บทนำ
เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ
วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหยิบยื่นงานดีๆ ให้ แต่สุดท้าย... เขาเป็นยิ่งกว่าซาตานในคราบนักบุญ
“อย่าเที่ยวไปโพนทะนาบอกใครล่ะว่าเป็นเมียฉัน เพราะคนอย่างเธอเป็นได้มากสุด ก็แค่ผู้หญิงบำบัดความใคร่ ที่ฉันเหมาจ่ายเป็นเงิน!”
บท 1
ปากกาด้ามทอง Omas Pushkin Fountain Pen ราคาราวหนึ่งหมื่นสี่พันเหรียญสหรัฐ ถูกเคาะลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีสีดำที่ขัดจนขึ้นมันแวววาว ราคาค่างวดแพงระยับไม่แตกต่างกัน ภายในห้องของผู้บริหารสูงสุดของตึก ที่ตั้งตระหง่านตัดเส้นขอบฟ้า ด้านหน้าของอาคารสูงติดแม่น้ำเจ้าพระยา ด้านหลังติดถนนสายหลักของเมืองหลวง วิวทิวทัศน์รอบด้านจากห้องทำงานประดับบานกระจกนิรภัยสูงลิบนั้นช่างสวยงาม ที่เด่นชัดสะดุดตาใจกลางตึกคือตัวอักษรโลหะสีทองอร่าม ระบุชื่อบริษัทปัญจสิทธิ์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งประกอบธุรกิจทั้งห้างสรรพสินค้านามฟอร์ อองส์เซ่ จำหน่ายสินค้าทุกอย่างที่นำเข้าจากฝรั่งเศสและอังกฤษ และโรงแรมในเครือ เลอ ฟีนิกซ์ แกรนด์ ซึ่งมีมากกว่าร้อยสาขาทั่วทุกทวีป
ไวยปัญญ์ ปัญจสิทธิ์... นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ในนาทีนี้ไม่มีใครไม่รู้จักเขา ด้วยกิตติศัพท์ในการทำงานที่ทุกคนต้องยอมรับ ชายหนุ่มเข้ามารับตำแหน่งต่อจากคุณปู่ หนึ่งในญาติผู้ใหญ่ที่เหลืออยู่เพียงสองคนในครอบครัว ด้วยวัยเพียง 23 ปีเศษในขณะนั้น ทำให้วันแรกที่เขาขยับเท้าเข้ามายังห้องประชุม ทุกสายตาของบรรดาคณะกรรมและผู้ถือหุ้น ต่างก็มองเขาอย่างตั้งแง่ตั้งแต่เท้าจรดหัว แต่ไวยปัญญ์ก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาเหล่านั้นดูถูกตนเองได้นาน ประธานบริษัทวัยละอ่อนขอเวลาเพียง 2 ปี เพื่อพิสูจน์ความสามารถด้วยผลงานจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง แล้วมันก็สำเร็จ ไวยปัญญ์ขยายธุรกิจภายใต้ชื่อของตระกูลปัญจสิทธิ์เรื่อยมา จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 4 จากที่มีธุรกิจโรงแรมในทวีปเอเชียเพียง 12 สาขา และห้างสรรพสินค้าเพียง 7 สาขา แต่ในขณะนี้เขามีทั้งโรงแรมและห้างสรรพสินค้ารวมทั้งสิ้น 119 สาขาในทั่วทุกทวีป
เสียงชื่นยินดีมีให้ได้ยินทั้งจากผู้คนที่จริงใจและสวมหน้ากาก แต่เขาก็ไม่เคยเก็บมาคิด ด้วยรู้ดีว่าคนเหล่านี้จะทำให้ตนเองเข้มแข็งมากขึ้น หากเก็บลมปากหวานหูเหล่านั้นมาใส่ใจ ก็จะไม่สามารถเดินไปข้างหน้าด้วยความแข็งแกร่ง ชายหนุ่มเห็นทุกอย่างเป็นเพียงธุรกิจ ที่ต้องมีการถ้อยถีถ้อยอาศัย พึ่งพากันดุจน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า คงไม่มีใครที่เข้ามาญาติดีกับตนโดยไม่หวังอะไรตอบแทน วงการธุรกิจที่ใครๆ ก็มองว่าสวยหรู มันก็แค่สังคมจอมปลอมในสายตาเขา
ยิ่งบรรดาผู้หญิงที่เข้ามาใกล้ชิดกับเขาแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง ก็แค่บรรดาสวยสวยรักสบายและหวังรวยทางลัดทั้งสิ้น แต่การเป็นผู้ชายไร้หัวใจและไม่มีความรู้สึกเช่นเขา ก็ไม่เคยทำให้เธอเหล่านั้นลดละความพยายามเลยสักคน จนบางครั้งไวยปัญญ์ก็ปล่อยให้เธอตบตีแย่งชิงกันไปตามนิสัยผู้หญิง แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เลือกใคร สำหรับเขาแล้ว ผู้หญิงทุกคนก็เป็นได้แค่ ‘ของเล่นบนเตียงที่ดิ้นได้’
ทั้งดารา นางแบบ นักร้อง นักแสดง ไม่เว้นแต่บรรดาคุณหญิงคุณนายในวงสังคมไฮโซ ต่างก็เหมือนจะจับลูกสาวใส่พานประเคนให้ชายหนุ่มถึงปาก แต่ก็ไม่มีใครจับเขาได้อยู่หมัด ต่อให้ลีลาบนเตียงถึงอกถึงใจแบบที่ผู้ชายทุกคนใฝ่ฝัน แต่ก็นั่นแหละ... ใครจะเอาสาวร้อนสวาทมาเป็นแม่ของลูก ก็แค่คู่นอนข้ามคืน ที่ปรนเปรอความสุขกันข้ามวันก็เกินพอแล้ว
เสียงพ่นลมหายใจออกมาเป็นระลอก จากเจ้าของความคิดที่มีเรื่องราวมากมายอยู่ในสมอง ชีวิตวัยหนุ่มของเขาแม้จะแทบหมดไปกับการทำงาน ทำงาน และทำงาน แต่เขาก็ไม่เคยลืมคำว่าครอบครัว เพราะชีวิตนี้ตนเองเหลือเพียงแค่คุณปู่ คุณย่า และน้องสาวที่พิการตั้งแต่คลอด
‘พวกมันจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต! สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มันทำไว้กับคุณพ่อ คุณแม่ ตารักษ์ และน้องอัน ผมขอสัญญาว่าจะเอามันมากราบขอขมาทุกคนให้ได้!’
แม้เรื่องราวจะผ่านพ้นมากว่ายี่สิบปี แต่ความแค้นในหัวใจไม่เคยจืดจางเลยสักวินาที ดวงตาสีน้ำตาลเข้มวาวโรจน์ ปากสีแดงเข้มเม้มเข้าหากันด้วยความแรงแค้นความโกรธเกลียด เขาจดจำวันที่ต้องสูญเสียทุกคนไปอย่างไม่มีวันหวนกลับได้ดี ในวันนั้นเด็กชายอายุเพียง 9 ขวบต้องเดินขึ้นไปบนศาลา มือน้อยบรรจงจุดธูป 3 ดอก แล้วปักลงกลางกระถางธูปเบื้องหน้ารูปถ่ายของคุณพ่อ คุณแม่ และน้องชายคนกลาง ในขณะที่น้องสาวคนเล็กต้องอยู่ในตู้อบหลายเดือนกว่าจะอาการปลอดภัย ผู้เป็นพี่ได้แต่นั่งมองน้องผ่านกระจกกั้น... เขาทำได้เพียงแค่นั้น
ผลจากการฉีดยาเร่งคลอด ในขณะที่มารดาไม่มีแรงเบ่ง ทำให้คนป่วยอ่อนแรงลงทุกที กราฟคลื่นหัวใจค่อยๆ อ่อนลง พร้อมกับลมหายใจที่แผ่วเบาลงเรื่อยๆ กว่าหมอจะตัดสินใจผ่าตัดทำคลอด มารดาตนก็อาการเข้าขั้นวิกฤต น้องสาวที่อยู่ในท้องนั้นโชคดีแค่ไหนที่ยังมีชีวิตรอด ทุกคนคิดว่าจะต้องสูญเสียไปพร้อมๆ กันแล้ว ในขณะที่คุณพ่อซึ่งขับรถไปรับน้องชายจากโรงเรียน และจวนเจียนจะถึงโรงพยาบาลอยู่รอมร่อ แต่เมื่อท่านทราบข่าวว่าคุณแม่ได้จากไปแล้ว สติสัมปชัญญะที่เคยจดจ่อกับพื้นถนน กลับพลันเหม่อลอยเคว้ง ตามด้วยอุบัติเหตุร้ายแรง ที่พรากชีวิตคุณพ่อและน้องชายของเขาไปตลอดกาล
ความสดใสร่าเริงในวัยเด็กหดหายไปจากชีวิตชายหนุ่ม ในเมื่อชีวิตนี้ไม่มีใครแล้ว นอกจากคุณปู่ คุณย่า และน้องสาว เขาต้องมุมานะเรียนอย่างหนัก และศึกษางานที่บริษัทไปด้วยจนกระทั่งเรียนจบ เขาเห็นว่าคุณปู่ก็แก่มากแล้ว จึงขันอาสารับตำแหน่งประธานบริษัทในทันที เพราะอยากทำให้ทุกคนยอมรับในความสามารถ แม้เสียงคัดค้านในห้องประชุมจะมีมากกว่าครึ่ง แต่คุณปู่ที่เลี้ยงดูเขามากลับยอมอนุมัติ เพราะท่านรู้จักหลานชายตัวเองดี
บทล่าสุด
#99 บทที่ 99 EP. 99
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#98 บทที่ 98 EP. 98
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#97 บทที่ 97 EP. 97
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#96 บทที่ 96 EP. 96
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#95 บทที่ 95 EP. 95
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#94 บทที่ 94 EP. 94
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#93 บทที่ 93 EP. 93
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#92 บทที่ 92 EP. 92
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#91 บทที่ 91 EP. 91
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#90 บทที่ 90 EP. 90
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ฤทธิ์รักแม่ม่าย
เขาหนุ่มโสดหล่อและรวยมากมีสาวๆรุมล้อมอยากเป็นเจ้าของหัวใจ แต่เขากลับหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่เขามีวันไนท์สแตนด้วยและไม่รู้เป็นใครแต่พอเจอเลขาของพี่สาวก็ปักใจว่าเธอคือนนั้น แล้วจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่
โหด (ร้าย) รัก
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้"
"คนถ่อย!"
"ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง"
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
"สารเลว!"
"แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้"
"ไปลงนรกซะ!"
"เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา
"ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย"
"ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ"
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
"ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"
"ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไปอย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง"
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ













