บทนำ
เต๊าะเล่นๆ ระวังได้เป็นผัวจริงๆ นะครับ
“หนูพูดเล่นเก่งนะถึงจะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เสี่ยคิดจริง” เธอน่ะเตาะเก่งมากตลอดสองเดือนกว่าเนี่ยเหมือนกับว่าไอติมจีบเขางั้นแหละทั้งที่ความจริงแล้วเธอเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ไอติมปากหวานขี้เล่นหยอดเก่งเตาะเก่งแล้วชอบเล่นกับความรู้สึกคนด้วยนี่สิ
“ค่ะ หนูก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว”
“มันคงดีกว่านี้นะถ้าหนูเป็นแบบนี้แค่กับเสี่ยคนเดียว” อยากปากว่าเธอมันน่าจูบมากเลย
( เสี่ยฮาย และ ไอติม )
บท 1
ตอนที่ 1
ผมมันคนใจง่ายแค่เธอยิ้มให้ได้ใจผมไปเลย
ไลบารี่บาร์ เวลา 21.00 น.
“พากูมาซะไกลเลยนะมึง” บาร์สไตล์วินเทจมีดนตรีสดแสดงเพลงรักทั่วไปตามประสาวัยรุ่นทั่วไป
“เอ้า! ก็เมียอยากมานี่หว่า” เมียชอบก็ต้องมาดิ
“แล้วเมื่อไรจะมาวะ?” สามทุ่มแล้วเวลากูมีค่านะเว้ย
“ไอ้เสี่ยฮายมึงแม่งรอไม่เป็นไงว่ะ!” เอมส่ายหน้าเอือมระอากับเพื่อนขี้บ่น
“กว่าจะมากูไม่เมาก่อนเหรอ?”
“โน้นมาแล้ว! ที่รักทางนี้ครับ!” เอมโบกมือเรียกคนรักที่พาเพื่อนสนิทคนสวยมาด้วย
“เสี่ยฮายสวัสดีค่ะ” ดิวก้มหน้าไหว้ทักทายก่อนจะแนะนำเพื่อนให้รู้จัก
“นี่ไอติมเพื่อนหนูเอง ไอติมนี่พี่เอมแฟนฉันกับเสี่ยฮาย”
“สวัสดีค่ะ ขอโทษที่มาช้านะพอดีแวะเอากระเป๋าไปเก็บที่คอนโดก่อน” เธอบอกอย่างเกรงใจคนรอเพราะมาช้าตั้งครึ่งชั่วโมงเชียวนะเขาไม่ด่าก็ดีแล้ว
ถ้าสวยจนแทบหยุดหายใจแบบก็ให้อภัยครับ!
ไอติมนั่งข้างเพื่อนสนิทฟังเพลงสนุกพร้อมกับคุยเล็กน้อยทั่วไปเพราะพึ่งกลับมาจากเที่ยวนิวซีแลนด์ โดยไม่รู้เลยว่ามีหนึ่งสายตาแอบมองเงียบๆ จิบเหล้าพลางมองเธอพลางผลออกมาคือยิ้มแบบไม่รู้ตัวเลย น่ารักคำนี้ใช้ได้ไหมนะ? เสี่ยฮายมองผ่านแก้วเหล้าอยากจะขยับเปลี่ยนที่นั่งแต่คงจะเร็วไปเดี๋ยวจะตกใจหมด แต่พอเธอหันมาคุยด้วยใจเต้นแรงจังวะ! เขาเอ๋อแดกในนาทีนั้นกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอเพื่อนแม่งหัวเราะแล้ว
เชี้ย!!! เกิดมายี่สิบเก้าปีพึ่งเคยเสียอาการ
กูจะรับมือไงวะเนี่ย?
“มาเที่ยวคนเดียวคนที่บ้านไม่ห่วงเหรอครับ?” หาความเถื่อนไม่เจอเลยทำไมมันเป็นไปได้ขนาดนี้
อย่ายิ้มนะ อย่า...ยิ้ม
รู้บ้างไหมหนูหัวใจเสี่ยจะหลุดออกมาแล้ว!!
“อยู่คนเดียวค่ะพ่อแม่อยู่ขอนแก่น” เธอเป็นคนขอนแก่นที่ไปมาระหว่างกรุงเทพเพราะต้องเรียน
“อ่อ แล้วแฟนไม่ห่วงเหรอมากินเหล้าดึกๆแบบนี้” เขาถามลึกมากขึ้น ใจลุ้นระทึกยิ่งกว่าลุ้นหวยอีก
“โสดค่ะ! เนื้อคู่น่าจะยังไม่เกิด” เธอพูดติดตลกก่อนจะหัวเราะเบาๆมองเสี่ยฮายเพื่อนสนิทของแฟนเพื่อน เธอไม่ค่อยเที่ยวกลางคืน เวลาส่วนใหญ่จะคลุกตัวอยู่คอนโดอ่านหนังหรือไม่ก็วาดรูปแล้วตอนนี้กำลังจะหัดเล่นกีต้าร์ต่อ
“ไม่น่าเชื่อนะ” เหี้ยยยยยยย…อยากได้มานอนกอดจังวะ
ไม่มีเจ้าของงั้นเหรอแบบนี้มีสิทธิ์ใช่ป่ะ? ยิ้มเก่งไม่พอยังพูดเพราะอีกแบบนี้ฮายชอบ! เอาไงวะดีอยากได้แต่จะขอเบอร์เพื่อนแม่งอยู่อีก เอาไงดีเนี่ยน่ารักขนาดนี้ปล่อยไปเสียดายแย่!
เธอบอกว่าเนื้อคู่ยังไม่เกิดคงไม่ใช่แล้ววะ
นี่ไง! เสี่ยฮายเนื้อคู่หนูไงครับ!
“เสี่ยฮายละคะมีแฟนไหม? อืม…หน้าตาดีแบบนี้มีแล้วแน่เลยใช่ไหมคะ?” เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขารู้สึกว่าเขาหล่อจริงๆ
“ไม่มีครับ โสดสนิทเลย” ทำแบบนี้กะเอาเสี่ยตายตรงนี้เลยใช่ไหมหนู?
“น่าเสียดายจัง!” เธอหยิบเหล้ามาดื่มรู้สึกว่ามึนบ้างแล้ว
เมาแล้วเหรอวะ? ดื่มเหล้าไปนิดเดียวแก้มแดงขึ้นมาเชียวสงสัยจะคออ่อนมาก แต่ว่าตาเยิ้มแบบนี้น่ารักไปอีกแบบนะ เขาพยายามไม่ให้เพื่อนรู้ว่าสนใจผู้หญิงตรงหน้าแต่มันเหมือนรู้นะถึงได้เอาเบอร์กับไลน์ส่งมาให้แบบลับๆชนิดที่แฟนมันยังไม่รู้เลยแถมมาขยิบตาให้อีก
เชี้ย! กูไม่เนียนพอเหรอ?
ถ้าเป็นไอติมเดี๋ยวเถอะพ่อจะแดกแม่งไม่ให้เหลือซากเลย! ดูก็รู้ว่ารสชาติน่าจะหวานเย็นจนติดใจแน่นอน แม่งแค่คิดก็อยากดึงเข้ามาจูบสักทีแล้ว!
ใจเย็นไว้ก่อนไอ้ฮาย!
“แกนี่เมาง่ายตลอดเลยนะ” ดิวบ่นเบาๆแต่ก็รู้ว่าเพื่อนไม่ใช่สายนี้
“ดื่มล่าสุดปีที่แล้วนี่เองนะ” ตอนงานแต่งพี่ชายก็เมาหนักมากแต่ก็โชคดีที่อยู่บ้านเลยไม่เป็นไร เธอหันมากินอาหารตรงหน้าดีกว่าเพราะถ้าดื่มมากกว่านี้คงดูแลตัวเองไม่ได้แน่นอน
“พี่ชายแกเปิดร้านเหล้าไม่ใช่เหรอ?”
“อื้ม แต่ฉันไม่ดื่มไงแปลกเหรอ?”
“ก็นิดหน่อย!”
“เมาแล้วน่ารักจังวะ!” เธอทำใจเขาสั่นไปกี่รอบแล้วรู้ตัวบ้างไหมห่ะ
“ก็รักสิคะ…ล้อเล่นนะ!”
"..." กูจะบ้าตาย! เล่นแบบนี้ไม่ดีนะหนูเพราะเสี่ยคิดจริงนะเว้ย แล้วแม่งยิ้มเก่งจังวะเนี่ยอีกนิดเดียวจะหัวใจวายแล้ว เด็กบ้าอะไรไม่น่ารักชิบหายเลย! เขาต้องเก็บอารมณ์แต่แบบมันก็หลุดยิ้มออกมาไม่หยุดจนชักจะสงสารตัวเองแล้วนะ
หนูกะเอาเสี่ยตายตั้งแต่คืนแรกที่เจอกันเลยเหรอครับ?
บทล่าสุด
#138 บทที่ 138 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#137 บทที่ 137 ตอนที่ 137
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#136 บทที่ 136 ตอนที่ 136
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#135 บทที่ 135 ตอนที่ 135
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#134 บทที่ 134 ตอนที่ 134
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#133 บทที่ 133 ตอนที่ 133
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#132 บทที่ 132 ตอนที่ 132
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#131 บทที่ 131 ตอนที่ 131
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#130 บทที่ 130 ตอนที่ 130
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#129 บทที่ 129 ตอนที่ 129
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
สัญญารักประธานร้าย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
รักระรินใจ
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)













