บทนำ
แอบมองเธออยู่เงียบๆ จากห้องส่วนตัว เฝ้าถามตัวเองอยู่ทุกวัน เมื่อไรจะมีโอกาสไปทำความรู้จักเธอ จะทำอย่างนั้นได้ยังไง ในเมื่อแม่ปลาน้อยของเขา มีเจ้าของแล้วนี่สิ ทำยังไงก็ไม่สามารถตัดใจได้ ต่อให้เธอมีเจ้าของก็ยังชอบอยู่ดี
คราวนี้ก็ร้อนถึงสองบอดี้การ์ดมาดเท่ ทนเห็นเจ้านายแอบรักสาวข้างเดียวไม่ไหว เลยวางแผนเพื่อให้เจ้านายสมหวัง ลักพาตัวสาวเจ้ามาส่งให้ถึงปากมาเฟียหนุ่มซะเลย แทนที่จะปฏิเสธ คอนเนอร์กลับรับของชิ้นนั้นไว้ แล้วจัดการฟาดซะจนเกลี้ยง แถมยังมัดมือชกจับเธอจดทะเบียนด้วยความใจร้อนของตัวเองซะนี่ แล้วอย่างนี้ยายปลาน้อยน่ารักจะทำอย่างไร เมื่อดิ้นไม่หลุดทั้งพฤตินัยและนิตินัย เลยกลายเป็นเมียมาเฟียด้วยความเร่งรีบอย่างน่าตบ
บท 1
ร้อนรักมาเฟีย
แกล้งหูหนวก ตาบอด 1
ณ ร้านอาหารนานาชาติแห่งหนึ่งชื่อ มาดามริสา (Madamrisa) บนถนนไม่เคยหลับ ย่านท่องเที่ยวยามราตรีบรรดาคนที่รักแสงสีเสียง และความสว่างเรืองรองแว๊บวับของนีออน ถนนเส้นนี้ตลอดสายต่างแวดล้อมไปด้วย ร้านอาหาร ผับ บาร์ แม้กระทั่งอาบอบนวดชื่อก้องบนถนนแห่งนี้ ตึกสูงตระหง่านอลังการมองเห็นแต่ไกล คือที่ตั้งของ เดอะ คิวท์ (The Cute) สวรรค์ของหนุ่มๆ ทั้งหลายคน หนุ่มหลายช่วงวัยต่างกันลงความเห็นว่า ที่นั่นคือสวรรค์ที่ต้องใช้เงินโปรยเพื่อชื่อความสุข
“ไปไหนต่อดีหนูดา หาอะไรดื่มกันดีไหม ก่อนกลับบ้านกระโดดขึ้นเตียงหลับสบาย” มันตรา ศุวิชา เดินมาหยุดอยู่ด้านหลังเพื่อนร่วมงาน หย่อนก้นลงนั่งข้างๆ เพื่อนสาวคนสวย
“กลับบ้านสิยะ ฉันอยากกระโดดขึ้นเตียงนอน จะแย่อยู่แล้ว” เจ้าของชื่อหนูดา หรือชื่อตามบัตรประชาชน คือ ธัญดา ภูมิสิริ เจ้าของดวงหน้าสดใส สวยหวานโฉบเฉี่ย แต่งหน้าธรรมชาติอ่อนหวานตามแบบที่เธอชอบ ไม่ทำให้หน้ารกหนักด้วยเครื่องสำอาง ชายตามองเพื่อน ยกมือขึ้นลูบต้นคอตบสองสามทีเบาๆ ไล่ความเมื่อยล้าจากการทำงาน ในเวลาเกือบตีสาม
“นั่งรอพี่จุ๊บอีกแล้วสิท่า” คำถามที่รู้คำตอบดีอยู่แล้ว หากแต่มันตรากลับถามซ้ำอยู่บ่อยๆ
“อืม...ไม่ให้รอพี่จุ๊บ จะให้ฉันแมวที่ไหนย” คำตอบจากปากธัญดา สาวสวยที่ชีวิตไม่สวยหรูเท่าใดนัก เธอต้องทำงานทุกอย่างเท่าที่ทำได้ เพื่อเก็บเงินเรียนต่อ ในภาคสมทบแม่ไม่สามารถส่งเรียนต่อได้ ดีที่รักการเรียนรักความก้าวหน้าไม่คิดเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหารไปตลอดชาติ จึงทำงานหาเงินทุกวิถีทางเพื่อมาใช้จ่ายส่วนตัวและ จุนเจือครอบครัว
“ปากอย่างนี้สิแขกที่มาเกาะแกะ ถึงได้กระเด็นไปคนละทาง มีสายตาไว้มองคนอื่นนอกจากพี่จุ๊บบ้างก็ดีนะ” มันตรา สาวผิวสีน้ำผึ้งแกล้งหยอกระคนเตือนความปากไวของเพื่อน บ่อยครั้งที่เธอเคยเตือนธัญดา เรื่องผู้ชายคนพิเศษของเพื่อน ไม่น่าไว้ใจ ทุกทีก็ไม่ได้อะไรจากการแอบเตือน เพื่อนเธอคงรักผู้ชายคนนี้มาก ก็ปากหวานนี่ไม่หลงไม่รักได้อย่างไร
“เสี้ยมให้คนที่รักกันทะเลาะกันนี่นะยายตรา อยากเสียบแทนฉันหรือไง” ธัญดาต่อว่าเพื่อนเล่นๆ ไม่ได้ต้องการต่อว่าจริงจังอะไร ยายนี่ก็ปากแบบนี้เธอไม่ถือสา
“เหอะ...กล้าพูดนะยะ ถึงพี่จุ๊บของแกจะหล่อลาก มากเสน่ห์ตี๋อินเตอร์ เนี๊ยบสุดบรรยาย แถมน่าลากไปฟาดในน้ำ แต่ฉันขอผ่าน พี่จุ๊บดูดีไปทุกอย่าง แต่ไม่ใช่สเป็คของฉัน อย่างฉันต้องดิบๆ เถื่อนๆ มีหนวดนิดเคราหน่อย อ๊าย แก...พูดแล้วเปรี้ยวปาก” พูดจบมันตราร้องกรี๊ดๆ อยากกินผู้ชายที่ตรงสเป็ก แอบนึกถึงใครบางคนนั่นแหละ เรื่องของเรื่อง
“ชิ...ยายคนมีฝันอยากได้ของเถื่อน ป่านนี้เจอหรือยัง” บ่อยครั้งที่ธัญดาเห็นเพื่อนเพ้อเจ้อ ผู้ชายประเภทนี้ ผู้ชายมีหนวดเคราฝรั่งตัวใหญ่ เห็นทำตัวเป็นหมากระเป๋ามองเครื่องบินเหม่อผ่านกระจกร้าน เดอะ คิวท์ บ่อยๆ
“เจอแล้วสิไม่งั้นจะยิ้มหวานได้ยังงี้หรา แต่เกินสอยไปหน่อย ทำตัวเป็นยีราฟชะเง้อไปวันๆ” ก็เครื่องบินที่เธอหมายปองอยู่บนตึกเดอะ คิวท์ นี่เองชะเง้อคอยาวเป็นยี่ราฟ วันๆ แค่ได้เห็นรถ เห็นหลังคา ก็มีความสุขเก็บไปฝันอย่างมีความสุขได้ในโลกที่ไม่รบกวนใครของเธอ
“เอาน่าสักวันแกก็ต้องได้กินของที่แกอยากสมใจ ว่าแต่บอกได้ไหมคนคนนั้นเป็นใคร” ธัญดาพูดให้กำลังใจเพื่อนที่อยากกินฝรั่งเคราดก
“ชายในฝัน คงมีแต่จริงในฝันละว้า” นี่ละน๊าเขาเรียกฝันล้มๆ แล้งๆ อยู่ใกล้ๆ แต่ไม่มีทางได้เป็นเจ้าของ
“คนเรามีสิทธิ์ฝัน เพื่อความสุขไว้ต่อลมหายใจ เอาเป็นว่าฝันต่อไป ว่างๆ ดึงออกมาจากความฝัน ออกมาเชยชมบ้าง เออ ว่าแต่แกฝันเปียกบ้างไหมวะ” พูดอย่างสยิวหยอกล้อเพื่อน
“ยายบ้า...ผู้หญิงที่ไหนฝันเปียก” ตบฝ่ามือกับแขนธัญดา พูดออกมาได้ยังไงลามก ถ้าเป็นแบบนั้นได้เธอคงเปียกทุกวัน เพราะฝันถึงพ่อเครางามทุกคืนบางครั้งมีแถมกลางวันอีกด้วย
“สิทธิชายหญิงเท่า ผู้ชายมันฝันเปียกได้ เราก็ฝันได้สิ” ทฤษฎีบ้าๆ บอๆ ของธัญดาช่างห่ามอย่างน่าตี ดีแต่ปากเคยปฏิบัติแล้วอย่างนั้นหรือ พูดติดตลกไปได้
“ยะ แม่คนปากดี” เจริญพรเถอะแม่คุณผู้หญิงฝันเปียก คงได้เปียกทั้งบ้านทั้งเมือง “ว่าแต่คืนนี้พี่จุ๊บจะมารับหรือเปล่าล่ะ”
“มาสิ เขาบอกจะมารับก็ต้องมา สายนิดสายหน่อยไม่เป็นไร” อันที่จริงเธอเองก็เบื่อการมาสายของแฟนเต็มที ไม่รู้เพราะอะไรจึงทนคบกันอยู่ได้ทั้งหลายปี ทั้งที่ความสัมพันธ์ดูคลอนแคลน ไม่มั่นคงในความสัมพันธ์ ยิ่งช่วงหลังมานี้ จิรายุจะมีข้ออ้างเบี้ยวไม่มารับเธออยู่บ่อยครั้ง คิดในมุมกลับกัน บางทีเขาอาจเป็นฝ่ายทนเธอไม่ไหวด้วยซ้ำ เวลาทำงานของเธอหกโมงเย็น เลิกตีสอง กว่าจะเก็บร้านเสร็จปาเข้าไปตีสาม หนำซ้ำกลางวัน ควรหาเวลาว่างไปเที่ยวกับจิรายุบ้าง แต่ก็เพลียจากการทำงานหลับพักผ่อน ไม่อยากออกไปไหน ทั้งหมดเพราะต้องทำงานหาเงินเพื่อครอบครัว บางครั้งยังแอบไปรับงานพิเศษอีกด้วย
กระเทยปากร้ายเปราะตัวยักษ์ไซต์ยุโรป ‘เจ๊หนูแดง’ เป็นนายหน้าจัดหางานพิเศษให้ ถ้ามีงานแบบนี้นับได้ว่าเงินดี ใช่ว่าจะมีงานพิเศษแบบนี้บ่อยๆ นานๆ ทีจะได้สักงาน
บทล่าสุด
#105 บทที่ 105 บทส่งท้าย 3
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#104 บทที่ 104 บทส่งท้าย 2
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#103 บทที่ 103 บทส่งท้าย 1
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#102 บทที่ 102 ดูแลอย่างละเอียด 3
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#101 บทที่ 101 ดูแลอย่างละเอียด 2
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#100 บทที่ 100 ดูแลอย่างละเอียด 1
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#99 บทที่ 99 แสร้งทำเป็นดี 3
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#98 บทที่ 98 แสร้งทำเป็นดี 2
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#97 บทที่ 97 แสร้งทำเป็นดี 1
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#96 บทที่ 96 เล่นผิดคน 3
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
สัญญารักประธานร้าย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













