บทนำ
บท 1
บทนำ
ดวงตากลมโตภายใต้แว่นสายตาสี่เหลี่ยมหนาเตอะมองหน้าจอโทรศัพท์ที่รุ่นพี่คนสนิทโยนมาวางไว้กลางหนังสือที่วรวลัญช์ หรือ หนูดี กำลังอ่านอยู่
Group: งานโรงเรียน
[ไฟแลบพร้อมออก 3 ทุ่ม! เอนยาวตี 3+ หน้าสวย ผิวดี อังกฤษได้ เล่นน้ำดื่มได้ พิกัด XXXสาทร บิกินี่/วันพีชเว้าหลังได้ ขอสีขาว เรต 10K สูง 165+ เก็บโทรศัพท์ไม่พูดมาก ขอตรงปก! ไม่ตรงส่งกลับมีค่ารถให้!]
วรวลัญช์เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ยืนค้ำศีรษะเธอและเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับงานที่พี่สาวคนสนิทถามความเห็นว่าควรไปไหม
“งานราคาแรงขนาดนี้ถ้าพี่ตองไม่ไปเสียดายแย่” เสียงหวานใสพูดออกมาก่อนจะก้มลงไปสนใจหนังสือต่อ
“งานโคตรดีและไม่ใช่แค่งานนะ แต่หมายถึงคนในงานด้วย…” พี่สาวเธอทำหน้าเพ้อ ๆ วรวลัญช์จึงทำได้แค่ยิ้มน้อย ๆ ไม่ได้ใส่ใจมากนักเพราะใบตองรูมเมตที่จับพลัดจับผลูได้บังเอิญมาอยู่ด้วยกันข้างคอนโดมหาวิทยาลัยเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว
“นี่…หนูดี พี่มีเรื่องจะขอให้ช่วย” นิ้วเรียวเล็กกำรอบข้อแขนบางเบาก่อนจะหมุนเล่นอยู่แบบนั้น รุ่นน้องของเธอ คนที่โดนจับข้อมือจึงเงยหน้าขึ้นไปสบตาพี่สาวคนสนิท
“ไม่ไป” วรวลัญช์กะพริบตาช้า ๆ และเตรียมตัวจะลุกเดินหนีเข้าไปในห้องส่วนตัว พี่สาวคนสนิทรีบกันท่าจับมือเธอให้นั่งลงที่เดิม
“ฉันเป็นประจำเดือนแกไปแทนได้ไหม ฉันไม่อยากให้งานนี้หลุดนี่มันกรุป VVIP ถ้าลูกค้าติดใจเกิดเรียกซ้ำยังไงเราก็สับกันไปได้ งานนี้ฉันไม่หักสักบาท” ดวงตาใสซื่อของพี่สาวคนสนิทและรอยยิ้มใจดี วรวลัญช์รู้ดีว่ามันคือลูกอมเคลือบยาพิษดี ๆ นี่เอง
“นะหนูดี...ไปเหอะ” พี่สาวคนสนิทยังไม่ยอมแพ้และนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ก่อนจะยกเข่าขึ้นมาชันข้างหนึ่งโน้มตัวมาทางวรวลัญช์และใช้สองนิ้วกางจอโทรศัพท์ให้เธอดู
วรวลัญช์ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไม่ต้องคิด งานในโรงแรมเธอไม่รับหรอกและนี่ชุดว่ายน้ำอีก ถึงเงินเยอะมันก็ดูจะเสี่ยงไปหน่อย...ไม่น่าคุ้ม
“นะหนูดี ถ้าแกไปฉันให้แกอีกห้าพัน!” วรวลัญช์ไม่ใช่ไม่สนในจำนวนเงินที่มาก แต่เธอก็มีเหตุผลของเธอหญิงสาวขยับแว่นตาก่อนจะก้มไปมองหนังสือเรียนที่เปิดอ่านค้างไว้
“ดีมีเรียน ไม่สะดวก” คนเป็นพี่สาวเบ้ปากและเอื้อมมือมาดึงแก้มใสของน้องสาว
“พรุ่งนี้แกไม่มีเรียนอย่ามาหลอกฉัน ไปเหอะนะดีกว่าเสียทีให้คนอื่น ฉันจะไปเตร็ดเตร่รอแกข้างล่างโรงแรมนั่นแหละ ในกลุ่มมีเพื่อนฉันด้วยไม่ต้องห่วงหรอก มันไม่ยอมให้แกงาบใครหรือใครงาบแกหรอกเพราะผู้ชายกลุ่มนี้โคตรพ่อโคตรแม่รวย!”
พี่สาวเธอคงจะหมายถึงเพื่อน ๆ อยากจะเก็บไว้เอง...ก็ตามนั้นเพราะวรวลัญช์ไม่สนใจอยู่แล้ว
“ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากทำงานกลัวรูปหลุด...ที่บ้านรู้” วรวลัญช์ยังคงยืนยันเสียงแข็ง
“ได้โปรดช่วยฉันเถอะ แกรู้ไหมว่าฉันจะได้ไปอยู่ในกรุปงานนี้มันยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน แก!! แกจำไม่ได้เหรอว่าใครเป็นคงส่งงานให้แกก็ฉันไหม…แกคนเรามีล้มมีลุกนะเว้ย คิดบ้างว่านี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่เก็บเอาไว้ใช้ยามจำเป็นได้”
ร่ายยาวมาขนาดนี้เธอจะทำอะไรได้ วรวลัญช์ถอนหายใจและมองหน้าพี่สาวคนสนิทอย่างระอา แต่คนโดนมองกลับยิ้มแป้นส่งมาให้
“พี่จะให้ดีไปหน้าสดหรือไง งานเปียกน้ำพี่ก็รู้ว่าดีไม่ชอบ เหนอะหนะ…” หญิงสาวก็ยังคงหาข้ออ้างแต่มองหนังสือเรียนในมือที่ถูกดึงออกไปตาละห้อย
“เออออ สด ๆ นี่แหละผู้ชายพวกนั้นจะได้ไม่สนใจแก” คนพูดหัวเราะคิกคักแต่ก็เดินเข้าห้องเธอไปรื้อค้นตู้เสื้อผ้า
“แล้วพี่จะให้ดีไปทำไม?” เจ้าของห้องเดินตามเข้าไปก่อนจะมาหยุดมองชุดว่ายน้ำที่ถูกรื้อออกมาจนเกลี้ยงลิ้นชัก
“ไปกั๊กงานให้ฉันไง มันมีอยู่นางหนึ่งแกไปกั๊กมันให้ฉันนะอย่าให้มันงาบคนที่ฉันจ้องไว้ไปได้” วรวลัญช์ถอนหายใจซ้ำและเดินไปหยิบชุดว่ายน้ำสีขาววันพีชขึ้นมา
“พี่ก็ไปเองสิ เป็นประจำเดือนก็ใส่ผ้าอนามัยแบบสอดได้ ถ้วยอนามัยก็มี”
“แกไปนั่นแหละพี่เขาตอบรับมาแล้ว”
วรวลัญช์คิดไว้แล้วว่าใบตองจะต้องไม่ถามเธอก่อนแน่ ๆ
“ไม่ต้องมาเคืองฉัน นี่ก็หวังดีนะ ดีกว่าแกไปยืนหลังขดหลังแข็งอยู่ในร้านหนังสือได้วันละสามร้อย”
“ก็ดีไม่อยากทำงานแบบนี้แล้ว”
“จ้า ๆ ฉันจะจำไว้ แต่แกค่อยไม่อยากทำวันอื่นนะ วันนี้ไปทำงานนี้แทนฉันก่อน”
“งานนี้งานเดียวนะพี่ตอง ดีไม่อยากเปลืองตัวแล้ว ที่บ้านก็ไม่มีปัญหาไรแล้ว”
คนเป็นพี่สาวลอยหน้าลอยตาเบะปากถอนหายใจ สองเดือนที่แล้วมันก็พูดแบบนี้…
“แต่เอาเถอะ ฉันมีลางสังหรณ์ว่าไม่แกก็ฉันงานนี้ไม่ใครก็ใครต้องรวยไปข้างแหละ!”
“ดีไม่ได้หยิ่งหรือไรนะพี่แต่ดีกลัวแม่เสียใจ…”
“เออ รูปแกยังไงก็ไม่หลุดอยู่แล้ว ฉันเอาหัวเป็นประกัน!” วรวลัญช์ไม่พูดอะไรหันไปถอดเสื้อผ้าออกและเดินเข้าห้องน้ำทั้งที่ยังนุ่งผ้าขนหนูไม่เสร็จด้วยซ้ำ
คนเป็นพี่มองเรือนร่างบางระหงของน้องสาวคนสนิทด้วยดวงตาเป็นประกาย ทรวดทรงองค์เอวแบบนี้ หน้าตาผิวพรรณแบบนี้ ทำไมหนอทำไมมันไม่คิดจะถูกใจผู้ชายสักคนที่อยากจะรับมันไปเลี้ยงจนตัวสั่นบ้าง
“ถ้าฉันสด ๆ สาว ๆ แบบนี้จะขายนาผืนน้อยสักโครมหนึ่งให้รวยขี้แตกไปเลย!”
บทล่าสุด
#71 บทที่ 71 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#70 บทที่ 70 บทที่ 69 สารภาพ...สภาพ! NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#69 บทที่ 69 บทที่ 68 Please say yes!!
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#68 บทที่ 68 บทที่ 67 ปรับความเข้ากัน...NC+++
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#67 บทที่ 67 บทที่ 66 ปรับความเข้าใจ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#66 บทที่ 66 บทที่ 65 กลับไทย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#65 บทที่ 65 บทที่ 64 ความทรงจำที่ดี
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#64 บทที่ 64 บทที่ 63 ขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#63 บทที่ 63 บทที่ 62 ไม่เห็นอีกแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#62 บทที่ 62 บทที่ 61 คืบคลาน
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ม่านหมอก
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สัญญารักประธานร้าย
ลุ้นรักวิวาห์หวาม Irresistible Love
และเมื่อครอบครัวทั้งสองฝ่ายมาเห็นภาพนั้นพร้อมกัน คำตอบเดียวที่เหลือคือ "แต่งงาน"
เธอประกาศว่าจะแต่งแค่ในนาม หนึ่งปีแล้วหย่า แต่ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ใกล้ชิดกับชายผู้นี้มากเท่าไหร่ หัวใจของเธอก็ยิ่งเริ่มเต้นผิดจังหวะมากขึ้นเท่านั้น
แล้วชายผู้ถูกเรียกว่า "คุณลุง" คนนี้...จะกลายเป็น "ที่รัก" ในใจเธอได้หรือไม่ ?
ติดตามความวิวาห์หวามที่เริ่มต้นจากความซวย แต่ลงเอยด้วยรักที่มิอาจห้ามใจ
ปะป๊าของพริกหวานคือท่านประธานสุดหล่อ
เขาตื่นมาพร้อมความว่างเปล่า... จำอะไรไม่ได้แม้แต่หน้าผู้หญิงที่นอนด้วย
ส่วนเธอตื่นมาพร้อมความทรงจำที่ฝังใจ... และ 'หนึ่งชีวิต' ที่กำลังก่อตัวขึ้นในครรภ์
เมื่อความลับเริ่มปิดไม่มิด ยลลดาจึงตัดสินใจหนีไปพร้อมโซ่ทองคล้องใจ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นกายหอมกรุ่นที่ทำให้เพลิงกัลป์แทบคลั่ง ทว่าสามปีต่อมา... โชคชะตากลับเหวี่ยง 'เครื่องจักรทำงาน' คนเดิมให้มาอยู่ตรงหน้า พร้อมเด็กหญิงตัวจิ๋วที่มีดวงตาคมกริบเหมือนเขาราวกับพิมพ์เดียว
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
BAD PRINCE | พันธะร้ายเจ้าชายรัชทายาท
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“













