Raam’ Crazy เธอคือของตาย

Raam’ Crazy เธอคือของตาย

Sweet_Moon · เสร็จสิ้น · 143.0k คำ

250
ยอดนิยม
8.6k
การดู
261
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เขาและเธอเป็นแฟนกัน แต่การเป็นแฟนกันมีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่ต้องการ แต่เขาไม่เคยอยากได้ เขาทำตามสัญญาเพียงเพราะว่าเคยให้กับเธอเอาไว้ แม้จะเป็นแฟนกัน แต่ทุกครั้งนางเอกต้องอดทนเพราะแม้ว่าเขาจะมีนอกกายบ้าง แต่สิ่งเดียวที่เธอไปจากเขาไม่ได้นั่นก็คือรักหมดหัวใจ แม้ว่าเขาจะมองเธอเป็นเพียงของตายที่ไม่ว่าจะหันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอเสมอ

บท 1

INTRO

Raam’ Crazy เธอคือของตาย

You are my everything, 

but it isn't love. 

Even though I want to.

‘ราม นายจำฉันได้ไหม?’

‘อืม’

‘งั้นก็ต้องจำเรื่องนั้นได้’

‘...’

‘นายจะเป็นแฟนกับฉันได้หรือเปล่า?’

เปลือกตาของผมค่อยๆ เปิดขึ้นรับแสงแดดยามเช้า ก่อนจะยกมือปิดบังความสว่างและเอี้ยวตัวไปมองแผ่นหลังบอบบางที่กำลังดึงผ้าม่านสีน้ำเงินและนำไปผูกอย่างสวยงาม จากนั้นก็หันมาเท้าเอวมองผมด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“ตื่นได้แล้ว” น้ำเสียงแหบนิดๆ ของเธอบวกกับใบหน้าสวยคม ผมสีดำยาวปะบ่า ดวงตากลมโตจับจ้องผมก่อนจะเดินสาวเท้าขึ้นมานั่งบนเตียงพลางเอื้อมมือมายีเส้นผม “ผมก็ยาว ไม่คิดจะตัดเหรอ?”

“ยุ่ง” ปัดมือเธอออกไปจากศีรษะ “ปลุกทำไม”

“วันนี้นายมีเรียน” เธอถอนหายใจก่อนจะดันแผ่นหลังผมให้ลงจากเตียงและเธอก็จัดการเตียงนอนให้ผมจากที่มันยับยู่ยี่อยู่ตอนนี้กลับกลายเป็นเตียงนอนใหม่ที่เรียบร้อย “อยากกินอะไรตอนเช้า”

หันมามองสบตากับผมที่กำลังลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูพาดไหล่ก่อนจะถอดบ็อกเซอร์ออกพลางยืนเท้าเอวให้คนตรงหน้าเห็น... และคนตรงหน้าของผมได้ขึ้นชื่อว่าเป็น ‘แฟน’

“ไม่รู้” ตอบกลับไปแต่แอลแฟนของผมก็หยิบหมอนโยนเขวี้ยงใส่

“งั้นไปอาบน้ำ มายืนโชว์อยู่ได้”

“หึ” ผมหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นแก้มนวลแดงระเรื่อ “ก็เห็นอยู่”

“รู้” เธอทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“หรือจะบอกว่าไม่เคย”

“ราม” ผมไม่ได้เกรงกลัวกับสีหน้าและท่าทางของเธอเลยนักนิด ไม่คิดจะต่อปากต่อคำอะไรกับเธอ ผมก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำเพื่อทำให้ตัวเองได้ตื่นจากการนอนหลับและดันไปฝันถึงคำพูดของแอลในวันที่เจอกันครั้งแรก

ผมกับเธอเราคบหากันเป็นแฟนได้เกือบสองปีแล้ว แต่เป็นการคบหาที่ผมไม่ได้เต็มใจนัก อาจจะเพราะว่าแอลต้องการผมก็เลยเออออไปด้วย หากแต่ว่าการมีเธอในชีวิตก็ใช่ว่าจะทำให้ผมหยุดเรื่องความเจ้าชู้ของตัวเองลง แอลไม่รู้หรือรู้อันนี้ผมไม่ทราบ แต่ถ้าหากเธอเลือกที่จะเข้ามาอยู่ในชีวิตของผมแล้ว ก็ต้องรับให้ได้ถึงตัวตนจริงๆ ของผม

ว่าผมไม่ใช่รามเกียรติ์คนเดิมที่เธอเคยรู้จัก

ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับผมที่สวมชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้ว ผมยกมือทั้งสองขึ้นก่อนจะรวบเส้นผมสีดำปนน้ำตาลของตัวเองมัดรวบไว้ที่ท้ายทอย มองแผ่นหลังของเธอที่กำลังง่วนกับการทำอาหารเช้าให้กับผมที่คอนโด แม้ว่าเราสองคนจะเป็นแฟนกันแต่แอลก็ไม่ได้มาค้างที่ห้องของผมบ่อย อาจเพราะว่าเธอมีบ้านที่ต้องให้กลับไปมากกว่า

“พี่เอ็ม ทำไมไม่บอกแอลอ่า” ผมเดินไปนั่งเก้าอี้ตรงเคาน์เตอร์เท้าคางมองแอลที่ยังคงไม่รับรู้กับการมาของผม “แต่แอลก็มีส่วนต้องช่วยพี่เอ็มนะ”

เอ็มพี่ชายแท้ๆ ของเธอที่ทำงานอยู่ที่สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง เขาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างสุขุม ผมเคยเจอเขามาแล้วเพราะเขามักจะเก็บตัวเพื่อเก็บข้อมูลและทำงานเป็นนักเขียนที่แม้จะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง แต่กว่าจะได้ส่งต้นฉบับให้กับสำนักพิมพ์ การเงินของทางบ้านแอลถึงได้มีปัญหามาเสมอและเธอจะต้องทำงานเพื่อแบ่งเบาภาระของพี่ชาย

“แอลรู้ เงินทองมันหายาก แต่แอลจะหาทางช่วยพี่เอ็มเองนะ ยังไงค่าบ้าน ค่าไฟ ค่าน้ำอีกเยอะแยะแอลจะจัดการเอง พี่เอ็มไปปั่นต้นฉบับเหอะ” พูดจบแอลก็วางสายไปก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก็หันมาพร้อมกับจานอาหารที่เป็นแบบ Breakfast เธอก็ฉีกยิ้มให้กับผมพร้อมกับเลื่อนจานอาหารเช้ามาให้ ตามด้วยน้ำเปล่าหนึ่งแก้ว

“ไม่กิน” พอเห็นว่ามีแค่ของตัวเองจึงเอ่ยปากถาม

“ฉันกินมาแล้ว” เธอตอบก่อนจะก้มหน้าลงถอดผ้ากันเปื้อนสีดำออก อันที่จริงตั้งแต่มีแอลเข้ามาในชีวิตตู้เย็นของผมก็จะมีของสดและอาหารไว้พร้อมทั้งที่เมื่อก่อนจะมีก็แค่เบียร์กับน้ำเปล่าแค่นั้น “ฉันไปมหาลัยก่อน”

“ไปพร้อมกัน” ผมรีบเบรกร่างเล็กที่วิ่งไปอยู่ตรงหน้าประตูพลางสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว เธอหันมายิ้มให้ผมก่อนจะโบกมือไปมา

“ฉันไปเอง รีบกินรีบไปเรียน วันนี้นายมีเรียนเก้าโมงเช้า” แอลสั่งเสร็จสัพก็รีบวิ่งออกจากห้องไป ผมถอนหายใจก่อนจะจัดการอาหารตรงหน้าจนหมดและออกจากห้องเพื่อตรงไปยังมหาลัย อันที่จริงแอลกับผมเราเรียนที่มหาลัยเดียวกันแต่คนละคณะ แอลเรียนคณะอักษรศาสตร์ปีสามซึ่งปีเดียวกับผม

“มาแต่เช้าเลยนะมึง” ไอ้ลี้เทียนเพื่อนสนิทของผมทักทายขณะที่โบกมือให้เมื่อผมมานั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะนิเทศศาสตร์

“อือ” ผมตอบแค่นั้น ไม่พูดอะไรมากอาจด้วยเพราะว่าผมเป็นคนเนือยๆ เฉื่อยๆ และขี้เกียจพูดจึงเป็นพวกแบบถามคำตอบคำ จับใจความได้ยากจนเพื่อนอยากจะตบหน้า แต่มันก็ไม่กล้าพอที่จะทำแบบนั้นกับผม

“ไอ้ไฟช่วงนี้หายไปเลย ตามง้อน้องพะแพง”

“อือ” ถอนหายใจเมื่อได้ฟังเรื่องของไอ้ไฟเพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนที่ตอนนี้ผมกับมันกำลังอยู่ในช่วงโกรธกันก็ว่าได้ เพราะผมดันไปจูบพะแพงและพูดว่าอยากได้เธอ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าพะแพงคือใครสำหรับมัน

“วันนี้ไปคลับเฮียแซคกัน กูเหงาอะ ชวนไอ้ไฟก็ไม่ไป” ผมผละใบหน้าจากสมาร์ทโฟนมองสบตากับไอ้เทียน

“อือ” ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น เพื่อบอกให้ไอ้เทียนรู้ว่าผมชักจะรำคาญมันแล้ว สายตาก็จับจ้องมาที่หน้าจอสมาร์ทโฟนอีกครั้งก่อนจะกดเข้าแอปพลิเคชั่นของธนาคารแห่งหนึ่ง เลื่อนไปที่รายการโปรดก่อนจะหาชื่อของคนที่ต้องการจะใช้งาน

นางสาวนาราภัทร  วีระธารา

เมื่อเจอชื่อที่ต้องการผมก็กดจำนวนเงินลงไป ก่อนจะจัดการโอนเงินจำนวน 50,000 บาทไปยังบัญชีของแอลเป็นอันเสร็จเรียบร้อย

“มึงทำไรวะ นัดสาวหรือไง?”

“เปล่า” เมื่อทำตามที่ตัวเองการเสร็จผมก็ยกข้อมือซ้ายดูเวลาซึ่งเหลืออีกสิบนาทีผมไปรอเรียนในคลาสเลยดีกว่า “โอนเงินให้แอล”

“หือ” ไอ้เทียนทำหน้ามึนงงเมื่อเดินข้างๆ ผมเพื่อเข้าไปยังคณะ “เมียมึงไม่มีเงินอ่อ”

“อือ”

“แหม ใส่ใจเก่งนะเนี่ย” ผมหันไปมองไอ้เทียนที่กอดคอผมพลางแซวด้วยสีหน้าปลาบปลื้ม “โอนให้เมียเท่าไหร่อะ?”

“ห้าหมื่น”

“เหี้ย!” ไอ้เทียนอุทานออกมาจนคนที่เดินสวนเราสองคนมองด้วยสีหน้าตกใจ “ทีกูยืมมึงสองหมื่น มึงบอกไม่มี”

“ก็ไม่มี” ตอบกลับไปเพราะมันคือเรื่องจริง “ของเก่ายังไม่คืน”

“เออ... กับเพื่อนบอกไม่มี กับเมียนี่โอนเก่งนะมึง” ผมไม่ฟังเสียงบ่นของไอ้เทียนและเดินเข้าคลาสเรียนเพื่อเข้าไปหลับ เอาจริงนะ ผมไม่เคยได้ความรู้จากการเข้าคลาสเรียนสักเท่าไหร่ที่มาก็เพราะไม่อยากขาดเรียน สำคัญคือแอลตามไปปลุกทุกวันแบบนั้นไม่อยากมาก็ต้องมาล่ะนะ

เลิกคลาสราวๆ สี่โมงเย็นได้ ผมก็เดินออกมาจากคณะพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นแผ่นหลังที่คุ้นตากำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อน แต่ทว่ากลับมีผู้ชายจากคณะอื่นเข้ามาพูดคุยกับเธอด้วย ทำให้ผมล้วงมือลงกระเป๋ากางเกงถอนหายใจออกมายามจับจ้องภาพนั้น

“ยังจะมีคนกล้ามาคุยกับเมียมึงอีกเหรอวะ?” ไอ้เทียนตบบ่าผมพลางมองไปยังจุดนั้นเช่นเดียวกัน “กูไปรอที่คลับ”

สองเท้าเดินตรงไปหยุดตรงด้านหลังของแอลที่กำลังพูดคุยกับผู้ชายตรงหน้า จนมันเห็นผมก็ตกใจลุกขึ้นยืนก่อนจะยกมือเกาท้ายทอยตัวเอง แอลเมื่อเห็นผมมาก็ลุกขึ้นมาฉีกยิ้มกว้างให้

“ราม...”

“ยุ่งกับแอลทำไม?” ผมถามกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง มันถึงกับไปไม่เป็นทันทีก่อนจะยกมือโบกไปมา

“ผมเปล่านะครับ แค่มาถามพี่แอล”

“อะไร” เดินไปหยุดตรงหน้ามัน “อยากเจ็บตัว?”

“ราม ใจเย็นสิ” ท่อนแขนถูกดึงเข้าหาคนตัวเล็กที่สูงเพียงหัวไหล่ของผมเท่านั้น “น้องเขามาถามเรื่องงานที่คณะ เขาเป็นเดือน”

“แล้ว” ผมไม่สนใจหรอกนะว่ามันจะมาถามเรื่องอะไร แต่ที่ผมสนคือ... มันมายุ่งกับของของผม

“ผมขอโทษครับ” ทุกคนรู้ดีว่าแอลคือแฟนของผม ฉะนั้นไม่มีใครกล้ามายุ่งกับเธอสักเท่าไหร่ แต่ก็จะมีบางส่วนที่ชอบท้าทายอำนาจของผมไง พอมันเดินจากไปผมก็หันมาเล่นงานยัยตัวดีที่ไม่ว่าผมจะทำยังไงก็มักจะมีคนพวกนี้เข้าหาแอล เธอสวย เธอน่ารักและเธอก็แกร่งมากด้วยถึงได้เป็นที่ต้องการของผู้ชายหลายๆ คน

“มาทำไม” ปกติแอลจะไม่มาที่คณะของผมถ้าหากไม่มีเรื่องจำเป็นจริงๆ เธอมักจะโทรหาหรือไม่ก็ส่งข้อความไลน์มาเท่านั้น

“นายโอนเงินมาให้ฉันใช่ไหม?” แอลไม่พูดเปล่าก็หยิบสมาร์ทโฟนรุ่นเดียวกับผมแต่คนละสีขึ้นมา ชูหน้าที่เป็นภาพว่ามีคนโอนเงินไปให้เธอห้าหมื่น เวลาและจำนวนเงินถูกต้องผมจึงพยักหน้ารับ “โอนมาทำไมอะ”

“เห็นบ่นเรื่องเงิน” ผมตอบก่อนจะเดินนำแอลไปที่รถซึ่งเธอก็เปิดประตูเข้ามานั่งและหันมาเล่นผมเหมือนเดิม

“แต่ฉันไม่ได้ต้องการเงินจากนายนะ”

“อยากให้” รถของผมเคลื่อนตัวออกไปจากรั้วมหาลัยเพื่อไปส่งแอลที่บ้าน เมื่อได้คำตอบจากผมแอลก็เงียบไปทันที

“โอนคืนกลับไปนะ”

“โอนโดนดี” สั่งให้เธอหยุดการกระทำที่จะทำต่อจากนี้ แอลก็ชะงักมือที่กำลังกดโอนเงินคืนให้ผม เธอหันมามองผมด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

“ราม” น้ำเสียงแหบของเธอเวลาอ้อนแล้วมันจะเล็กนิดเดียว ใบหน้าสวยขยับมาเกยกับไหล่ของผมก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนแก้ม “ฉันไม่อยากได้เงินนาย”

“ให้แล้ว ไม่รับคืน” ตอบกลับแค่นั้นสายตาของผมก็มองสัญญาณไฟที่ยังคงแดงและรอนานแน่ๆ จึงหยิบซองบุหรี่ Marlboro Red ซองขลิบแดงขึ้นมาพร้อมกับไฟแช็ก ก่อนจะกดลดกระจกลงสูบเอานิโคตินเข้าปอดเฮือกใหญ่และปล่อยควันออกด้านนอก “โอนมาเจอดี”

“รู้แล้วค่า” แอลยิ้มและกดจูบมาที่แก้มของผมอีกครั้ง

“พอแล้ว” เอี้ยวใบหน้าหลบหลีกริมฝีปากของเธอ ก่อนจะหันไปมองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “อยากโดน”

“โดนอะไร?” เธอเลิกคิ้วขึ้นด้วยสีหน้ามึนงง ผมไม่พูดอะไรก่อนจะหันไปสูบบุหรี่ตามเดิม “ราม”

“นอนค้างที่คอนโด” ผมตอบกลับก่อนจะทิ้งก้นบุหรี่ลงที่หน้าคอนโซล หันไปมองแอลที่กระพริบตาถี่ “จะได้รู้”

ไม่ต้องคิดอะไรมาก แอลรู้ถึงความหมายที่ผมบอกดีว่ามันคืออะไร รถของผมก็เคลื่อนตัวออกไปตามเส้นทางเพื่อไปส่งเธอที่บ้าน “แล้ววันนี้ไม่ไปไหนเหรอ?”

“ไป” แอลเงียบไปจนผมต้องหันไปมอง เธอจับจ้องมองตรงไปยังท้องถนนที่ตอนนี้รถของผมกำลังเลี้ยวเข้ามาในซอยบ้านของเธอ “ไปคลับเฮียแซค”

“อย่าดื่มเยอะแล้วกัน” รถของผมจอดลงที่หน้าบ้านซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวแต่มีพื้นที่กว้างขวาง แอลอยู่ที่นี่กับพี่ชายแค่สองคนเท่านั้น วันไหนที่ผมอยากให้เธอค้างด้วยเธอก็จะไม่รีรอมาค้างกับผม

“แอล”

ผมรั้งต้นแขนเธอไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าไปจรดริมฝีปากลงที่กลีบปากบอบบางที่อ่อนนุ่มของเธอ แอลตกใจไม่น้อยแต่ก็ยอมที่จะหลับตาลงเพื่อรับสัมผัสของผมที่ค่อยๆ ขยี้จูบลงไปเพื่อบอกให้เธอเปิดปากขึ้น จากนั้นลิ้นร้อนของผมก็ได้เข้าไปตักตวงความหอมหวานทุกครั้งที่สัมผัส ผมจูบแอลจนพอใจจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกก่อนจะกดจูบลงที่ริมฝีปากเธอกดย้ำซ้ำจนแอลประคองแก้มผมไว้และเป็นฝ่ายกดจูบมาแทน

“อยากจูบทำไมไม่บอกดีๆ อะ” เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของแอลผมก็ไม่คิดจะตอบอะไร “อยากได้มากกว่าจูบจัง”

“บอกให้ค้าง”

“ค้างอะไร เดี๋ยวนายก็ต้องไปคลับ” ผละออกจากผมแต่ก็ไม่วายจูบมาที่จมูกอีกครั้งทิ้งท้าย

“งั้นพรุ่งนี้” แอลทำหน้านึกคิดจนผมหรี่สายตามองอย่างไม่พอใจ “จ้างค้าง”

“เท่าไหร่?” ใบหน้าสวยฉีกยิ้มกว้างเมื่อผมพูดว่าจะจ้างเธอ ยัยตัวดี! เห็นแก่เงินมากกว่าแฟนตัวเองสินะ

“อืม...”

“หน้าเงิน” ว่ากลับก่อนจะวางมือไปที่ศีรษะของเธอพลางยีไปมาเบาๆ “เท่าไหร่ก็บอก”

“จ่ายไหวเหรอ?” ทำเสียงสูงก่อนจะยื่นหน้ามาท้าทายผม

“ฉันรวย” แอลทำหน้ามั่นไส้ จนผมไล่สายตามองใบหน้าของเธอก่อนจะไล่มาเรื่อยๆ มาหยุดที่ทรวงอกใหญ่โตที่ใส่เสื้อนักศึกษารัดฟิตและต่ำมาที่จุดสำคัญของเธอ

“มองอะไร” ผมไม่พูดอะไรก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เธอจนรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อน

“คิดค่าจ้าง” พอผมตอบแบบนี้แอลก็ยิ้มขำพลางยันหน้าผากผมออกห่าง “เขิน”

“อือ” เธอตอบความจริงก่อนจะลงจากรถก็หันมามองผมอีกครั้ง “พรุ่งนี้ไปหา”

“ค้างด้วย” ต่อคำให้เธอแอลก็ออกจากรถไป ผมไม่ไปไหนจนเธอมึนงงที่โบกมือให้ผมแล้วแต่ผมก็ยังคงอยู่ที่เดิม

ก๊อก ก๊อก

ผมเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะลดกระจกลงแอลก็โน้มตัวลงมามองด้วยสีหน้าสงสัย “ไม่ไปอ่อ”

“เข้าบ้าน” ตอบแค่นี้แอลก็ทำหน้ามึนงงเข้าไปอีก แต่ก็ยอมทำตามที่ผมบอกเมื่อมองแอลไขประตูเรียบร้อยดีแล้วผมจึงมองแอลที่โบกมือให้ก่อนจะขับรถไปยังคลับของเฮียแซค

ที่ไม่อยากไปตอนที่เธอยังไม่เข้าบ้านก็เพราะว่าห่วง... พี่ชายเธอไม่อยู่ไง แต่แอลก็ชอบทำเหมือนว่าตัวเองแข็งแรง ชอบพูดว่าไม่มีอะไรหรอก แต่ผมไม่มั่นใจถึงได้ต้องรอจนกว่าเธอจะเข้าบ้านได้อย่างปลอดภัย

ผมเข้ามาถึงคลับกวาดสายตามองหาไอ้เทียนมันก็ยกมือโบกให้ ผมจึงเดินตรงไปนั่งฝั่งตรงข้ามมันและหันไปเรียกบริกรสั่งเครื่องดื่มอย่างเหล้าที่ชงกับโซดา อันที่จริงผมสามารถกินเหล้าได้หลากหลายแต่เห็นที่จะชอบมากที่สุดคงจะเป็นเหล้าเข้มข้นผสมโซดาเนี่ยล่ะ

“ทำไมช้าอะ” ไอ้เทียนถามขณะฉีกยิ้มให้กับผู้หญิงสองคนที่ยืนเต้นอยู่ตรงโต๊ะของตัวเอง

“ไปส่งแอล”

“ให้เดาคือแอลจะเอาเงินมาคืนมึงสินะ” ไม่ใช่ครั้งแรกที่แอลจะคิดแบบนี้ ตั้งแต่คบกันมาผมให้เงินแอลไว้ใช้ไม่ว่าจะเป็นเงินสดหรือโอน แต่เธอมักจะเกรงใจผมอยู่เสมอ รู้ว่าเธอร้อนเงินมากแค่ไหนลำพังแค่จ่ายค่าเทอมพี่เอ็มพี่ชายเธอก็แทบจะหมดตัว เพราะแม้ว่าจะได้เงินจากต้นฉบับแต่ก็มาใช้จ่ายภายในบ้านก็มากพอแล้ว สองคนพี่น้องที่อยู่แบบประหยัดสุดๆ บางวันผมเห็นแอลหิ้วห่อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปเกือบลัง

ถึงจะทำเหมือนว่าไม่ใส่ใจแอล แต่ผมก็ไม่ชอบที่จะเห็นแฟนตัวเองทำตัวยาจกแบบนั้นหรอก

“อือ”

“แอลนี่ก็แปลกนะ มีมึงเป็นผัว แถมยังรวยสายเปย์ขนาดนี้เป็นกูนะ... จะขอแม่งให้หมดตัว”

“อยากเป็นตัวเมีย?” ผมถามก่อนจะชงเหล้ายกขึ้นดื่ม พลันสายตาก็มองไปยังร่างสูงใหญ่ที่สวมชุดสูทสีดำกำลังคุยกับลูกน้องตัวเองอยู่ พอเห็นผมกับไอ้เทียนก็เดินตรงมาทิ้งตัวนั่งข้างกัน

“ไอ้ไฟไปไหน” คำถามแรกที่เฮียแซคถามขึ้นคือหาไอ้ไฟที่มักจะมาดื่มกินกับผมสองคนอยู่ประจำ ผมไม่ตอบอะไรหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

“ง้อเมียอะเฮีย”

“เมีย?”เฮียแซคทำหน้ามึนงงก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมขึ้น “มันเลิกเจ้าชู้แล้ว”

“ใช่ครับ โดนเละเลย เมียไม่คืนดีง่ายๆ เพราะทำเลวกับเขาไว้เยอะ”

“หึ” ผมพ่นควันบุหรี่ลอยคลุ้งเหนือศีรษะกระทั่งรับรู้ถึงสายตาที่จับจ้องจึงหันไปมองก็พบว่าเฮียแซคนั่นเอง

“อะไร?” ถามกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“เปล่า กูมองไม่ได้หรือไง” แต่เฮียแซคกลับยักไหล่ไหว “มึงก็มีเมียนี่”

“แล้ว”

“ระวังเป็นแบบไอ้ไฟ”

“ผมไม่ได้เลว” ตอบกลับเฮียแซคที่ยกยิ้มมุมปาก

“แต่ก็เจ้าชู้ แดกผู้หญิงคนอื่น” คำพูดนี้เป็นของไอ้เทียนที่เอ่ยขึ้น ผมไม่พอใจจึงลุกขึ้นเต็มความสูง

“ไปไหน มึงเพิ่งมาไม่ใช่หรือไง?” ผมก้มหน้ามองเฮียแซคและหยิบกระเป๋าเงิน กุญแจรถขึ้นมาถือไว้

“รำคาญ” บอกได้แค่นั้นผมก็เดินหนีเฮียแซคกับไอ้เทียนออกไปนอกคลับ เอนสะโพกพิงขอบปูนที่ด้านข้าง มองผู้คนที่ยังคงเดินเข้าไปด้านในไม่ขาดสาย กระทั่งมีผู้หญิงคนหนึ่งที่มาเดินมาหยุดตรงหน้า ผมเงยหน้าขึ้นก่อนจะพ่นควันสีเทาออกไป

“รามเกียรติ์” เธอพูดชื่อผม ก่อนจะใช้สายตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า “พอดีแซคแนะนำมาน่ะค่ะ”

“...” ผมไม่ตอบอะไรก่อนจะทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นพลางใช้ปลายรองเท้าผ้าใบขยี้จนไฟมอดดับไป

“ครีมเมานิดหน่อยน่ะ” ไม่ว่าเปล่าก็ขยับเข้ามาใกล้ผม พลางวางมือลงบนแผงอกและค่อยๆ เลื่อนต่ำมายังขอบกางเกงของผมจากนั้นก็เลื่อนมาลูบไล้กลางกายของผมจนรู้สึกหวิวๆ ในช่องท้อง “ขอกลับด้วยได้ไหมคะ?”

“หึ” รอยยิ้มของผมผุดขึ้นก่อนจะเดินนำผู้หญิงคนนั้นไปยังรถของตัวเอง ผมเปิดประตูรถเท้าแขนบนหลังคารถ “ไปสิ”

ผมเจ้าชู้ข้อนี้ใครๆ ก็รู้ดี แม้แต่พ่อแม่ก็ยังไม่กล้าจะก้าวก่ายผม... เพราะเรื่องนี้มันคือเรื่องส่วนตัวถึงแม้จะเป็นพ่อ แม่ เพื่อน พี่หรือแม้แต่แอล ก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามคนอย่างผม

ถ้าจะหยุด ผมหยุดเอง ไม่ต้องให้ใครมาบอก... ใครจะมองว่าผมเลวที่ทำแบบนี้ทั้งๆ ที่มีแฟนอยู่แล้ว

ผมก็ยอมรับ เพราะการมีแอลอยู่ในชีวิตนั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ แต่ผมไม่ได้ต้องการ

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก

พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก

12.4k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พี่สาวครับรับรักผมด้วย

พี่สาวครับรับรักผมด้วย

10k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
ถ้าอดีตเด็กชายที่เคยแกล้งคุณตอนเด็กๆ โตมากลายเป็น 'หนุ่มวิศวะหน้าหล่อ หุ่นแซ่บ' แถมยังเดินหน้าจีบคุณแบบไม่พัก... คุณจะใจแข็งทนไหวไหม? พบกับเรื่องราวความรักข้ามรุ่นสุดฮีลใจ ที่จะทำให้คุณรู้ว่า... อ้อมกอดของเด็กข้างบ้าน มันอุ่นกว่าที่คิด
หวงรักท่านประธานปากแข็ง

หวงรักท่านประธานปากแข็ง

11.7k การดู · กำลังอัปเดต · พลอยชนา
"จาก ‘พี่ชายจอมเผด็จการ’ สู่ ‘เจ้าของชีวิต’ ที่ไม่เคยคิดจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ"
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
คลั่งรักเมียแต่ง

คลั่งรักเมียแต่ง

551.9k การดู · เสร็จสิ้น · มะนาวสีชมพู
เรื่อง...คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

529.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

21.2k การดู · กำลังอัปเดต · CORDIA/เดือนสิบ
"ครั้งเดียว...ท้องได้ไงวะ น้ำยาของเขามันแรงจริง ๆ"
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

274.2k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

539.3k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

783.5k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ

(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ

15.7k การดู · กำลังอัปเดต · ได้โปรดปลื้ม
"เธอจำเอาไว้เลยนะน้ำพิง... ในเมื่ออยากได้ฉันนัก เธอก็เตรียมตัวรับผลกรรมไว้ได้เลย!"

เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

601.4k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

274.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ