เมียสมรส

เมียสมรส

Dark Memories · เสร็จสิ้น · 90.8k คำ

479
ยอดนิยม
1.6k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เขา... ทำทุกอย่างได้เพื่อความสำเร็จและอำนาจ แม้แต่ต้องทำให้ใครต้องเจ็บปวดแสนสาหัสก็ตาม
เธอ... มอบทั้งกายและใจให้เขาด้วยความรักและภักดี แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับมันเป็นเพียงแผนการเท่านั้น
ส่วนใครอีกคน... ก็ทำได้ทุกอย่างเพื่อแย่งของที่ควรจะเป็นของเธอกลับคืนมา

บท 1

ตอนที่1 เจ้านาย

รินรดา

“รินเดี๋ยวช่วยเลื่อนนัดวันนี้ให้ฉันด้วยนะ” เสียงรองประธานบริษัทหรือเจ้านายของฉันเดินออกมาบอกขึ้นด้วยท่าทางรีบร้อน

“เอ่อ บอสมีธุระอะไรด่วนมากเลยเหรอคะ พอดีมีนัดของลูกค้าท่านหนึ่งที่เลื่อนไม่ได้จริงๆ น่ะค่ะ” ฉันบอกเจ้านายออกไปอย่างกังวลเพราะว่าลูกค้าท่านนี้ต้องเดินทางไปต่างประเทศพรุ่งนี้แล้ว หากต้องเลื่อนก็อาจจะเกิดปัญหาตามมาได้

“ช่างเขาไป วันนี้ฉันรีบจริงๆ” แล้วเจ้านายของฉันก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังอย่างไม่สนใจอะไรอีก พร้อมกับยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเหมือนรีบร้อนจริงๆ

“แต่...” ฉันกำลังจะแย้งอย่างไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ แต่ผู้เป็นนายก็แทรกขึ้นอย่างไม่คิดจะฟังกันเลยสักนิด

“งั้นฉันไปก่อนนะ วันนี้ไม่เข้าบริษัทแล้ว” ว่าจบเขาก็รีบเดินออกไปอย่างรีบร้อนทันที ทำให้ฉันได้แต่มองตามหลังไปอย่างจนปัญญากับเหตุการณ์นี้

เขาไม่รู้หรือไงว่าถ้าพลาดงานกับลูกค้าท่านนี้จะเกิดปัญหาอะไรขึ้น ถึงแม้จะไม่ได้ร้ายแรงถึงกับเสียลูกค้าท่านนี้ไปเลย แต่มันก็ยังคงส่งผลไม่ดีต่องานได้อย่างง่ายดาย แล้วไหนจะเรื่องที่อาจจะตามมาทีหลังอีกด้วย

“เฮ้อ! ทำไมชอบหาเรื่องให้ถูกตำหนิตลอดแบบนี้คะ” ฉันได้แต่บ่นกับตัวเองออกมาถึงคนที่พึ่งเดินออกไปด้วยความเป็นห่วงและกังวลใจไม่น้อย

ฉัน ริน หรือ รินรดา อายุ 27 ปี นิสัยของฉันก็ทั่วๆ ไป ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นหรือน่าสนใจเท่าไหร่ ไม่ค่อยสู้คนหรือชอบมีปัญหาอะไร และยังติดเป็นคนมองโลกในแง่ดีอีกต่างหาก แต่ก็ไม่ได้ซื่อบื้อจนดูโง่แล้วก็ยอมใครไปทุกเรื่องด้วยเช่นกัน

ฉันทำงานเป็นเลขาที่นี่ตั้งแต่เรียนจบใหม่ๆ ซึ่งถือว่าเจ้านายของฉันที่นี่เป็นผู้มีพระคุณของฉันเลยก็ว่าได้ เพราะตอนนั้นบ้านฉันกำลังลำบาก และเป็นช่วงที่ฉันเรียนจบใหม่ๆ กำลังหางานทำพอดี แล้วก็ได้ที่นี่รับไว้ทั้งที่ไม่มีประสบการณ์อย่างไม่อยากจะเชื่อ

ฉันอาศัยอยู่กับยายสองคน เพราะพ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตตอนที่ฉันสอบปลายภาคเทอมสุดท้ายพอดี คือจุดที่ทำให้ฉันตั้งตัวไม่ทันและลำบากมาก และที่เจ้าของบริษัทนี้กล้ารับฉันก็เพราะว่าพ่อฉันเคยขับรถให้ท่านประธานใหญ่ และท่านยังช่วยเรื่องทุนการศึกษาของฉันมาตลอดอีกต่างหาก ซึ่งอาจจะด้วยความซื่อสัตย์ของพ่อฉันมั้ง เลยทำให้ท่านประธานเอ็นดูและรับฉันเข้าทำงานที่นี่เลย

ฉันจัดการโทรยกเลิกพร้อมกับขอโทษขอโพยลูกค้าที่ทำการนัดไว้แล้วแท้ๆ แต่ต้องเปลี่ยนแปลง ยังดีที่ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันเลยถือว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ แต่ก็หนีไม่พ้นลูกค้าคนสำคัญที่เขาผิดหวังกับการทำงานครั้งนี้ และแน่นอนว่าเรื่องนี้คงต้องถึงหูท่านประธานอย่างแน่นอน

ครืดด!!! หลังจากจัดการเรื่องยกเลิกนัดเสร็จฉันก็นั่งทำงานต่อทันที แต่นั่งได้ไม่นานเสียงโทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น

“สวัสดีค่ะ” ฉันกรอกเสียงลงไปตามหน้าที่ และแทบไม่ต้องรอปลายสายพูดฉันก็เดาได้ว่าต้องเป็นใคร

(ริน มาหาฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้) น้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจพร้อมไปด้วยอำนาจสั่งออกมาอย่างตรงไปตรงมา และมันก็ไม่ผิดไปจากที่ฉันคิดไว้เลยสักนิด

“ค่ะท่านประธาน” ฉันรับคำอย่างว่าง่ายก่อนจะวางสายลงแล้วถอนหายใจออกมากับความเหนื่อยหน่ายเพื่อเตรียมพร้อมกับการตอบคำถามของท่านประธานใหญ่

“ท่านประธานรออยู่แล้ว เข้าไปเลยจ้ะ” เสียงของพี่เพียงแขเลขาของท่านประธานพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเหมือนปกติหลังจากเห็นหน้าฉันอย่างรู้กัน

“ค่ะ” ฉันตอบกลับด้วยรอยยิ้มแห้งๆ ที่แสนจะฝืนเฝื่อนออกมา ก่อนจะตรงไปเคาะประตูห้องเป็นการขออนุญาต และก็ตามมาด้วยเสียงจากเจ้าของห้องที่ดังออกมาฉันจึงเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเดินก้มหน้าตรงไปหยุดหน้าโต๊ะ มือประสานกันไว้ด้านหน้าจนแทบจะลืมหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองท่านประธานด้วยซ้ำ

“รู้ใช่ไหมว่าฉันเรียกมาทำไม” ท่านประธานถามขึ้นอย่างเข้าประเด็นทันที เพราะไม่มีเรื่องไหนจะรอดพ้นหูตาของท่านประธานใหญ่ไปได้ง่ายๆ

“ทราบค่ะ” ฉันตอบรับเสียงเบานิดหน่อยเหมือนเป็นความผิดของตัวเอง แล้วเรื่องที่ว่าก็ไม่ใช่อะไรหรอก มันเรื่องที่บอสของฉันไม่ได้ไปพบลูกค้าคนสำคัญแล้วหนีงานไปไหนก็ไม่รู้ยังไงล่ะ

“แล้วมันไปไหน” ท่านประธานถามขึ้นอีกครั้งถึงบุคคลที่เรากำลังพูดถึงอยู่

แล้วที่ใช้สรรพนามแบบนี้ไม่ต้องตกใจหรอก ก็บอสของฉันมีสถานะเป็นลูกชายคนโตของท่านประธานใหญ่นั่นเอง หรือพูดง่ายๆ บอสของฉันทำงานในตำแหน่งรองประธานอยู่ตอนนี้

“ไม่ทราบค่ะ บอสบอกแค่ว่ามีธุระสำคัญมากแล้วก็รีบออกไป” ฉันบอกท่านออกไปตามตรงเพราะเจ้านายฉันก็รู้ดีเหมือนกันว่าฉันต้องรายงานพ่อของเขา ทำให้บางเรื่องยิ่งไม่เกี่ยวกับเรื่องงานเขาจะไม่พูดบอกฉันเลย ทิ้งภาระมาให้ฉันหาข้ออ้างและข้อแก้ตัวต่อหน้าท่านประธานด้วยตัวเองบ่อยๆ แบบนี้

“ทีหลังเรื่องสำคัญขนาดนี้ต้องบอกฉัน เข้าใจไหม” ท่านประธานพูดขึ้นอีกครั้งเหมือนบอกเล่าแต่คนฟังอย่างฉันกลับรู้สึกเหมือนกำลังถูกตำหนิยังไงก็ไม่รู้

“ค่ะ หนูต้องขอโทษท่านด้วยนะคะ” ฉันยกมือไหว้ท่านออกไปพร้อมคำขอโทษราวกับตัวเองทำหน้าที่ได้ไม่ดีพอและเป็นคนผิด

ก็อย่างที่บอกว่าจริงๆ ฉันก็ต้องรายงานการทำงานให้ท่านประธานทราบทุกครั้งที่ท่านต้องการรู้นั่นแหละ แต่บอสสั่งไว้ว่าห้ามบอกอะไรท่านประธานถ้าไม่อยากเดือดร้อน ให้ฉันหาข้ออ้างที่ไม่ส่งผลต่อเขาเอาเอง

อีกอย่างเรื่องลูกค้าของบอสก็มักเป็นความรับผิดชอบของบอสด้วยตัวเอง จริงๆ ท่านประธานมักจะไม่ค่อยเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเท่าไหร่เพราะหลายอย่างเจ้านายฉันก็ทำงานได้อย่างดีมีความน่าเชื่อถือ เพียงแต่ลูกค้ารายนี้บังเอิญเป็นคนสนิทกับท่านประธานด้วยไง เรื่องนี้ก็เลยมาถึงหูท่านประธานเข้าแบบนี้

“เอาเถอะ มันไม่ใช่ความผิดเธอหรอก ฉันรู้จักสันดานลูกชายฉันดี” ท่านประธานพูดขึ้นอย่างตัดบทรู้กัน เพราะฉันเองก็ไม่ได้มีสิทธิ์ไปบงการอะไรเขาได้จริงๆ นั่นแหละ

“.....” ฉันก้มหน้ารับฟังท่านแต่โดยดีไม่รู้จะพูดอะไร

“กลับไปทำงานได้แล้ว” เมื่อท่านไม่ได้คำตอบที่ต้องการก็ไล่ฉันกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองคืนอย่างไม่ได้กล่าวโทษอะไรฉันมาก

“ค่ะ” ฉันก้มหัวให้ท่านประธานก่อนจะเดินออกจากห้องมาด้วยจังหวะที่มั่นคงทั้งที่อยากจะวิ่งหนีออกมามากแค่ไหนก็ตาม

แต่อย่างน้อยก็ดีที่ท่านประธานเป็นคนมีเหตุผลเสมอแม้ท่าทางภายนอกของท่านจะดูน่ากลัวไปนิดหนึ่งก็ตาม แต่ท่านก็ไม่เคยดุว่าตำหินฉันพร่ำเพรื่อเพียงเพราะไม่พอใจหรือทำงานพลาด แต่ท่านเลือกจะโทษต้นเหตุอย่างลูกชายท่านแทน

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

360.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

22.4k การดู · เสร็จสิ้น · Fortune_289
เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ

เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

926.1k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

253.2k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

356.4k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
หวงรักเมียวัยเยาว์

หวงรักเมียวัยเยาว์

114.9k การดู · เสร็จสิ้น · เบนจี้ B.J. มัฑศิกาญจน
เธอต้องแต่งงานกับเขาก่อนพี่ชายสิ้นใจ เขาจึงกลายเป็นสามีและครูพละที่สอนอยู่ในโรงเรียนเดียวกัน
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

718.8k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
กับดักรักท่านประธานจอมหวง

กับดักรักท่านประธานจอมหวง

109.7k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

130.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้”

“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม

“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว

“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก

“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า

“ก็ไม่ขนาดนั้น”

“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา

“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
กับดักรักท่านประธาน

กับดักรักท่านประธาน

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · แอดมินตัวกลม
คนอย่างอีหญิงบอกไว้เลยว่าเลิกก็คือเลิกบอกแล้วไงวะว่าคนอย่างอีหญิงเนี่ยนะ เสียใจได้แต่ว่าไม่แคร์ ที่ควรทำก็คือหาใหม่ใหญ่กว่าเดิมแค่นั้น ผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวเก่าก็แค่ขยะที่ทิ้งไปแล้วไม่มีวันเก็บกลับมา
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)

คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)

48.7k การดู · เสร็จสิ้น · dragonred24
ความพลาดพลั้งเพียงแค่ครั้งเดียว ชีวิตที่แสนอิสระและสงบสุขก็อันตพาลหายไปเมื่อมีเขาเข้ามาเป็นเงาตามตัว
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

8.6k การดู · เสร็จสิ้น · Naya Solene ( น้ำผึ้งสีเลือด )
หญิงสาวถูกพาขึ้นรถไปที่ไหนก็ไม่รู้ เธอมองไม่เห็นอะไรเลย ระหว่างทางก็ได้แต่นั่งตัวสั่น เพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรอีก จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ว่ารถที่เธอนั่งมานั้นดับสนิท และคนในรถก็พาตัวของเธอลงไป เธออยากจะหนีแต่มันไม่มีโอกาสให้หนีเลย เธอถูกพาเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังนึง ก่อนที่ผ้าที่คลุมศีรษะของเธออยู่จะถูกดึงออก และก็ได้เห็นคนตรงหน้าอย่างชัดเจน เธออึ้งจนพูดไม่ออก เพราะคนตรงหน้าของเธอคือแฟนเก่าที่เธอเคยบอกเลิกไปเมื่อหลายปีก่อน
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"