บทนำ
บท 1
บทนำ
ดวงตากลมโตภายใต้แว่นสายตาสี่เหลี่ยมหนาเตอะมองหน้าจอโทรศัพท์ที่รุ่นพี่คนสนิทโยนมาวางไว้กลางหนังสือที่วรวลัญช์ หรือ หนูดี กำลังอ่านอยู่
Group: งานโรงเรียน
[ไฟแลบพร้อมออก 3 ทุ่ม! เอนยาวตี 3+ หน้าสวย ผิวดี อังกฤษได้ เล่นน้ำดื่มได้ พิกัด XXXสาทร บิกินี่/วันพีชเว้าหลังได้ ขอสีขาว เรต 10K สูง 165+ เก็บโทรศัพท์ไม่พูดมาก ขอตรงปก! ไม่ตรงส่งกลับมีค่ารถให้!]
วรวลัญช์เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ยืนค้ำศีรษะเธอและเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับงานที่พี่สาวคนสนิทถามความเห็นว่าควรไปไหม
“งานราคาแรงขนาดนี้ถ้าพี่ตองไม่ไปเสียดายแย่” เสียงหวานใสพูดออกมาก่อนจะก้มลงไปสนใจหนังสือต่อ
“งานโคตรดีและไม่ใช่แค่งานนะ แต่หมายถึงคนในงานด้วย…” พี่สาวเธอทำหน้าเพ้อ ๆ วรวลัญช์จึงทำได้แค่ยิ้มน้อย ๆ ไม่ได้ใส่ใจมากนักเพราะใบตองรูมเมตที่จับพลัดจับผลูได้บังเอิญมาอยู่ด้วยกันข้างคอนโดมหาวิทยาลัยเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว
“นี่…หนูดี พี่มีเรื่องจะขอให้ช่วย” นิ้วเรียวเล็กกำรอบข้อแขนบางเบาก่อนจะหมุนเล่นอยู่แบบนั้น รุ่นน้องของเธอ คนที่โดนจับข้อมือจึงเงยหน้าขึ้นไปสบตาพี่สาวคนสนิท
“ไม่ไป” วรวลัญช์กะพริบตาช้า ๆ และเตรียมตัวจะลุกเดินหนีเข้าไปในห้องส่วนตัว พี่สาวคนสนิทรีบกันท่าจับมือเธอให้นั่งลงที่เดิม
“ฉันเป็นประจำเดือนแกไปแทนได้ไหม ฉันไม่อยากให้งานนี้หลุดนี่มันกรุป VVIP ถ้าลูกค้าติดใจเกิดเรียกซ้ำยังไงเราก็สับกันไปได้ งานนี้ฉันไม่หักสักบาท” ดวงตาใสซื่อของพี่สาวคนสนิทและรอยยิ้มใจดี วรวลัญช์รู้ดีว่ามันคือลูกอมเคลือบยาพิษดี ๆ นี่เอง
“นะหนูดี...ไปเหอะ” พี่สาวคนสนิทยังไม่ยอมแพ้และนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะยกเข่าขึ้นมาชันข้างหนึ่งโน้มตัวมาทางวรวลัญช์และใช้สองนิ้วกางจอโทรศัพท์ให้เธอดู
วรวลัญช์ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไม่ต้องคิด งานในโรงแรมเธอไม่รับหรอกและนี่ชุดว่ายน้ำอีก ถึงเงินเยอะมันก็ดูจะเสี่ยงไปหน่อย...ไม่น่าคุ้ม
“นะหนูดี ถ้าแกไปฉันให้แกอีกห้าพัน!” วรวลัญช์ไม่ใช่ไม่สนในจำนวนเงินที่มาก แต่เธอก็มีเหตุผลของเธอหญิงสาวขยับแว่นตาก่อนจะก้มไปมองหนังสือเรียนที่เปิดอ่านค้างไว้
“ดีมีเรียน ไม่สะดวก” คนเป็นพี่สาวเบ้ปากและเอื้อมมือมาดึงแก้มใสของน้องสาว
“พรุ่งนี้แกไม่มีเรียนอย่ามาหลอกฉัน ไปเหอะนะดีกว่าเสียทีให้คนอื่น ฉันจะไปเตร็ดเตร่รอแกข้างล่างโรงแรมนั่นแหละ ในกลุ่มมีเพื่อนฉันด้วยไม่ต้องห่วงหรอก มันไม่ยอมให้แกงาบใครหรือใครงาบแกหรอกเพราะผู้ชายกลุ่มนี้โคตรพ่อโคตรแม่รวย!”
พี่สาวเธอคงจะหมายถึงเพื่อน ๆ อยากจะเก็บไว้เอง...ก็ตามนั้นเพราะวรวลัญช์ไม่สนใจอยู่แล้ว
“ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากทำงานกลัวรูปหลุด...ที่บ้านรู้” วรวลัญช์ยังคงยืนยันเสียงแข็ง
“ได้โปรดช่วยฉันเถอะ แกรู้ไหมว่าฉันจะได้ไปอยู่ในกรุปงานนี้มันยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน แก!! แกจำไม่ได้เหรอว่าใครเป็นคงส่งงานให้แกก็ฉันไหม…แกคนเรามีล้มมีลุกนะเว้ย คิดบ้างว่านี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่เก็บเอาไว้ใช้ยามจำเป็นได้”
ร่ายยาวมาขนาดนี้เธอจะทำอะไรได้ วรวลัญช์ถอนหายใจและมองหน้าพี่สาวคนสนิทอย่างระอา แต่คนโดนมองกลับยิ้มแป้นส่งมาให้
“พี่จะให้ดีไปหน้าสดหรือไง งานเปียกน้ำพี่ก็รู้ว่าดีไม่ชอบ เหนอะหนะ…” หญิงสาวก็ยังคงหาข้ออ้างแต่มองหนังสือเรียนในมือที่ถูกดึงออกไปตาละห้อย
“เออออ สด ๆ นี่แหละผู้ชายพวกนั้นจะได้ไม่สนใจแก” คนพูดหัวเราะคิกคักแต่ก็เดินเข้าห้องเธอไปรื้อค้นตู้เสื้อผ้า
“แล้วพี่จะให้ดีไปทำไม?” เจ้าของห้องเดินตามเข้าไปก่อนจะมาหยุดมองชุดว่ายน้ำที่ถูกรื้อออกมาจนเกลี้ยงลิ้นชัก
“ไปกั๊กงานให้ฉันไง มันมีอยู่นางหนึ่งแกไปกั๊กมันให้ฉันนะอย่าให้มันงาบคนที่ฉันจ้องไว้ไปได้” วรวลัญช์ถอนหายใจซ้ำและเดินไปหยิบชุดว่ายน้ำสีขาววันพีชขึ้นมา
“พี่ก็ไปเองสิ เป็นประจำเดือนก็ใส่ผ้าอนามัยแบบสอดได้ ถ้วยอนามัยก็มี”
“แกไปนั่นแหละพี่เขาตอบรับมาแล้ว”
วรวลัญช์คิดไว้แล้วว่าใบตองจะต้องไม่ถามเธอก่อนแน่ ๆ
“ไม่ต้องมาเคืองฉัน นี่ก็หวังดีนะ ดีกว่าแกไปยืนหลังขดหลังแข็งอยู่ในร้านหนังสือได้วันละสามร้อย”
“ก็ดีไม่อยากทำงานแบบนี้แล้ว”
“จ้า ๆ ฉันจะจำไว้ แต่แกค่อยไม่อยากทำวันอื่นนะ วันนี้ไปทำงานนี้แทนฉันก่อน”
“งานนี้งานเดียวนะพี่ตอง ดีไม่อยากเปลืองตัวแล้ว ที่บ้านก็ไม่มีปัญหาไรแล้ว”
คนเป็นพี่สาวลอยหน้าลอยตาเบะปากถอนหายใจ สองเดือนที่แล้วมันก็พูดแบบนี้…
“แต่เอาเถอะ ฉันมีลางสังหรณ์ว่าไม่แกก็ฉันงานนี้ไม่ใครก็ใครต้องรวยไปข้างแหละ!”
“ดีไม่ได้หยิ่งหรือไรนะพี่แต่ดีกลัวแม่เสียใจ…”
“เออ รูปแกยังไงก็ไม่หลุดอยู่แล้ว ฉันเอาหัวเป็นประกัน!” วรวลัญช์ไม่พูดอะไรหันไปถอดเสื้อผ้าออกและเดินเข้าห้องน้ำทั้งที่ยังนุ่งผ้าขนหนูไม่เสร็จด้วยซ้ำ
คนเป็นพี่มองเรือนร่างบางระหงของน้องสาวคนสนิทด้วยดวงตาเป็นประกาย ทรวดทรงองค์เอวแบบนี้ หน้าตาผิวพรรณแบบนี้ ทำไมหนอทำไมมันไม่คิดจะถูกใจผู้ชายสักคนที่อยากจะรับมันไปเลี้ยงจนตัวสั่นบ้าง
“ถ้าฉันสด ๆ สาว ๆ แบบนี้จะขายนาผืนน้อยสักโครมหนึ่งให้รวยขี้แตกไปเลย!”
บทล่าสุด
#71 บทที่ 71 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#70 บทที่ 70 บทที่ 69 สารภาพ...สภาพ! NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#69 บทที่ 69 บทที่ 68 Please say yes!!
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#68 บทที่ 68 บทที่ 67 ปรับความเข้ากัน...NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#67 บทที่ 67 บทที่ 66 ปรับความเข้าใจ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#66 บทที่ 66 บทที่ 65 กลับไทย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#65 บทที่ 65 บทที่ 64 ความทรงจำที่ดี
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#64 บทที่ 64 บทที่ 63 ขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#63 บทที่ 63 บทที่ 62 ไม่เห็นอีกแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#62 บทที่ 62 บทที่ 61 คืบคลาน
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
รักไม่หลอก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













