บทนำ
“คนพิเศษ” คือมิจัง
“ผมไม่เข้าใจ” เคนยูทาโรไม่เข้าใจ ประโยคที่หญิงสาวว่ามาทั้งหมด
“คนใจหยาบอย่างคุณคงยากเข้าใจ จะให้ฉันเรียก รปภ. มาลากคุณไปมั้ย อ้อ...อย่างคุณพวกยากุซ่า คงไม่กลัวแค่ รปภ.ตัวกระจ้อย”
“มิจัง ผมรักคุณ ผมรักคุณ” เคนยูทาโรบอกรักมิ่งขวัญอีกครั้งเจือใบหน้าเศร้าหมอง เขากลับไปญี่ปุ่นร่วมเดือนนึกว่าเธอจะลืมความโกรธเคืองหากแต่ไม่เลย แล้วไหนใครๆ เคยบอกไว้ว่าผู้หญิงโกรธง่ายหายเร็ว ตรงข้ามกับมิ่งขวัญในตอนนี้
“อย่าพูดคำว่ารักให้เสียเวลาเปล่า เพราะในหัวใจคุณไม่มันอยู่จริง ออกไปจากชีวิตฉันซะที อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” มิ่งขวัญยังคงไล่เคนยูทาโรเสียงแข็ง ในความรู้สึกเจ็บปวดทุกคำพูดที่พูดออกมา จู่ๆ เธอกลับเข่าอ่อนล้มลงซะดื้อๆ
บท 1
มะ...ไม่...จริงใช่มั้ย...ไม่จริงแน่ๆ เราต้องตาฝาดไปแน่ๆ ไม่จริง มันต้องไม่ใช่” พ่นเสียงแผ่วถามตัวเองอย่างสั่นสะท้าน ราวจะหมดลมหายใจ ถามตัวเองด้วยเสียงแผ่ว อยู่ในอาการสั่นสะท้าน ถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายรอบ เท้าค่อยๆ ขยับออกมาจากสถานที่ตรงนั้น ด้วยอาการสั่นยะเยือก แทบจะทรงตัวไม่อยู่ ยกมือปิดปากตัวเองเกรงเสียงร้าวรานในหัวใจเล็ดลอด
ร่างกายอ่อนแรงที่บอบบางมากในตอนนี้ วิญญาณแทบจะล่องลอย แววตาเหม่อไม่จับจุดมองภาพทุกอย่างเบื้องหน้าเลือนราง ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเดินออกจากคอนโดแฟนหนุ่ม ตั้งแต่เมื่อไหร่ ให้ตายเถอะเมื่อห้านาทีที่แล้วยังเป็นแฟนกันแต่ตอนนี้ไม่ใช่ อย่างไรก็ไม่ใช่ ‘อดีตแฟน’
มิ่งขวัญ วรารักษ์ ก้าวช้าๆ อย่างอ่อนแรงไปยืนข้างทาง มองซ้ายขวาสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าควรจะเดินไปทางไหน วันนี้ตนตั้งใจมาเซอร์ไพร้ส์วันเกิดแฟน แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาตอนก้าวเข้าไปในห้อง บนคอนโดหรูของแฟนหนุ่มมัน...ช่าง...ช่างเป็นภาพบาดตา สร้างความตะลึง พรึงเพลิดจนไม่อยากเรียกว่านั่นคือคนที่เธอรัก และวางใจที่สุด
ปกติหญิงสาวจะขับรถไปไหนมาไหน วันนี้วางแผนสวีตกับคนรัก ตั้งใจชวนไปนั่งรถแฟนหนุ่มชมวิวเมืองหลวงตอนกลางคืนด้วยกัน นัยว่าจะฉลองวันเกิด ตอนนี้ล่ะแม้แต่เค้กที่ตั้งใจ สั่งให้ร้านประจำทำเพื่อเขา ที่ถืออยู่ในมือ ช่างไม่ต่างกับก้อนหินหนักอึ้ง จากนั้นหญิงสาวหัวใจเจ็บร้าว ปล่อยเค้กในมือร่วงหล่นลงพื้น โดยไม่แยแสมันเละมันเลยแม้แต่นิดเดียว
ย่ำเท้าไปตามเส้นทางไม่มีจุดหมายปลายทาง ในหัวว่างเบาหวิว คิดอะไรไม่ออก จำชื่อตนนับว่าบุญแล้วในตอนนี้ ภาพที่เธอเห็นในห้องนอน ทุกท่วงท่ารวมไปถึงทั้งเสียงคร่ำครวญ เต็มไปด้วยอารมณ์ซ่านสยิว ยังกรีดอยู่ในโสตประสาทไม่เลือนหาย นั่นคงไม่มีวันจางหายด้วยเช่นกัน ความลับบางอย่างที่ครอบครัวเธอช่วยกันปิดบังไว้อาจจะเป็นเรื่องนี้
ใบหน้าเปื้อนน้ำตาที่ไม่อาจยับยั้งไว้ได้ ปกติมิ่งขวัญเป็นผู้หญิงใจสู้ เข้มแข็งดุจเอามากๆ สำหรับเวลานี้ร่างไร้เรี่ยวแรง เดินมาหยุดที่ไหนยังไม่ไม่รู้ พอรู้ตัวอีกทีก็เมื่อได้ยินเสียงกวนตีน บอกความเป็นพลเมืองระดับล่าง พวกเศษสวะรกสังคม ส่งเสียงเห่าหอนอยู่รอบตัวเธอ
ชายแต่งตัวซอมซ่อ สภาพไม่ต่างกับขอทานผสมพวกขี้ยา สามคนกำลังยืนล้อมตัวเธอไว้ หญิงสาวมองพวกมันอย่างกับไส้เดือน ตัวเงินตัวทองที่กำลังแลบลิ้นจ้องกินเหยื่อประมาณนั้น
“น้องสาวสนใจรับพวกพี่ไปเป็นผัวมั้ยจ๊ะ” ไอ้เสื้อสีเทาแกว่งปากมาก่อน หน้าตามันบอกยี่ห้อเมายาอย่างชัดเจน
หญิงสาวไม่ตอบโต้ เมื่อกี้หัวใจปวดร้าวราวโลกระเบิด ตอนนี้รู้สึกด้านชายิ่งกว่าหมอฉีดยาชา เข้าสู้เส้นเลือดซะอีก
“แนะหยิ่งซะด้วย ไม่พูดแสดงว่าอยาก...” อีกคนที่สวมเสื้อสีเขียวกางเกงยีนสีซีดขาดๆ พูดขึ้น
“ไปให้พ้นตีนฉัน ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี” มิ่งขวัญไล่พวกมัน ไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเอง อารมณ์กำลังขึ้นๆ ฆ่าได้แม้กระทั่งเสือ อย่าได้วอแว
“โอ๊ะ...โอปากดีซะด้วยยังงี้พวกพี่ชอบ” คนที่สวมกางเกงลายดอกผูกเชือกที่เอว กับเสื้อยืดที่เรียกได้ว่าเป็นผ้าขี้ริ้วได้เลย ยื่นปากวอนหาเรื่องเพิ่มเติมอีกคน
“ไม่อยากตายคาตีนฉัน พวกแกหลบไปซะ” คุณสมบัติผู้ดีที่เคยพกพาในมโนสำนึก โดยปกติของมิ่งขวัญหายไปหมดสิ้น คนกำลังเครียด และกลุ้มใจ อยู่ในโลกสามารถระเบิดได้ทุกเวลา ซ้ำยังมาเจอกับพวกชั่วช้ามารสังคมงาน การไม่ทำเที่ยวเห่าหอนรบกวนชาวบ้าน หาคุณประโยชน์ไม่ได้ เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น อารมณ์โกรธแล่นลิ่ว นึกอยากระบายอารมณ์เคียดแค้นอยู่พอดี
“เฮ้ย...พวกมึงจับอีนี่ไว้ กูชอบเมียปากดีๆ แบบนี้ สนุกดีเว้ย” ไอ้คนหนึ่งตะโกนสั่งเพื่อนของมันที่สภาพไม่ต่างกัน ขี้ยาเดนสังคมพอกัน
จบคำสั่งที่พวกมันรอคอยสองกุ๊ยขี้ยา ต่างพุ่งตรงมาขนาบซ้ายขวาหญิงสาว ยื่นมือไปฉุดกระชากลากถู พลางลวนลามด้วยปากถากด้วยสายตา ทักษะการเอาตัวรอดของมิ่งขวัญมีไม่มากนัก แต่ที่แสดงอาการไม่กลัวพวกมันเพราะอารมณ์ที่ค้างมาจากคอนโด ปลุกให้เธอไม่กลัวพวกขี้ยา ถ้าคนพวกนี้เห็นผู้หญิงกลัวมันจะได้ใจ แต่อาการไม่หวาดหวั่นที่เป็นอยู่ ไม่ได้ทำให้พวกมันยอมอ่อนข้อลงเลย ซ้ำร้ายยิ่งกระตุ้น ความอยากของพวกมันพุ่งทะยานมากขึ้น
“ช่วยด้วย !!! ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที” เสียงกรีดร้องเท่านั้นที่จะทำให้เธอรอด อย่างน้อยขอให้มีผู้ผ่านไปมาได้ยินบ้าง ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ปล่อยให้พวกมันได้ใจ ทำร้ายอย่างง่ายดาย แต่เมื่อทั้งร้องทั้งดิ้นขัดขืน ไม่มีใครผ่านมาช่วยเลยสักคน เป็นไงเป็นกันหญิงสาวคิด
ตัดสินใจยกเท้าเตะไร้ทิศทาง สองมือที่โดนยุดฉุดกระชาก ใช้ความพยายามออกแรงรื้อยุดดึงกลับ ในสมองไม่นึกถึงพ่อแก้วหรือแม่แก้วทั้งสิ้น การช่วยเหลือตัวเองเพื่อให้รอดพ้นจากสถานการณ์ตรงนี้ ด้วยตัวเองคือสิ่งที่ดีทำได้ในตอนนี้ คนพวกนี้ไม่มีใครกล้าเข้ายุ่ง หากเข้ามายุ่งอาจโดนลูกหลงอาจโดนพวกมันทำร้าย ภาพมวยไทย มวยสากลเพื่อนคนหนึ่งชอบดู ผุดขึ้นมาในหัว ไม่ว่ากี่ท่าเธอไม่สามารถออกอาวุธได้เลย แค่เคยดูไม่เคยฝึกฝน
“โอ้ย !!” พวกมันคนหนึ่งใช้กำปั้นตุ้ยท้องมิ่งขวัญ จนร่างของเธอตัวงอ ทั้งเจ็บทั้งจุก ไม่นะเธอต้องไม่โดนพวกมันข่มขืน ต่อให้ต้องตายยังไงไม่มีทางยอมมัน “ช่วย...” มิ่งขวัญพยายามขยับปากตะโกน เพื่อขอความช่วยเหลือ หากแต่หมัดสองตุ้ยมาที่ท้องเธออีกครั้ง ต่อให้พยายามเกร็งหน้าท้องสุดแรง หากแต่เจ็บเท่าจุกมากๆ
“ปากดีได้อีกมั้ยคนสวย ความฝันที่กูจะมีเมียสวยเหมือนนางฟ้า จะเป็นจริงแล้วโว้ย แต่...ขอบอกซะก่อนนะงานนี้กูขอก่อน”
“จัดไปลูกพี่พวกฉันยังไงก็ได้” หนึ่งในสองคนขนาบข้างหิ้วปีกนกน้อยที่ร่วงผล็อยหมดแรง ด้วยสายตาหื่นกระหายมีแต่ความกักขฬะ
“กูรอดไปได้พวกมึงตายแน่” ร่างที่งอตัวเป็นกุ้ง พ่นคำพูดด่าว่าพวกมัน ใบหน้าสวยหวานเหยเก คิ้วเรียวโก่งขมวดมุ่นด้วยความเจ็บหน้าท้อง
พวกมันลากเธอไปเรื่อยๆ อย่างไม่ปรานี พวกมันชั่ว ไม่มีจิตสำนึกสงสารคนอื่น ยิ่งเป็นเหยื่ออ่อนแอกว่าพวกมันยิ่งได้ใจ ไม่ว่าอ้อนวอนจนตายพวกมันคงไม่ยอมปล่อย สิ่งเดียวที่จะรอดคือสู้เท่าที่พอมีแรง อย่าได้ยอมมันเด็ดขาด
ร่างบางสะบัดสุดแรงเท่าที่มีในตอนนี้ ทั้งที่ตัวเองก็โดนทำร้าย ทั้งจุกทั้งเจ็บ เพื่อหวังให้หลุดพ้นพวกสวะ ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไม่มีใครมาช่วย หากว่าในทันใดนั้นเอง
!!! เสียงรถแล่นครางกระหึ่มผ่านมา พร้อมกับดริฟท์วนรอบเป็นวงกลม พ่นควันกลบสี่คนที่กำลังยื้อยุดฉุดกระชากมิ่งขวัญ พวกมันไอแควกๆ ไม่ต่างกับหญิงสาว คนขับดริฟท์รถได้ห้ารอบจึงหยุดและจอดรถนิ่ง พวกมันยกมือไล่ควันที่กระจายรอบตัว มองตามรถยนต์คันนั้นด้วยสายตาทึ่งปนเสียวสันหลัง
บทล่าสุด
#104 บทที่ 104 ตอนที่ 104
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#103 บทที่ 103 ตอนที่ 103
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#102 บทที่ 102 ตอนที่ 102
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#101 บทที่ 101 ตอนที่ 101
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#100 บทที่ 100 ตอนที่ 100
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#99 บทที่ 99 ตอนที่ 99
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#98 บทที่ 98 ตอนที่ 98
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#97 บทที่ 97 ตอนที่ 97
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#96 บทที่ 96 ตอนที่ 96
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#95 บทที่ 95 ตอนที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?













