บทนำ
"อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ
เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน...
"อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!"
เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักงานตัวน้อยๆ จึงทำได้เพียงแค่จำใจยอมรับไปกับความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ!
คำเตือน! เรื่องนี้พระเอกคลั่งรักและหื่นหนักมาก (ก.ไก่ล้านตัว)
บท 1
เสียงเฮฮาปาร์ตี้ของพวกหนุ่มสาวในร้านอาหารริมทะเลแห่งหนึ่งดังขึ้นเป็นระยะ พวกเขามาเลี้ยงฉลองกันอีกครั้งหลังจากรับปริญญาไปได้ไม่นาน คืนนี้จึงนัดกันออกมากินเลี้ยงเสียหน่อยหลังจากผ่านการเรียนหนักมาตลอดช่วงสี่ป
“ยัยฝันนน!...ดื่มให้หมดแก้วเลยนะยะ ห้ามตุกติกอีกเด็ดขาด!”
เสียงอ้อแอ้ของเพื่อนสาวเอ่ยดักคอ ‘ฝันหวาน’ ที่นั่งมองแก้วเหล้าตรงหน้าด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้อายุยี่สิบสองปีเต็มก็ไม่เคยแตะเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เลยสักครั้งเดียว
บ่อยครั้งที่เพื่อนสนิทในกลุ่มอย่างเจนนี่ แล้วก็วิเวียนเอ่ยชวนแกมบังคับให้ไปผับด้วยกัน แต่เธอก็หาข้ออ้างปฏิเสธได้ทุกครั้งไป
“แต่ฉันว่า...”
“โอ้ยยยย! ยัยฝัน! เหล้าปั่นแก้วเดียวมันไม่ทำให้แกเมาได้หรอกน่า เรียนจบทั้งทีแกก็หัดลองอะไรใหม่ๆ บ้างเหอะ”
‘วิเวียน’ สาวผมยาวหน้าตาจิ้มลิ้มเพื่อนสนิทในกลุ่มอีกคนเอ่ยสมทบ พร้อมกับยื่นแก้วเหล้าปั่นสีสันสดใสไปให้เพื่อนรักที่คบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น จนตอนนี้จบปริญญาตรีแล้ว
“รีบๆ เลยยัยฝันนน อย่าให้พวกฉันต้องจับกรอกปากกกก”
‘เจนนี่’ ชี้นิ้วสั่งเพื่อน แต่เป็นเพราะว่าเมาหนักไปหน่อยนิ้วเลยชี้ไปที่วิเวียนแทนที่จะเป็นฝันหวาน
“ชี้นิ้วให้มันถูกคนก่อนเถอะเจน...เมาขนาดนี้จะมีปัญญาอะไรไปจับเพื่อนกรอกเหล้า”
‘แทนไท’ แฟนหนุ่มของเจนนี่พูดอย่างเหนื่อยใจ ดึงร่างโซเซไปมาของเธอมานั่งบนตักของเขา ซึ่งเจนนี่ก็ขัดขืนเล็กน้อยก่อนจะอ้วกออกมาใส่เสื้อเขาในเวลาต่อมาเพราะว่าดื่มหนักตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ แทนไทจึงขอตัวกลับก่อนเพราะตอนนี้มันดึกมากแล้ว
“พี่พาเจนนี่กลับก่อนนะ”
“พามันไปเลยค่ะพี่แทน เมาหนักขนาดนี้” วิเวียนพยักหน้าให้พี่แทนพายัยเพื่อนบ้ากลับไป เขาจึงอุ้มร่างอวบอิ่มของเธอออกไปจากร้านอาหาร ส่วนวิเวียนก็กลับมาสนใจฝันหวานที่กำลังทำท่าจะลุกออกจากโต๊ะ
“แกจะไปไหน...ไม่ต้องมาเนียนเลย ไม่มียัยเจนฉันก็ต้องบังคับให้แกดื่มแก้วนี้ให้ได้”
“เออใช่...ฉันยังไม่เคยเห็นยัยฝันแตะเหล้าเลยสักครั้ง”
เพื่อนอีกคนในคณะที่นั่งโต๊ะใกล้ๆ กันพูดขึ้น แล้วคนอื่นๆ ก็มองมาที่โต๊ะของฝันหวานอย่างสนอกสนใจ
“แต่พรุ่งนี้ฉันต้องตื่นไปทำงานแต่เช้านะ...”
ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาของฝันหวานมองแก้วเหล้าปั่นที่อยู่ตรงหน้าพักหนึ่ง
สุดท้ายก็ตัดสินใจเลื่อนกลับไปวางคืนไว้ตรงหน้าวิเวียน เพราะหลังจากที่ไปสัมภาษณ์งานในบริษัทใหญ่ยักษ์แห่งหนึ่งเมื่อสัปดาห์ก่อน เธอก็ได้รับอีเมลตอบกลับให้เริ่มทำงานในวันพรุ่งนี้แล้ว ซึ่งแน่นอนว่าเธอต้องรีบตื่นแต่เช้า เพราะนี่ถือเป็นการเริ่มงานครั้งแรกของเธอนั่นเอง...
“แค่แก้วเดียวน่า...ลองดูหน่อย มันไม่ได้รสชาติแย่อย่างที่แกคิดหรอก คิดซะว่าฉลองที่แกได้งานทันทีหลังจากที่เรียนจบไง” วิเวียนเกลี้ยกล่อมฝันหวานอีกรอบ
เธอพยายามมาตั้งหลายปีแล้วแต่ก็ไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง มึนจึงกลายเป็นเหมือนภารกิจเล็กๆ อย่างหนึ่งที่เธอฝังใจอย่างมาก ว่าจะทำให้สาวผมสั้นน่ารักสุดแสนเรียบร้อยอย่างฝันหวานดื่มแอลกอฮอล์ให้ได้
“เฮ้อออ...”
“อย่าทำเหมือนฉันบังคับให้แกแก้ผ้าได้ป้ะ เหล้าแก้วเดียวเองน่า” วิเวียนถือแก้วเหล้าปั่นไปตรงหน้าฝันหวานอีกครั้ง ตอนนี้เรียนจบแล้ว ต่างคนก็ต้องแยกย้ายไปหาที่ทำงานกัน จะนัดเจอกันอีกครั้งก็คงยากกว่าเดิมแน่ๆ
รอบนี้เธอต้องทำให้ภารกิจตลอดสี่ปีที่ชวนเพื่อนสาวดื่มเหล้าสำเร็จให้ได้!
“อือๆ...แค่แก้วเดียวนะ”
มือเล็กนุ่มนิ่มของฝันหวานรับแก้วจากเพื่อนมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่
“หมดแก้ว! หมดแก้ว!”
เพื่อนๆ ที่นั่งโต๊ะรอบข้างก็ปรบมือเชียร์อย่างสุดฤทธิ์สุดเดช
คืนนี้ถ้าได้เห็นดาวคณะอย่างฝันหวานดื่มเหล้า พวกเขาคงนอนตายตาหลับได้แล้วล่ะ
“อึก...อึก...” ฝันหวานหลับตากลั้นหายใจแล้วกระดกแก้วทีเดียวจนหมด
ถึงมันจะเป็นแค่แก้วเล็กๆ ที่มีเหล้าปั่นอยู่แค่ครึ่งเดียว แต่เธอก็ไม่ชอบอยู่ดี...
“ฮิ้ววววว...กูว่าคืนนี้หิมะตกแน่เลยว่ะ”
“ฮ่าๆๆๆ”
เสียงเพื่อนๆ รอบโต๊ะหัวเราะอย่างถูกอกถูกใจ เอ่ยแซวดาวคณะคนสวยเพราะในที่สุดก็ดื่มเหล้ากับเขาเสียที
“อึ๋ยยย...ไม่เห็นอร่อยเลย” รสชาติมันไม่ถูกปากเธอเลยสักนิดเดียว
ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มที่แทบไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้มดูน่ารักขึ้นเท่าตัว เมื่อทำท่าไหล่สั่นหลับตาปี๋ ผู้ชายในคณะที่แอบชอบเธอก็ได้แต่ทำตาละห้อยอย่างหลงใหล แต่ก็ไม่กล้าคว้าดาวคณะเกินเอื้อมมาเป็นแฟน
“มีแกคนเดียวนี่แหละที่บอกว่าไม่อร่อย...ขนาดเหล้าปั่นยังดื่มไม่ได้ คราวนี้ไม่ต้องนึกถึงเหล้าเพียวๆ เลย”
วิเวียนส่ายหน้าอย่างจนใจ แต่อย่างน้อยเธอก็ทำภารกิจอันยิ่งใหญ่ตลอดสี่ปีสำเร็จในที่สุด
“ก็มันไม่อร่อยจริงๆ นี่นา...”
ถ้าให้เปลี่ยนจากเหล้าเป็นโค้กก็ว่าไปอย่าง...
“เออๆ แล้วแต่แกแล้วกัน”
“แล้วนี่พี่ชายแกจะมารับเมื่อไหร่อะ ฉันว่ามันดึกมากแล้วนะ พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำทำงานอีก”
พวกเธอมาเลี้ยงฉลองแล้วก็ดื่มกันจึงไม่สามารถขับรถกลับเองได้ วิเวียนจึงโทรบอกพี่ชายให้มารับที่นี่ และอาสาไปส่งฝันหวานด้วยเลยเพราะพวกเธอกลับทางเดียวกัน
“อีกหน่อยก็น่าจะถึงแล้วล่ะมั้ง พี่ฉันเพิ่งตอบไลน์ว่าขับออกมาตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว เดี๋ยวฉันโทรจิกอีกรอบดีกว่า รู้สึกมึนๆ แล้วเหมือนกัน อยากกลับไปนอนเตียงนุ่มๆ” วิเวียนพูดก่อนจะรื้อกระเป๋าสะพายหามือถือของตัวเอง
แต่พูดยังไม่ทันขาดคำพี่ชายของวิเวียนก็เดินเข้ามาหาพวกเธอในร้านแล้ว
บทล่าสุด
#119 บทที่ 119 คลั่งรักเป็นพิเศษ 3 : ป่าป๊า & หม่าม้า NC20+++ (3)[END]
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#118 บทที่ 118 คลั่งรักเป็นพิเศษ 3 : ป่าป๊า & หม่าม้า NC20+++ (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#117 บทที่ 117 คลั่งรักเป็นพิเศษ 3 : ป่าป๊า & หม่าม้า (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#116 บทที่ 116 คลั่งรักเป็นพิเศษ 2 : หลงเมีย NC+++ (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#115 บทที่ 115 คลั่งรักเป็นพิเศษ 2 : หลงเมีย (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#114 บทที่ 114 คลั่งรักเป็นพิเศษ 1 : ครอบครัว (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#113 บทที่ 113 คลั่งรักเป็นพิเศษ 1 : ครอบครัว (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#112 บทที่ 112 ทะเลร้อน(เร่า) NC20+++ (3)[END]
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#111 บทที่ 111 ทะเลร้อน(เร่า) NC20+++ (2)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026#110 บทที่ 110 ทะเลร้อน(เร่า) NC20+++ (1)
อัปเดตล่าสุด: 3/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













