บทนำ
ที่เรียนหนังสือด้วยกันมาตั้งแต่ชั้นมัธยมคือ ณดล ซึ่งเป็นพระเอกชื่อดังแห่งยุค
อนงค์นางและลออองค์ สาวสวยสองพี่น้องอาศัยอยู่กับป้าที่เป็น
ข้าราชการบำนาญ ซึ่งเลี้ยงดูทั้งคู่มาหลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ
เมื่อพรหมลิขิตชักนำให้ทั้งสองคู่ต้องมาบรรจบพบเจอกัน บทพิสูจน์ความรักจึงเกิดขึ้น
เป็นเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน ลุ้นระทึก กอปรด้วยความหอมหวานอบอวล
ไปด้วยกรุ่นกลิ่นอายแห่งความรัก ซึ่งจะสร้างความประทับใจให้แก่ทุกๆ ท่านมิรู้ลืม
บท 1
รังเกียจอย่ามาเฉียดใกล้
หน้าเตียงนอนขนาดใหญ่ หญิงสาวหน้าตาสะสวย ผิวพรรณผุดผ่อง รูปร่างแม้จะดูสูงระหงหากแต่ทรวดทรงกลับอวบอิ่ม มีส่วนโค้งส่วนเว้าน่ามอง กำลังยืนโชว์เรือนร่างเปลือยเปล่าอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ไม่ได้นึกอายฟ้าดินแม้แต่น้อย พลางพินิจพิจารณารูปร่างของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ
กีรณาใช้นิ้วมือเรียวยาวค่อยๆ ไล้ปลายจมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ คางเรียวแหลมอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม ดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์จนคมกริบจ้องมองใบหน้าตัวเองอย่างชื่นชม
“รู้ไหม...กว่าฉันจะสวยถึงขนาดนี้ได้ ต้องอดทนเจ็บตัวไม่รู้ตั้งกี่ครั้งและเสียเงินทองไปไม่รู้เท่าไหร่” เจ้าของเรือนร่างอวบอิ่มพึมพำกับกระจกตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
ทว่า...
ประตูห้องน้ำที่ถูกเปิดออกด้วยเสียงไม่เบานัก ทำให้หญิงสาวที่กำลังยืนชมโฉมตัวเองอยู่ค่อยๆ หันไปมอง แล้วดวงตาก็เป็นประกายแวววามเมื่อเห็นชายหนุ่มผิวขาวจัด ผู้มีดวงหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ ประกอบด้วยรูปร่างสูงเพรียวแข็งแกร่ง หน้าท้องเป็นลอนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามก้าวเดินออกมา ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแค่ผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดสวมอย่างหมิ่นเหม่เพียงผืนเดียวเท่านั้น
“คุณแพทขา คืนนี้กี้ขอนอนที่นี่ด้วยนะคะ เราไม่ได้เจอกันตั้งนาน คิดถึงจะแย่”
นางแบบสาวชื่อดังบอกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงออดอ้อนออเซาะ ก่อนจะเดินนวยนาดเข้าไปหาพร้อมใช้มือลูบไล้ที่หน้าอกอวบขาวผ่องของตัวเองอย่างยั่วยวน หวังก่อกวนอารมณ์อีกฝ่ายให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
“ผมอยากอยู่คนเดียว”
เสียงเข้มๆ ดังออกมาจากปากได้รูปสีสดอย่างคนสุขภาพดี ดวงตาคมดุมองไปยังร่างงดงามที่ทำท่าทางคล้ายนางแมวยั่วสวาท ด้วยสายตาอันว่างเปล่าไร้ซึ่งอารมณ์วาบหวาม เสมือนเห็นเรือนร่างนั้นเป็นเพียงหุ่นโชว์เสื้อผ้าที่ไร้ชีวิตจิตใจและเลือดเนื้อ ผิดกับก่อนหน้านี้ที่ยังโรมรันพันตูกันจนสภาพเตียงนอนดูแทบไม่ได้
“ให้กี้อยู่เป็นเพื่อนดีกว่านะคะ” เสียงอ่อนหวานที่ดังออกมาจากริมฝีปากน่าจูบนั่น ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มเปลี่ยนความตั้งใจแต่อย่างใด ดวงตาคู่คมดุฉายแววรำคาญด้วยซ้ำ
“ผมอยากอยู่คนเดียว”
คำพูดเน้นย้ำอีกครั้งนั้นเหมือนเป็นคำประกาศิต ที่กีรณารู้ตัวดีว่าถ้ายังขืนเซ้าซี้ต่อไปอาจถูกปลดระวางได้โดยง่าย จึงจำต้องหยิบเสื้อผ้า ที่ทิ้งเกลื่อนกลาดบนพื้นขึ้นมาสวมใส่อย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เพราะรู้ว่าไม่มีประโยชน์แต่อย่างใดที่จะมายืนเปลื้องผ้าอยู่แบบนี้ อย่างน้อยยางอายในตัวก็ยังมีหลงเหลืออยู่บ้าง
“กีรณา”
เท้าที่กำลังจะก้าวออกจากห้องต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากทางด้านหลัง ทั้งแอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าชายหนุ่มอาจเปลี่ยนใจ ถ้าไม่ได้ยินถ้อยคำที่เอ่ยตามมาออกมาเสียก่อนว่า
“เก็บยกทรงของคุณกลับไปด้วย”
นางแบบสาวรีบกลับเข้าไปหยิบยกทรงตัวน้อย ยัดใส่กระเป๋าสะพายด้วยอาการกระฟัดกระเฟียด ก่อนเดินสะบัดหน้าเล็กน้อยออกไปอย่างขัดใจแต่ไม่กล้าแสดงออกมากนัก
ทั้งที่ขัดเคืองในอารมณ์นักหนา
กีรณาบอกตัวเองอย่างไม่ละอายเลยว่า ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนที่ทำให้เธอมีความสุขจนล้น กับบทรักร้อนแรงและลีลาแสนเร้าใจเท่ากับณภัทรอีกแล้ว เซ็กส์สำหรับตัวเธอเป็นเรื่องธรรมชาติ ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายอย่างที่ผู้หญิงหลายคนมักเข้าใจผิด
เงินทองที่ชายหนุ่มให้ก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญเท่ากับการได้เป็นคู่ควงของเขา เพราะเวลาไปไหนมาไหนด้วยกันกับชายหนุ่มผู้นี้ มักจะตกเป็นเป้าสายตาและถูกเหลียวมองด้ววความริษยา ตัวนางแบบสาวไม่ใช่คนเรื่องมาก อีกทั้งไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของณภัทร ดังนั้นเธอจึงเป็นผู้หญิงที่ถูกเรียกใช้บริการค่อนข้างบ่อย ซึ่งปกติแล้วเจ้าตัวมักจะไม่เรียกซ้ำคนเดิม
หลังจากเห็นนางแบบสาวออกจากห้องไปแล้ว ณภัทรก็หันไปทางชายหนุ่มร่างสูงที่เปิดประตูเข้ามา
“คม เดี๋ยวแกอย่าลืมจัดการเรื่องเงินให้คุณกี้ด้วย”
“ครับนาย” คนสนิทที่ตามติดกันยิ่งกว่าเงาตามตัวรับคำ
ณภัทรเป็นคนมีแรงดึงดูดต่อเพศตรงข้ามสูงซึ่งเขาเองก็รู้ตัวดีในข้อนี้ ดังนั้นผู้หญิงสำหรับเขาจึงไม่จำเป็นต้องเสาะแสวงหา ส่วนมากมักจะวิ่งเข้ามาหาเขาเองไม่เว้นแม้แต่กีรณา
คอนโดมิเนียมหรูแห่งนี้ส่วนใหญ่เขามักใช้เป็นสถานที่นัดพบ เพื่อทำกิจกรรมเข้าจังหวะกับคู่ควงของเขา
“มองหน้าฉันแล้วอมยิ้มหมายความว่าไง” ณภัทรถามพลางจ้องหน้าคนสนิทที่ยืนทำหน้าอมยิ้มอยู่ เพราะไม่บ่อยนักที่จะเห็นสีหน้าเช่นนี้จากคนของเขา
“เปล่าครับนาย” คำตอบสั้นๆ หลุดออกมาจากปากของคมศักดิ์ ที่คนเป็นนายตั้งฉายาว่าพูดน้อยต่อยหนัก
คมศักดิ์เป็นชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับณภัทร จากอดีตนั้นเคยทำตัวเกเรมาก่อนจนทางครอบครัวเกิดความเอือมระอาเลิกสนใจไยดี แถมยังมีเรื่องยาเสพติดเข้ามาเกี่ยวข้อง ณภัทรไปพบอีกฝ่ายกำลังถูกพวกนักเลงรุมซ้อมอาการปางตาย
ชายหนุ่มจึงตัดสินใจเจรจากับนักเลงกลุ่มนั้น พร้อมเคลียร์ปัญหาทุกอย่างให้จนเรียบร้อย เรื่องราวจึงยุติลงได้ด้วยดี เพราะจากบุคลิกลักษณะท่าทางไม่ธรรมดาของเขา กลุ่มคนพวกนั้นคงไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยนัก
หลังจากนั้นคมศักดิ์จึงยินยอมมอบกายถวายชีวิตให้ ติดสอยห้อยตามณภัทรด้วยความซื่อสัตย์และจงรักภักดี จนกระทั่งถึงทุกวันนี้
ณภัทรทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ สร้างคอนโดมิเนียมที่มีทำเลอยู่ใจกลางเมือง มุ่งเน้นสำหรับกลุ่มคนชั้นสูงในวงสังคม รวมทั้งดารานักร้องที่มีชื่อเสียงทั้งหลาย และโครงการแรกของเขาก็ขายได้จนหมดเกลี้ยงซึ่งทำกำไรให้เขาอย่างมากมายมหาศาล
ปัจจุบันนักธุรกิจหนุ่มค่อยๆ เปลี่ยนตลาดจากใจกลางเมือง ขยับขยายออกไปหาทำเลนอกเมืองสร้างหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ ที่ทั้งโครงการมีบ้านอยู่ไม่กี่สิบหลัง แต่ละหลังมีอาณาบริเวณกว้างขวางเหมาะกับครอบครัวใหญ่ ที่ต้องการมีพื้นที่ไว้สำหรับใช้สอย
ขณะนี้บ้านในโครงการดังกล่าวมีคนจองไว้เต็มหมดทุกหลัง เพราะชื่อเสียงจากโครงการแรกที่ขจรขจาย ด้วยระบบสาธารณูปโภคที่เขาวางไว้อย่างดีเยี่ยม จนได้รับการยอมรับจากทั้งในวงการและนอกวงการ ทั้งที่เพิ่งเปิดการโครงการที่สองเท่านั้น สำหรับคนหนุ่มในวัยเพียงยี่สิบเจ็ดปีอย่างณภัทร ถือว่าเป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงที่ประสบความสำเร็จค่อนข้างสูง
ไม่ค่อยมีใครในวงการรู้เรื่องราวของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา แฝงแววเย็นชาผู้นี้มีความเป็นมาอย่างไร เพราะตัวณภัทรไม่ค่อยเปิดเผยตัวเองเท่าไหร่ ถ้าไม่ใช่งานสำคัญที่มีผลเกี่ยวเนื่องกับธุรกิจ จะไม่มีใครเห็นเขาปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนอย่างแน่นอน
ทุกคนทราบแต่เพียงว่าเขาชื่อ ณภทัร แมคคินเลย์ เท่านั้น ทั้งที่หน้าตาเป็นไทยแท้ทุกประการ หลายคนข้องใจเรื่องนามสกุลแต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปถามเองนี้กับเขาโดยตรง
นิตยสารชื่อดังต่างๆ สนใจอยากได้เขาขึ้นปก ต้องการสัมภาษณ์ลงในหน้าหนังสือ แต่ไม่เคยมีใครได้รับคำตอบรับจากชายหนุ่มผู้นี้สักครั้ง แต่สิ่งนี้กลับเป็นแรงดึงดูดให้เป็นจุดสนใจมากยิ่งขึ้น
“นายจะไปไหนต่อหรือเปล่าครับ” คมศักดิ์หันไปถามผู้เป็นนายขณะยืนรออยู่หน้าลิฟต์
“กลับบ้าน ช่วงนี้สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก มีคนจ้องเล่นงานฉันอยู่แกก็รู้นี่น่า”
ข่าวดังที่ลงพาดหัวทางหน้าหนังสือพิมพ์ทุกฉบับเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา คงไม่พ้นข่าวของนักธุรกิจสาวใหญ่ด้านอสังหาริมทรัพย์ เจ้าของหมู่บ้านชื่อดังถูกยิงตายคาที่ในรถยนต์คันหรู และจากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ณภัทรต้องคอยระมัดระวังตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม เพราะในปัจจุบันธุรกิจด้านนี้มีการแข่งขันกันค่อนข้างสูง
บทล่าสุด
#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#91 บทที่ 91 91
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#90 บทที่ 90 90
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#89 บทที่ 89 89
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#88 บทที่ 88 88
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#87 บทที่ 87 87
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













