บทนำ
เต๊าะเล่นๆ ระวังได้เป็นผัวจริงๆ นะครับ
“หนูพูดเล่นเก่งนะถึงจะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เสี่ยคิดจริง” เธอน่ะเตาะเก่งมากตลอดสองเดือนกว่าเนี่ยเหมือนกับว่าไอติมจีบเขางั้นแหละทั้งที่ความจริงแล้วเธอเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ไอติมปากหวานขี้เล่นหยอดเก่งเตาะเก่งแล้วชอบเล่นกับความรู้สึกคนด้วยนี่สิ
“ค่ะ หนูก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว”
“มันคงดีกว่านี้นะถ้าหนูเป็นแบบนี้แค่กับเสี่ยคนเดียว” อยากปากว่าเธอมันน่าจูบมากเลย
( เสี่ยฮาย และ ไอติม )
บท 1
ตอนที่ 1
ผมมันคนใจง่ายแค่เธอยิ้มให้ได้ใจผมไปเลย
ไลบารี่บาร์ เวลา 21.00 น.
“พากูมาซะไกลเลยนะมึง” บาร์สไตล์วินเทจมีดนตรีสดแสดงเพลงรักทั่วไปตามประสาวัยรุ่นทั่วไป
“เอ้า! ก็เมียอยากมานี่หว่า” เมียชอบก็ต้องมาดิ
“แล้วเมื่อไรจะมาวะ?” สามทุ่มแล้วเวลากูมีค่านะเว้ย
“ไอ้เสี่ยฮายมึงแม่งรอไม่เป็นไงว่ะ!” เอมส่ายหน้าเอือมระอากับเพื่อนขี้บ่น
“กว่าจะมากูไม่เมาก่อนเหรอ?”
“โน้นมาแล้ว! ที่รักทางนี้ครับ!” เอมโบกมือเรียกคนรักที่พาเพื่อนสนิทคนสวยมาด้วย
“เสี่ยฮายสวัสดีค่ะ” ดิวก้มหน้าไหว้ทักทายก่อนจะแนะนำเพื่อนให้รู้จัก
“นี่ไอติมเพื่อนหนูเอง ไอติมนี่พี่เอมแฟนฉันกับเสี่ยฮาย”
“สวัสดีค่ะ ขอโทษที่มาช้านะพอดีแวะเอากระเป๋าไปเก็บที่คอนโดก่อน” เธอบอกอย่างเกรงใจคนรอเพราะมาช้าตั้งครึ่งชั่วโมงเชียวนะเขาไม่ด่าก็ดีแล้ว
ถ้าสวยจนแทบหยุดหายใจแบบก็ให้อภัยครับ!
ไอติมนั่งข้างเพื่อนสนิทฟังเพลงสนุกพร้อมกับคุยเล็กน้อยทั่วไปเพราะพึ่งกลับมาจากเที่ยวนิวซีแลนด์ โดยไม่รู้เลยว่ามีหนึ่งสายตาแอบมองเงียบๆ จิบเหล้าพลางมองเธอพลางผลออกมาคือยิ้มแบบไม่รู้ตัวเลย น่ารักคำนี้ใช้ได้ไหมนะ? เสี่ยฮายมองผ่านแก้วเหล้าอยากจะขยับเปลี่ยนที่นั่งแต่คงจะเร็วไปเดี๋ยวจะตกใจหมด แต่พอเธอหันมาคุยด้วยใจเต้นแรงจังวะ! เขาเอ๋อแดกในนาทีนั้นกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอเพื่อนแม่งหัวเราะแล้ว
เชี้ย!!! เกิดมายี่สิบเก้าปีพึ่งเคยเสียอาการ
กูจะรับมือไงวะเนี่ย?
“มาเที่ยวคนเดียวคนที่บ้านไม่ห่วงเหรอครับ?” หาความเถื่อนไม่เจอเลยทำไมมันเป็นไปได้ขนาดนี้
อย่ายิ้มนะ อย่า...ยิ้ม
รู้บ้างไหมหนูหัวใจเสี่ยจะหลุดออกมาแล้ว!!
“อยู่คนเดียวค่ะพ่อแม่อยู่ขอนแก่น” เธอเป็นคนขอนแก่นที่ไปมาระหว่างกรุงเทพเพราะต้องเรียน
“อ่อ แล้วแฟนไม่ห่วงเหรอมากินเหล้าดึกๆแบบนี้” เขาถามลึกมากขึ้น ใจลุ้นระทึกยิ่งกว่าลุ้นหวยอีก
“โสดค่ะ! เนื้อคู่น่าจะยังไม่เกิด” เธอพูดติดตลกก่อนจะหัวเราะเบาๆมองเสี่ยฮายเพื่อนสนิทของแฟนเพื่อน เธอไม่ค่อยเที่ยวกลางคืน เวลาส่วนใหญ่จะคลุกตัวอยู่คอนโดอ่านหนังหรือไม่ก็วาดรูปแล้วตอนนี้กำลังจะหัดเล่นกีต้าร์ต่อ
“ไม่น่าเชื่อนะ” เหี้ยยยยยยย…อยากได้มานอนกอดจังวะ
ไม่มีเจ้าของงั้นเหรอแบบนี้มีสิทธิ์ใช่ป่ะ? ยิ้มเก่งไม่พอยังพูดเพราะอีกแบบนี้ฮายชอบ! เอาไงวะดีอยากได้แต่จะขอเบอร์เพื่อนแม่งอยู่อีก เอาไงดีเนี่ยน่ารักขนาดนี้ปล่อยไปเสียดายแย่!
เธอบอกว่าเนื้อคู่ยังไม่เกิดคงไม่ใช่แล้ววะ
นี่ไง! เสี่ยฮายเนื้อคู่หนูไงครับ!
“เสี่ยฮายละคะมีแฟนไหม? อืม…หน้าตาดีแบบนี้มีแล้วแน่เลยใช่ไหมคะ?” เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขารู้สึกว่าเขาหล่อจริงๆ
“ไม่มีครับ โสดสนิทเลย” ทำแบบนี้กะเอาเสี่ยตายตรงนี้เลยใช่ไหมหนู?
“น่าเสียดายจัง!” เธอหยิบเหล้ามาดื่มรู้สึกว่ามึนบ้างแล้ว
เมาแล้วเหรอวะ? ดื่มเหล้าไปนิดเดียวแก้มแดงขึ้นมาเชียวสงสัยจะคออ่อนมาก แต่ว่าตาเยิ้มแบบนี้น่ารักไปอีกแบบนะ เขาพยายามไม่ให้เพื่อนรู้ว่าสนใจผู้หญิงตรงหน้าแต่มันเหมือนรู้นะถึงได้เอาเบอร์กับไลน์ส่งมาให้แบบลับๆชนิดที่แฟนมันยังไม่รู้เลยแถมมาขยิบตาให้อีก
เชี้ย! กูไม่เนียนพอเหรอ?
ถ้าเป็นไอติมเดี๋ยวเถอะพ่อจะแดกแม่งไม่ให้เหลือซากเลย! ดูก็รู้ว่ารสชาติน่าจะหวานเย็นจนติดใจแน่นอน แม่งแค่คิดก็อยากดึงเข้ามาจูบสักทีแล้ว!
ใจเย็นไว้ก่อนไอ้ฮาย!
“แกนี่เมาง่ายตลอดเลยนะ” ดิวบ่นเบาๆแต่ก็รู้ว่าเพื่อนไม่ใช่สายนี้
“ดื่มล่าสุดปีที่แล้วนี่เองนะ” ตอนงานแต่งพี่ชายก็เมาหนักมากแต่ก็โชคดีที่อยู่บ้านเลยไม่เป็นไร เธอหันมากินอาหารตรงหน้าดีกว่าเพราะถ้าดื่มมากกว่านี้คงดูแลตัวเองไม่ได้แน่นอน
“พี่ชายแกเปิดร้านเหล้าไม่ใช่เหรอ?”
“อื้ม แต่ฉันไม่ดื่มไงแปลกเหรอ?”
“ก็นิดหน่อย!”
“เมาแล้วน่ารักจังวะ!” เธอทำใจเขาสั่นไปกี่รอบแล้วรู้ตัวบ้างไหมห่ะ
“ก็รักสิคะ…ล้อเล่นนะ!”
"..." กูจะบ้าตาย! เล่นแบบนี้ไม่ดีนะหนูเพราะเสี่ยคิดจริงนะเว้ย แล้วแม่งยิ้มเก่งจังวะเนี่ยอีกนิดเดียวจะหัวใจวายแล้ว เด็กบ้าอะไรไม่น่ารักชิบหายเลย! เขาต้องเก็บอารมณ์แต่แบบมันก็หลุดยิ้มออกมาไม่หยุดจนชักจะสงสารตัวเองแล้วนะ
หนูกะเอาเสี่ยตายตั้งแต่คืนแรกที่เจอกันเลยเหรอครับ?
บทล่าสุด
#138 บทที่ 138 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#137 บทที่ 137 ตอนที่ 137
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#136 บทที่ 136 ตอนที่ 136
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#135 บทที่ 135 ตอนที่ 135
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#134 บทที่ 134 ตอนที่ 134
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#133 บทที่ 133 ตอนที่ 133
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#132 บทที่ 132 ตอนที่ 132
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#131 บทที่ 131 ตอนที่ 131
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#130 บทที่ 130 ตอนที่ 130
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#129 บทที่ 129 ตอนที่ 129
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













