NOT GOOD ลอง (ไม่) รัก

NOT GOOD

1

ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มที่มีสีหน้านิ่งเฉย ทรงผมซอยละต้นคอสีดำ แต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาเดฟ ตามสไตล์ที่ตัวเองชอบ เดินลากกระเป๋าออกมาจากสนามบิน หลังจากที่เขาและครอบครัวได้ไปพักผ่อนด้วย แต่ทว่า ใบหน้าหล่อนิ่งกลับไม่สนใจกับการพักผ่อนในครั้งนี้ และนั่นเลยทำให้เขาต้องกลับจากเที่ยวก่อนกำหนด ที่สำคัญเขาต้องมาตามง้อแฟนสาวของตัวเองที่เพิ่งจะทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไค ชายหนุ่มที่มีหน้าตาหล่อเหลา บวกกับท่าทางของเขาที่แสนจะเย็นชาแล้ว ทำให้เขาดูดีและเป็นที่จับตาต่อสาวๆ ทุกคน ไหนจะชอบทำดี ชอบช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน โดยรวมแล้วเขาคือผู้ชายที่เพอร์เฟ็ก แต่ว่าเขาไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นคนดี มีแต่คนพวกนั้นต่างหากที่มองเขาและก็บอกเสมอว่าเขาเป็นคนดี ไคเดินมาที่รถปอร์เช่สีแดงสุดหรูของตัวเอง ที่จอดทิ้งไว้ที่สนามบิน ก่อนจะถอดแว่นกันแดดออก

“โหย... อะไรกัน!! แล้วฉันจะกลับยังไงเนี้ย ถ้าแกไม่มารับเนี้ย ยัยรี่”

น้ำเสียงใสแหลมดังขึ้นข้างๆ เขา ไคจับจ้องไปที่ร่างบางสูงอยู่ในระดับหัวไหล่ของเขา มองการแต่งตัวของเธอคนนี้ที่สวมกางเกงยีนขาสั้นโชว์เรียวขายาว กับเสื้อกล้ามตัวจิ๋วสีขาว สวมรองเท้าบูทสีดำ แต่เขาไม่เห็นใบหน้าเธอคนนี้หรอกเป็นยังไง? แต่น้ำเสียงแบบนี้ ทำไมถึงได้คุ้นหูเขาจัง หรือเขาจะคิดไปเอง

“จิ๊ แกนะแก รับคำกับฉันเป็นมั่นเป็นเหมาะ!! แล้วทีนี้จะเอายังไงเนี้ย ฉันไม่ชอบนั่งแท็กซี่นะ เคยมีประวัตินะย่ะ แกก็น่าจะรู้...” ไคไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เปิดประตูรถด้านคนขับและเอากระเป๋าไปไว้ด้านหลัง แต่ทว่าพอเขาเงยหน้าออกจากรถ ก็พลันใบหน้าสวยของผู้หญิงคนนั้นก็หันมาพอดี พร้อมกับใบหน้าที่บูดเบี้ยวราวกับหงุดหงิดอยู่เต็มประดา

“คะ ไค...”

“เธอ??” เอฟเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเมื่อเห็นบุคคลที่ทำให้เธอต้องหนีไปทำใจอยู่ที่เมืองนอกมาพักใหญ่ ใบหน้าหล่อนิ่งเอียงคอมองเธออย่างแปลกใจที่มาเจอเธอที่นี่ เอฟวางสายจากเพื่อนทันที และเดินตรงไปหาร่างหนาที่ยืนมองเธออยู่เช่นกัน

“นะ นายจำฉันได้ไหม?”

“...”

“ไค”

“จำได้ เธอคือเอฟ...เพื่อนควีน เมียไอ้ฝา”

“ไค...” ใบหน้าหล่อนิ่งจับจ้องมองเอฟที่แสดงสีหน้าดีใจ จนเขางุนงง มองเธอที่ยิ้มให้เขา ใช่เขากับเธอเราเคยมีเรื่องให้ต้องเจอกันอยู่บ่อยครั้ง เพราะเธอมักจะโดนลวนลามตลอด และมันก็เป็นจังหวะที่เขาจะต้องเห็น และพอเห็นจะไม่เข้าไปช่วยก็ยังไงอยู่

“เธอทำหน้ายังกับฉันเป็นพ่อเธองั้นแหละ?”

“ก็ดีใจนี่น่า ไม่ได้เจอกันตั้งนาน... ตั้งแต่งานปาร์ตี้ที่คอนโดฟา”

“...” นั่นสินะ ตั้งแต่คราวนั้นเธอก็หายไปเลย เพราะในตอนนั้นเขาก็ทำเหมือนกับว่าไม่เคยรู้จักกับเธอ เพราะเธอในตอนนั้นทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ นั่นก็คือการที่เธอบอกชอบเขา และเขาก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอยังคิดกับเขาอยู่แบบนั้นหรือเปล่า? แต่เขาจะบอกเธอยังไงว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด

“นั่นสินะ เธอเองก็หายไปเลยนี่”

“ทำไม? คิดถึงฉันงั้นเหรอ”

“เปล่า”

“เหรอ? แต่ฉันคิดถึงนายนะ”

“เอฟ ฉันว่าเรื่องที่เราคุยกัน มันน่าจะรู้เรื่องแล้วนะ” ไคถอนหายใจออกมาทันที เมื่อมองใบหน้าสวยที่ยิ้มให้เขาอย่างไม่สนใจอะไรเลยสักนิด

“นายไม่คิดถึงฉัน แต่ฉันคิดถึงนายก็เกินพอแล้วล่ะ”

“เอฟ ฉันบอกแล้วไงว่า ฉันชอบเธอไม่ได้ ฉันมีแฟนแล้ว”

“ก็รู้ ฉันบอกเหรอว่าฉันจะให้นายมาชอบฉันอ่ะ” เอฟเอียงคอมองไคที่กลอกตาไปมาอย่างเซ็งๆ ร่างบางได้ทีก็ลากกระเป๋าตัวเองมาเปิดประตูรถเขาเข้าไปนั่งทันทีอย่างไม่สนใจคำพูดของไค

“เธอทำบ้าอะไรของเธอน่ะเอฟ?”

“ทำ? ฉันทำอะไร ก็แค่ขออาศัยรถนายไปด้วยไม่ได้เหรอ? นายไม่กลัวว่าฉันจะถูกลวนลามเหมือนเมื่อก่อนที่นายมาช่วยฉันหรือไง”

“เธอนี่มัน...”

“สวยใช่ไหมเล่า เอาน่า ฉันรู้ตัวเองดี เร็วๆ สิไค” ใบหน้าหล่อนิ่งหลับตาลงทันที มองใบหน้าสวยที่ยิ้มให้เขาอย่างขำขัน จนเขาต้องจำใจขับรถออกจากสนามบินโดยมีร่างบางที่นั่งไปด้วย

“นายไปไหนมาเหรอ?”

“ไปเที่ยวกับครอบครัว...”

“เหรอ? ฉันก็ไปทำธุระกับครอบครัวเหมือนกัน ว่าแต่นายไม่ได้พาเนยไปด้วยเหรอ?” เอฟมองไคที่เงียบไปทันที ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างสงสัย หรือว่าจะเลิกกันแล้วนะ? ไม่สิ เมื่อกี้ไคยังบอกอยู่ว่ามีแฟน แสดงว่าทะเลาะกันชัวร์

“ขอโทษที่ถามคำถามแทงใจนะ”

“ช่างเหอะ ว่าแต่เธอรู้ยังว่าเพื่อนตัวเองท้องน่ะ?”

“รู้แล้ว ก็ก่อนจะบินกลับมา ฉันแวะไปหาควีนที่ฮาวายมา... ท้องโตจน ฟาก็ดูแลควีนดีนะ ดูมีความสุขกันมากๆ เลยล่ะ”

“อืม ไอ้ฝาเป็นฝั่งแล้ว เหลือแต่ไอ้เชคที่ลาสนีมยังไม่ยอมแต่งงานด้วย”

“ฮ่าๆ เหรอ แล้วนายล่ะ จะแต่งกับเขาตอนไหน?”

“ไม่ต้องมายุ่งกับเรื่องของฉันหรอกน่า เอาเรื่องตัวเองให้รอดก่อนเหอะ”

“ทำไม? ฉันไม่ได้มีเรื่องอะไรที่จะต้องกังวลนี่น่า ฉันโสด ฉันสวยอยู่ย่ะ” ไคยกยิ้มมุมปากทันทีที่ได้คุยกับเอฟ ใบหน้าสวยยักไหล่ ก่อนจะหันไปข้างกระจกรถและเผยรอยยิ้มที่สดใสออกมาที่ทำให้เขายิ้มได้

“แต่อย่างน้อย ฉันก็ทำสำเร็จอย่างหนึ่งนะ”

“สำเร็จ? อะไร?”

“ก็... ทำให้นายคุยกับฉันได้มากกว่าหนึ่งคำไง”

“...”

“ปกติคุยกับฉัน ถามคำตอบคำ มันน่ารำคาญนะรู้ไหม?” เอฟยิ้มให้ไคที่ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะขับรถมาถึงหน้าคอนโดของเอฟ ร่างบางลงจากรถก่อนจะหยิบกระเป๋าเดินทางของตัวเองลงมาแต่ทว่า... เสื้อกล้ามที่ตัวเล็กจิ๋ว บวกกับกางเกงยีนขาสั้น ทำให้เวลาที่เธอโน้มตัวไปหยิบกระเป๋าเผยสรีระทุกอย่างให้ไคเห็น จนเขาต้องเบือนหน้าหนีออกไป เดินลงจากรถ พลันสายตามองผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าคอนโดจนกระซิบกระซาบมองเอฟกันใหญ่โต

“มานี่มา ฉันหยิบให้... ก้มทีผู้ชายมองตาแทบหลุด”

“เหรอ?”

“อือ” เอฟยิ้มออกมาก่อนจะหลีกทางให้ไคโน้มตัวไปหยิบกระเป๋าของเธอออกมา ใบหน้าหล่อนิ่งพยักหน้าให้เธอก่อนจะเดินอ้อมไปจะขึ้นรถ

“ไค ขอบคุณมากนะที่มาส่ง”

“อืม” ไคพยักหน้ารับและขับรถออกไปทันที ปล่อยให้เอฟยืนยิ้มอยู่แบบนั้น ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เธอก็ยังคงชอบเขาอยู่ดี ถึงแม้เขาจะมีแฟนแล้วก็ตามที... ผู้ชายคนนี้ เธอบอกแล้วไง ว่าต้องเอาให้ได้!! เขาคือคนที่ทำให้เธอใจเต้นแรง และเป็นคนดีมากกว่า คนเก่าที่ทิ้งเธอไป ใช่ ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด กลับทำร้ายเธออย่างเลือดเย็น ปล่อยให้เธอทนทุกข์มาหลายปีเพราะไม่เปิดหัวใจกับใคร แต่ตอนนี้ หัวใจของเธอกำลังบินไปหาเขา... ไค ผู้ชายที่เธอจอง

ไคกลับมาถึงคอนโดก็นอนลงที่โซฟาทันที พร้อมกับก่ายมือบนหน้าผากของตัวเอง พลันคิดถึงแต่เรื่องของเนยแฟนสาว ที่ตั้งแต่เขาไปเที่ยวกับครอบครัว เขาโทรไปหาเธอ เธอก็ไม่รับสาย แถมไปหาที่หอก็ไม่อยู่ มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเธอกันแน่เนี้ย... ระยะเวลาที่คบกันมาเป็นเวลาเกือบหกเดือน ย่างเจ็ดเดือนแล้ว เขารู้ดีว่าเนยไม่ได้มีเขาคนแรก และเขาก็ไม่ใช่คนแรกของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะว่าคิดเสมอว่าเขาจะทำให้เธอลืม “ไอ้เลว” คนนั้นไปได้ ไคเจอเธอครั้งแรกก็รู้สึกถูกใจเอามากๆ และอยากจะได้เธอมาเป็นแฟน แต่ในตอนนั้นเนยคบอยู่กับแฟนคนหนึ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องความเลวร้าย... เขาทำทุกวิถีทางที่แยกเธอออกจากมัน และผลสุดท้ายมันก็สำเร็จ เนยทนอยู่กับมันไม่ได้เพราะความเลวที่มีผู้หญิงไม่เลือกของมัน เขารู้ดีว่าเนยยังคงรักไอ้เวรนั่น แต่ทำไม? ทำไมเขาที่พยายามทำดีแค่ไหน แต่ก็ทำให้เนยลืมมันไม่ได้สักที ปากก็บอกว่ารักเขา แต่การกระทำของเนยบ่งบอกเสมอว่า ไม่อยากจะอยู่กับเขาแล้ว

ตืดๆ เสียงมือถือของไคดังขึ้น ทำให้เขารีบรับโทรศัพท์ทันทีอย่างดีใจ เพื่อว่าจะเป็นเนย แต่ก็ต้องถอนหายใจออกมาเมื่อไม่ใช่...

‘Kin’

“มีอะไร?”

(“วันนี้มาที่บ้านหน่อยสิ ฉันกับป๊ามาถึงบ้านแล้ว แกหนีกลับเพื่ออะไรวะไค?”)

“เบื่อ มีเรื่องจะคุยแค่นี้ใช่ไหม?”

(“เดี๋ยว แกฟังฉันก่อน... วันนี้ป๊าจะแนะนำแกให้รู้จักกับเพื่อนป๊าและก็ลูกสาว”)

“อืม”

(“ไค แกต้องมานะเว้ย!! ฉันไม่อยากมีปัญหากับป๊า... “)

“อือ แค่นี้นะ เจอกันตอนเย็น” ใบหน้าหล่อนิ่งถอนหายใจออกมา ไหนจะมีปัญหากับแฟนตัวเองแล้ว ยังต้องมาเครียดเรื่องครอบครัวอีก อันที่จริงเขาพอจะรู้ว่าพ่อเป็นห่วงเขามากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่สนใจ เพราะชอบที่จะอยู่คนเดียวมากกว่า เฮ้อ... ไม่รู้ว่าป๊าของเขาต้องการอะไรกันแน่เนี้ยสิ? มือหนากดโทรหาแฟนตัวเองอีกครั้ง และผลก็คือเนยปิดมือถือไป เขาไปถามเพื่อนของเธอทุกคนก็ออกเสียงเดียวกันว่าเนยไม่อยากจะเจอหน้าเขา ซึ่งถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่า เนยต้องการอะไรกันแน่ กับความสัมพันธ์ของเราสองคนที่เป็นอยู่ตอนนี้

เอฟที่กลับมาถึงคอนโดก็ต้องออกอาการหงุดหงิดทันที เนื่องจากว่าพ่อของเธอให้สั่งให้เธอแต่งตัวให้สวยที่สุดเท่าที่จะสวยได้ เพื่อไปพบกับเพื่อนของพ่อ แต่ทำไมจะต้องให้เธอแต่งตัวสวยนะ? ระ หรือว่าพ่อต้องการให้เธอไปเมียของเพื่อน ไม่นะ!! บ้า... อย่าเพิ่งคิดอะไรแบบนั้นสิเอฟ ร่างบางมองตัวเองในกระจก พลันวันนี้นึกถึงใบหน้าของใครบางคนที่เธอคิดว่าอาจจะลืมเขาไปได้ แต่ผลสุดท้ายก็ทำไม่ได้ เธอห่างจากเขามากแค่ไหน เธอก็ต้องการเขามากขึ้นเท่านั้น ไคคือผู้ชายคนเดียวที่เธอคิดไว้แล้วว่าจะเดินหน้าอ่อยให้เต็มที่ เขาเนี้ยล่ะคือคนที่ใช่สำหรับเธอ... อย่าให้เธอต้องผิดหวังอีกเลย ขอให้ครั้งนี้เธอประสบความสำเร็จด้วยเถอะนะ ถ้าไม่อีกครั้ง เธอคงเปลี่ยนแปลงตัวเองไปเป็นเลสเบี้ยนแล้วล่ะ ถ้าผู้ชายที่อยากได้ไม่ได้อยู่ข้างกายเธอล่ะ

“ชุดไหนดีล่ะเนี้ย?” ใบหน้าสวยออกอาการหงุดหงิดเหมือนกันที่เพิ่งจะกลับมา ก็ต้องไปหาเพื่อนของพ่อตัวเอง ทั้งๆ ที่เธอไม่ชอบที่จะคุยกับคนแก่สักเท่าไหร่ เอฟเลือกชุดเดรสสีขาวรัดรูปกระโปรงสั้น รวบผมที่อยู่ประบ่าก้าวขึ้นไปหลวมๆ ใบหน้าก็แต่งแต้มจนสวย สวมรองเท้าส้นสูงสีดำ พร้อมกับหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมสุดหรูหนีบไปด้วย เอฟเดินมาที่ลานจอดรถก่อนจะขึ้นไปนั่งบนรถมินิฯ ของตัวเองและขับออกไปทันทีตามแผนที่ที่พ่อของเธอส่งมาให้ ระหว่างที่ติดไฟแดงอยู่ สายตาคมกวาดไปเห็นร่างบางที่คุ้นตาก็ขมวดคิ้วทันที

“เอ๊ะ? นะ นั่น... เนยแฟนไคนี่น่า มากับใครกัน?” เอฟมองเนยที่เดินอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาดีมาก และดูเหมือนทั้งคู่จะคุยกันด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด จนเอฟกลอกตาไปมา หยิบมือถือมากดถ่ายรูปของเนยกับผู้ชายคนนั้นทันที

แชะ---

“แบบนี้ ไคต้องได้เห็น...” อย่าเพิ่งคิดว่าเธอเป็นนางมารร้ายนะ ก็แค่เป็นนางฟ้าในคราบนางมารต่างหาก เธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร? แต่อยากทำให้ไคตาสว่างก็เท่านั้นเองล่ะ เอฟเก็บมือถือและออกรถไปทันที จนกระทั่งรถของเธอมาจอดที่บ้านหลังหนึ่งที่ใหญ่โตมาก เธอมองรถของพ่อตัวเองที่จอดอยู่ก็โล่งใจที่อย่างน้อยพ่อของเธอก็มาถึงก่อน

“พ่อคิดว่าแกจะหลงซะอีกนะเอฟ”

“ไม่หรอก แค่รถติด ว่าแต่... พ่อคงไม่ได้ให้เอฟมาเป็นเมียน้อนเพื่อนตัวเองนะ”

“แกพูดบ้าอะไรของแกห๊ะยัยลูกคนนี้!!”

“อ้าว? ก็พ่อบอกให้เอฟแต่งตัวสวยๆ อีกอย่างบอกว่าจะให้มาเจอเพื่อนพ่อ แล้วจะให้เอฟคิดยังไงเล่า?” ร่างบางเดินไปพร้อมกับพ่อตัวเอง ภายในบ้านตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่นนิดๆ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายถึงว่าเธอจะชอบอะไรหรอกนะ รู้สึกเบื่อขึ้นมาทันทีต่างหาก เพราะเธออยากจะปาร์ตี้จะแย่แล้ว!!

“มาแล้วเหรอครับคุณลุง สวัสดีครับ” เอฟหันไปมองร่างสูงของใครบางคนก็ต้องขมวดคิ้วทันที เพราะว่าใบหน้าของผู้ชายคนนี้ช่างเหมือนกับ... เหมือนกับ... ???

“คิน นี่ลูกสาวลุงนะ ชื่อเอฟ... เอฟ นี่พี่คิน สวัสดีพี่เขาสิ”

“อะ เออ สวัสดีค่ะพี่คิน”

“ครับ เดี๋ยวเชิญคุณลุงกับน้องเอฟที่ห้องอาหารเลยครับ คุณพ่อรออยู่” ใบหน้าหล่อนิ่งแต่กลับมีรอยยิ้มที่ตรึงใจ ทำให้เธอถึงกับนิ่งค้างไปพักหนึ่ง ถึงแม้ว่าผู้ชายคนนี้จะเหมือนกับไค... ใช่ เขาเหมือนกับไคราวกับฝาแฝด แต่ที่ไม่เหมือนกันก็คือเรื่องการพูดจาที่ พี่คินจะพูดจานุ่มนวล ไม่แข็งกระด้าง ใบหน้าหล่อก็ยิ้มแย้มอย่างจริงใจ ต่างจากไคที่สีหน้าของเขาไม่เคยแม้แต้จะมีรอยยิ้ม จะมีก็แต่ยิ้มนิดๆ นิดเดียวจริงๆ คินหันไปมองร่างบางของเอฟที่จ้องเขาอย่างนาน จนร่างสูงเอียงใบหน้ามองเธออย่างเขินอาย

“น้องเอฟมองพี่แบบนี้ พี่เขินนะครับ”

“อะ เออ ขอโทษนะคะ พอดีพี่คินหน้าตาคล้ายกับใครบางคนที่เอฟรู้จักมากเลย”

“จะว่าพี่หน้าโหลเหรอครับ? แต่ส่วนใหญ่คนก็จะบอกกับพี่แบบนั้นนะ” เอฟยิ้มให้กับเขา ก่อนจะคิดในใจ ถ้าคนเราหน้าโหลแล้วหน้าตาหล่อลากขนาดนี้ก็ดีนะสิ... แม่จะภาวนาให้คนทั้งโลกหน้าตาแบบนี้เลยล่ะ ร่างบางเดินไปถึงห้องอาหารก็เจอกับชายแก่คนหนึ่งที่น่าจะเป็นเพื่อนของพ่อเธอ เอฟเลยยกมือไหว้ จนเธอต้องหลบสายตาของเพื่อนพ่อคนนี้ที่มองมาอย่างชื่นชม

“สวยมากๆ สวยจริงๆ คินว่าไง?”

“อืม น้องเอฟสวยมากเลยนะครับ แต่เสียดายที่ผมหมั้นแล้ว ไม่งั้นจีบไปล่ะ”

“ขอบคุณมากนะคะ”

“เอฟ เรียนอยู่มหาลัยปีสอง แต่ตอนนี้อยู่ในช่วงปิดเทอม... แต่เดี๋ยวอีกเดือนก็เปิดเทอมแล้ว”

“คุณลุงบอกว่าน้องเอฟเป็นดาวคณะด้วย แถมยังเรียนเก่งอีกต่างหาก จบมาคงมาช่วยงานที่บริษัทคุณลุงได้นะสิครับ” สามหนุ่มต่างวัยคุยกันเรื่องเธออย่างสนุก โดยหารู้ไม่ว่ามันทำให้เธอรู้สึกอึดอัดสุดๆ ไม่รู้ว่าพ่อต้องการให้เธอมาทำอะไรกันแน่? และสายตาของเพื่อนพ่อ ทำไมต้องจ้องเธอขนาดนั้นด้วย...ไม่ใช่ว่าพ่อจะยกเธอให้เป็นเมียเก็บเพื่อนตัวเองนะ เธอโวยแน่จริงๆ จะได้เอฟ เวอร์ชั่นทอร์นาโดแน่!!

“อันที่จริง ลุงอยากให้เอฟทำความรู้จักกับลูกชายคนเล็กของลุงน่ะ”

“อะ เอ๋? คุณลุงว่ายังไงนะคะ... คุณลุงมีลูกชายอีกคนเหรอค่ะ? เอฟนึกว่ามีแค่พี่คินคนเดียว” โฮกกกก... อย่างน้อยก็โล่งอกที่จะให้เธอทำความรู้จักกับลูกชาย ไม่ใช่ตัวเอง แต่ว่า?? ทำไมมันเหมือนการจับคลุมถุงชนยังไงยังงั้นเลยล่ะ? ไม่ได้นะ

“ใช่ ลูกชายคนเล็กของลุงไม่ได้อยู่ที่นี่หรอก เขาชอบสันโดษ ไม่ชอบอยู่กับครอบครัว... แต่อย่าเพิ่งเข้าใจผิดคิดว่า ลุงกับพ่อของเอฟจะจับเราสองคนคลุมถุงชนนะ แค่อยากให้ทำความรู้จักกันไว้ก็เท่านั้น”

“...” มันก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไงเล่า!! (ได้แต่ประท้วงในใจ ไม่กล้าพูดออกไป) เอฟยิ้มเหยเก ก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่มทันที พ่อนะพ่อ!! คอยดูเถอะ กลับไปเจอดีแน่

“ว่าแต่คิน แล้วเมื่อไหร่น้องจะมาสักที?”

“นั่นสิครับ ผมก็...”

“ผมมาแล้ว”

น้ำเสียงเข้มดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เอฟที่ยกน้ำขึ้นดื่มชะงักทันที ก่อนจะค่อยๆ หันใบหน้าไปมองด้านหลัง ก็เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ไม่ต่างจากไคที่ขมวดคิ้วอย่างงุนงงที่เห็นร่างบางของเอฟ

“คะ ไค...”

“เอฟ?”

“เอ๋? นี่พวกลูกสองคนรู้จักกันงั้นเหรอ?”

ไม่มีคำตอบใดๆ ออกจากปากของไค เขาเดินตรงมานั่งข้างคิน ก่อนจะยกมือไหว้พ่อตัวเองและพ่อของเอฟ แต่กลับไม่มองใบหน้าสวยเลยสักนิด เขาทำเหมือนกับว่าไม่อยากจะมองและไม่อยากจะรู้จัก จนเธอถอนหายใจออกมาทันที

“ว่าไง? รู้จักกันมาก่อนเหรอ?”

“คือ เราสองคนรู้จักกันแบบผิวเผิน จากเพื่อนของเราค่ะ”

“อ๋อ งั้นแบบนี้คงไม่ต้องแนะนำแล้วนะสิ...” เอฟยิ้มให้กับพ่อของไค ก่อนจะมองร่างหนาที่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา และใช่จากที่เธออึดอัดอยู่แล้ว ก็ยิ่งอึดอัดเข้าไปใหญ่

“ยังไงก็ทำความรู้จัก สนิทสนมกันไว้ก็ดีนะ”

“ป๊า ผมบอกแล้วใช่ไหมวว่าเลิกจับคู่ให้ผมสักที!!” ไคเอ่ยน้ำเสียงออกมาอย่างนิ่งๆ จนโต๊ะอาหารเงียบทันที แม้แต่คินพี่ชายของเขาก็ทำได้แค่จับบ่าเขาไว้ สายตาคมมองพ่อตัวเองอย่างหงุดหงิด

“พ่อเปล่านะไค แค่อยากให้รู้จัก...”

“กี่คนแล้วที่ป๊าทำแบบนี้กับผม ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าผมมีแฟนแล้ว ป๊าเลิกยุ่งกับชีวิตของผมสักทีเหอะ!!”

“ไค ใจเย็นดิวะ”

“แต่พ่อแค่เป็นห่วง...”

“เลิกยุ่งกับชีวิตของผมสักทีเหอะป๊า... ป๊ามีคินแล้วนี่น่า เลิกบังคับผมให้ทำอะไรปัญญาอ่อนแบบคลุมถุงชนสักที!!”

“...”

“ส่วนเธอนะเอฟ ถ้าไม่อยากถูกจับคลุมถุงชน ก็กลับไปได้แล้ว!!” เอฟที่นั่งมองเขาอยู่ก็เหวอไปทันที เพราะตัวเธอยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ทำไมเขาจะต้องโวยเธอด้วยเนี้ย? ร่างบางถอนหายใจออกมา ก่อนจะยกมือไหว้พ่อไคและคิน เดินนวยนาดออกไปทันทีอย่างหงุดหงิด

“คนบ้า ฉันไม่ได้รู้เรื่องอะไรสักหน่อย จะมาโวยฉันเพื่ออะไร!!” ร่างบางเดินขึ้นรถของตัวเองไปทันที มุ่งตรงไปที่ผับที่นัดกับเพื่อนตัวเองไว้ สาดซัดเหล้าเข้าปากทันทีอย่างโมโห ยิ่งคิดถึงใบหน้าหล่อนิ่งแล้วพาลให้เธออารมณ์เสียอย่างแรง!!

“อึกๆๆ... เอามาอีก!!”

“นี่ยัยเอฟ แกไปอดยากปากแห้งที่ไหนมาเนี้ย มาถึงก็ซดเอาๆ เนี้ย”

“ไม่ต้องยุ่งหรอก เอาเหล้ามา!!” เอฟตะคอกเพื่อนสาวของตัวเอง และซัดเหล้าอย่างเยอะ จนร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ใบหน้าสวยยิ้มออกมาก่อนจะเดินออกไปที่หน้าเวทีและเต้นโยกย้ายไปมาทันที เพื่อขจัดความคิดต่างๆ ออกไป แต่ทว่าสายตาของเธอกลับมองเห็นร่างหนาของไคที่นั่งซดเหล้าอย่างเครียดๆ ไม่ต่างจากเธอสักนิด ใบหน้าสวยก็รู้สึกโมโหเขาขึ้นมาทันที เดินตรงไปหาเขาจนไคที่นั่งกินเหล้าอยู่เงยหน้าสบตากับใบหน้าสวย

“มีอะไร?”

“นั่งด้วยสิ...”

“...” ไคไม่ตอบอะไร ทำให้เอฟนั่งลงข้างเขาและจัดการซัดเหล้าเข้าปาก จนไหลย้อยลงมาที่ทรวงอกอิ่ม ไคที่เห็นแบบนั้นก็ดึงแก้วเหล้าออกมาจากมือเธอทันทีอย่างนิ่งๆ

“เอามานะ”

“เมาขนาดนี้แล้ว ยังจะกินอีก...”

“เรื่องของฉัน เอามานะ”

“อยากโดนลากไปข่มขื่นหรือไง? จะบอกให้นะ ฉันไม่ไปช่วยหรอก”

“ก็ไม่ได้ขอให้ช่วยเน่!!” เอฟเริ่มเมาแล้วจริงๆ มองใบหน้าหล่อที่ถอนหายใจออกมา เครียดเรื่องแฟนไม่ว่า จะต้องมานั่งเครียดเรื่องครอบครัวตัวเองอีก เหอะ... มือบางของเอฟวางไปที่หน้าขาของไคทันทีจนเขามองอย่างนิ่งๆ ใบหน้าสวยเงยหน้าสบตากับเขา กัดริมฝีปากของตัวเองทันที ช้อนใบหน้าหล่อให้ก้มลงมาแนบชิดกับเธอ

“ไค...”

“ปล่อย”

“ไม่ปล่อย จะทำไม?”

“เธอเมา”

“ใช่ ฉันเมา...”

“...”

“เมามากด้วย ถึงได้อยากจูบนายสุดๆ แบบนี้” ริมฝีปากบางแตะไปที่ริมฝีปากของไคเบาๆ จนเขาผงะตัวออก แต่ทว่าฤทธิ์เหล้าที่เกิดขึ้นในกายของเขาและเธอ มันได้สร้างแรงกระตุ้นบางอย่าง เอฟไม่รอช้าประกบจูบร่างหนาทันทีในขณะที่ไคกำลังลังเล ลิ้นเล็กสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของเขา ลิ้นร้อนของไคอยู่นิ่งจนเอฟใช้ลิ้นตัวเองกวัดเกี่ยวมันขึ้นมา มือบางก็เลื่อนจากอกแกร่งจนมาถึงโอบรอบคอหนาไว้แน่น บดขยี้จูบกับเขาอย่างหนักหน่วง จนไคต้านทานไม่ไหว เผลอหัวใจจูบตอบเธออย่างร้อนแรง มือหนาที่ถือแก้วเหล้าอยู่วางลงและเลื่อนมาบีบสะโพกบางเบาๆ มืออีกข้างก็กดท้ายทอยเธอให้กดจูบลงมาให้หนักขึ้น

“อือ...” เสียงครางเล็กๆ ของเอฟดังขึ้นมาเมื่อไคจูบตอบเธออย่างหนักหน่วง จนเธอแทบไปไม่เป็น จิกนิ้วลงกับเส้นผมหนาทันทีอย่างเสียวซ่าน แอ่นอกบดเบียดกับอกแกร่งไปมา จนกระทั่งไคผละจูบออก

“นายจูบฉัน”

“...”

“คิดอะไรกับฉันแล้วใช่ไหมอ่ะ?”

“พอสักที กลับไปหาเพื่อนเธอได้แล้ว” ไคผละจากร่างบางทันที ยกมือขึ้นกุมขมับตัวเองที่เผลอตัวจูบกับร่างบางตรงหน้า เอฟที่เมาได้ที่ก็เดินโซเซไปทันทีจนเขามองตามอย่างนิ่งๆ ก่อนจะเห็นว่าร่างบางถูกชายคนหนึ่งประคองเอวไว้แน่น

“เฮ้ เธอเมาเหรอ? ฉันไปส่งไหม”

“ไม่ต้อง... ฉันกลับเองได้ ปล่อย...”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่า ไปเถอะ”

หมับ!!

“ฉันไปส่งเอง” เอฟเงยหน้ามองมือหนาที่กระชากเธอออกจากผู้ชายร่างใหญ่ ใบหน้าสวยยิ้มทันทีที่เห็นว่าเป็นเขา ไคเดินไปหยิบกระเป๋าเอฟและประคองร่างบางให้ขึ้นรถของตัวเองไป

“ไหนว่าจะไม่ช่วยฉันไง มาช่วยทำไมเล่า...”

“หยุดพูดมาก และก็นอนได้แล้ว”

“ม่าย ฉันไม่เมา” ไคมองร่างบางที่โบกมือไปมา ก่อนจะเงียบไปทันที ใบหน้าหล่อส่ายหน้าไปมา มือหนาก็กดโทรหาแฟนตัวเอง แต่สิ่งที่ได้กลับเหมือนเดิมก็คือ เธอไม่รับ... เขาจะไม่รอให้เธอรับโทรศัพท์แล้ว เขาจะไปหาเธอที่หอในวันพรุ่งนี้ คุยกันให้รู้เรื่องไปเลย!! เอฟที่ได้สตินิดหน่อยก็รู้สึกตัวมองใบหน้าหล่อที่อุ้มเธอมาส่งที่ห้อง แต่เขาจำได้เหรอว่าห้องเธออยู่ไหน? ช่างเถอะ ตอนนี้เธอมึนหัวมากจริงๆ นะ ร่างบางรู้สึกถึงเตียงนอน ก่อนจะมองไคที่ยืนมองเธออยู่แบบนั้น

“นอนพักซะ ฉันกลับล่ะ”

หมับ!!

“อย่าเพิ่งกลับสิไค”

“เอฟ ปล่อย ฉันมีธุระ...” เอฟไม่ปล่อย แต่กลับคว้ามือหนาและดึงเขาให้ล้มลงกับเตียงนอน โดยที่เขาคร่อมเธอไว้ ไครู้ดีก็เลยเท้าแขนตัวเองไม่ลงน้ำหนักไปที่ร่างบางเต็มๆ มองใบหน้าสวยที่ยิ้มอย่างออกมา พร้อมกับโอบกอดคอเขาแน่น

“นาย... ไม่รู้อีกเหรอว่าตัวเอง โดนสวมเขา”

“พูดอะไรของเธอ? ปล่อยฉันได้แล้ว”

“หึ นายน่ะมันโง่นะไค... โง่ที่สุด”

“เอฟ เธอเมามากนะ พูดจาอะไรเลอะเลือน ปล่อยฉัน!!” ร่างบางไม่ปล่อย แต่กลับพลิกตัวเป็นฝ่ายคร่อมร่างหนาไว้ จนไคตกใจ เขาเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าตัวเขาไม่ใช่คนดีและขีดจำกัดของคนเราก็มีไม่ใช่ไม่มี เขาอยู่ในจำพวกอีกอย่างหนึ่ง... เขาไม่สนด้วยถ้าหากต้องทำให้ร่างบางตรงหน้ามีมลทิน โดยที่เขาไม่รู้สึกอะไรสักนิด เอฟยกยิ้มที่มุมปาก ปลดกระดุมเสื้อของเขาทันที จนไคจับมือหนาไว้แน่น

หมับ!!

“อย่าแม้แต่จะคิดทำอะไรกับฉันแบบนี้...”

“ทำไมล่ะ? ก็นายเป็นคนดี ไม่มีทางทำอะไรฉันหรอก”

“เอฟ อย่าทำแบบนี้” เอฟมองไคที่กัดฟันพูด เธอรู้ดีว่าเขาเองก็ต้านทานความสวยของเธอไม่ได้ แต่ถ้าต้องทำทุกทางให้ได้เขามา เธอก็ยอมแม้แต่จะยกร่างกายให้เขา...

“ฉันชอบนายนะไค”

“...”

“ที่พูดออกไปมันคือเรื่องจริงนะไค เชื่อฉันสิ” ไคมองใบหน้าสวยที่ก้มใบหน้าลงมาแนบชิดกับเขา ร่างหนาควบคุมร่างกายตัวเองไว้อย่างหนัก มือหนาผลักไหล่บางออกไป แต่ทว่ายิ่งผลักไสร่างบางก็ยิ่งโถมตัวหาเขามากขึ้นเท่านั้น และอีกอย่างเธออยู่ในสภาพที่เมาด้วย เขาจะเป็นคนดีได้สักเท่าไหร่? มาโดนยั่วแบบนี้อีก คนดีก็สติแตกเป็นนะเว้ย!! เขาไม่ใช่คนดี มีใครเชื่อเขาบ้างไหม?

“แต่ฉันมีแฟนแล้ว เธอเข้าใจไหมวะ!!”

“แฟนเหรอ? แฟนที่เดินควงกับผู้ชายวันนี้นะเหรอ เรียกว่าแฟนเหรอ?”

“ธะ เธอว่าอะไรนะ?”

“ฉันถามว่าแฟนนายนะเหรอ? ที่เดินควงกับผู้ชายวันนี้ ใช่หรือเปล่า? เนยใช่ไหม นั่นแหละฉันเห็นนะไค...”

“...”

“นายจะไม่เชื่อฉันก็ได้นะ แต่ฉันมีหลักฐาน... มือถือฉันนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะถ่ายนะ แต่มันติดเอง” เอฟมองไคที่ผลักร่างเธอออกไป และหยิบมือถือเธอมาเปิดดู ใบหน้าหล่อนิ่งอึ้งค้างไปทันที กำมือถือเธอแน่น จนเธอยิ้มออกมาซบหน้าลงกับไหล่ของเขาทันที

“เนยสวมเขาให้นาย เพราะงั้น นายจะทนทำไมกัน... เลิกไปเถอะ มีฉันอยู่ทั้งคนนะ”

“ปล่อย!!”

“ไค ฉันชอบนายนะ เชื่อฉันบ้างสิ!!”

“ถ้าเธอสร่างเมาเมื่อไหร่ เราค่อยมาคุยกันเรื่องนี้... ฉันไปล่ะ” ร่างหนาโยนมือถือลงไปที่เตียง จนเอฟมองตามร่างหนาทันทีอย่างเจ็บปวด ทำไมกัน? เขาโดนแฟนตัวเองสวมเขาขนาดนี้ ทำไมถึงยังรักเธอคนนั้นอยู่... ทำไมถึงไม่หันมามองคนที่ชอบเขาบ้างล่ะ? อย่างน้อยเธอก็จะไม่ทำกับเขาแบบนั้นแน่ๆ ใบหน้าสวยปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาทันที

“ทำไมถึงไม่เชื่อฉันบ้าง... ว่าฉันชอบนาย!!” เอฟเช็ดน้ำตาของตัวเองทันที ก่อนจะหยิบมือถือมาดูรูปของเนยที่ยืนอยู่กับผู้ชาย ใบหน้าสวยที่เศร้าเมื่อกี้กับกัดฟันแน่น มือบางกำมือถือของตัวเองและเชิดใบหน้าขึ้นทันทีอย่างผู้มีชัย

“ถึงยังไง ฉันก็ต้องแย่งนายมา ฉันจะทำทุกอย่างให้นาย เลิกรักผู้หญิงที่ไม่ได้รักนายแบบนั้นให้ได้ ไค!!”