บทนำ
คนมันอยากได้ใครจะทำไม....
บท 1
"อยากได้ค่า" ฉันตะโกนบอกอาจารย์หนุ่มหล่อที่เพิ่งเดินผ่านหน้าฉันไปอย่างหน้าด้านๆ ไม่อายสายตาของใครต่อใครที่มองมา
คนมันอยากได้ใครจะทำไม....
อาจารย์หนุ่มหันมามองหน้าฉันช้าๆ ด้วยใบหน้าที่เอือมระอาฉันเต็มทน แต่ใครสนกัน ฉันตามจีบ ตามเต๊าะเขามาสองปี ไม่ได้วันนี้ พรุ่งนี้ฉันก็ต้องได้ ฉันมั่นใจแบบนั้น และไม่มีอะไรมาทำลายความมั่นใจของฉันได้
"อยากได้ค่า คิดค่าตัวเท่าไหร่" ฉันสาวเท้าเข้าไปใกล้ พลางสูดดมกลิ่นกายของเขาเข้าปอดไปเต็มๆ
อ่า.....ชื่นใจ
"ยัยโรคจิต" อาจารย์ว่าพลางถอยห่างจากฉัน
"กินอะไรเป็นอาหารคะถึงได้หล่อวัวตายควายล้มขนาดนี้" ฉันกระเซ้าเย้าแหย่ พลางอ่านกินเขาไปทั่วทั้งตัว
"กินเบียร์" เขาตอบฉันกลับมาด้วยใบหน้านิ่งๆ
"เปลี่ยนจากกินเบียร์ มากินหนูดีกว่าค่าาถึงจะไม่ซู่ซ่า แต่ลีลาถึงใจแน่นอน" ฉันเอ่ยด้วยจริตจะก้านที่มันเกินร้อย กัดปากยั่วยวนคนตรงหน้าสุดฤทธิ์
แต่ทว่า.....
"ไปตั้งใจเรียน" ว่าจบเขาก็เดินออกไป ไม่สนใจฉันที่ยืนอยู่สักนิด...
ใจร้ายจัง
แต่ไม่เป็นไร
ยากๆ มันเร้าใจดี คิกๆ
#####
หญิงสาวร่างบางที่อยู่ในชุดนักศึกษา เสื้อตัวน้อย กระโปรงตัวเล็กเดินทอดน่องไปตามทางเดินด้วยจริตจะก้านที่มันเกินร้อย หนุ่มๆต่างพากันเหลียวหลังมอง แต่ทว่าเธอไม่สนใจใคร
สวัสดีค่ะฉันชื่อวา อายุยี่สิบเอ็ดปี เรียนอยู่ปีสาม ตามจีบอาจารย์สุดหล่อ สุดฮอตที่มีชื่อว่าเถื่อนมาสองปี และไม่มีท่าทีว่าอาจารย์หนุ่มจะสนใจ
"เห็นอาจารย์มายังวะ" ฉันเอ่ยปากถามเพื่อนสาวคนสนิทที่มีชื่อว่าขนุน พลางทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามกับมัน
"ยังไม่เห็น" มันตอบฉัน มือก็สาระวนอยู่กับการทาลิปที่ปาก
"ทำไมมาช้าจัง" ฉันบ่นพึมพำมองไปยังโรงจอดรถประจำของอาจารย์หนุ่ม
"เขาเบื่อขี้หน้ามึงมั้ง"
"ตบปากแตก" ฉันยกมือขึ้นมาหมายจะฟาดปากคนตรงหน้าปากดีไม่รู้เวล่ำเวลาเอาซะเลย
"รุนแรงกับเพื่อนตลอด" ขนุนว่าพลางเบะปากใส่ฉัน
ฉันฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นรถของอาจารย์เถื่อนขับเข้ามาจอด ฉันรีบสาวเท้าเรียวยาวราวกับนางแบบเดินไปดักหน้าเขาไว้ เมื่อเขาทำท่าจะเดินหนีฉันไปอีกทาง เขาทำหน้าเบื่อหน่ายมองหน้าฉัน แต่ฉันก็หาสนใจ เดินเข้าไปใกล้ติดประชิดตัวคนตรงหน้า
"ถอยไปหน่อยณิชาภา นี่มันมหาลัยอย่าทำตัวไร้มารยาท" เขาเอ่ยว่าฉันด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ พลางถอยหลังออกหากจากฉันไปสองก้าว
"ถ้าเจอกันที่ผับ ลากไปบะ บะ โอ้ บะ ในห้องน้ำ ข้างกำแพง ลานจอดรถได้ใช่ไหมคะ" ฉันกระเซ้าเย้าแหย่เขาไม่จริงจังมากนัก แต่ถ้าเขาตอบกลับมาว่าได้ ฉันก็ยินดี
"เด็กผี" เขาด่าตอกหน้าฉันมาพลางทำหน้าเอือมระอาฉันเต็มทน "Fแน่" อาจารย์เอ่ยขู่ฉันก่อนจะเดินผ่านหน้าฉันไปหน้าตาเฉย
ฉันสูดดมกลิ่นกายเขาเข้าปอด พลางยิ้มกรุ่มกริ่มออกมา ตัวหอมขนาดนี้ จุ๊กกรู๊เขาจะหอมขนาดไหน แค่คิดตัวฉันก็หลอมละลายเป็นน้ำแข็งแล้วค่ะ
"กินอะไรเป็นอาหารคะ ถึงได้แรดขนาดนี้" เดินกลับมาโต๊ะ ไม่พ้นโดนเพื่อนตัวดีเอ่ยจิกกัด
"กินเพดดิกรีที่เพื่อนโปรยให้มาไงคะ ปากบอกเลิกกับผัวกี่ครั้ง เพื่อนแบบฉันเป็นหมาตลอดงงมาก" ฉันว่าอย่างไม่จริงจังมากนัก ก่อนจะพากันมาขึ้นเรียน
เรื่องเรียนเป็นเรื่องที่ไกลตัวฉันมาก เพราะฉันน่ะโง่ยิ่งกว่าอะไร เรียนไปไม่เคยเข้าใจ เรียนไปก็Fตลอดเทอม
"รายงานที่ให้ไปทำ เสร็จกันรึยังครับ"
ฉันหันมองหน้าขนุนทันที ก่อนจะเอ่ยถามมันเสียงแผ่ว เรื่องรายงานที่อาจารย์ว่า
"รายงานอะไรวะ" ฉันขมวดคิ้วยุ่งเป็นปม มองคนอื่นๆที่เอางานไปส่งกัน
"ออกเถอะค่ะ ออกโลด ถ้าจะดักดานไม่พัฒนาขนาดนี้ อีโง่" ฉันหน้างอเป็นปลาทูหักทันทีเมื่อโดนเพื่อนด่าตอกหน้า
"ณิชาภางานล่ะ" อาจารย์เถื่อนหันมาถามฉันที่นั่งนิ่งอยู่
"ไปม็อบมาค่ะ ไม่ได้ทำ" ฉันตอบเสียงแผ่ว
อาจารย์ส่ายหน้าไปมาให้ฉันอย่างเอือมระอา ก่อนที่เขาจะบอกว่าให้ฉันกลับไปทำ แล้วเอามาส่งในวันถัดไป
ฉันรอให้นักศึกษาคนอื่นเดินออกไปจากห้องจนหมด แล้วฉันก็เดินมาหาอาจารย์ที่ก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารอยู่
"อาจารย์คะ" ก่อนจะเอ่ยเรียกเขาเสียงหวาน อาจารย์เถื่อนเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉัน "หนูมีคำถาม"
"ว่า"
"เมื่อไหร่เราจะได้เสียกันคะ" ฉันถามพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองหน้าเขา
"เมื่อตอนที่เธอฉลาด"
เฮ้อ
ฉันคิดว่าคงไม่มีวันนั้น...
บทล่าสุด
#87 บทที่ 87 ตอนพิเศษ3 (end)
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#86 บทที่ 86 ตอนพิเศษ2
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#85 บทที่ 85 ตอนพิเศษ1
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#84 บทที่ 84 Episode84
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#83 บทที่ 83 Episode83
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#82 บทที่ 82 Episode82
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#81 บทที่ 81 Episode81
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#80 บทที่ 80 Episode80
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#79 บทที่ 79 Episode79
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#78 บทที่ 78 Episode78
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"
