บทนำ
นิยายเรื่องนี้แนว pwp ไม่เน้นพล็อตเนื้อหากระชับ มีฉาก NC เป็นหลัก มีการบรรยายฉาก sex ไม่เหมาะสมกับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี 🔥🔥🔥🔥🔥
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ชื่อ สถานที่เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงเรื่องสมมุติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ♥️♥️
บท 1
บทที่ 1
ณ ตำหนักหมอธรรมแห่งหนึ่ง
พ่อหมอหนุ่มนามว่า บุญสิงห์ อายุสามย่างสามสิบห้าปี รูปร่างกำยำสูงใหญ่ หน้าตาคมเข้มหล่อเหลา เขาสืบทอดวิชาอาคมของตระกูล ซึ่งเป็นหมอธรรมประจำหมู่บ้านแห่งนี้
ตลอดเวลาที่สืบทอดเป็นหมอธรรมมานี้ราว ๆ สิบห้าปี บุญสิงห์อยู่ในศีลในธรรมตลอด และวิชาที่สืบทอดมานั้นเป็นสายขาวที่เอาไว้ช่วยเหลือคนหรือวิญญาณและตนเองเท่านั้น
เพราะที่ผ่านมาบุญสิงห์เคยโดนทำเสน่ห์ใส่ ด้วยเพราะความหล่อเหลาทำให้มีสาวน้อยสาวใหญ่ พยายามเข้าหายไม่ก็ให้ท่ายั่วยวน แต่ชายหนุ่มก็ไม่เคยสนใจผู้หญิงสักคน พวกผู้หญิงเหล่านั้นเพราะความอยากได้อยากครอบครองจนตัวสั่น จึงต้องใช้เล่ห์กลมนต์คาถาทำของใส่บุญสิงห์
แต่เพราะชายหนุ่มมีวิชาติดตัว จึงไม่เคยมีใครที่จะทำอะไรเขาได้ ของพวกนั้นที่ถูกทำมามักจะตีกลับคนที่ทำใส่จนเป็นบ้าเลยก็มี
ในแต่ละวันจะมีผู้คนแวะเวียนมาให้เขา ช่วยเหลือไม่ขาดสาย และวันนี้ก็เช่นกัน ยายแจ๋วผู้สูงอายุในหมู่บ้านที่บุญสิงห์รู้จักดี แกเดินนำสองแม่ลูกคู่หนึ่งเข้ามานั่งอยู่เบื้องหน้า
บุญสิงห์ตวัดสายตาเข้มมองไปที่สองแม่ลูกคู่นั้น แลดูแต่งตัวแบบผู้ดีคงจะมาจากกรุงเทพ ผู้เป็นแม่นั้นดูสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนตัวลูกสาวหน้าตาจิ้มลิ้มงดงาม ผิวพรรณผุดผ่อง ผมยาวถึงกลางหลังแต่ดูยุ่ง ๆ เล็กน้อย ดวงตาแข็งขอบตาดำคล้ำจ้องเขม็งมองหน้าบุญสิงห์ตาขวาง
“มันไปทำอะไรมาถึงได้โดนหนักขนาดนั้น” บุญสิงห์มองหญิงสาว เห็นไอสีดำวนเวียนอยู่ที่ร่างกายของเธอ และเงาของผีตนหนึ่งซ้อนอยู่ที่ร่างของหญิงสาว
“พ่อสิงห์ ช่วยหลานยายด้วยเถอะมันเหมือนจะโดนผีเข้า” ยายแจ๋วบอกอย่างร้อนรน
“ไม่เหมือนหรอกยายแจ๋ว โดนผีเข้าจริง ๆนั่นแหละ ถึงได้ถามว่ามันไปทำอะไรมา” บุญสิงห์ตอบอย่างใจเย็น
“นี้ลูกสาวฉันเองชื่อ ลิลลี่ ฉันก็ไม่รู้ว่าลูกสาวฉันไปทำอะไรมา แต่อยู่มันก็มีอาการแปลก ๆ แบบที่พ่อหมอเห็นนี้แหละ” สมศรีบอกแกบุญสิงห์
ชายหนุ่มคิ้วขมวด ยังคงจ้องหน้าหญิงสาวที่โดนผีเข้าอยู่ แล้วจึงตัดสินใจลุกเข้าไปใกล้ ๆ ใช้ฝ่ามือใหญ่จับเข้าไปที่กลางหัวหญิงสาวและหลับตาลง
“ฮิ ฮิ ฮิ..กูไม่กลัวมึงหรอก” ลิลลี่เหลือกตาขึ้นมองพ่อหมอหนุ่ม ใบหน้าแสยะยิ้มพูดออกมา
บุญสิงห์ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเขาก้มหน้ามองลิลลี่อีกครั้ง และรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มนี้ถ้าไม่ถูกพี่เข้าจะน่ารักขนาดไหน เขาได้แค่คิดในใจ
“อืม…รู้แล้ว มันผีโสเภณีเร่ร่อน คงจะไปยังสถานที่ที่มันสิงสถิตอยู่ อีผีตัวนี้มันอดอยากมานานมันเลยมาแฝงร่างหลานยาย” บุญสิงห์ออกแรงกดหัวลิลลี่ไว้ แต่ผีที่อยู่ในร่างเธอมันก็พยายามขืนไม่ยอมก้มหัวให้
“จะทำยังไงดีล่ะพ่อสิงห์ ช่วยหลานยายด้วยเถอะ”
“ไอ้ช่วยก็ช่วยได้ แต่มันต้องใช้เวลาสักหน่อย” บุญสิงห์เงยหน้าอีกครั้ง เขาหลับตาลงพึมพำบางอย่าง
“คืนพรุ่งนี้พระจันทร์เต็มดวง ฉันจะทำพิธีให้” บุญสิงห์เอ่ยบอกหญิงทั้งสอง
“ได้ ๆ รีบทำเลยพ่อหมออยากทำอะไรทำได้เลย แค่ให้ลูกฉันกลับมาเป็นปกติ จะเสียเงินเท่าไรฉันก็ยอม” สมศรีรีบยกมือไหว้
“ไม่ต้องห่วงฉันช่วยแน่นอน ตอนนี้พามันกลับไปก่อนพรุ่งนี้ตอนหัวค่ำค่อยมาใหม่” พ่อหมอหนุ่มเอ่ยสั่ง
“แต่…” สมศรีและยายแจ๋วมีท่าทีกังวล
“แต่อะไร”
“ให้ลิลลี่มันอยู่ใกล้ ๆ พ่อหมอได้ไหม ถ้าพากลับไปคืนนี้คงจะไปได้นอน” สมศรีกล่าวท่าท่างกลัว ๆ
“......ได้ให้มันอยู่ตรงนี้แหละ ฉันจะค่อยดูให้” บุญสิงห์ช่างใจคิดนิดหน่อยแต่ก็ตอบตกลงไปเพราะรู้ว่าใคร ๆ ก็คงจะกลัวผี
พอแม่และยายกลับไป พ่อหมอหนุ่มก็ทำทีเป็นเดินออกมาด้านนอก นางผีที่สิงร่างลิลลี่อยู่เห็น ก็แสยะยิ้มและรีบลุกขึ้นชี้
“กูจะเอามึงมาทำผัวให้ได้ ฮิ ฮิ ฮิ”
แต่บุญสิงห์ก็ไม่ได้สนใจ เขายังคงเดินต่อไปจนกระทั่งถึงโอ่งน้ำ ชายหนุ่มสวดพึมพำคาถาอยู่สักพักก็เรียกให้ลิลลี่เข้ามาใกล้ ๆ
“มานี้สิ”
“ทำไมยอมเป็นผัวกูแล้วเหรอ” นางผีที่สิงร่างนั้นอยู่มีท่าทีดีใจรีบเดินเข้ามาใกล้ ๆ บุญสิงห์ก็ตักน้ำในโอ่งที่เขาบริกรรมคาถาไว้ราดใส่ร่างของลิลลี่ทันที
กรี๊ด ! กรี๊ด! กรี๊ด!
เสียงกรีดร้องดังจนแสบแก้วหูอยู่สามครั้ง ร่างนั้นก็ฟุบลง
“คงจะกดวิญญาณได้สักพัก” พ่อหมอหนุ่มพึมพำกับตนเอง พร้อมกับมองร่างเล็กตรงหน้าที่ฟุบอยู่ เสื้อผ้าขอเธอเปียกชุ่มจนแนบเนื้อไปหมด
บุญสิงห์เข้าไปจับประคองร่างของลิลลี่ให้เงยขึ้น เขามองสำรวจไปทั่วร่างกายของหญิงสาว และเริ่มรู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เสื้อเปียก ๆ ที่แนบไปกับเนื้อจนเห็นสัดส่วนอย่างชัดเจน ใบหน้าขาวแก้มเนียนใสที่หลับตาพริ้ม ขนตายาวเรียงเป็นแพ อยู่ในอ้อมแขนมันให้ชายหนุ่มร้อนรุ่มอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“แค๊ก! แค๊ก!” เปลือกตาคล้ำกะพริบถี่ หญิงสาวรู้สึกถึงความหนาวเหน็บ ร่างบางสั่นสะท้านอยู่ในอ้อมแขนพ่อหมอ
“คะ..คุณเป็นใคร” เสียงหวานเอ่ยถาม
“ฉันเป็นหมอธรรม ชื่อบุญสิงห์ แม่กับยายเธอเอามาฝากไว้”
“หมอธรรม” หญิงสาวทวนคำพูด พลางนึกในใจ สมัยนี้ยังมีอยู่ด้วยเหรอ แล้วหมอธรรมทำไมหน้าตาดีแบบนี้
“มองอะไร” บุญสิงห์เอ่ยถาม
“เปล่า ๆ” ลิลลี่หลบสายตาพ่อหมอหนุ่ม
“ไปเปลี่ยนชุดก่อน เปียกหมดแล้ว”
“แล้วทำไมถึงเปียก แล้วทำไมลิลลี่ต้องอยู่ที่นี่ แล้วทำไมแม่กับยายต้องมาฝากไว้” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างสงสัย แต่มันทำเอาชายหนุ่มใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
“เลิกถามไปเปลี่ยนชุดก่อน” บุญสิงห์ตัดบทพร้อมกับส่งเสื้อผ้าของเขาให้เธอ
นี้กูเป็นอะไรไป หรือจะโดนของ ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยวะ
เขาบ่นตนเองเบา ๆ หลังหญิงสาวเดินเข้าห้องไป
“ที่นี่ไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงหรือคะ” ลิลลี่ยืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มด้วยชุดที่หลวมโครง
“ไม่มีที่นี่ฉันอยู่คนเดียว จะมีแต่พวกลูกศิษย์เท่านั้นที่ไป ๆ มา ๆ แค่ช่วงเช้า”
“อยู่คนเดียว! แล้วตอนนี้ลิลลี่อยู่กับคุณสองต่อสอง”
“สองต่อสองที่ไหน ผีในตัวเธอด้วยไง และก็มีผีพรายกับกุมารที่ฉันเลี้ยงไว้”
“ผะ…ผีเหรอ” ลิลลี่ตกใจรีบโผเข้าไปกอดแขนพ่อหมอหนุ่มทันที
บุญสิงห์หลี่ตามองร่างเล็ก อกนุ่มนิ่มที่ไม่ได้ใส่ชั้นในกอดแขนบดเบียดอยู่ที่ข้างตัวเขา
“ผีที่ผมเลี้ยงจะไม่ออกมาหรอกถ้าผมไม่เรียก จะกลัวทำไมผีก็อยู่ในตัวคุณนั่นแหละ”
“กรี๊ด! ในตัวลิลลี่น่ะหรือ” หญิงสาวร้องโว้ยวาย เปลี่ยนจากกอดแขนมาเป็นกอดชายหนุ่มทั้งตัว หัวของเธอซุกอยู่ที่ออกเขา
ตึก! ๆ ตึก! ๆ เอาอีกแล้วลิลลี่ทำเขาใจเต้นไม่เป็นจังหวะอีกแล้ว ทำไมนะผู้หญิงคนนี้ทำเสน่ห์อะไรกับเขากันแน่
“นี้คุณเป็นหมอธรรมไม่ใช่เหรอ เอาผีออกไปสิ”
“ก็กำลังจะทำพิธีให้ เธอปล่อยฉันก่อนได้ไหม”
“ไม่ ลิลลี่กลัวผี”
“ตอนนี้ไม่มี ฉันสะกดมันไว้ชั่วคราวแล้ว”
“จริงเหรอ”
“อืม…ปล่อยสิ”
“ก็ได้”
บุญสิงห์ถอนลมหายใจออกอย่างโล่งอก เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ทั้งร้อนรุ่มและวูบวาบ
“กว่าจะถึงวันทำพิธีก็พรุ่งนี้ค่ำ ๆ เธอก็อยู่ที่นี้ไปก่อน
เมื่อถึงเวลาเข้านอน บุญสิงห์ให้ลิลลี่นอนในห้องของเขา ส่วนตัวเขาจะนอนอยู่ข้างนอก แต่หญิงสาวไม่ยอมเธอบอกว่ากลัวผี
พ่อหมอหนุ่มจึงได้เข้ามานอนในห้องกับเธอ เขาให้หญิงสาวนอนบนเตียง ส่วนตนเองปูผ้านอนที่พื้นใกล้ ๆ
กลางดึกสงัด ร่างระหงนอนบิดกายกระสับกระส่าย ก่อนจะเบิกตาโพลงแล้วลุกขึ้นมานั่งก้มหน้า เหลือกตามองไปรอบ ๆและแสยะยิ้มกว้าง ก่อนจะหยุดสายตาที่บุญสิงห์ที่หลับอยู่
“ฮิ ฮิ ฮิ กูจะเอามึงมาเป็นผัว” ผีในร่างของลิลลี่ลุกขึ้นจากเตียงนอน มานั่งยองข้างร่างหนากำยำของพ่อหมอ แล้วใช้นิ้วมือแตะไปที่แผงอก นิ้วเรียวค่อย ๆ ลูบไล้ลงมาตามมัดกล้ามหน้าท้องของชายหนุ่มและหยุดที่ขอบกางเกง
บุญสิงห์รู้สึกตัวตั้งแต่ตอนที่หญิงสาวขยับตัวบนที่นอนแล้ว และรู้ด้วยว่าตอนนี้เธอกำลังโดนผีโสเภณีตัวนั้นควบคุมอยู่
หมับ! บุญสิงห์จับที่ข้อมือเล็กของเธอให้หยุดไว้
ร่างของลิลลี่หันหน้าขวับมองหน้าพ่อหมอหนุ่มแล้วรีบกระโจนขึ้นคร่อมร่างเขาไว้
“มึงอยากเจอดีมากใช่ไหม” บุญสิงห์ใช้มืออีกข้างยื่นขึ้นมาบีบคอหญิงสาวเอาไว้
“แค๊ก ๆ คุณ..บีบคอลิลลี่ทำไม”
“.....” บุญสิงห์แปลกใจเพ่งมองหญิงสาวที่นั่งคร่อมทับจุดกลางกายเขาพอดิบพอดี เมื่อกี้นี้ยังเป็นผีตัวนั้นอยู่เลย เขาคิดในใจ
“ลิลลี่” เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอซ้ำ
“ใช่ ลิลลี่ไงคะ” ผีโสเภณีหลอกเขา เมื่อเธอยืนยันบุญสิงห์จึงได้ปล่อยมือออกจากคอเธอ
แต่หญิงสาวกลับรีบโน้มตัวลงไปจูบที่ริมฝีปากใหญ่ โดยที่พ่อหมอหนุ่มยังไม่ทันตั้งตัว
ริมฝีปากเล็กจูบบดอย่างช่ำชองลิ้นเล็กส่งความหวานเข้าไปในโพรงปากใหญ่ของพ่อหมอหนุ่ม ไล่กวาดต้อนลิ้นใ หญ่แล้วดูดอย่างหื่นกระหาย โดยที่เธอไม่รู้เลยว่ากำลังปลุกสัญชาติดิบของเขา...
บทล่าสุด
#109 บทที่ 109 7.(จบ) หลงสวาท คนเลี้ยงควาย NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#108 บทที่ 108 6.หลงสวาท คนเลี้ยงควาย NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#107 บทที่ 107 5.หลงสวาท คนเลี้ยงควาย NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#106 บทที่ 106 4.หลงสวาท คนเลี้ยงควาย NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#105 บทที่ 105 3.หลงสวาท คนเลี้ยงควาย NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#104 บทที่ 104 2.หลงสวาท คนเลี้ยงควาย NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#103 บทที่ 103 1.หลงสวาทคนเลี้ยงควาย
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#102 บทที่ 102 5.(จบ) โดนผู้จัดการและเพื่อนช่วยดันยอดขาย 3P/NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#101 บทที่ 101 4.โดนผู้จัดการและเพื่อนช่วยดันยอดขาย 3P/NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026#100 บทที่ 100 3.โดนผู้จัดการและเพื่อนช่วยดันยอดขาย 3P/NC25+
อัปเดตล่าสุด: 3/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
นายหัวคลั่งรัก
คำโปรย
เมื่อเธอหนีร้อนมาพึ่งเย็น ถ้าเขาไม่ช่วยแล้วใครจะช่วย
"มองหน้า...มีปัญหาหรือว่ามีใจ"
"นายหัวพูดว่าอะไรนะคะ หนูฟังไม่ค่อยถนัด"
"ไม่ได้ยินก็แล้วไป"
แนะนำตัวละคร
ภูผา (เฮียผา) อายุ 38 ปี พี่ชายคนโตของบ้าน สถานะยังโสดสนิท มีอิทธิพลในพื้นที่ นิสัยไม่เชื่อใจใครง่ายๆ ใครๆก็เรียกเขาว่านายหัว
เพียงนารา (นารา) อายุ 20 ปี ชีวิตมีปัญหาจนต้องถึงขั้นหนี บังเอิญมาเจอนายหัวภูผา แต่เขากลับคิดว่าเธอเข้าหาเขาเพราะมีบางอย่างแอบแฝง
ตัวละครในเรื่อง
สิงโต (เฮียสิงห์) ลูกชายคนที่ 2 ของบ้าน
ต้นกล้า (เฮียกล้า) ลูกชายคนที่ 3 ของบ้าน
ตะวัน (น้องสาวคนเล็กของบ้าน)
#นิยายเรื่องนี้เขียนต่อจากเรื่อง...เพลย์บอยพ่ายรัก สามารถแยกอ่านได้ ไม่งงแน่นอนค่ะ
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!)
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....













