บทนำ
บท 1
บทนำ
ดวงตากลมโตภายใต้แว่นสายตาสี่เหลี่ยมหนาเตอะมองหน้าจอโทรศัพท์ที่รุ่นพี่คนสนิทโยนมาวางไว้กลางหนังสือที่วรวลัญช์ หรือ หนูดี กำลังอ่านอยู่
Group: งานโรงเรียน
[ไฟแลบพร้อมออก 3 ทุ่ม! เอนยาวตี 3+ หน้าสวย ผิวดี อังกฤษได้ เล่นน้ำดื่มได้ พิกัด XXXสาทร บิกินี่/วันพีชเว้าหลังได้ ขอสีขาว เรต 10K สูง 165+ เก็บโทรศัพท์ไม่พูดมาก ขอตรงปก! ไม่ตรงส่งกลับมีค่ารถให้!]
วรวลัญช์เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ยืนค้ำศีรษะเธอและเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับงานที่พี่สาวคนสนิทถามความเห็นว่าควรไปไหม
“งานราคาแรงขนาดนี้ถ้าพี่ตองไม่ไปเสียดายแย่” เสียงหวานใสพูดออกมาก่อนจะก้มลงไปสนใจหนังสือต่อ
“งานโคตรดีและไม่ใช่แค่งานนะ แต่หมายถึงคนในงานด้วย…” พี่สาวเธอทำหน้าเพ้อ ๆ วรวลัญช์จึงทำได้แค่ยิ้มน้อย ๆ ไม่ได้ใส่ใจมากนักเพราะใบตองรูมเมตที่จับพลัดจับผลูได้บังเอิญมาอยู่ด้วยกันข้างคอนโดมหาวิทยาลัยเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว
“นี่…หนูดี พี่มีเรื่องจะขอให้ช่วย” นิ้วเรียวเล็กกำรอบข้อแขนบางเบาก่อนจะหมุนเล่นอยู่แบบนั้น รุ่นน้องของเธอ คนที่โดนจับข้อมือจึงเงยหน้าขึ้นไปสบตาพี่สาวคนสนิท
“ไม่ไป” วรวลัญช์กะพริบตาช้า ๆ และเตรียมตัวจะลุกเดินหนีเข้าไปในห้องส่วนตัว พี่สาวคนสนิทรีบกันท่าจับมือเธอให้นั่งลงที่เดิม
“ฉันเป็นประจำเดือนแกไปแทนได้ไหม ฉันไม่อยากให้งานนี้หลุดนี่มันกรุป VVIP ถ้าลูกค้าติดใจเกิดเรียกซ้ำยังไงเราก็สับกันไปได้ งานนี้ฉันไม่หักสักบาท” ดวงตาใสซื่อของพี่สาวคนสนิทและรอยยิ้มใจดี วรวลัญช์รู้ดีว่ามันคือลูกอมเคลือบยาพิษดี ๆ นี่เอง
“นะหนูดี...ไปเหอะ” พี่สาวคนสนิทยังไม่ยอมแพ้และนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะยกเข่าขึ้นมาชันข้างหนึ่งโน้มตัวมาทางวรวลัญช์และใช้สองนิ้วกางจอโทรศัพท์ให้เธอดู
วรวลัญช์ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไม่ต้องคิด งานในโรงแรมเธอไม่รับหรอกและนี่ชุดว่ายน้ำอีก ถึงเงินเยอะมันก็ดูจะเสี่ยงไปหน่อย...ไม่น่าคุ้ม
“นะหนูดี ถ้าแกไปฉันให้แกอีกห้าพัน!” วรวลัญช์ไม่ใช่ไม่สนในจำนวนเงินที่มาก แต่เธอก็มีเหตุผลของเธอหญิงสาวขยับแว่นตาก่อนจะก้มไปมองหนังสือเรียนที่เปิดอ่านค้างไว้
“ดีมีเรียน ไม่สะดวก” คนเป็นพี่สาวเบ้ปากและเอื้อมมือมาดึงแก้มใสของน้องสาว
“พรุ่งนี้แกไม่มีเรียนอย่ามาหลอกฉัน ไปเหอะนะดีกว่าเสียทีให้คนอื่น ฉันจะไปเตร็ดเตร่รอแกข้างล่างโรงแรมนั่นแหละ ในกลุ่มมีเพื่อนฉันด้วยไม่ต้องห่วงหรอก มันไม่ยอมให้แกงาบใครหรือใครงาบแกหรอกเพราะผู้ชายกลุ่มนี้โคตรพ่อโคตรแม่รวย!”
พี่สาวเธอคงจะหมายถึงเพื่อน ๆ อยากจะเก็บไว้เอง...ก็ตามนั้นเพราะวรวลัญช์ไม่สนใจอยู่แล้ว
“ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากทำงานกลัวรูปหลุด...ที่บ้านรู้” วรวลัญช์ยังคงยืนยันเสียงแข็ง
“ได้โปรดช่วยฉันเถอะ แกรู้ไหมว่าฉันจะได้ไปอยู่ในกรุปงานนี้มันยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน แก!! แกจำไม่ได้เหรอว่าใครเป็นคงส่งงานให้แกก็ฉันไหม…แกคนเรามีล้มมีลุกนะเว้ย คิดบ้างว่านี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่เก็บเอาไว้ใช้ยามจำเป็นได้”
ร่ายยาวมาขนาดนี้เธอจะทำอะไรได้ วรวลัญช์ถอนหายใจและมองหน้าพี่สาวคนสนิทอย่างระอา แต่คนโดนมองกลับยิ้มแป้นส่งมาให้
“พี่จะให้ดีไปหน้าสดหรือไง งานเปียกน้ำพี่ก็รู้ว่าดีไม่ชอบ เหนอะหนะ…” หญิงสาวก็ยังคงหาข้ออ้างแต่มองหนังสือเรียนในมือที่ถูกดึงออกไปตาละห้อย
“เออออ สด ๆ นี่แหละผู้ชายพวกนั้นจะได้ไม่สนใจแก” คนพูดหัวเราะคิกคักแต่ก็เดินเข้าห้องเธอไปรื้อค้นตู้เสื้อผ้า
“แล้วพี่จะให้ดีไปทำไม?” เจ้าของห้องเดินตามเข้าไปก่อนจะมาหยุดมองชุดว่ายน้ำที่ถูกรื้อออกมาจนเกลี้ยงลิ้นชัก
“ไปกั๊กงานให้ฉันไง มันมีอยู่นางหนึ่งแกไปกั๊กมันให้ฉันนะอย่าให้มันงาบคนที่ฉันจ้องไว้ไปได้” วรวลัญช์ถอนหายใจซ้ำและเดินไปหยิบชุดว่ายน้ำสีขาววันพีชขึ้นมา
“พี่ก็ไปเองสิ เป็นประจำเดือนก็ใส่ผ้าอนามัยแบบสอดได้ ถ้วยอนามัยก็มี”
“แกไปนั่นแหละพี่เขาตอบรับมาแล้ว”
วรวลัญช์คิดไว้แล้วว่าใบตองจะต้องไม่ถามเธอก่อนแน่ ๆ
“ไม่ต้องมาเคืองฉัน นี่ก็หวังดีนะ ดีกว่าแกไปยืนหลังขดหลังแข็งอยู่ในร้านหนังสือได้วันละสามร้อย”
“ก็ดีไม่อยากทำงานแบบนี้แล้ว”
“จ้า ๆ ฉันจะจำไว้ แต่แกค่อยไม่อยากทำวันอื่นนะ วันนี้ไปทำงานนี้แทนฉันก่อน”
“งานนี้งานเดียวนะพี่ตอง ดีไม่อยากเปลืองตัวแล้ว ที่บ้านก็ไม่มีปัญหาไรแล้ว”
คนเป็นพี่สาวลอยหน้าลอยตาเบะปากถอนหายใจ สองเดือนที่แล้วมันก็พูดแบบนี้…
“แต่เอาเถอะ ฉันมีลางสังหรณ์ว่าไม่แกก็ฉันงานนี้ไม่ใครก็ใครต้องรวยไปข้างแหละ!”
“ดีไม่ได้หยิ่งหรือไรนะพี่แต่ดีกลัวแม่เสียใจ…”
“เออ รูปแกยังไงก็ไม่หลุดอยู่แล้ว ฉันเอาหัวเป็นประกัน!” วรวลัญช์ไม่พูดอะไรหันไปถอดเสื้อผ้าออกและเดินเข้าห้องน้ำทั้งที่ยังนุ่งผ้าขนหนูไม่เสร็จด้วยซ้ำ
คนเป็นพี่มองเรือนร่างบางระหงของน้องสาวคนสนิทด้วยดวงตาเป็นประกาย ทรวดทรงองค์เอวแบบนี้ หน้าตาผิวพรรณแบบนี้ ทำไมหนอทำไมมันไม่คิดจะถูกใจผู้ชายสักคนที่อยากจะรับมันไปเลี้ยงจนตัวสั่นบ้าง
“ถ้าฉันสด ๆ สาว ๆ แบบนี้จะขายนาผืนน้อยสักโครมหนึ่งให้รวยขี้แตกไปเลย!”
บทล่าสุด
#71 บทที่ 71 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#70 บทที่ 70 บทที่ 69 สารภาพ...สภาพ! NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#69 บทที่ 69 บทที่ 68 Please say yes!!
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#68 บทที่ 68 บทที่ 67 ปรับความเข้ากัน...NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#67 บทที่ 67 บทที่ 66 ปรับความเข้าใจ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#66 บทที่ 66 บทที่ 65 กลับไทย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#65 บทที่ 65 บทที่ 64 ความทรงจำที่ดี
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#64 บทที่ 64 บทที่ 63 ขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#63 บทที่ 63 บทที่ 62 ไม่เห็นอีกแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#62 บทที่ 62 บทที่ 61 คืบคลาน
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













