บทนำ
บท 1
โอ้ละหนอน้องเมีย
คำโปรย
พี่กล้าไม่คิดว่าตัวเองจะโชคดีขนาดนี้ เมื่อจู่ๆ น้องเมียที่ตนเฝ้าจ้องหวังปล้ำอยู่เป็นนานสองนาน จะเยื้องย่างพาร่างอันเย้ายวน มาป้อนถึงปาก เขาชายกล้าพี่แข็งแกร่ง มีหรือจะปล่อยน้องเมียผู้น่ากินไปได้ง่ายๆ อย่างนี้ก็ต้องปะทะกันสักตั้ง เพื่อให้รู้แพ้รู้ชนะเท่านั้นล่ะสิ
ตอน 1 รุ่มร้อน
“ชะ...ชมพูมีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ” พี่กล้าที่นอนเอกเขนกอย่างใจ อยู่ภายใต้ต้นมะม่วงหลังบ้านในยามเย็นแดดร่มลมตก เห็นน้องเมียในเสื้อสายเดี่ยวเสียวหลุดเดินมาหยุดตรงหน้า พร้อมกับถกผ้าถุงเลยเข่าขึ้นมาจนเปิดเผยให้เห็นโคนขาเนียนละเอียด แหม...เขาเองก็อยากเห็นขาเนียนๆ หลายครั้งเลยทีเดียว ไม่เคยมีโอกาสได้เห็น ติดที่เมียตามเป็นเงาไม่ยอมห่าง บ่ายนี้โชคดีเมียไปตลาด ทิ้งตนให้อยู่บ้านตามคนเดียว จึงหอบเสื่อกับหมอนไปนอนรับลมเย็นๆ หลังบ้าน ทีนี้เขาเห็นภาพเบื้องหน้ามันคืออะไรกันแน่ ตาไม่ฝาดแน่นะ
“พี่กล้าร้อนมั้ย” ชมพูเอ่ยถามชายหนุ่ม ซุ้มเสียงสั่นพร่า ดวงตาไหววาบ กระพริบตาปริบๆ
“ร้อนสิเลยต้องหอบเสื้อหอบหมอนมานอนใต้ต้นไม้แบบนี้”
“ชมพูร้อนกว่าพี่กล้าอีก” หล่อนก้าวย่างตรงไปหาพี่เขย ที่ลุกขึ้นนั่งห้อยขาอยู่บนแคร่ไม้ไผ่
“ร้อน...แล้ว...จะ...จะให้พี่ทำไงจ้ะ พี่ไปซื้อน้ำแข็งใสให้ไหม”
“ไม่ต้อง” หล่อนทำเสียงอ่อนเสียงนิ่มใส่พี่เขย “นี่จ้ะ” แล้วยื่นส่งกระป๋องแป้งเย็นตรางูให้กับพี่เขยสุดล่ำ ยิ่งเขาถอดเสื้อสวมแต่กางเกงขาสั้น ความล้ำ ความล่ำ ผิวสีดำแดงยิ่งทำให้กล้ามล่ำๆ โดดเด่นมากขึ้น
“แป้งเย็น” กล้าเอ่ยถาม ด้วยท่าทีไม่เข้าใจ หรือแสร้งไม่เข้าใจก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าส้มกำลังจะหล่นใส่หัวไอ้กล้าโครมเบ้อเริ่ม
“ทาให้ชมพูหน่อยสิจ๊ะ”
“ทะ...ทาตะ...ตรงไหนล่ะชมพู” ความที่อยากทาทั่วร่างกายน้องเมียจนมือสั่น แต่แกล้งโง่...ทำเป็นไม่เข้าใจ
“ทาหลังให้ชมพูหน่อย ชมพูทาไม่ถึงจ้ะพี่กล้าขา” เสียงขาปลายหางเสียงช่างเว้าวอนออดอ้อนในที
“แล้วข้างหน้าล่ะจ๊ะ ทาด้วยไหม” พี่เขยแสร้งถาม แต่หัวใจพองโตคับอก ส่วนมือสั่นสะท้านอยากจะทาเต็มแก่
“ถ้า...” ชมพูชม้ายชายตา “อยากทาชมพูก็ไม่ว่านะจ๊ะ เชิญตามสบาย” สาวเนื้อเนียนหุ่นสะคราญอยากให้มือหนาสีเข้มของพี่เขยช่วยทาแป้งเย็น เพื่อให้หล่อนหายจากอาการร้อนรุ่มทั้งจากอากาศร้อนที่เพิ่มสูงถึง 43 องศา รวมทั้งอาการร้อนเร่าที่เห็นพี่เขยถอดเสื้อนอนเล่นเย็นใจอยู่ลำพังตรงหลังบ้าน
“พี่จะทายังไงล่ะจ๊ะในเมื่อชมพูยังสวมเสื้ออยู่แบบนี้”
“พี่กล้ามีความสามารถหรือเปล่าล่ะจ๊ะ ถ้าพี่กล้าไม่มีก็ทาที่เสื้อนั่นล่ะ” หล่อนยั่วยวน ท้าทายความสามารถของผู้ชายตัวใหญ่หุ่นล่ำ ผิวดำแดง แข็งแรง หล่อเหลาฉกาจฉกรรจ์ เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งหนุ่มคันทรี่เต็มพิกัด
ชมพูแสร้งใช้นิ้วเรียวปัดสายเดี่ยวผ้าเนื้อบางเบาหล่นจากหัวไหล่ข้างหนึ่ง เป็นเชิงให้พี่เขยช่วยจัดการทาแป้ง พี่กล้ามือไม้สั่นวันนี้ช่างโชคดีอะไรอย่างนี้ ซื้อหวยก็ไม่ถูก แต่ดั้นมาโชคดีเรื่องสัตว์สองเท้าใกล้ตัวซะได้
“สิคะพี่กล้า ชมพูร้อน” หล่อนเร่งเร้าพี่เขย หย่อนก้นลงนั่งริมแคร่ไม้ไผ่ เมื่อห้านาทีที่แล้วหล่อนโทร.หาพี่สาว รายนั้นบอกว่าอาจจะกลับดึก หรือจะไม่กลับดูก่อนว่าญาติจะให้ค้างด้วยหรือไม้ พี่สาวไปตลาดแล้วแวะคุยกับญาติคงติดพันเพราะพี่ส้มชอบคุย ดังนั้นในภาวะที่ไม่แน่นอนเช่นนี้ คงต้องรีบทำเวลาออดอ้อนพี่เขยซะให้เร็วด่วนจี๋ ไม่อย่างนั้นจะชวดโอกาส หล่อนรู้ว่าพี่สาวเป็นอย่างไร จึงจะช่วยผ่อนแรงพี่สาวที่ไม่สามารถกับอย่างว่า... เพราะสงสารพี่เขยที่อดเปรี้ยวอดหวานมานานนม
“อ้อ...จ้ะๆ” ขออภัยด้วยนะส้ม พี่กล้าขอโทษขอโพยภรรยาอยู่ในใจ ขณะมือช่วยปลดสายเดี่ยวเล็กๆ จากหัวไหล่น้องเมีย ยิ่งปลดร่นลงมาตกที่ต้นแขนก็ยิ่งเห็นความเนียน ความขาวในตัวน้องเมีย ดังนั้นใครจะอยากเห็นแค่นี้ล่ะ เมียจ๋าผัวขอโทษ
กล้าโรยแป้งเย็นตรางูลงบนหัวไหล่มนทั้งสองข้าง แต่ไม่กล้าเกลี่ยถูลูบไล้ไปลงไปเบื้องล่างมากกว่านี้ แต่อยาก..มากยืนยันด้วยหัวใจ
“จะเทลงอย่างเดียวไม่ลูบให้หรือชมพูหรือคะพี่กล้าขา ดูสิชมพูลูบถึงที่ไหนกัน ช่วยๆ หน่อยนะ” หล่อนแกล้งมือสั้นในทันที ปกติก็ทำได้ “อีกอย่างทาแค่นั้นไม่หายร้อนหรอก พี่กล้า...” ชมพูยื่นมือเนียนไปจับมือพี่กล้า “ทาทั้งตัวให้ชมพูได้ไหมจ้ะ” หล่อนอ้อนรุนแรงราวกับแผ่นดินสะเทือน ใส่จริตมารยาอันเพิ่งหัดไม่นานมานี้เพื่อการเอาใจพี่กล้า แต่เชื่อว่าพี่กล้าจะต้องใจอ่อนกับหล่อน โดยไม่ปริปากคัดค้านแต่อย่างใด
“อ้อ...คงจะได้มั้งจ๊ะ” กล้าแบ่งรับแบ่งสู้กลัวเป็นแผนภรรยา ที่จู่ๆ กลับไม่อยู่บ้าน ปกติติดบ้านจะตาย คอยแต่คุมแจกลัวผัวโดนผู้หญิงฉก รวมทั้งลูกค้าร้านต้นไม้สาวๆ ที่มักแกล้งมาซื้อต้นไม้แต่ไม่ได้ซื้อจริง ส้มมักจับไต๋ได้บ่อยๆ
ชมพูเห็นพี่กล้าเชื่องๆช้าๆ จึงค่อยๆ ถอดเสื้อสายเดี่ยวผ่านศีรษะ ด้วยท่าทียั่วยวน พี่กล้าแทบตาปลิ้นออกนอกเบ้า เมื่อเนื้อหนังมังสา ที่มีกรวยสีชมพูครอบไว้ของน้องเมีย ล้นทะลักช่างอะร้าอร่ามสมวัย นมสวยโดดเด้งดันทรงจนเห็นได้ชัด ถ้าเดาไม่ผิดปลายยอดนั้นคงจะสีชมพู น่าเลียน่าอม น่าดูดสุดๆ สองเต้าอวบอิ่ม เท่าลูกแตงโม ชมพูจะหนักหรือเปล่าน๊าที่ต้องแบกรับภาระไว้ข้างละกิโลกรัมแบบนั้น น่าเห็นใจในชะตากรรมอยู่มาก เขาอยากทำตัวเป็นคนดี ขันอาสาช่วยถือลูกแตงโมย่อมๆ ให้ซะแล้วสิ
“ทาแป้งได้แล้วพี่กล้าชมพูร้อน” หล่อนหันหลัง กระหยิ่มในใจที่เห็นสีหน้าพี่เขยวาววามมองนม มองจุกของหล่อนแบบนั้น เนื้อสาวหล่อนพลันเต้นตุบตับเยิ้มจนจะแฉะอยู่แล้ว กางเกงในของหล่อนฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน ที่ล้นออกมา ตั้งแต่เห็นพี่กล้าถอดเสื้อโชว์กล้าม สบโอกาสพี่สาวไม่อยู่ย่องมาหาพี่เขยจนได้ ใจคิดแต่ร่างกายก้าวนำมาแล้วพร้อมกับหยิบกระป๋องแป้งเย็นตรางูติดมือมาด้วย เพราะอยากดูงูพี่เขยจะเป็นอย่างไร
“ได้สิจ๊ะชมพูจ๋า” น่าเลียชะมัดชมพูเอ้ย เป็นบุญของไอ้กล้าแท้ๆ
พี่กล้าเทแป้งเย็นกลิ่นฉุนเตะจมูกตีรวนกับกลิ่นสาบสาวที่ร้อนแรง ปลุกใจหื่นของไอ้พี่กล้าจนเตลิดเปิดเปิงกู่ไม่กลับ ระหว่างที่ได้มือหนาร้อนระอุลูบไล้ที่หัวไหล่มน ลามลงมาถึงแผ่นหลัง ความเป็นสาวของชมพูก็เต้นหนุบหนับ พร้อมหลั่งน้ำหวานล้นทะลักออกมา ด้วยมีอารมณ์กับมือพี่กล้า ได้จินตนาการไปว่า มือพี่กล้าคือลิ้นอันร้อนชื้นไปด้วยน้ำลาย เลียอยู่ตามร่างกายหล่อน ไปทุกซอกทุกมุมในเวลานี้
“อ่า...อ๊ะ...อ่า...พี่กล้า” ชมพูเผลอครางเพราะคิดเลยเถิดไปไกลด้วยจินตนาการเพลิดแพร้ว
บทล่าสุด
#77 บทที่ 77 ตอนที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#76 บทที่ 76 ตอนที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#75 บทที่ 75 ตอนที่ 75
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#74 บทที่ 74 ตอนที่ 74
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#73 บทที่ 73 ตอนที่ 73
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#72 บทที่ 72 ตอนที่ 72
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#71 บทที่ 71 ตอนที่ 71ตอนนี้ไม่มีเนื้อหาค่ะ
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#70 บทที่ 70 ตอนที่ 70
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#69 บทที่ 69 ตอนที่ 69
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#68 บทที่ 68 ตอนที่ 68
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













