บทนำ
“ผมชื่อสิงหา คุณล่ะชื่ออะไร”
“ผมซื้อสร้อยเพชรมาให้ คุณอยากเปลี่ยนรถยนต์ด้วยไหม ผมยินดีซื้อให้ แล้วก็บ้าน...”
“ถ้าคุณจะจีบฉันแบบนี้ ฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ”
“แล้วคุณต้องการให้ผมทำยังไง”
“เราสองคนต้องเริ่มจากการเดตกันอย่างน้อย 365 วัน”
“ทำไมตั้ง 365 วัน? หนึ่งปีเลยเหรอ!”
“ใช่ เพื่อให้เราสองคนค่อยๆทำความรู้จักกัน ยังไงล่ะคะ”
‘ฝันไปเถอะ คนอย่างเขานี่นะจะรอให้ถึง 365 วัน’
“ถ้าไม่ก็...” ไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบ ชายหนุ่มตรงหน้าก็พูดสวนขึ้นทันทีอย่างไม่สนใจว่าเธอจะพูดอะไรต่อ
“ตกลง เริ่มจากวันนี้เป็นต้นไปโอเคไหมครับ”
บท 1
ด้านหน้าอาคารพาณิชย์มีรถยนต์คันหรูขับเข้ามาจอดและตามด้วยรถยนต์สีดำเงาอีกสองคันที่ขับเคลื่อนตามกันมาจอดใกล้ ๆ กันกับรถยนต์คันหรูคันแรกที่เข้ามา
ประตูรถทั้งสองคันถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วทันทีที่จอดตามด้วยชายชุดดำอีกหลายนายที่รีบลงมาจากรถมายืนเรียงหน้ากระดานรอต้อนรับราวกับว่ากำลังจะมีคนสำคัญเดินมายังไงอย่างงั้น
"นายจะลงไปเองจริง ๆ เหรอครับ ให้ผมไปซื้อให้ไหมครับ"
บอดี้การ์ดคนสนิทพ่วงกับตำแหน่งคนขับรถหันมาถามคนเป็นนายด้วยสีหน้าที่แปลกใจ เพราะเขาเองไม่เคยเห็นเจ้านายของตนเองลงไปซื้อกาแฟเองเลยสักครั้งเดียว
"...ลงมาด้วยกันสิ"
เสียงทุ้มแค่พูดชวนลูกน้องของตนเองให้ลงมาด้วยกัน สีหน้าที่เรียบนิ่งแววตาที่ดูอิดโรยเล็กน้อยมองไปรอบ ๆ บริเวณ
เป็นเพราะอากาศดีเขาจึงอยากจะลงไปสูดอากาศบริสุทธิ์สักหน่อย อีกอย่างกว่าเพื่อนตัวดีของเขาจะมาถึงคงอีกสักพัก รออยู่บนรถน่าเบื่อจะตายไป
ขายาวก้าวลงจากรถแล้วจึงยืนเอี้ยวตัวบิดไปมาเพื่อคลายกล้ามเนื้อ ท่ามกลางสายตาของคนที่เดินผ่านไปมามองเขาด้วยความสนใจเพราะชายร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบกว่าคนนี้ มีหน้าตาหล่อเหลาราวกับดารานายแบบไหนจะบุคลิกภาพที่ดูโดดเด่น สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามให้เหลียวหลังมองจนสุดลูกตากันทุกคน
ออกัส ภิญโญ ในวัยสามสิบสองปีเป็นหนุ่มลูกครึ่งเจ้าสำราญและทรงเสน่ห์มากล้น เขามารับช่วงบริหารโรงแรมต่อจากพ่อของเขาที่ประเทศไทย ครอบครัวของออกัสเป็นมาเฟียที่ตอนใต้ของทวีปยุโรปทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มากมาย
ตอนนี้เขาเองก็ประสบความสำเร็จนอกจากเป็นเจ้าของธุรกิจโรงแรมระดับสี่ดาวแล้ว เขายังลงทุนทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เพิ่มทั้งในประเทศและต่างประเทศเพิ่มไปอีกหลายสาขาในแต่ละเมืองช่วยต่อยอดให้กับบริษัทครอบครัวไปในตัว
"นายครับ ร้านกาแฟร้านนั้นตกแต่งหน้าร้านน่าเข้ามาก ๆ เลยครับ"
"…อืม" เสียงทุ้มตอบรับในลำคอพลางหันมองไปตามสายตาของอีริคลูกน้องคนสนิท
เดิมทีเขาเห็นร้านกาแฟนี้ตั้งแต่ที่รถยนต์เลี้ยวเข้ามาจอดแล้วหน้าร้านตกแต่งดูสบายตา มองผ่านกระจกใสเห็นด้านในแล้วทำให้รู้สึกอยากจะสั่งกาแฟแล้วกินที่ร้าน สองเท้าเดินตรงไปยังร้านกาแฟโดยมีผู้ติดตามเข้าไปในร้านอีกสองคนรวมกันแล้วเป็นสี่คนส่วนที่เหลือก็ยืนอยู่ตามจุดต่าง ๆ สร้างความตื่นตระหนกให้กับลูกค้าที่อยู่ภายในร้าน
รวมถึงหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์เช่นกัน เพียงไม่กี่วินาทีลูกค้าภายในร้านก็ทยอยถือแก้วกาแฟออกไปจากร้านจนตอนนี้ไม่เหลืออยู่เป็นเพื่อนเธอสักคน
"รับ รับอะไรดีค่ะ"
เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ และแผ่วเบา พลางมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าที่ฉายแวววิตกกังวลกับท่าทางและการแต่งตัวของแต่ละคนที่ดูน่ากลัวแต่อีกใจก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้จัดว่าหน้าตาดีเลยทีเดียว
ออกัสเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าเคาน์เตอร์ สายตาของคนทั้งสองประสานกันอยู่หลายวินาที คนหนึ่งรู้สึกเกร็งและประหม่าจนต้องรีบหลบสายตามองลงที่เครื่องแคชเชียร์เพื่อรอรับออเดอร์แต่ทว่าอีกคนหนึ่งกลับหยิบแว่นตากันแดดขึ้นมาสวมใส่ ทำให้อีริคถึงกับสงสัยกับสิ่งที่เจ้านายของเขาทำ
ใบหน้าหล่อคมคายถูกบดบังด้วยแว่นตากันแดดทำให้เขาสามารถมองคนตรงหน้าได้อย่างเต็มตา เขาเริ่มสำรวจใบหน้าและสัดส่วนของเธออย่างละเอียดราวกับเครื่องแสกนหาวัตถุอันตรายและเขาก็เจอแล้ววัตถุอันตรายที่ว่า
ใบหน้ารูปไข่ดูหวานหยด ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน จมูกโด่งปลายเชิดรั้น ริมฝีปากอิ่มเอิบจนน่าเอามือไปสัมผัส ผิวขาวละเอียดเนียนลออผุดผ่อง ไหนจะเรือนร่างที่ดูอ้อนแอ้นน่าอยู่ในวงแขนของเขามันน่าเหมาะดีไม่ใช่น้อย เมื่อสแกนทุกอย่างเขาจึงถอดแว่นกันแดดออกแล้วถามออกไปอย่างสงสัย
"พนักงานมีคนเดียว?" ไม่ได้เป็นการสั่งกาแฟแต่เป็นการถามกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มละมุนฟังดูอบอุ่นและนุ่มนวลจนเธอต้องพยักหน้าพลางตอบออกมา
"ค่ะ ไม่ใช่ค่ะ แค่วันนี้ค่ะ"
เธอตอบไปตามความจริง แต่เมื่อมองคนตรงหน้าและชายชุดดำมันก็ทำให้เธอรู้สึกกลัวและประหม่าจนพูดผิดพูดถูกออกไปถึงแม้คนตรงหน้าจะดูหล่อมาก ๆ จนเธอคิดว่าอยากจะมีแฟนหน้าตาดีแบบนี้บ้างก็คงจะดี
'ถ้ายิ้มก็คงจะหายกลัวไปได้บ้าง'
เขาดูออกว่าตอนนี้หญิงสาวกำลังรู้สึกอย่างไรพร้อมกับปรับสีหน้าไม่ให้ดูดุจนเกินไป เมื่อคิดได้ริมฝีปากก็ค่อย ๆ ระบายยิ้มพร้อมกับสั่งกาแฟ
'ยิ้มอะไรอย่างนั้น แปลกคนจัง' เธอคิดในใจเมื่อเห็นชายหนุ่มกำลังฝืนยิ้มให้กับเธอ
"อเมริกาโน่เย็นแล้วก็ ขนมในตู้เอาอย่างละชิ้น"
ใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่ดูฝืดและเธอดูออกแต่ก็ไม่เข้าใจกับสิ่งที่คนตรงหน้าทำ เธอจึงได้เอ่ยถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
"หมดนี้เลยเหรอคะคุณลูกค้า"
"ทำไมเหรอ หรือว่ามันไม่อร่อยเลยไม่อยากให้ผมซื้อ" เขาถามกลับด้วยรอยยิ้มที่เปล่งประกายซึ่งต่างจากตอนแรก จนทำให้เธอถึงกลับมองด้วยหัวใจที่เต้นแรงแต่เมื่อตั้งสติได้เธอจึงเอ่ยกับคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่บึ้งเล็กน้อย มีอย่างที่ไหนมากล่าวหาว่าขนมเธอไม่อร่อย
"ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คุณจะทานที่ร้านหรือว่ากลับบ้านคะ"
หญิงสาวรีบตัดบท เพราะถ้าขืนอยู่นานกว่านี้มีหวังได้เกิดเหตุทะเลาะวิวาทแน่ ๆ
'แม่จะฟาดด้วยถาดขนมปังนี่แหละ แข็งดี' เธอคิดพร้อมกับทำหน้าทำตาจนคนตรงหน้าต้องเรียกสติ
"คุณต้องการให้ผมเรียกรถพยาบาลให้ไหม ใบหน้าของคุณมีปัญหากับเส้นประสาทอะไรหรือเปล่า"
หญิงสาวเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มแล้วจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าแล้วตอบกลับไปด้วยประโยคที่ตัดบท
"ไม่ค่ะดิฉันสบายดี ตกลงคุณรับกลับบ้านนะคะ"
ถึงแม้เธอจะรู้สึกกลัวในตอนแรกแต่ทว่าตอนนี้เธอกลับคิดว่าผู้ชายคนนี้แปลก ๆ แถมยังพูดจากวนประสาทเธออีก
"คุณอยากกลับกับผมด้วยหรือเปล่า"
'นั่น เจ้านายผมยังไม่หยุด' อีริคหันหน้าไปอีกทางก่อนจะหลุดขำออกมาเล็กน้อย
"ฮะ? ยังไงคะ" 'อีตานี่หล่อแต่แปลกจริง ๆ แหะ'
"ช่างเถอะ ผมซื้อกลับบ้านไม่สิ ผมซื้อกลับไปกินที่ทำงาน" สายตาของเธอมองเขาไร้ความเกรงกลัว ต่างจากตอนแรกโดยสิ้นเชิง
"ได้ค่ะรอสักครู่นะคะ" เธอกดรับออเดอร์ก่อนจะหันไปทำตามออเดอร์ที่ชายหนุ่มสั่ง
'หรือว่านี่คงเป็นรักแรกพบ บ้าจริงไอ้สิงหามึงหยุดยิ้มเดี๋ยวนี้เลยนะมึง'
เขานึกในใจพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ บางจังหวะก็ยกมือป้องปากแอบหัวเราะอยู่คนเดียว จนกระทั่งทุกอย่างถูกใส่ถุงวางอยู่บนเคาน์เตอร์ ทำให้เขาหยุดมองที่ถุงแล้วเงยหน้ามองใบหน้าของเธออีกครั้งแต่ทว่า...
"คุณเป็นพนักงานใหม่เหรอไง หยิบขนมชงกาแฟแค่นี้ทำไมถึงได้มีกากกาแฟติดอยู่ที่แก้ม"
คำพูดของเขาทำให้เธอรีบเอามือปัดออกแต่มันกลับยิ่งเลอะลามไปถึงใบหูและเส้นผม
.........
สวัสดีค่ะ นามปากกาหญิงแก่นะคะ ขอขอบคุณสำหรับการติดตามและกดเพิ่มเข้าชั้นค่ะ
บทล่าสุด
#66 บทที่ 66 บทที่หกสิบหก
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#65 บทที่ 65 บทที่หกสิบห้า
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#64 บทที่ 64 บทที่หกสิบสี่
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#63 บทที่ 63 บทที่หกสิบสาม
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#62 บทที่ 62 บทที่หกสิบสอง
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#61 บทที่ 61 บทที่หกสิบเอ็ด (Trigger Warning)
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#60 บทที่ 60 บทที่หกสิบ
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#59 บทที่ 59 บทที่ห้าสิบเก้า
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#58 บทที่ 58 บทที่ห้าสิบแปด
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#57 บทที่ 57 บทที่ห้าสิบเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต













