บทนำ
‘มุกดา’ ทนอยู่ในความสัมพันธ์ลับๆ ของ ‘คิเรย์’ ไม่มีสถานะ ไม่มีชื่อเรียกมานานถึงสามปี เจ็บแค่ไหนไม่เคยคิดเดินออกมา เธอไม่ได้โง่ เธอก็แค่รักเขามากกว่ารักตัวเอง
สุดท้ายแล้วทุกคนล้วนมีขีดจำกัด ของเธอมีมากไปหน่อยถึงได้ยืดเยื้อมานานจนหัวใจเป็นแผลเรื้อรัง แต่ต่อไปนี้มันจะไม่มีอีกแล้ว มูฟออนให้ไว หลัวใหม่รออยู่ ต่อให้คิเรย์จะเอาตัวถวายใส่พานให้เธอ ก็อย่าได้คิดว่าจะสนใจกันอีก!
บท 1
ร่างกายชื้นเหงื่อ บรรยากาศรอบห้องเร่าร้อน สองอย่างนี้คือของคู่กันยามเมื่อสิ่งที่เรียกว่ากิจกรรมเข้าจังหวะกำลังโหมกระหน่ำใส่อย่างดุเดือด
ความร้อนผ่าวขยับเข้าออกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ริมฝีปากอุ่นเร่าประทับทำรอยไม่รู้กี่หน มือสากบีบขยำสะโพกนุ่มตั้งแต่เปลี่ยนท่าเมื่อยี่สิบนาทีก่อน บ้างก็ฟาดให้เป็นรอยจนทั้งเสียวทั้งเจ็บ หากแต่ก็ชอบ แอ่นสะโพกสวนกลับให้ฟาดซ้ำๆ
“อ๊ะ เสียว~” เสียงครางสั่นพร่าร้องบอกเป็นรอบที่เท่าไรไม่อาจนับได้ สมองต้องประมวลผลให้ทันตามแรงส่งกระแทกทำร่างเล็กสั่นคลอนทุกจังหวะ มันพร้อมช่วงชิงสติที่เหลือน้อยนิดของเธอไปได้ทุกเมื่อ
แรงขยับรุนแรงขึ้นทุกครั้ง คนคลานสี่ขาแทบตัวไถลนอนราบจมไปกับเตียง สองแขนค้ำยันสั่นหงึกหงัก ร่างกำยำของเขาทำเธอหัวสั่นหัวคลอนทุกครั้งไป
“เฮีย เอามุกแรงๆ” พร่ำขอในสิ่งที่เขาก็มอบให้ถึงอกถึงใจอยู่แล้ว เสียงอ่อนเสียงหวานกระทบโสตประสาทอีกคนเมื่อไร จัดให้เธอลึกสุดใจจนถึงสวรรค์
มันดีจนไม่อยากนับว่าเสร็จสมไปกี่ครั้ง คงต้องให้กล่องถุงยางเป็นพยาน
“ระ..แรงอีก อ๊า!” กลายเป็นคนเสพติดรสชาติเซ็กส์ของเขา รุนแรงถึงใจแบบนี้เธอชอบนัก
“ร่าน” เพียงเสียงแหบซ่านหลุดจากปากหยักลึกคำเดียว ช่องทางรักของหญิงสาวบีบตัวรัดแก่นกายแน่นจนคนตัวสูงกัดฟันเห็นสันกรามนูนเด่นชัดกว่าเก่า เขาเองก็ทรมานไม่ต่างจากเธอ
ฝ่ามือหนารั้งเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวมากขึ้น ร่างกายเบียดเสียดกันจนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เสียงกระทบกระแทกดังต่อเนื่องไม่มีขาดตอน ไม่มีคำว่าหยุดจนกว่าจะพากันไปแตะขอบสวรรค์
อีกเพียงนิด…
“เฮีย..มุกใจจะขาดแล้ว” เซ็กซี่เป็นบ้า
“แอ่นสะโพกสวนกลับมาแรงๆ อื้มมม..แบบนั้น” ขออะไรไปเธอทำให้ทุกอย่าง โคตรเป็นงานอย่างไม่ต้องให้บอกให้สอนเยอะ
ต่อให้เสร็จมาแล้วไม่รู้กี่รอบแต่ดูเหมือนครั้งนี้จะทวีความรุนแรงกว่าครั้งก่อนหน้า คงอาจเป็นเพราะมันคือครั้งสุดท้าย…ของวันนี้
แรงขยับสะโพกโหมกระหน่ำ โรมรันใส่ช่องทางเล็กไม่มีแรงตก ยังคงเรียกเสียงครางหวานซ่าบซ่านได้ทุกเมื่อ กระตุ้นอารมณ์ใคร่ให้ก่อตัวราวพายุหมุน สิ่งที่ถูกป้อนเข้าใส่ร่องอ่อนนุ่มเฉอะแฉะครั้งแล้วครั้งเล่า เกิดเป็นเสียงหยาบโลนดังระงมกรอกหู
และเพียงไม่นานต่อจากนั้น…
“มุกอยากกินน้ำของเฮีย”
เฮือกสุดท้าย ท้ายที่สุด…ร่างใหญ่กำยำคลายฝ่ามือหยาบที่บีบจับเอวคอด เปลี่ยนมาเป็นถอดดึงเกราะป้องกันให้หลุดจากท่อนลำทันก่อนที่มันจะได้พ่นอะไรๆ ออกมา
หญิงสาวหลับตาพริ้มพร้อมเสียงครางหวาน พรั่งพรูลมหายใจอึดอัดในขณะที่สะโพกกลมกลึงแอ่นกระตุกเมื่อรู้สึกโล่งจนสัมผัสลมเย็นของแอร์
นัยน์ตาสวยหวานฉ่ำช้อนมองคนตัวสูงอย่างออดอ้อนตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้ มือแกร่งสาวรูดความเป็นชายถี่ยิบ ปากออกคำสั่งให้เธอเตรียมพร้อม และเธอก็รู้ว่าควรทำอย่างไร
“อื้อออ…หวานจัง”
“แม่ง อ่าส์!” ของเหลวบางอย่างพวยพุ่งใส่โพรงปากอิ่มที่อ้าปากรอรับอย่างเต็มใจ ใบหน้าสวยเซ็กซี่ยั่วยวนมากจนเขาอดไม่ได้ ส่งท่อนเนื้อให้เธอดูดเลียทำความสะอาดแลดูตะกละตะกละตะกลาม
“ถ้าไม่อยากโดนจับตอกสดๆ อีกรอบก็หยุดดูดได้แล้ว” หากไม่ห้ามเห็นทีคงดูดจนแก้มตอบ เอาจนกว่ามันจะเหี่ยวเลยก็ได้
ปากสวยจุ๊บลาเบาๆ ก่อนช้อนสายตาขี้เล่นแฝงความเซ็กซี่มองสบตาคนตัวสูงกว่า ราวกำลังขอบางอย่างที่รู้ๆ กันดีราวกับเป็นธรรมเนียมระหว่างเรา
“จุ๊บ..อื้มมม” ริมฝีปากร้อนเร่าเบียดแนบมอบสัมผัสถึงอกถึงใจให้คนตัวเล็ก จูบที่มักเกิดขึ้นทุกครั้งหลังกิจกามสวาทจบลง
“ไปล้างตัว” ถอนริมฝีปากจากกันอ้อยอิ่งก่อนลุกจากเตียงเดินแก้ผ้าโทงๆ ไปหยิบชุดคลุม ไม่ลืมยื่นอีกชุดให้ร่างบางระหงได้ใช้ห่อคลุมร่างกายของเธอเอง
“ขอบคุณค่ะ” ‘มุกดา’ ขยับยิ้มเอ่ยบอกก่อนหลีกเร้นกายหายเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระในส่วนของตัวเอง โดยรู้ว่าเศษซากอะไรก็ตามที่เธอและเขาทิ้งเอาไว้ เขาจะจัดการเก็บกวาดด้วยตัวเองทุกครั้ง ไม่เคยตกเป็นหน้าที่ของเธอ
ใช้เวลาจัดการตัวเองไม่ถึงสิบห้านาที ร่างอรชรในสภาพนุ่งห่มผ้าขนหนูผืนน้อย แทบปิดอะไรไม่มิด โดยเฉพาะเนินอกขาวผ่องแทบล้นทะลักออกมายั่วน้ำลายคนมองให้ตบะแตกอีกสักรอบ
“ดูดบุหรี่อีกแล้ว” ถือวิสาสะเดินเข้าหาเขาและขยับตัวนั่งแปะบนตัก สองแขนเรียวเล็กคล้องคอหลวมๆ “เมื่อไหร่จะเลิกคะ”
“ถามแต่เรื่องเดิมๆ ไม่เบื่อบ้างรึไง” กลับถูกเขาดักคอพร้อมตวัดสายตาเรียบนิ่งมองผ่านอย่างไม่แยแส
“มุกแค่เป็นห่วงสุขภาพของเฮีย”
“รู้ว่าหวังดีแต่ไม่ต้องการ ถ้าไม่ให้ฉันดูดบุหรี่จะให้ดูดอะไร นมเธอ?” กดสายตาลงต่ำมองเนินอกขาวอวบ
“เบื่อแล้ว”
“ปากบอกว่าเบื่อแต่เฮียก็ชอบไม่ใช่เหรอ” แม้จะขัดใจเล็กน้อยที่เขาพูดจาไม่เข้าหู แต่ก็ย้อนถามกลับอย่างไม่ยอมแพ้
‘เบื่อ’ อย่างนั้นเหรอ ก็เห็นซุกหน้าจมอกทำของเธอช้ำทุกรอบ เขามันเป็นพวกปากอย่างใจอย่างทำไมเธอจะไม่รู้
“หึ แก้ขัดงั้นๆ” คำพูดคำจามีแววเยาะหยัน ปากหนาพ่นควันบุหรี่ลอยอ้อยอิ่งครั้งสุดท้ายก่อนจะดับทิ้งเหลือเพียงซาก หากไม่ติดที่คนตัวเล็กอยู่ด้วย ก็คงสูบจนหมดมวน
บทล่าสุด
#162 บทที่ 162 ตอนที่ 45/4 โดนรุนทั้งคืน (The End)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#161 บทที่ 161 ตอนที่ 45/3 โดนรุนทั้งคืน
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#160 บทที่ 160 ตอนที่ 45/2 โดนรุนทั้งคืน (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#159 บทที่ 159 ตอนที่ 45/1 โดนรุนทั้งคืน (NC18+)
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#158 บทที่ 158 ตอนที่ 44/4 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#157 บทที่ 157 ตอนที่ 44/3 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#156 บทที่ 156 ตอนที่ 44/2 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#155 บทที่ 155 ตอนที่ 44/1 นางนพมาศหมายเลขเจ็ด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#154 บทที่ 154 ตอนที่ 43/3 ปรนนิบัติพัดวี
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#153 บทที่ 153 ตอนที่ 43/2 ปรนนิบัติพัดวี
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













