บทนำ
‘มุกดา’ ทนอยู่ในความสัมพันธ์ลับๆ ของ ‘คิเรย์’ ไม่มีสถานะ ไม่มีชื่อเรียกมานานถึงสามปี เจ็บแค่ไหนไม่เคยคิดเดินออกมา เธอไม่ได้โง่ เธอก็แค่รักเขามากกว่ารักตัวเอง
สุดท้ายแล้วทุกคนล้วนมีขีดจำกัด ของเธอมีมากไปหน่อยถึงได้ยืดเยื้อมานานจนหัวใจเป็นแผลเรื้อรัง แต่ต่อไปนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว มูฟออนให้ไว หลัวใหม่รออยู่ ต่อให้คิเรย์จะเอาตัวถวายใส่พานให้เธอ ก็อย่าได้คิดว่าจะสนใจกันอีก!
บท 1
ร่างกายชื้นเหงื่อ บรรยากาศรอบห้องเร่าร้อน สองอย่างนี้คือของคู่กันยามเมื่อสิ่งที่เรียกว่ากิจกรรมเข้าจังหวะกำลังโหมกระหน่ำใส่อย่างดุเดือด
ความร้อนผ่าวขยับเข้าออกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ริมฝีปากอุ่นเร่าประทับทำรอยไม่รู้กี่หน มือสากบีบขยำสะโพกนุ่มตั้งแต่เปลี่ยนท่าเมื่อยี่สิบนาทีก่อน บ้างก็ฟาดให้เป็นรอยจนทั้งเสียวทั้งเจ็บ หากแต่ก็ชอบ แอ่นสะโพกสวนกลับให้ฟาดซ้ำๆ
“อ๊ะ เสียว~” เสียงครางสั่นพร่าร้องบอกเป็นรอบที่เท่าไรไม่อาจนับได้ สมองต้องประมวลผลให้ทันตามแรงส่งกระแทกทำร่างเล็กสั่นคลอนทุกจังหวะ มันพร้อมช่วงชิงสติที่เหลือน้อยนิดของเธอไปได้ทุกเมื่อ
แรงขยับรุนแรงขึ้นทุกครั้ง คนคลานสี่ขาแทบตัวไถลนอนราบจมไปกับเตียง สองแขนค้ำยันสั่นหงึกหงัก ร่างกำยำของเขาทำเธอหัวสั่นหัวคลอนทุกครั้งไป
“เฮีย เอามุกแรงๆ” พร่ำขอในสิ่งที่เขาก็มอบให้ถึงอกถึงใจอยู่แล้ว เสียงอ่อนเสียงหวานกระทบโสตประสาทอีกคนเมื่อไร จัดให้เธอลึกสุดใจจนถึงสวรรค์
มันดีจนไม่อยากนับว่าเสร็จสมไปกี่ครั้ง คงต้องให้กล่องถุงยางเป็นพยาน
“ระ..แรงอีก อ๊า!” กลายเป็นคนเสพติดรสชาติเซ็กส์ของเขา รุนแรงถึงใจแบบนี้เธอชอบนัก
“ร่าน” เพียงเสียงแหบซ่านหลุดจากปากหยักลึกคำเดียว ช่องทางรักของหญิงสาวบีบตัวรัดแก่นกายแน่นจนคนตัวสูงกัดฟันเห็นสันกรามนูนเด่นชัดกว่าเก่า เขาเองก็ทรมานไม่ต่างจากเธอ
ฝ่ามือหนารั้งเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวมากขึ้น ร่างกายเบียดเสียดกันจนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เสียงกระทบกระแทกดังต่อเนื่องไม่มีขาดตอน ไม่มีคำว่าหยุดจนกว่าจะพากันไปแตะขอบสวรรค์
อีกเพียงนิด…
“เฮีย..มุกใจจะขาดแล้ว” เซ็กซี่เป็นบ้า
“แอ่นสะโพกสวนกลับมาแรงๆ อื้มมม..แบบนั้น” ขออะไรไปเธอทำให้ทุกอย่าง โคตรเป็นงานอย่างไม่ต้องให้บอกให้สอนเยอะ
ต่อให้เสร็จมาแล้วไม่รู้กี่รอบแต่ดูเหมือนครั้งนี้จะทวีความรุนแรงกว่าครั้งก่อนหน้า คงอาจเป็นเพราะมันคือครั้งสุดท้าย…ของวันนี้
แรงขยับสะโพกโหมกระหน่ำ โรมรันใส่ช่องทางเล็กไม่มีแรงตก ยังคงเรียกเสียงครางหวานซ่าบซ่านได้ทุกเมื่อ กระตุ้นอารมณ์ใคร่ให้ก่อตัวราวพายุหมุน สิ่งที่ถูกป้อนเข้าใส่ร่องอ่อนนุ่มเฉอะแฉะครั้งแล้วครั้งเล่า เกิดเป็นเสียงหยาบโลนดังระงมกรอกหู
และเพียงไม่นานต่อจากนั้น…
“มุกอยากกินน้ำของเฮีย”
เฮือกสุดท้าย ท้ายที่สุด…ร่างใหญ่กำยำคลายฝ่ามือหยาบที่บีบจับเอวคอด เปลี่ยนมาเป็นถอดดึงเกราะป้องกันให้หลุดจากท่อนลำทันก่อนที่มันจะได้พ่นอะไรๆ ออกมา
หญิงสาวหลับตาพริ้มพร้อมเสียงครางหวาน พรั่งพรูลมหายใจอึดอัดในขณะที่สะโพกกลมกลึงแอ่นกระตุกเมื่อรู้สึกโล่งจนสัมผัสลมเย็นของแอร์
นัยน์ตาสวยหวานฉ่ำช้อนมองคนตัวสูงอย่างออดอ้อนตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้ มือแกร่งสาวรูดความเป็นชายถี่ยิบ ปากออกคำสั่งให้เธอเตรียมพร้อม และเธอก็รู้ว่าควรทำอย่างไร
“อื้อออ…หวานจัง”
“แม่ง อ่าส์!” ของเหลวบางอย่างพวยพุ่งใส่โพรงปากอิ่มที่อ้าปากรอรับอย่างเต็มใจ ใบหน้าสวยเซ็กซี่ยั่วยวนมากจนเขาอดไม่ได้ ส่งท่อนเนื้อให้เธอดูดเลียทำความสะอาดแลดูตะกละตะกละตะกลาม
“ถ้าไม่อยากโดนจับตอกสดๆ อีกรอบก็หยุดดูดได้แล้ว” หากไม่ห้ามเห็นทีคงดูดจนแก้มตอบ เอาจนกว่ามันจะเหี่ยวเลยก็ได้
ปากสวยจุ๊บลาเบาๆ ก่อนช้อนสายตาขี้เล่นแฝงความเซ็กซี่มองสบตาคนตัวสูงกว่า ราวกำลังขอบางอย่างที่รู้ๆ กันดีราวกับเป็นธรรมเนียมระหว่างเรา
“จุ๊บ..อื้มมม” ริมฝีปากร้อนเร่าเบียดแนบมอบสัมผัสถึงอกถึงใจให้คนตัวเล็ก จูบที่มักเกิดขึ้นทุกครั้งหลังกิจกามสวาทจบลง
“ไปล้างตัว” ถอนริมฝีปากจากกันอ้อยอิ่งก่อนลุกจากเตียงเดินแก้ผ้าโทงๆ ไปหยิบชุดคลุม ไม่ลืมยื่นอีกชุดให้ร่างบางระหงได้ใช้ห่อคลุมร่างกายของเธอเอง
“ขอบคุณค่ะ” ‘มุกดา’ ขยับยิ้มเอ่ยบอกก่อนหลีกเร้นกายหายเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระในส่วนของตัวเอง โดยรู้ว่าเศษซากอะไรก็ตามที่เธอและเขาทิ้งเอาไว้ เขาจะจัดการเก็บกวาดด้วยตัวเองทุกครั้ง ไม่เคยตกเป็นหน้าที่ของเธอ
ใช้เวลาจัดการตัวเองไม่ถึงสิบห้านาที ร่างอรชรในสภาพนุ่งห่มผ้าขนหนูผืนน้อย แทบปิดอะไรไม่มิด โดยเฉพาะเนินอกขาวผ่องแทบล้นทะลักออกมายั่วน้ำลายคนมองให้ตบะแตกอีกสักรอบ
“ดูดบุหรี่อีกแล้ว” ถือวิสาสะเดินเข้าหาเขาและขยับตัวนั่งแปะบนตัก สองแขนเรียวเล็กคล้องคอหลวมๆ “เมื่อไหร่จะเลิกคะ”
“ถามแต่เรื่องเดิมๆ ไม่เบื่อบ้างรึไง” กลับถูกเขาดักคอพร้อมตวัดสายตาเรียบนิ่งมองผ่านอย่างไม่แยแส
“มุกแค่เป็นห่วงสุขภาพของเฮีย”
“รู้ว่าหวังดีแต่ไม่ต้องการ ถ้าไม่ให้ฉันดูดบุหรี่จะให้ดูดอะไร นมเธอ?” กดสายตาลงต่ำมองเนินอกขาวอวบ
“เบื่อแล้ว”
“ปากบอกว่าเบื่อแต่เฮียก็ชอบไม่ใช่เหรอ” แม้จะขัดใจเล็กน้อยที่เขาพูดจาไม่เข้าหู แต่ก็ย้อนถามกลับอย่างไม่ยอมแพ้
‘เบื่อ’ อย่างนั้นเหรอ ก็เห็นซุกหน้าจมอกทำของเธอช้ำทุกรอบ เขามันเป็นพวกปากอย่างใจอย่างทำไมเธอจะไม่รู้
“หึ แก้ขัดงั้นๆ” คำพูดคำจามีแววเยาะหยัน ปากหนาพ่นควันบุหรี่ลอยอ้อยอิ่งครั้งสุดท้ายก่อนจะดับทิ้งเหลือเพียงซาก หากไม่ติดที่คนตัวเล็กอยู่ด้วย ก็คงสูบจนหมดมวน
บทล่าสุด
#162 บทที่ 162 ตอนที่ 45/4 โดนรุนทั้งคืน (The End)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#161 บทที่ 161 ตอนที่ 45/3 โดนรุนทั้งคืน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#160 บทที่ 160 ตอนที่ 45/2 โดนรุนทั้งคืน (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#159 บทที่ 159 ตอนที่ 45/1 โดนรุนทั้งคืน (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#158 บทที่ 158 ตอนที่ 44/4 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#157 บทที่ 157 ตอนที่ 44/3 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#156 บทที่ 156 ตอนที่ 44/2 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#155 บทที่ 155 ตอนที่ 44/1 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#154 บทที่ 154 ตอนที่ 43/3 ปรนนิบัติพัดวี
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#153 บทที่ 153 ตอนที่ 43/2 ปรนนิบัติพัดวี
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ลุ้นรักวิวาห์หวาม Irresistible Love
และเมื่อครอบครัวทั้งสองฝ่ายมาเห็นภาพนั้นพร้อมกัน คำตอบเดียวที่เหลือคือ "แต่งงาน"
เธอประกาศว่าจะแต่งแค่ในนาม หนึ่งปีแล้วหย่า แต่ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ใกล้ชิดกับชายผู้นี้มากเท่าไหร่ หัวใจของเธอก็ยิ่งเริ่มเต้นผิดจังหวะมากขึ้นเท่านั้น
แล้วชายผู้ถูกเรียกว่า "คุณลุง" คนนี้...จะกลายเป็น "ที่รัก" ในใจเธอได้หรือไม่ ?
ติดตามความวิวาห์หวามที่เริ่มต้นจากความซวย แต่ลงเอยด้วยรักที่มิอาจห้ามใจ
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
รักระรินใจ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
บ่วงรักสายใยพิศวาส: Oath of Love
เธอคือดาราสาวที่โลกรู้จักในฐานะนางร้าย แต่หัวใจข้างในเก็บรักชายคนเดียวมาทั้งชีวิต
ไฟระหว่างพวกเขาปะทุขึ้นคืนหนึ่งที่สมุย และมันก็ไม่มีวันดับลงได้อีกแล้ว แม้เขาจะพยายามบอกตัวเองว่า "ไม่รัก" สักแค่ไหนก็ตาม
แต่แล้วคำพูดที่โหดเหี้ยมที่สุดในชีวิตเธอก็หลุดออกมาจากปากเขา
"ต่อให้แพมเป็นผู้หญิงคนเดียวในโลกนี้ พี่ก็ไม่เอาแพมมาเป็นแม่ของลูก"
เธอเก็บคำนั้นไว้ในใจ พร้อมกับชีวิตน้อยๆ ในท้องที่เขาไม่รู้ แล้วหายตัวไปจากชีวิตเขาสามปีเต็มๆ
สามปีต่อมา เธอกลับมาพร้อมบุตรสาวตัวน้อยที่มีดวงหน้าเหมือนเขาราวกับแกะ
และในที่สุด อนาวรรธน์ก็รู้ว่าตัวเองรักเธอ
แต่กว่าจะรู้...มันสายไปแล้วหรือเปล่า?
บ่วงรักสายใยพิศวาส — เรื่องราวของรัก ความเจ็บ สัญญา และสายใยที่ไม่มีสิ่งใดตัดขาดได้
คืนซ่านเมื่อสบตากับคุณหมอ
คืนนั้นเขาจัดหนักจัดเต็มจนเธอระบมไปทั้งตัว... รุนแรงจนต้องหอบสังขารไปโรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น
แต่โลกมันจะกลมเกินไปไหม หมอที่เดินเข้ามาตรวจภายในให้เธอดันเป็น 'หมอปูลวัชร' ผู้ชายที่เธอเพิ่งทิ้งเงินค่าตัวไว้ให้บนหัวเตียงเมื่อคืน
เธอกลั้นใจทำเป็นจำไม่ได้ แต่หมอเจ้าของสถิติ 'ของใหญ่' กลับจัดยาชุดใหญ่พร้อมยาคุมฉุกเฉินให้ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
ซ้ำร้ายไปกว่านั้น... เปิดเรียนวันแรก เขาดันโผล่มาในฐานะ 'อาจารย์ที่ปรึกษา' และเจ้าของคลินิกที่เธอต้องไปฝึกงาน
"ถ้าไม่อยากให้เรื่องคืนนั้นหลุดไปถึงหูพ่อแม่เธอ... คืนนี้มาติวหนังสือที่ห้องหมอนะครับ... นักศึกษา"
งานนี้ไม่ได้เรียนฟรี แต่ต้องจ่ายค่าหน่วยกิตเป็น 'ร่างกาย' ยายลีวายจะรอดจากหมอหิวโซคนนี้ได้ยังไงก่อน!
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













