บทนำ
‘มุกดา’ ทนอยู่ในความสัมพันธ์ลับๆ ของ ‘คิเรย์’ ไม่มีสถานะ ไม่มีชื่อเรียกมานานถึงสามปี เจ็บแค่ไหนไม่เคยคิดเดินออกมา เธอไม่ได้โง่ เธอก็แค่รักเขามากกว่ารักตัวเอง
สุดท้ายแล้วทุกคนล้วนมีขีดจำกัด ของเธอมีมากไปหน่อยถึงได้ยืดเยื้อมานานจนหัวใจเป็นแผลเรื้อรัง แต่ต่อไปนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว มูฟออนให้ไว หลัวใหม่รออยู่ ต่อให้คิเรย์จะเอาตัวถวายใส่พานให้เธอ ก็อย่าได้คิดว่าจะสนใจกันอีก!
บท 1
ร่างกายชื้นเหงื่อ บรรยากาศรอบห้องเร่าร้อน สองอย่างนี้คือของคู่กันยามเมื่อสิ่งที่เรียกว่ากิจกรรมเข้าจังหวะกำลังโหมกระหน่ำใส่อย่างดุเดือด
ความร้อนผ่าวขยับเข้าออกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ริมฝีปากอุ่นเร่าประทับทำรอยไม่รู้กี่หน มือสากบีบขยำสะโพกนุ่มตั้งแต่เปลี่ยนท่าเมื่อยี่สิบนาทีก่อน บ้างก็ฟาดให้เป็นรอยจนทั้งเสียวทั้งเจ็บ หากแต่ก็ชอบ แอ่นสะโพกสวนกลับให้ฟาดซ้ำๆ
“อ๊ะ เสียว~” เสียงครางสั่นพร่าร้องบอกเป็นรอบที่เท่าไรไม่อาจนับได้ สมองต้องประมวลผลให้ทันตามแรงส่งกระแทกทำร่างเล็กสั่นคลอนทุกจังหวะ มันพร้อมช่วงชิงสติที่เหลือน้อยนิดของเธอไปได้ทุกเมื่อ
แรงขยับรุนแรงขึ้นทุกครั้ง คนคลานสี่ขาแทบตัวไถลนอนราบจมไปกับเตียง สองแขนค้ำยันสั่นหงึกหงัก ร่างกำยำของเขาทำเธอหัวสั่นหัวคลอนทุกครั้งไป
“เฮีย เอามุกแรงๆ” พร่ำขอในสิ่งที่เขาก็มอบให้ถึงอกถึงใจอยู่แล้ว เสียงอ่อนเสียงหวานกระทบโสตประสาทอีกคนเมื่อไร จัดให้เธอลึกสุดใจจนถึงสวรรค์
มันดีจนไม่อยากนับว่าเสร็จสมไปกี่ครั้ง คงต้องให้กล่องถุงยางเป็นพยาน
“ระ..แรงอีก อ๊า!” กลายเป็นคนเสพติดรสชาติเซ็กส์ของเขา รุนแรงถึงใจแบบนี้เธอชอบนัก
“ร่าน” เพียงเสียงแหบซ่านหลุดจากปากหยักลึกคำเดียว ช่องทางรักของหญิงสาวบีบตัวรัดแก่นกายแน่นจนคนตัวสูงกัดฟันเห็นสันกรามนูนเด่นชัดกว่าเก่า เขาเองก็ทรมานไม่ต่างจากเธอ
ฝ่ามือหนารั้งเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวมากขึ้น ร่างกายเบียดเสียดกันจนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เสียงกระทบกระแทกดังต่อเนื่องไม่มีขาดตอน ไม่มีคำว่าหยุดจนกว่าจะพากันไปแตะขอบสวรรค์
อีกเพียงนิด…
“เฮีย..มุกใจจะขาดแล้ว” เซ็กซี่เป็นบ้า
“แอ่นสะโพกสวนกลับมาแรงๆ อื้มมม..แบบนั้น” ขออะไรไปเธอทำให้ทุกอย่าง โคตรเป็นงานอย่างไม่ต้องให้บอกให้สอนเยอะ
ต่อให้เสร็จมาแล้วไม่รู้กี่รอบแต่ดูเหมือนครั้งนี้จะทวีความรุนแรงกว่าครั้งก่อนหน้า คงอาจเป็นเพราะมันคือครั้งสุดท้าย…ของวันนี้
แรงขยับสะโพกโหมกระหน่ำ โรมรันใส่ช่องทางเล็กไม่มีแรงตก ยังคงเรียกเสียงครางหวานซ่าบซ่านได้ทุกเมื่อ กระตุ้นอารมณ์ใคร่ให้ก่อตัวราวพายุหมุน สิ่งที่ถูกป้อนเข้าใส่ร่องอ่อนนุ่มเฉอะแฉะครั้งแล้วครั้งเล่า เกิดเป็นเสียงหยาบโลนดังระงมกรอกหู
และเพียงไม่นานต่อจากนั้น…
“มุกอยากกินน้ำของเฮีย”
เฮือกสุดท้าย ท้ายที่สุด…ร่างใหญ่กำยำคลายฝ่ามือหยาบที่บีบจับเอวคอด เปลี่ยนมาเป็นถอดดึงเกราะป้องกันให้หลุดจากท่อนลำทันก่อนที่มันจะได้พ่นอะไรๆ ออกมา
หญิงสาวหลับตาพริ้มพร้อมเสียงครางหวาน พรั่งพรูลมหายใจอึดอัดในขณะที่สะโพกกลมกลึงแอ่นกระตุกเมื่อรู้สึกโล่งจนสัมผัสลมเย็นของแอร์
นัยน์ตาสวยหวานฉ่ำช้อนมองคนตัวสูงอย่างออดอ้อนตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้ มือแกร่งสาวรูดความเป็นชายถี่ยิบ ปากออกคำสั่งให้เธอเตรียมพร้อม และเธอก็รู้ว่าควรทำอย่างไร
“อื้อออ…หวานจัง”
“แม่ง อ่าส์!” ของเหลวบางอย่างพวยพุ่งใส่โพรงปากอิ่มที่อ้าปากรอรับอย่างเต็มใจ ใบหน้าสวยเซ็กซี่ยั่วยวนมากจนเขาอดไม่ได้ ส่งท่อนเนื้อให้เธอดูดเลียทำความสะอาดแลดูตะกละตะกละตะกลาม
“ถ้าไม่อยากโดนจับตอกสดๆ อีกรอบก็หยุดดูดได้แล้ว” หากไม่ห้ามเห็นทีคงดูดจนแก้มตอบ เอาจนกว่ามันจะเหี่ยวเลยก็ได้
ปากสวยจุ๊บลาเบาๆ ก่อนช้อนสายตาขี้เล่นแฝงความเซ็กซี่มองสบตาคนตัวสูงกว่า ราวกำลังขอบางอย่างที่รู้ๆ กันดีราวกับเป็นธรรมเนียมระหว่างเรา
“จุ๊บ..อื้มมม” ริมฝีปากร้อนเร่าเบียดแนบมอบสัมผัสถึงอกถึงใจให้คนตัวเล็ก จูบที่มักเกิดขึ้นทุกครั้งหลังกิจกามสวาทจบลง
“ไปล้างตัว” ถอนริมฝีปากจากกันอ้อยอิ่งก่อนลุกจากเตียงเดินแก้ผ้าโทงๆ ไปหยิบชุดคลุม ไม่ลืมยื่นอีกชุดให้ร่างบางระหงได้ใช้ห่อคลุมร่างกายของเธอเอง
“ขอบคุณค่ะ” ‘มุกดา’ ขยับยิ้มเอ่ยบอกก่อนหลีกเร้นกายหายเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระในส่วนของตัวเอง โดยรู้ว่าเศษซากอะไรก็ตามที่เธอและเขาทิ้งเอาไว้ เขาจะจัดการเก็บกวาดด้วยตัวเองทุกครั้ง ไม่เคยตกเป็นหน้าที่ของเธอ
ใช้เวลาจัดการตัวเองไม่ถึงสิบห้านาที ร่างอรชรในสภาพนุ่งห่มผ้าขนหนูผืนน้อย แทบปิดอะไรไม่มิด โดยเฉพาะเนินอกขาวผ่องแทบล้นทะลักออกมายั่วน้ำลายคนมองให้ตบะแตกอีกสักรอบ
“ดูดบุหรี่อีกแล้ว” ถือวิสาสะเดินเข้าหาเขาและขยับตัวนั่งแปะบนตัก สองแขนเรียวเล็กคล้องคอหลวมๆ “เมื่อไหร่จะเลิกคะ”
“ถามแต่เรื่องเดิมๆ ไม่เบื่อบ้างรึไง” กลับถูกเขาดักคอพร้อมตวัดสายตาเรียบนิ่งมองผ่านอย่างไม่แยแส
“มุกแค่เป็นห่วงสุขภาพของเฮีย”
“รู้ว่าหวังดีแต่ไม่ต้องการ ถ้าไม่ให้ฉันดูดบุหรี่จะให้ดูดอะไร นมเธอ?” กดสายตาลงต่ำมองเนินอกขาวอวบ
“เบื่อแล้ว”
“ปากบอกว่าเบื่อแต่เฮียก็ชอบไม่ใช่เหรอ” แม้จะขัดใจเล็กน้อยที่เขาพูดจาไม่เข้าหู แต่ก็ย้อนถามกลับอย่างไม่ยอมแพ้
‘เบื่อ’ อย่างนั้นเหรอ ก็เห็นซุกหน้าจมอกทำของเธอช้ำทุกรอบ เขามันเป็นพวกปากอย่างใจอย่างทำไมเธอจะไม่รู้
“หึ แก้ขัดงั้นๆ” คำพูดคำจามีแววเยาะหยัน ปากหนาพ่นควันบุหรี่ลอยอ้อยอิ่งครั้งสุดท้ายก่อนจะดับทิ้งเหลือเพียงซาก หากไม่ติดที่คนตัวเล็กอยู่ด้วย ก็คงสูบจนหมดมวน
บทล่าสุด
#162 บทที่ 162 ตอนที่ 45/4 โดนรุนทั้งคืน (The End)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#161 บทที่ 161 ตอนที่ 45/3 โดนรุนทั้งคืน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#160 บทที่ 160 ตอนที่ 45/2 โดนรุนทั้งคืน (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#159 บทที่ 159 ตอนที่ 45/1 โดนรุนทั้งคืน (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#158 บทที่ 158 ตอนที่ 44/4 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#157 บทที่ 157 ตอนที่ 44/3 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#156 บทที่ 156 ตอนที่ 44/2 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#155 บทที่ 155 ตอนที่ 44/1 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#154 บทที่ 154 ตอนที่ 43/3 ปรนนิบัติพัดวี
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#153 บทที่ 153 ตอนที่ 43/2 ปรนนิบัติพัดวี
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
คุณฮั่ว โปรดรักฉัน
หนุ่มคอลบอยมหาเศรษฐีกับฉัน
"หุบปาก" เขาพูดเสียงแหบพร่า จิ้กนิ้วลงบนสะโพกฉันแรงขึ้นอีก นำทางให้ฉันขยับบนตักเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้ส่วนเว้าแฉะเยิ้มของฉันเสียดสีกับส่วนแข็งขืนของเขา
"ฮ้า... ลูคัส..." ชื่อของเขาหลุดออกมาพร้อมเสียงครางดังลั่น เขาจับสะโพกฉันยกขึ้นอย่างง่ายดายแล้วกดลงมาอีกครั้งจนเกิดเสียงกลวงทึบที่ทำให้ฉันต้องกัดริมฝีปาก ฉันรู้สึกได้ว่าส่วนปลายของเขาจรดเข้ากับปากทางของฉันอย่างหมิ่นเหม่...
แก้มของอาเรียน่าแดงก่ำขณะจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ตระหนักได้ว่าเธอเผลอตัวเผลอใจไปแล้ว
"ได้เลย เอาไปให้หมด! ทั้งพ่อใจหิน แม่ที่เอาแต่ใจตัวเองและถูกตามใจจนเคยตัว แล้วก็ไอ้สารเลวอ่อนแอไร้ประโยชน์คนนี้!" อาเรียน่า ซัมเมอร์ ตัดสินใจปลดปล่อยตัวเองและทำทุกอย่างที่ใจต้องการ รวมถึงการมอบกายให้ใครสักคนหลังจากจับได้ว่าคู่หมั้นของเธอแอบไปนอนกับพี่สาวของเธอในอพาร์ตเมนต์ของเขา แต่จะมีใครเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้อีกล่ะ ถ้าไม่ใช่เด็กขายจากคลับไดนาสตี้ยอดนิยม?
เด็กขายคนนั้นทั้งมีเสน่ห์และแสนหวาน เธออดใจไม่ไหวที่จะตกหลุมรักเขายิ่งนานวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
อาเรียน่าพาเขาไปที่งานหมั้นงานหนึ่ง และทุกคนก็ต้องอุทานออกมา "นายน้อยไฟร์สโตน ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับ/คะ"
ดวงตาของอาเรียน่าเบิกกว้างด้วยความตกใจ นายน้อยไฟร์สโตนเหรอ?! เขาคือเจ้าชายผู้โด่งดังแห่งวงสังคมเมืองหลวงไม่ใช่หรือไง?! แล้วตอนนี้เธอจะยังหนีจากใยรักที่เขากางดักไว้ได้อีกหรือ?
เรื่องรักฉบับร้อน (คุณใหญ่/คุณคิงส์/คุณยักษ์)
เจ้านายที่หลงใหล
อย่างไรก็ตามเธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะดราม่ามากเท่าวันรุ่งขึ้นเธอพบว่าประธานคนใหม่ของ บริษัท ของเธอเป็นคนที่เธอนอนหลับเมื่อคืนนี้! ยิ่งกว่านั้นเจ้านายใหม่คนนี้ดูใจแคบมากในขณะที่เขาขอให้แชนด์เลอร์มาที่สํานักงานของเขาในวันแรก
รักฉัน เกลียดฉัน
หนึ่งปีต่อมาเธอถูกขอหย่าและไม่เหลืออะไรเลย
เธอไม่ได้บ่นเกี่ยวกับมันเลย เธอรู้ว่าเป็นการแก้แค้นของเธอ สําหรับบาปใหญ่ที่พ่อของเธอได้กระทําต่อครอบครัวของเขา เธอต้องชดใช้... กับร่างกายของเธอ
เธอคิดว่าหลังจากการหย่าร้างเธอสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ แต่เธอคิดผิดโดยสิ้นเชิง!
โดยบังเอิญเธอกลายเป็นหุ้นส่วนงานของเขาและอยู่กับเขาทุกวัน
เธอคิดว่าเขายังคงเกลียดเธอ แต่เธอก็ค่อยๆตระหนักว่าเขาช่วยเธอในชีวิตและอาชีพและปกป้องเธอ
เขาบอกว่าเขาเกลียดความกล้าของเธอ แต่ทําไมเขาถึงให้ความอ่อนโยนของเธอ?
วันแล้ววันแล้วเธอตกหลุมรักเขา และเลิกวิ่งหนีเขา แต่... เขาจะรักเธอกลับมาไหม?
สามีรอบตัวของฉัน
แต่ค่าผ่าตัดสําหรับแม่สูงเกินไปและดาร์เรนไม่สามารถจ่ายได้เขาต้องขอเงินจากญาติและแม้แต่แฟนเก่า
อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอะไรนอกจากความอัปยศอดสูและถูกทุบตีอย่างไร้ความปราณีขวาเมื่อเขามีเลือดออกและกําลังจะหมดสติบนพื้นแสงสีฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้าและดาร์เรนได้รับการเสนอข้อตกลงจากพระเจ้าว่าเขาสามารถมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในชีวิตของเขารวมถึงชีวิตของแม่ความรักและเหนือสิ่งอื่นใด ศักดิ์ศรีของเขา ก็ต่อเมื่อ...
สามีของฉันอุ่นเตียง!
ในที่สาธารณะเขาเป็นตัวควบคุมเลือดเย็นและเด็ดขาดในหมู่อาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่
ในส่วนตัวเขาเป็นหมาป่าในผิวหนังของแกะเหมือนปิศาจตัวจริง เขาปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง?...
จนถึงวันที่เธอจากฉันไป
สามปีต่อมา เบลล่ากลับมาพร้อมกับลูกชายของเธอ เพียงเพื่อจะพบว่าอดีตสามีสุดที่รักของเธอ เอ็ดเวิร์ด ลองกำลังจะแต่งงานกับรูบี้ ป้าตัวน้อยของเธอ น้องสาวคนเล็กของพ่อของเธอ ซึ่งอายุเท่ากันกับเธอ และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอในวัยเด็กด้วย
จากนั้นเบลล่าพบว่ารูบี้คือคนที่ไม่เพียงแต่สร้างภาพโกงของเบลล่าเมื่อสามปีที่แล้ว แต่ยังซื้อหมอและอ้างว่าตัวเองเป็นผู้บริจาคไตให้เอ็ดเวิร์ดด้วย...
ตอนที่เธอกำลังจะบอกความจริงกับเอ็ดเวิร์ด เธอถูกรูบี้ลักพาตัวและขังไว้ในวันแต่งงานของพวกเขา...
เซ็นต์ชื่อแล้วคุณคือของฉัน
เธอมีวันไนท์สแตนด์กับคนแปลกหน้าสุดฮอตหลังจากการหมั้นของพี่สาว
ทันทีที่เธอตื่นนอนในห้องสวีทของโรงแรม เธอก็จากไปอย่างเงียบๆ โดยไม่รู้ว่าชายบนเตียงของเธอคือรีแกน ประธานกลุ่มมอร์ริส ซึ่งไม่ชอบให้ผู้หญิงแตะต้อง
รีแกนตามหาเฮเซลต่อไปและสาบานว่าเขาจะลงโทษผู้หญิงที่กล้าหาญคนนี้และทำให้เธออยู่ในนรก
เฮเซลไม่เคยคิดว่าจะได้พบกับเรแกนในคลับเมื่อเธออยู่บนเวที
เรแกนพาเธอออกไปและขังเธอไว้บนเตียง
"ก่อนที่ฉันจะเบื่อคุณ คุณต้องทำในสิ่งที่ฉันต้องการ"
"ตอนนี้ฉันต้องการคุณ!"
บอกว่าฉันไม่ได้รักเขา แต่ฉันโกหก
เธอควรจะแต่งงานกับธีโอดอร์ ซีโอที่ร่ํารวย
อย่างไรก็ตามอุบัติเหตุบังคับให้เธอทิ้งผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด
เจ็ดปีต่อมาเธอได้รับการสนับสนุนเป็นแพทย์ที่มีทักษะกับฝาแฝดน่ารัก
และเธอได้พบกับธีโอดอร์อีกครั้งที่ตอนนี้กลายเป็นผู้ป่วยของเธอและเจ้าบ่าวในอนาคตของเพื่อนซี้ของเธอ
เธอส่งความปรารถนาไปให้คู่นี้ แต่หัวใจเธอเลือดออก
ได้เวลาบอกลาอดีตแล้ว แต่ฝาแฝดที่น่ารักของเธอมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน
พวกเขาวางแผนที่จะทําให้ธีโอดอร์คนที่มีลักษณะเหมือนพวกเขาพ่อของพวกเขา!
ขณะเดียวกันเอเวอร์ลีห์ค้นพบอุบัติเหตุที่ทําให้ธีโอดอร์และเธอเลิกกันเป็นแผนการที่เลวร้าย
คู่ตัวแทนลับ
ฉันเป็นเจ้าของโชคลาภนับไม่ถ้วน แต่ฉันโหยหาชีวิตธรรมดา ฉันเลยกลับไปบ้านเกิด และไปนัดบอด เพื่อไปหาภรรยา
เพื่อหลีกเลี่ยงการขุดทองฉันปลอมตัวเป็นคนยากจนและผู้หญิงเกือบทั้งหมดปฏิเสธฉัน โดยไม่คาดคิดความงามเลือกเขาเป็นสามีของเธอและต้องการให้ฉันแต่งงานตอนนี้!
เจี๊ยบตัวนี้ร้อนแรงมาก ดังนั้นฉันจึงเห็นด้วยทันที
อย่างไรก็ตามหลังจากที่เราแต่งงานกันเธอไม่อนุญาตให้ฉันจูบเธอแม้แต่สัมผัสเธอ ฉันไม่มีเบอร์เธอด้วยซ้ํา!
เธอแต่งงานกับฉันทําไม?
"ครั้งต่อไปที่เราพบกันคือตอนที่เราหย่ากัน" เธอพูดคําเหล่านี้แล้วออกไป
ฉันไล่ตามเธอและพบความลับของภรรยาที่เพิ่งแต่งงานใหม่ของฉันอย่างน่าประหลาดใจ
ความรักที่ครอบงําของเขา
ในขณะเดียวกันชายหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่งเดินผ่านมาและช่วยเทรซี่ แต่เขาต้องการให้เทรซี่ตอบแทนร่างกายของเขา เทรซี่ไม่มีทางเลือกนอกจากเห็นด้วย หลังจากนั้นเทรซี่ก็ไปต่างประเทศ
สามปีต่อมา เทรซี่ก็กลับไป เธอกําลังจะแก้แค้นอดีต BF ของเธอผ่านบรรณาธิการ ระหว่างรอบรรณาธิการในไนท์คลับการเสพติดบุหรี่ของเทรซี่ก็บ้าไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงเข้าไปในห้องน้ําชายเพื่อเคาะประตู "บัดดี้ฉันขอไฟแช็กได้ไหม"
อย่างไรก็ตามมีเสียงที่คุ้นเคย"ฉันไม่มีไฟแช็ก แต่คุณจุดไฟของฉันที่รัก".
เทรซี่อยากไป แต่ชายคนนั้นหยุดเธอ
"ฉันต้องการคุณตอนนี้!"













