บทนำ
เมียไวไฟ(Wi-fi) ก็ไวไฟสมชื่อแหละ
ไฟสวาทลุกพรึบพรับไม่ต่างจากเปิดสัญญาณความเสียว
เมื่อ Wi-fi ความเสียวกระจายออกไป สัญญาณความร้อนแรงก็เชื่อมกันและกันในทันที
เร่าร้อนรุนแรงเพราะความอยากไม่เคยปรานีใคร
บท 1
ผมชื่อ ‘วิท’ ครับ ส่วนเมียผมเธอชื่อ ‘แตงกวา’ ผมกับแตงกวาแต่งงานมาแล้วร่วม 2 ปีแล้วครับ ผมเป็นพนักงานติดตั้งสายเคเบิ้ลให้กับบริษัทผู้ให้บริการระบบโทรคมนาคมรายหนึ่ง งานลำบากหน่อยครับเพราะการแข่งขันสูง
ผมซึ่งอยู่ในตำแหน่งหัวหน้าทีม ก็ต้องพยายามทำยอดขายให้ได้เยอะๆ ล่ะครับ ก็หวังโบนัสนั่นแหละจะหวังอะไรล่ะชีวิตนี้ ผมจึงต้องพาลูกน้องออกไปหาลูกค้าตามที่ต่างๆ และเป้าหมายของผมก็คือ กลุ่มโรงงานในย่านนิคมอุตสาหกรรมต่างๆ นั่นแหละครับ
เพราะถ้าได้ติดตั้งบริษัทที่ 1 บริษัทที่ 2 และ 3 ก็จะตามมาโดยง่าย ที่สำคัญคืองานติดตั้งในโรงงานไม่ได้ทำแค่จุดเดียวนี่ครับ ถ้าโรงงานต้องการเอกสารการว่าจ้างอย่างถูกต้อง ผมก็นำเข้าระบบบริษัทให้ทางโรงงานติดต่อกับฝ่ายขายโดยตรง
ซึ่งแน่นอนครับว่าราคาต้องคิดทุกจุดที่ติดตั้ง ก็คูณไปครับ จุดละเท่าไหร่ เข้าโปรแกรมออกใบเสนอราคาปุ๊บ ราคาก็เด้งออกมาให้พิจารณากันได้เลย
แต่หากโรงงานไหนต้องการประหยัด ผมก็รับเองสิครับ หรือไม่ก็แบ่งกันกินกับบริษัทบ้าง เช่น แจ้งฝ่ายขายลง 10 จุด แต่ผมกับลูกน้องทำเองอีก 10 จุด
โรงงานผู้ว่าจ้างประหยัดเงิน บริษัทของผมได้เงินส่วนหนึ่ง และผมกับลูกน้องก็ได้เงินอีกส่วนหนึ่ง แบ่งๆ กันไปแบบนี้ล่ะครับให้ผมกับลูกน้องมีเงินใช้จ่ายในระหว่างเดือนบ้าง ไม่ต้องรอให้ถึงวันเงินเดือนออก เพราะคิดดูสิครับ ทำทั้งเดือนได้เงินวันเดียว จะไปพอใช้อะไรกันล่ะ
งานที่ผมทำก็จัดว่า ‘งานดีเงินดี’ ล่ะครับ เพราะผมน่ะมีเงินซื้อทุกสิ่งทุกอย่างตามที่แตงกวาต้องการ เรียกได้ว่า เงินเดือนพนักงานบัญชีที่แตงกวาได้รับอยู่ทุกเดือนนั้น เธอไม่ต้องถอนออกมาใช้เลยครับ
ก็ผัวแสนดีอย่างผม ดูแลเมียที่แสนจะน่ารักได้อย่างดีเยี่ยม แตงกวาเธอก็เลยเอาอกเอาใจผมสารพัด จนเพื่อนๆ ต่างอิจฉาผมกันทั้งนั้น
ที่สำคัญ หุ่น ‘เนื้อ นม ไข่’ แบบเมียผม ใครเห็นก็น้ำลายไหลกันทั้งนั้นแหละครับ
ไม่ใช่ว่าผมไม่หึงนะ ผมน่ะหึงมากเลย แต่ยิ่งเห็นคนอื่นมองเมีย ผมก็ยิ่งเกิดอารมณ์อย่างว่ามากขึ้น และแตงกวาเธอก็รู้ครับว่าผมต้องการอะไร เธอจึงขยันหาเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้ผมเกิดอารมณ์ ‘หึง’ ปน ‘หื่น’ ได้บ่อยครั้ง
เพราะวันไหนที่ผมหึงมาก วันนั้นแตงกวาจะถูกจัดหนักจนแทบจะคลานไปทำงานเลยล่ะครับ แต่จะโทษผมก็ไม่ได้ เพราะเธอชอบร่ำร้องว่า
‘พี่วิทขา! แรงอีก! แรงอีก! กระแทกแรงๆ ค่ะ กระแทกให้แหกไปเลย กรี๊ดดดดด... พี่วิท! แรงอีก! กรี๊ดดดดด... แรงอีก!’
นั่นแหละครับ แรงผมมีเท่าไหร่ผมก็กระเด้าเข้าไปไม่ยั้งน่ะสิ และก็ได้รับเสียงกรีดร้องของแตงกวาเป็นรางวัล ตามมาด้วยครั้งต่อไปที่เธอจะเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมขย่มผมซะเอง
ใช่ครับ... แตงกวาเธอชอบความรุนแรง
ยามเผชิญศึกกับผมบนเตียง แตงกวาเธอฉีกทุกกฎของความสวยใสไร้เดียงสาเลยครับ
ผมกับแตงกวาเรามีเซ็กซ์กันบ่อยครับ เอ่อ... เรียกได้บ่อยได้ไหม ถ้าบอกว่า ‘ทุกวัน’ บางวันคึกหน่อยก็ 2-3 รอบ
นั่นแหละครับผมถึงไม่อยากไปไหนที่ห่างจากเมียเลย เพราะความอยากจนใจจะขาด ผมไม่อยากสัมผัสมันเลย แต่ก็เลี่ยงไม่ได้นี่ครับ
ครั้งไหนต้องไปติดตั้งที่ต่างจังหวัด แบบที่วิ่งรถไป-กลับไม่ได้ วันนั้นผมงี้แทบลงแดงเลยครับ ทำงานเสร็จ กลับถึงบ้านปุ๊บ ผมนี่จับแตงกวาหันก้นแล้วซอยไม่ยั้ง แน่นอนว่าแตงกวาก็อยากจนเป็นฝ่ายรูดกางเกงในลงไปกองกับพื้นและหันก้นให้ผมเด้าด้วยตัวเอง
แตงกวาเธอเร็วกับเรื่องนี้มากครับ หัวไว สอนง่าย ท่าไหนก็ตามเถอะ สอนครั้งเดียว แตงกวาก็จดจำได้หมดครับ แถมยังเปิดปุ๊บติดปั๊บ แค่เลิกเสื้อแล้วแลบลิ้นเลียยอดอก แตงกวาก็ดิ้นพล่านจนฉ่ำเยิ้มไปหมดแล้วครับ
จนผมมีชื่อเล่นให้เธอยามเย่อกันอย่างเมามันว่า ‘เมีย Wi-fi’ เพราะแตงกวาน่ะเธอต่อติดง่ายจริงๆ ครับ แค่สัญญาณความเสียวของผมส่งออกไป เธอก็พร้อมอ้าต้นขาออกเพื่อเชื่อมต่อสัญญาณความเสียวในทันที
แต่วันนี้สิครับ ผมต้องมาติดตั้งสายเคเบิ้ลที่ระยองหลายจุดซะด้วย กว่าจะเสร็จก็คงจะดึกมาก ดีไม่ดีขับรถไม่ไหวต้องหานอนที่แถวระยองนี่อีก เพราะนี่ปาเข้าไป 6 โมงเย็นแล้วก็ยังไม่ถึงครึ่ง ป่านนี้แตงกวาจะไม่อยากเต็มที่แล้วเหรอ
“พี่วิท โทรหาเมียหรือยัง”
ไอ้น้อยลูกน้องผมมันถามครับ ก็เรื่องเย่อกับเมียทุกวันของผมน่ะ กระจายไปในหมู่ลูกน้อง ก็คนมันมีดีก็อยากจะโชว์นี่ครับ ผมก็คุยซะหน่อยว่าเย่อเมียทุกวัน เพราะเมียผมน่าเย่อที่สุด
“ยังเลยว่ะ เดี๋ยวติดตัวนี้เสร็จก็ว่าจะโทรหาซะหน่อย ป่านนี้ชะเง้อรอแล้ว” ผมตอบพลางขันสกรูให้ตรงล็อค
“พี่ไปโทรหาเมียเถอะ ทางนี้ผมดูเอง สงสารเจ๊แตงกวา ป่านนี้คงอยาก เอ่อ... คงคิดถึงพี่แย่แล้ว”
ผมยิ้มครับไม่ตอบว่าอะไรแต่พอขันสกรูตัวนั้นเสร็จผมก็รีบแยกตัวออกมาคุยโทรศัพท์ทันทีเลยครับ พนักงานติดตั้งเคเบิ้ลอย่างผมก็ต้องลองความไวของอุปกรณ์กันสักหน่อย
ห้องน้ำพนักงานชั้น 2 ก็คือจุดหมายของผมครับ เพราะเลิกงานแล้ว ชั้น 2 นั่นไม่มีคนอยู่ เงียบ สงบ แบบนั้นผมก็ต้องลองความเร็วทั้งภาพและเสียง
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด... ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด..
เสียงสัญญาณจากโทรศัพท์ดังขึ้น และเพียงอึดใจ เสียงใสๆ แสนจะน่ารักของเมียผมก็ส่งออกมาตามสาย
“พี่วิท... จะกลับหรือยังคะ แตงกวารอตั้งนานแล้วนะ เนี่ยรอจนเหงื่อเหนียวไปทั้งง่าม”
“เก็บไว้รอพี่นะ”
“ไม่เอาอ่ะ ใครจะอยู่รอ เน่ากันพอดี ร้อนทนไม่ไหวแล้วอ่ะ แตงกวาอาบน้ำก่อนนะ”
บทล่าสุด
#81 บทที่ 81 รักษาความเป็น 'ม่าย' ไว้ให้จงดี (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#80 บทที่ 80 กินตรงไหนก็ได้
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#79 บทที่ 79 สาวต่างชาติ
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#78 บทที่ 78 หิวหรือยังคะ
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#77 บทที่ 77 สายเบิร์น
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#76 บทที่ 76 วงจรปิด
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#75 บทที่ 75 ของเล่นของสาวๆ
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#74 บทที่ 74 นางพญางูกินหาง
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#73 บทที่ 73 แพคคู่
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#72 บทที่ 72 หวานเจี๊ยบ
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













