนี้ ดีอยู่หน่อยที่เขายังนิ่ง ไม่อารมณ์ร้อนตามแรงยั่วยุของบุรินทร์ แสดงว่าอีกฝ่ายยังมีสติและคงไม่เมาสักเท่าไร หรืออีกทีก็ไม่เมาเลย
หน้าตาคมคายของหนุ่มลูกครึ่งนั้นนิ่งเฉย และกลอกตามองบนอยู่เป็นพักๆ อย่างคนเบื่อหน่ายหรือเอือมระอากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พอชายหนุ่มสลัดคอเสื้อออกจากอุ้งมือของบุรินทร์ ทั้งเธอกับบุรินทร์ถึงกับเซแซดๆ ไปหลายก้าว เพราะตั้งหลักไม่ทัน และบอกให้รู้ว่าฝ่ายถูกหาเรื่องคงมือหนักใช่ย่อย ก่อนเขาจะหันไปเอ่ยกับสาวน้อยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ด้วยเสียงเรียบๆ ขรึมๆ
“เราน่ะกลับบ้านได้แล้วไป คุยกับคนเมาก็เหมือนคุยกับหมาบ้า มันไม่ฟังใครหรอก ตอนนี้น่ะมันพร้อมจะกระโจนกัดไม่เลือกหน้าอย่างเดียวเท่านั้นแหละ”
ทว่าประโยคนี้ของหนุ่มหน้านิ่งกลับสะกิดต่อมโทสะของคนเมาจนแทบทะลุองศา บุรินทร์เงื้อหมัดถลันเข้าหาคนพูดทันที พร้อมๆ กับลักษิกากับแฟนสาวของบุรินทร์ก็รีบกระโจนเข้าหาคนกำลังโมโหเดือดอย่างตกใจ เพื่อหวังจะช่วยยื้อยุดและห้ามปราม หากก่อนใครจะทันได้คาดคิด ชายหนุ่มที่ตั้งหลักรับมืออยู่นานแล้วก็ยกเท้าถีบบุรินทร์มาเต็มๆ ยอดอกอย่างไม่ออมแรง เหมือนคนเก็บกดอารมณ์มานาน แล้วได้ปลดปล่อยออกมาสุดฝ่าเท้ากระนั้น จนร่างบุรินท์กับนุสราแฟนสาวเซถลาหงายหลังไปนอนเค้เก้อยู่บนพื้นไม่เป็นท่า
ในขณะที่ลักษิกากลับคว้าตัวบุรินทร์พลาด เธอพุ่งเข้าไปหาร่างหนาของเจ้าของฝ่าเท้าหนักๆ นั้นเข้าอย่างจัง อารามไม่ทันได้ตั้งตัวบวกกับแรงปะทะทำให้ชายหนุ่มรีบคว้าร่างที่ปลิวเข้ามาหาแล้วเสียหลักเซถอยหลังไม่เป็นกระบวน ดีที่มีโซฟาตัวยาวซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังรองรับ ไม่อย่างนั้นเธอกับเขาคงได้ลงไปนอนกองกับพื้น ไม่จุกก็เจ็บไม่ต่างกับคู่นั้นเป็นแน่
ชายหนุ่มผู้ตกเป็นฝ่ายนอนหงายอยู่เบื้องล่างพยายามสะบัดหน้า เพราะเขารู้สึกว่ากำลังจะหายใจไม่ออก เนื่องด้วยแรงอัดแน่นที่อยู่บริเวณใบหน้าหนักหน่วงเอาการ หากมันไม่เป็นผล เนื่องจากกายอวบอิ่มที่โถมมาทับร่างเขาอยู่ทั้งตัวยังไม่ยอมขยับ และดูเหมือนคุณเธอจะตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาจึงจำต้องใช้สองมือดันร่างเธอออกห่าง ซึ่งก็พอดีกับร่างนุ่มๆ ผละขึ้นมาอย่างคนเพิ่งรู้สึกตัว แล้วก้มลงมองสองมือของเขาขวับ ก่อนแม่คุณจะกรีดร้องออกมาดังลั่น
“อ๊ายยย! ไอ้โรคจิต ไอ้คนลามก เอามือออกจากหน้าอกของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”
ในขณะที่เจ้าของฝ่ามือใหญ่ที่ขยุ้มสองเนินเนื้ออวบอัดเอาไว้เต็มๆ อุ้งมือยังตั้งตัวไม่ติด สองมือของคุณเธอก็กระหน่ำเข้าใส่ทั้งแผงอกและใบหน้าของเขามาชนิดไม่ยั้งและไม่เลือกที่ โดยที่คนถูกทับเอาไว้ทั้งตัวยังทำอะไรได้ไม่ถนัด หนำซ้ำแก้มสากยังถูกฝ่ามือเล็กซัดมาเต็มแรงทิ้งท้ายจนชายหนุ่มหน้าหัน แล้วรีบดีดร่างนิ่มนวลลุกหนีไปตั้งหลักอย่างว่องไว
หากก่อนที่เรื่องมันจะชุลมุนไปมากกว่านั้นก็มีสาวร่างบางในชุดทะมัดทะแมงเข้ามาขัดตาทัพเสียก่อน
“เฮ้ย! ไอ้ลักษ์ เป็นไงบ้างแก”
สาวผู้มาใหม่รีบปรี่เข้าไปพยุงร่างพี่ชายที่นอนกองอยู่บนพื้น ซึ่งขณะนี้สติสตังแทบไม่เหลือแล้ว ได้แต่นอนครางอยู่เบาๆ หากคนเมาก็ตัวใหญ่และหนักเกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ บางๆ จะดึงให้ลุกไหว เธอจึงหันมาเรียกเพื่อนสาวที่ยังยืนนิ่งอึ้งอยู่ที่เดิมให้ช่วย
“ไอ้ลักษ์! ยืนทื่ออยู่ทำไมล่ะ มาช่วยกันแบกร่างไอ้พี่บุ้งออกไปจากผับเร็วเข้า”
ลักษิกาสะดุ้งแล้วรีบตะลีตะลานหันไปช่วยเพื่อนพยุงร่างคนเมาให้ลุกขึ้น จากนั้นก็พากันลากออกไปจากผับอย่างทุลักทุเล โดยมีแฟนสาวของคนเมาวิ่งตามหลังไปติดๆ เรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นภายในระยะเวลาไม่ถึงสองนาที ซึ่งเร็วมาก เชื่อได้เลยว่านักท่องราตรีที่อยู่ในผับบริเวณโต๊ะใกล้ๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น อาจจะเห็นว่ามีคนทะเลาะกัน แต่ก็ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุอย่างแน่นอน
ส่วนทางด้านคู่กรณีกำลังมึนจากนมจากเต้าซึ่งเขารู้ซึ้งดีว่าไซซ์ไม่ธรรมดาที่ถูกอัดมาซะเต็มหน้าแทบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ใครมันจะไม่มึนบ้าง แถมแม่คุณยังมีแจกตบทิ้งท้ายอีกหนึ่งที ฝ่ามือเล็กๆ นั้นหนักหน่วงใช่เล่น กว่าเขาจะตั้งสติและรีบลุกก้าวตามสามสาวออกไป ก็ได้เห็นแค่ท้ายรถแท็กซี่อยู่ไกลลิบโน่นแล้วละ
ชายหนุ่มเตะกระป๋องเบียร์ที่ทิ้งเกลื่อนอยู่หน้าผับระบายอารมณ์ นี่มันวันซวยอะไรของเขาวะเนี่ย มาเหยียบเมืองไทยวันแรกหลังจากไม่ได้กลับมาหกปีเต็มก็เจอดีซะแล้ว มาผับกะจะเข้ามาหาเหล้าดื่มแก้เบื่อแก้เซ็งซะหน่อย จู่ๆ แม่สาวน้อยชื่อแบมนั่นก็ตรงปรี่มาทักทายเหมือนกับรู้จักกันมาสักสิบชาติ ทั้งที่เขาก็เพิ่งเคยเห็นหน้าคุณเธอนี่แหละ จากสรรพนามที่สาวเจ้าใช้เรียก พี่รบอย่างนั้น พี่รบอย่างนี้ เข้าใจว่าคงรู้จักกับคนเป็นน้องชาย เขาก็เลยตามน้ำไปก่อน พอออกปากจะเลี้ยงเหล้า แม่คุณก็ดีใจยกใหญ่ประหนึ่งถูกแจ็กพอต เล่นโผมากอดซะเต็มเหนี่ยว ก่อนแฟนหนุ่มของคุณเธอจะโผล่มาเจอแล้วเกิดเรื่องทั้งหมดนั่น
แต่นั่นยังพอให้อภัยเพราะมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ที่เขาจะจองเวรคือยัยอึ๋มนั่นต่างหาก เอานมมาฟาดหน้าเขาแล้วจากไปยังไม่พอ แม่เจ้ายังด่ามาให้เป็นกระบุง แถมตบปิดท้ายอีกฉาดใหญ่ อย่าให้เจอตัวนะแม่คุณ ขย้ำอย่างเดียวมันคงน้อยไป พ่อจะฟัดไม่เลี้ยงเลยคอยดู! คาดโทษเสร็จชายหนุ่มก็ก้าวกลับเข้าไปในผับอีกครั้ง เพราะกำลังรู้สึกเซ็งหนักกว่าเดิม ต้องใช้เหล้าดีกรีแรงๆ ช่วยบรรเทาอย่างเร่งด่วน
บทล่าสุด
#88 บทที่ 88 ตอนที่91(The end)
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#87 บทที่ 87 ตอนที่90
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#86 บทที่ 86 ตอนที่89
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#85 บทที่ 85 ตอนที่88
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#84 บทที่ 84 ตอนที่87
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#83 บทที่ 83 ตอนที่86
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#82 บทที่ 82 ตอนที่85
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#81 บทที่ 81 ตอนที่84
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#80 บทที่ 80 ตอนที่83
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026#79 บทที่ 79 ตอนที่82
อัปเดตล่าสุด: 5/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สัญญารักประธานร้าย
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!













