หลังเลิกกัน พี่สาวสุดยั่วยวนเก็บผมกลับบ้าน

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอกับน้องชายเล็กๆ ของเธอเป็นสมบัติของพี่สาวคนนี้แล้ว หน้าที่ของพวกเธอคือทำให้พี่สาวมีความสุข นอนเป็นเพื่อนพี่สาว ให้พี่สาวได้ระบายอารมณ์ และเป็นของเล่นให้พี่สาว!"

"แส้หนัง เทียนไข มีทุกรูปแบบ เครื่องดื่มบำรุงกำลังมีให้ไม่อั้น"

"ตกลงหรือไม่?"

"ถ้าคำตอบของเธอคือตกลง ก็มาที่บ้านเลขที่ 39 ในหมู่บ้านทูเจียงกอล์ฟการ์เด้น"

หลี่เอ้อร์หู อ่านข้อความในมือถือแล้วได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ

เขาตัดสินใจแล้ว

ยอมให้เศรษฐีนีอุปการะ

ผู้หญิงที่จะอุปการะเขาชื่อ จ้าวหรู

ประธานกรรมการบริษัทซื่อไห่

ทั้งรวยทั้งมีอำนาจ

ในฐานะบัณฑิตจบใหม่ หลี่เอ้อร์หูเข้าทำงานในบริษัทใหญ่ไม่ได้ สอบราชการก็ไม่ติด ได้แค่งานขายงานหนึ่ง

วันหนึ่ง หัวหน้าส่งเขาไปเจรจาธุรกิจกับจ้าวหรู

จ้าวหรูสวยมาก เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดและมีออร่าที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น

แต่ผู้หญิงคนนี้กลับมีนิสัยประหลาด

เธอเห็นว่าเขาหน้าตาดี ก็ล้วงมือเข้าไปในกางเกงของเขาตรงๆ แล้วพูดเสียงหวานยั่วเย้าว่า "น้องชาย ให้พี่อุปการะเธอไหม เธอจะได้ไม่ต้องเสียเวลาสิบปีเลยนะ!"

ตอนนั้น หลี่เอ้อร์หูหัวเราะเยาะคำพูดนี้

ลูกผู้ชายตัวเป็นๆ จะยอมอยู่ใต้อาณัติผู้หญิงได้อย่างไร

เขาต้องพึ่งความสามารถตัวเองไต่เต้าสู่จุดสูงสุดของชีวิต

แต่ไม่กี่วันต่อมา เขาก็ได้รับบทเรียน

แฟนสาวที่คบกันมาสามปี หวังเอี้ยน บอกเลิกเขา อ้างว่านิสัยไม่เข้ากัน

หลี่เอ้อร์หูคุกเข่าต่อหน้าหวังเอี้ยน วิงวอนให้เธอให้โอกาสเขาอีกครั้ง

แม้จะทำขนาดนั้น ก็ยังไม่อาจรั้งใจหวังเอี้ยนไว้ได้

หวังเอี้ยนตัดสินใจแล้ว หลี่เอ้อร์หูทำอะไรไม่ได้

ทั้งคู่จึงเลิกกัน

วันรุ่งขึ้น มีคนบอกเขาว่า หวังเอี้ยนไปเข้าโรงแรมกับลูกเศรษฐี

หลี่เอ้อร์หูโกรธจัด รีบไปที่โรงแรม และได้เห็นภาพที่ทำให้เขาจำไปชั่วชีวิต—

หวังเอี้ยนใส่ชุดชั้นในยั่วยวน ปล่อยให้เจียงอวี้จิ่ง ลูกเศรษฐีลูบไล้เรือนร่างของเธอ ขณะถูกลูบไล้ เธอก็ครางด้วยความสุข

ทั้งที่คบกันมาสามปี หลี่เอ้อร์หูแทบไม่เคยแตะต้องแม้แต่นิ้วมือของหวังเอี้ยน

เขาคิดว่าหวังเอี้ยนเป็นดอกไม้บนยอดเขา จะแตะต้องได้ก็ต่อเมื่อแต่งงานจดทะเบียนแล้วเท่านั้น

แต่ตอนนี้ หวังเอี้ยนกลับเป็นเหมือนสุนัขตัวเมียที่กระดิกหางให้ผู้ชาย ท่าทางต่ำช้าจนโสเภณีในซ่องยังอายแทน

หลี่เอ้อร์หูรู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม

เขาซัดเจียงอวี้จิ่งจนหน้าบวมปูดเขียว จนกระทั่งยามรักษาความปลอดภัยของโรงแรมเข้ามาห้าม

"ไอ้เด็กเวร คอยดูเถอะ ข้าจะไม่ให้แกมีที่ยืนในเมืองนี้!"

ก่อนจากไป เจียงอวี้จิ่งทิ้งคำขู่เอาไว้

หลังจากนั้น หลี่เอ้อร์หูก็ถูกบริษัทไล่ออก

เขาทนรับความเยาะเย้ยจากคนทั้งบริษัท แล้วจัดการเอกสารลาออก

เหตุผลที่ผู้ชายดิ้นรน ก็มีแค่เรื่องงานกับความรัก—หรือจะเรียกว่าเงินกับผู้หญิงก็ได้

แต่ตอนนี้ หลี่เอ้อร์หูเสียทั้งสองอย่าง

เขาตัดสินใจเด็ดขาด ปล่อยตัวปล่อยใจ

—ช่างมันเถอะ!

เขาตกลงให้จ้าวหรูอุปการะ

...หลี่เอ้อร์หูมาถึงหมู่บ้านทูเจียงกอล์ฟการ์เด้น ที่นี่เป็นหมู่บ้านหรูที่มีชื่อเสียงทั่วเมือง คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนแต่รวยหรือมีอำนาจ เป็นที่อยู่ของชนชั้นสูงอย่างแท้จริง

เขาสูดลมหายใจลึกๆ เดินเข้าไปจนถึงบ้านเลขที่ 39

กดกริ่ง

คนที่มาเปิดประตูคือคนรับใช้ พาหลี่เอ้อร์หูไปที่ขอบสระว่ายน้ำ