บทนำ
“คนพิเศษ” คือมิจัง
“ผมไม่เข้าใจ” เคนยูทาโรไม่เข้าใจ ประโยคที่หญิงสาวว่ามาทั้งหมด
“คนใจหยาบอย่างคุณคงยากเข้าใจ จะให้ฉันเรียก รปภ. มาลากคุณไปมั้ย อ้อ...อย่างคุณพวกยากุซ่า คงไม่กลัวแค่ รปภ.ตัวกระจ้อย”
“มิจัง ผมรักคุณ ผมรักคุณ” เคนยูทาโรบอกรักมิ่งขวัญอีกครั้งเจือใบหน้าเศร้าหมอง เขากลับไปญี่ปุ่นร่วมเดือนนึกว่าเธอจะลืมความโกรธเคืองหากแต่ไม่เลย แล้วไหนใครๆ เคยบอกไว้ว่าผู้หญิงโกรธง่ายหายเร็ว ตรงข้ามกับมิ่งขวัญในตอนนี้
“อย่าพูดคำว่ารักให้เสียเวลาเปล่า เพราะในหัวใจคุณไม่มันอยู่จริง ออกไปจากชีวิตฉันซะที อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” มิ่งขวัญยังคงไล่เคนยูทาโรเสียงแข็ง ในความรู้สึกเจ็บปวดทุกคำพูดที่พูดออกมา จู่ๆ เธอกลับเข่าอ่อนล้มลงซะดื้อๆ
บท 1
มะ...ไม่...จริงใช่มั้ย...ไม่จริงแน่ๆ เราต้องตาฝาดไปแน่ๆ ไม่จริง มันต้องไม่ใช่” พ่นเสียงแผ่วถามตัวเองอย่างสั่นสะท้าน ราวจะหมดลมหายใจ ถามตัวเองด้วยเสียงแผ่ว อยู่ในอาการสั่นสะท้าน ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบ เท้าค่อยๆ ขยับออกมาจากสถานที่ตรงนั้น ด้วยอาการสั่นยะเยือก แทบจะทรงตัวไม่อยู่ ยกมือปิดปากตัวเองเกรงเสียงร้าวรานในหัวใจเล็ดลอด
ร่างกายอ่อนแรงที่บอบบางมากในตอนนี้ วิญญาณแทบจะล่องลอย แววตาเหม่อไม่จับจุดมองภาพทุกอย่างเบื้องหน้าเลือนราง ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเดินออกจากคอนโดแฟนหนุ่ม ตั้งแต่เมื่อไหร่ ให้ตายเถอะเมื่อห้านาทีที่แล้วยังเป็นแฟนกันแต่ตอนนี้ไม่ใช่ อย่างไรก็ไม่ใช่ ‘อดีตแฟน’
มิ่งขวัญ วรารักษ์ ก้าวช้าๆ อย่างอ่อนแรงไปยืนข้างทาง มองซ้ายขวาสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าควรจะเดินไปทางไหน วันนี้ตนตั้งใจมาเซอร์ไพร้ส์วันเกิดแฟน แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาตอนก้าวเข้าไปในห้อง บนคอนโดหรูของแฟนหนุ่มมัน...ช่าง...ช่างเป็นภาพบาดตา สร้างความตะลึง พรึงเพลิดจนไม่อยากเรียกว่านั่นคือคนที่เธอรัก และวางใจที่สุด
ปกติหญิงสาวจะขับรถไปไหนมาไหน วันนี้วางแผนสวีตกับคนรัก ตั้งใจชวนไปนั่งรถแฟนหนุ่มชมวิวเมืองหลวงตอนกลางคืนด้วยกัน นัยว่าจะฉลองวันเกิด ตอนนี้ล่ะแม้แต่เค้กที่ตั้งใจ สั่งให้ร้านประจำทำเพื่อเขา ที่ถืออยู่ในมือ ช่างไม่ต่างกับก้อนหินหนักอึ้ง จากนั้นหญิงสาวหัวใจเจ็บร้าว ปล่อยเค้กในมือร่วงหล่นลงพื้น โดยไม่แยแสมันเละมันเลยแม้แต่นิดเดียว
ย่ำเท้าไปตามเส้นทางไม่มีจุดหมายปลายทาง ในหัวว่างเบาหวิว คิดอะไรไม่ออก จำชื่อตนนับว่าบุญแล้วในตอนนี้ ภาพที่เธอเห็นในห้องนอน ทุกท่วงท่ารวมไปถึงทั้งเสียงคร่ำครวญ เต็มไปด้วยอารมณ์ซ่านสยิว ยังกรีดอยู่ในโสตประสาทไม่เลือนหาย นั่นคงไม่มีวันจางหายด้วยเช่นกัน ความลับบางอย่างที่ครอบครัวเธอช่วยกันปิดบังไว้อาจจะเป็นเรื่องนี้
ใบหน้าเปื้อนน้ำตาที่ไม่อาจยับยั้งไว้ได้ ปกติมิ่งขวัญเป็นผู้หญิงใจสู้ เข้มแข็งดุจเอามากๆ สำหรับเวลานี้ร่างไร้เรี่ยวแรง เดินมาหยุดที่ไหนยังไม่ไม่รู้ พอรู้ตัวอีกทีก็เมื่อได้ยินเสียงกวนตีน บอกความเป็นพลเมืองระดับล่าง พวกเศษสวะรกสังคม ส่งเสียงเห่าหอนอยู่รอบตัวเธอ
ชายแต่งตัวซอมซ่อ สภาพไม่ต่างกับขอทานผสมพวกขี้ยา สามคนกำลังยืนล้อมตัวเธอไว้ หญิงสาวมองพวกมันอย่างกับไส้เดือน ตัวเงินตัวทองที่กำลังแลบลิ้นจ้องกินเหยื่อประมาณนั้น
“น้องสาวสนใจรับพวกพี่ไปเป็นผัวมั้ยจ๊ะ” ไอ้เสื้อสีเทาแกว่งปากมาก่อน หน้าตามันบอกยี่ห้อเมายาอย่างชัดเจน
หญิงสาวไม่ตอบโต้ เมื่อกี้หัวใจปวดร้าวราวโลกระเบิด ตอนนี้รู้สึกด้านชายิ่งกว่าหมอฉีดยาชา เข้าสู้เส้นเลือดซะอีก
“แนะหยิ่งซะด้วย ไม่พูดแสดงว่าอยาก...” อีกคนที่สวมเสื้อสีเขียวกางเกงยีนสีซีดขาดๆ พูดขึ้น
“ไปให้พ้นตีนฉัน ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี” มิ่งขวัญไล่พวกมัน ไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเอง อารมณ์กำลังขึ้นๆ ฆ่าได้แม้กระทั่งเสือ อย่าได้วอแว
“โอ๊ะ...โอปากดีซะด้วยยังงี้พวกพี่ชอบ” คนที่สวมกางเกงลายดอกผูกเชือกที่เอว กับเสื้อยืดที่เรียกได้ว่าเป็นผ้าขี้ริ้วได้เลย ยื่นปากวอนหาเรื่องเพิ่มเติมอีกคน
“ไม่อยากตายคาตีนฉัน พวกแกหลบไปซะ” คุณสมบัติผู้ดีที่เคยพกพาในมโนสำนึก โดยปกติของมิ่งขวัญหายไปหมดสิ้น คนกำลังเครียด และกลุ้มใจ อยู่ในโลกสามารถระเบิดได้ทุกเวลา ซ้ำยังมาเจอกับพวกชั่วช้ามารสังคมงาน การไม่ทำเที่ยวเห่าหอนรบกวนชาวบ้าน หาคุณประโยชน์ไม่ได้ เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น อารมณ์โกรธแล่นลิ่ว นึกอยากระบายอารมณ์เคียดแค้นอยู่พอดี
“เฮ้ย...พวกมึงจับอีนี่ไว้ กูชอบเมียปากดีๆ แบบนี้ สนุกดีเว้ย” ไอ้คนหนึ่งตะโกนสั่งเพื่อนของมันที่สภาพไม่ต่างกัน ขี้ยาเดนสังคมพอกัน
จบคำสั่งที่พวกมันรอคอยสองกุ๊ยขี้ยา ต่างพุ่งตรงมาขนาบซ้ายขวาหญิงสาว ยื่นมือไปฉุดกระชากลากถู พลางลวนลามด้วยปากถากด้วยสายตา ทักษะการเอาตัวรอดของมิ่งขวัญมีไม่มากนัก แต่ที่แสดงอาการไม่กลัวพวกมันเพราะอารมณ์ที่ค้างมาจากคอนโด ปลุกให้เธอไม่กลัวพวกขี้ยา ถ้าคนพวกนี้เห็นผู้หญิงกลัวมันจะได้ใจ แต่อาการไม่หวาดหวั่นที่เป็นอยู่ ไม่ได้ทำให้พวกมันยอมอ่อนข้อลงเลย ซ้ำร้ายยิ่งกระตุ้น ความอยากของพวกมันพุ่งทะยานมากขึ้น
“ช่วยด้วย !!! ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที” เสียงกรีดร้องเท่านั้นที่จะทำให้เธอรอด อย่างน้อยขอให้มีผู้ผ่านไปมาได้ยินบ้าง ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ปล่อยให้พวกมันได้ใจ ทำร้ายอย่างง่ายดาย แต่เมื่อทั้งร้องทั้งดิ้นขัดขืน ไม่มีใครผ่านมาช่วยเลยสักคน เป็นไงเป็นกันหญิงสาวคิด
ตัดสินใจยกเท้าเตะไร้ทิศทาง สองมือที่โดนยุดฉุดกระชาก ใช้ความพยายามออกแรงรื้อยุดดึงกลับ ในสมองไม่นึกถึงพ่อแก้วหรือแม่แก้วทั้งสิ้น การช่วยเหลือตัวเองเพื่อให้รอดพ้นจากสถานการณ์ตรงนี้ ด้วยตัวเองคือสิ่งที่ดีทำได้ในตอนนี้ คนพวกนี้ไม่มีใครกล้าเข้ายุ่ง หากเข้ามายุ่งอาจโดนลูกหลงอาจโดนพวกมันทำร้าย ภาพมวยไทย มวยสากลเพื่อนคนหนึ่งชอบดู ผุดขึ้นมาในหัว ไม่ว่ากี่ท่าเธอไม่สามารถออกอาวุธได้เลย แค่เคยดูไม่เคยฝึกฝน
“โอ้ย !!” พวกมันคนหนึ่งใช้กำปั้นตุ้ยท้องมิ่งขวัญ จนร่างของเธอตัวงอ ทั้งเจ็บทั้งจุก ไม่นะเธอต้องไม่โดนพวกมันข่มขืน ต่อให้ต้องตายยังไงไม่มีทางยอมมัน “ช่วย...” มิ่งขวัญพยายามขยับปากตะโกน เพื่อขอความช่วยเหลือ หากแต่หมัดสองตุ้ยมาที่ท้องเธออีกครั้ง ต่อให้พยายามเกร็งหน้าท้องสุดแรง หากแต่เจ็บเท่าจุกมากๆ
“ปากดีได้อีกมั้ยคนสวย ความฝันที่กูจะมีเมียสวยเหมือนนางฟ้า จะเป็นจริงแล้วโว้ย แต่...ขอบอกซะก่อนนะงานนี้กูขอก่อน”
“จัดไปลูกพี่พวกฉันยังไงก็ได้” หนึ่งในสองคนขนาบข้างหิ้วปีกนกน้อยที่ร่วงผล็อยหมดแรง ด้วยสายตาหื่นกระหายมีแต่ความกักขฬะ
“กูรอดไปได้พวกมึงตายแน่” ร่างที่งอตัวเป็นกุ้ง พ่นคำพูดด่าว่าพวกมัน ใบหน้าสวยหวานเหยเก คิ้วเรียวโก่งขมวดมุ่นด้วยความเจ็บหน้าท้อง
พวกมันลากเธอไปเรื่อยๆ อย่างไม่ปรานี พวกมันชั่ว ไม่มีจิตสำนึกสงสารคนอื่น ยิ่งเป็นเหยื่ออ่อนแอกว่าพวกมันยิ่งได้ใจ ไม่ว่าอ้อนวอนจนตายพวกมันคงไม่ยอมปล่อย สิ่งเดียวที่จะรอดคือสู้เท่าที่พอมีแรง อย่าได้ยอมมันเด็ดขาด
ร่างบางสะบัดสุดแรงเท่าที่มีในตอนนี้ ทั้งที่ตัวเองก็โดนทำร้าย ทั้งจุกทั้งเจ็บ เพื่อหวังให้หลุดพ้นพวกสวะ ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไม่มีใครมาช่วย หากว่าในทันใดนั้นเอง
!!! เสียงรถแล่นครางกระหึ่มผ่านมา พร้อมกับดริฟท์วนรอบเป็นวงกลม พ่นควันกลบสี่คนที่กำลังยื้อยุดฉุดกระชากมิ่งขวัญ พวกมันไอแควกๆ ไม่ต่างกับหญิงสาว คนขับดริฟท์รถได้ห้ารอบจึงหยุดและจอดรถนิ่ง พวกมันยกมือไล่ควันที่กระจายรอบตัว มองตามรถยนต์คันนั้นด้วยสายตาทึ่งปนเสียวสันหลัง
บทล่าสุด
#104 บทที่ 104 ตอนที่ 104
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#103 บทที่ 103 ตอนที่ 103
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#102 บทที่ 102 ตอนที่ 102
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#101 บทที่ 101 ตอนที่ 101
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#100 บทที่ 100 ตอนที่ 100
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#99 บทที่ 99 ตอนที่ 99
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#98 บทที่ 98 ตอนที่ 98
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#97 บทที่ 97 ตอนที่ 97
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#96 บทที่ 96 ตอนที่ 96
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#95 บทที่ 95 ตอนที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ลงทัณฑ์ร้าย พี่ชายวิศวะ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













