วิศวะเสือร้ายพ่ายรักยัยเฉิ่มเนิร์ด

เสียงเพลงอีดีเอ็มสุดตื๊อดังแว่วเป็นระยะ ห้องพักโซนนี้เป็นของวีไอพีเลยไม่ค่อยมีเสียงรบกวน จนมันทำให้คนที่กำลังผลักประตูได้ยินคนคุยกันลับหลัง

“น้องส้มหวานก็น่ารักดี แต่ดูเด็กเรียนไปหน่อยว่ะ”

“โคตรจะติดเรียน เฉิ่มสัดอ่ะ หลอกเอายากฉิบหาย”

เสียงสนทนาของชายหนุ่มสองคน เป็นเหมือนของแข็งที่กระแทกหัวคนฟังให้มึนเบลอ เพราะชื่อของเธอดันไปอยู่ในการพูดคุยของพวกเขาได้

มือเรียวที่จะผลักประตูแตะค้างไว้ มืออีกข้างก็กำโทรศัพท์แน่น เธอแค่จะออกไปโทรตามเพื่อนแปปเดียว พอกลับมาทำไมถึงโดนพูดถึงในทางแย่ๆ ได้กัน

“สวยขนาดนี้ยังไม่จริงจังเหรอวะ”

“สวยก็จริงแต่จืดเกินไปก็ไม่ไหวว่ะ”

“เออ น้องมันสวยแต่สวยแบบจืดๆ จริง”

สวยแต่จืด...

ดวงตากลมโตเหมือนตุ๊กตาใต้กรอบแว่นหลุกหลิกไปมา มือไม้มันสั่นชาจนทำตัวไม่ถูก เพราะต่อหน้ากับลับหลังเขาเหมือนไม่ใช่คนเดียวกันเลย

“กูทักไปทีไรบอกอ่านแต่หนังสือ ถ้าได้ชิมส้มหวานเมื่อไหร่กูก็ทิ้งแล้ว นี่ยังไม่ได้แดกเลยคุยต่อ”

“พี่แทน...”

ใบหน้าเรียวเล็กได้รูปมุ่นคิ้ว รู้สึกโกรธจนใจสั่นแล้วก็อยากร้องไห้ รุ่นพี่ที่เธอรู้สึกดีด้วยที่แท้ก็เป็นคนหน้าหม้อนี่เอง

“เห็นติ๋มๆ นึกว่าจะหลอกแดกง่าย” เสียงหัวเราะติดตลกตบท้ายประโยค เพื่อนที่ศีลเสมอกันก็ผสมโรงในทันที

“อดทนหน่อยว่ะ กูว่าของดีอยู่นะเว้ย” เพื่อนตัวดีไม่มีห้ามกัน มีแต่จะช่วยปลุกปั่นกามตัณหามากกว่าเดิม

ร่างบางที่ยืนอยู่หน้าประตูใจเต้นรัว ได้ยินแค่นี้ขาก็แข็งจนก้าวไม่ออกแล้ว ไม่อยากคิดสภาพถ้าเผลอใจให้เขามากกว่านี้

“ของดีดินมสวย ตอนใส่ชุดนักศึกษาโคตรน่าเอา กูเสี้ยนฉิบหายแต่เสือกไม่ได้แดกสักที” เขาพูดถึงเธอลับหลัง รูปประโยคมีแต่การคุกคามและสองแง่สองง่ามไปหมด

“มึงเอาอันนี้ไปใส่ในน้ำน้องมันดิไอ้แทน”

“ของดีเหรอวะไอ้เต้”

“เออ รับรองคืนนี้มึงได้เมียแน่นอน”

เธอยืนตัวสั่นด้วยความกลัว เพื่อนที่นัดว่าจะมาด้วยกันก็ยังไม่มา แต่เรื่องอะไรจะกลับเข้าไปเป็นเหยื่อให้พวกหมาป่ารุมสะกำ เธอควรจะหนีในตอนนี้ที่ยังมีโอกาส

ร่างเล็กขยับหมุนปลายเท้าอย่างรวดเร็ว แต่ดันไม่ทันระวังก็เลยชนเข้ากับแผ่นอกแข็งๆ ของใครสักคน แต่ที่แย่กว่านั้นคือแว่นเธอกระเด็นร่วงไปตอนไหนก็ไม่รู้

ตุบ

แกรบ

“ขอ- ขอโทษค่ะ” เธอรีบขอโทษออกไป ก้มหน้าลนลานจะหนีออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

เสียงแกรบเมื่อกี้คือเสียงบดเท้ากับแว่นเธอเอง แต่เธอไม่มีเวลาจะเรียกร้องค่าเสียหาย แค่เดินงุดหน้าออกให้ห่างจากพวกอาหวังที่จะหลอกฟันอย่างเดียว

“เดี๋ยวก่อนดิ” เสียงเข้มที่คุ้นหูดังขึ้น ก่อนที่เขาจะคว้าแขนเธอไว้ ทำคนโดนทักตัวแข็งหนักกว่าเก่า

เธอเงยหน้าขึ้นมองตัวชาไปทุกส่วน เบิกตาโตกับสติแตกที่กระเจิงจนอยากจะแกล้งบ้าตอนนี้เลย

“มาทำอะไรในที่แบบนี้” เขาขมวดคิ้วใส่ หน้าก็ดุพออยู่แล้วยังมาทำเสียงดุใส่อีก

“พี่เสือ...”

“ถามว่ามาทำอะไร”

คนตัวสูงจับแขนเธอไว้ไม่ปล่อย พูดเค้นเสียงให้ดังขึ้นเมื่อเห็นเธอเอาแต่งุดหน้าไม่ตอบ

“เฮ้ย ผู้ใหญ่ถามไม่ได้ยินหรือไง”

“ทำไมต้องดุด้วยคะ”

“ก็ถามตั้งสองรอบ หูก็ไม่ได้หนวกนี่”

ส้มหวานเงยหน้าสบตาคนตัวสูงกว่า สิ่งที่ได้ยินก่อนหน้านี้บวกกับเสือที่ขึ้นเสียง มันเลยไปกระตุ้นต่อมน้ำตาจนเธอเบะริมฝีปากจะร้องไห้รอมร่อ

“ฮึก...” เธอเริ่มสะอื้นเบาๆ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนที่น้ำตาจะหยดแหมะบนแก้มขาวจนเสือตกใจ