บทนำ
เพราะเกิดมาจากความไม่ตั้งใจ ชีวิตของเขาจึงถูกบงการให้ผ่านพบความบัดซบไร้ศักดิ์ศรี ต้องดิ้นรนหลบหนีสุดฤทธิ์ ยอมทำทุกวิธีแม้กระทั่งต้องกลายเป็นคนคุก ภายใต้ใบหน้าแย้มยิ้มเป็นมิตร ซุกซ่อนหล่อหลอมคนที่เลือดเย็นและไร้หัวใจ เขาเกลียดความอ่อนแอและความพ่ายแพ้ทุกชนิด
ทว่า โชคชะตากลับเหวี่ยงสาวน้อยหน้าใสผู้แสนอ่อนแอและอ่อนต่อโลกมาตรงหน้า แววตาหวาดหวั่นปนเว้าวอนที่มองสบ ตรึงสายตาจนไม่อาจเมินหนี
เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี ขย้ำทึ้งกลืนกินให้สิ้นหวาน หรือพันธนาการไว้อุ่นเตียง
“ระวังหน่อย”
ปลายกระบอกปืนถูกกุมจับ ร่างสูงขยับเข้าใกล้อีกนิด ส่วนปลายนั้นก็กดลงตรงแผงอกข้างซ้าย
“บทเรียนแรก”
เธอตาโตมองผู้ชายที่แย้มมุมปากยิ้มทั้งที่วัตถุอันตรายจ่อหัวใจ กลายเป็นเธอที่มือสั่นมากขึ้นจนเกือบจะทำปืนร่วง
“ถ้าคิดจะเล่นงานใคร หนูต้องมั่นใจว่ามันจะลุกขึ้นมาเอาคืนไม่ได้”
ชลวัสกำปลายปืนแน่น ขณะที่ตาไม่ละจากดวงหน้าหวานที่มีแววตาตื่นตระหนก
“โดยเฉพาะผู้ชายแบบพี่...” เขาก้มลงหา ปลายจมูกแทบจะเบียดกัน “...พัลลภา”
เจ้าของชื่อผงะ หากเขาไม่ปล่อยให้เธอผละห่างเกินสองเซนติเมตรด้วยการใช้มืออีกข้างเหนี่ยวลำคอเล็ก...ตรึงไว้ ประกบปากจิ้มลิ้มด้วยริมฝีปากอย่างแนบเน้นเอาเรื่อง...
บท 1
“ลูกพี่! ทางนี้!”
เสียงเรียกเจือความดีใจไม่ทำให้เจ้าของร่างสูงสมาร์ตที่กำลังก้าวผ่านประตูบานเลื่อนของสถานีตำรวจหยุดชะงัก หน้าคมสันหล่อเหลาฉาบความเหนื่อยหน่าย ตาคมกล้าระเรื่อแดงเล็กน้อย ใช่ว่าเกิดจากการดื่ม มันมาจากอาการนอนไม่พอ
ด้วยความโดดเด่นทั้งรูปร่างและหน้าตา ชายหนุ่มจึงเรียกความสนใจจากใครหลายคนที่อยู่ในที่นั้น เขารับรู้แต่ไม่สนใจ
ชลวัสเบนทิศไปยังหนุ่มรุ่นน้องที่ยืนเกาะลูกกรงเหล็ก พอเห็นหน้าเขา มันทำหน้าดีใจราวกับเด็กสิบสี่ทั้งที่อายุมันยี่สิบสี่ปีแล้ว
เขาเดินไปหยุดหน้าลูกกรงเหล็ก ถอนหายใจยาว ขึงตาด่าหน้ายิ้ม ๆ ที่ยังมีร่องรอยฟกช้ำดำเขียว สาเหตุที่ทำให้มันเข้ามาอยู่ในมุ้งสายบัว
“อย่าเพิ่งโมโห ช่วยวินก่อน วินไม่อยากอยู่ในนี้ รอลูกพี่ตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ”
“กูผิด” คิ้วเข้มเลิกสูง กดเสียงต่ำถามพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
ถนนในเมืองหลวงรถติดตายชัก ยิ่งในช่วงเช้าแบบนี้
“วินเปล่าพูดแบบนั้น ช่วยวินออกไปก่อน”
“นี่มึงจนหรือมึงโง่วะ แล้วก็เลิกแทนตัวเองว่าวินสักที แม่ง! หลอนรูหูฉิบหาย”
“น่าป๋าชล อย่าเพิ่งบ่น ช่วยกันก่อน ผมไม่อยากอยู่ในนี้”
“คู่กรณีมึงล่ะ”
ชลวัสด่าทางสายตาอีกครั้ง กวาดตามองผ่าน ในห้องขังนั้นมีผู้ชายอีกสองคนแต่ดูแล้วไม่ใช่คู่วิวาทของไอ้วินแน่ ส่วนห้องขังอีกห้องเป็นเด็กผู้หญิงที่นั่งกอดเข่าก้มหน้าก้มตาแนบตัวติดผนังปูนราวกับจะแทรกตัวเป็นเนื้อเดียวกับมัน
“พวกมันถูกปล่อยตัวไปแล้ว” วินทกรตอบ ที่เขายังอยู่ก็เพราะเอกสารสำคัญต่าง ๆ หายไปพร้อมกระเป๋าสตางค์ตอนมีเรื่องกัน
วินทกรไปทำงานตามคำสั่งผู้เป็นลูกพี่ซึ่งก็คือชลวัส ทำงานเสร็จเขาแวะผ่อนคลายอารมณ์ที่ผับแห่งหนึ่ง นั่งไม่นานมีสาวสวยเข้ามาพูดคุยด้วย ก่อนจะมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้ามาหาเรื่องว่าเขาสีเด็กมัน เรื่องชกต่อยจึงเกิดขึ้น เขาถูกการ์ดของผับรวบมาโยนไว้ที่โรงพักจึงต้องโทร.ตามชลวัส เนื่องจากกระเป๋าก็หาย ไม่มีเงินติดตัวสักบาทเดียว
“มึงอย่าบอกใครนะว่าเป็นลูกน้องกูถ้าจะโง่ขนาดนี้”
ชลวัสทำเสียงรำคาญใจ ถึงมันไม่เล่าเขาก็พอมองภาพออก ร่างสูงหันไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ประจำการวันนี้ พูดคุยไม่กี่คำ ก่อนถูกเชิญไปยังห้องทำงานบนชั้นสองของคนที่ยศใหญ่กว่าร้อยเวร
ไม่นาน วินทกรก็ได้รับการปล่อยตัว
“ซู้ด...อา... อิสรภาพนี่มันสดชื่นจริง ๆ”
ชายหนุ่มสูดอากาศเข้าปอดด้วยอาการเบิกบานหลังได้ออกมายืนรับแสงแดดหน้าอาคารหลังเล็ก แม้สิ่งที่สูดเข้าไปจะเต็มไปด้วยควันจากท่อไอเสีย กลิ่นควันจากรถเข็นปิ้งย่างที่อยู่บนทางเท้าหน้าสถานีเขาก็คิดว่ามันสดชื่นเหลือเกิน
“หากาแฟให้ลูกพี่สักแก้วดีกว่า เผื่อจะอารมณ์ดี”
ดูสภาพก็รู้ว่าชลวัสนอนไม่พอ ก่อนที่เขาจะถูกตบกะโหลกจากเรื่องไม่เป็นเรื่องที่ตนสร้างไว้ต้องหาทางเอาใจลูกพี่ไว้ก่อน
“ขอบคุณสารวัตรมากนะครับ”
“เรื่องทะเลาะวิวาทแค่นี้เอง ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ”
“งั้นผมไม่รบกวนเวลาแล้วนะครับ” ชลวัสยกมือไหว้ชายวัยสี่สิบเศษด้วยรอยยิ้มดุจที่ทำเป็นนิจ
ต่อหน้าบุคคลทั่วไป เขาคือหนุ่มอารมณ์ดี
ฝ่ายหลังยกมือรับไหว้แทบไม่ทัน
นั่นเพราะสารวัตรรับรู้ดีว่าหนุ่มฉกรรจ์ตรงหน้าเป็นใคร
ชลวัส เดโช... ผู้ช่วยและมือขวาคนสนิทของ ปฏิพัทธ์ ธนา เจ้าของกิจการโรงแรมหรู ผับ บาร์ แหล่งบันเทิงสุดพิเศษหลากหลายประเภท อาทิเช่น สนามแข่งรถหรูริมทะเล ร้านอาหารที่มีบริการพิเศษ กระทั่งกาสิโนหรูหราครบวงจรอีกหลายแห่ง รับเฉพาะลูกค้าวีไอพีและวีวีไอพีระดับประเทศ เขาและเพื่อนหลายคนเป็นสมาชิกอยู่ด้วยเช่นกัน
ผู้ที่ทำกิจการระดับนี้ได้นอกจากจะมีอำนาจทั้งเงินและกำลังแล้ว ยังมีแบ็กกราวนด์ที่แข็งแกร่งคอยสนับสนุนด้วยซึ่งตัวเขาเองไม่รู้ว่าเป็นใคร
หากเลือกได้ สารวัตรไม่มีทางอยากเป็นปรปักษ์กับ ชลวัส เดโช แน่นอน
ร่างสูงสมาร์ตเดินลงบันไดอย่างไม่เร่งร้อน กาแฟที่สารวัตรจัดให้เรียกความสดชื่นพอควร พอลงมาถึงชั้นหนึ่ง เสียงแว้ดแหวของผู้หญิงก้องมาตามทางเดินเล็กๆ แทรกด้วยเสียงปรามของร้อยเวร
“สมใจมึงรึยัง นังเด็กไม่รักดี!”
“หนูอยากออกไป ฮือๆ หนูไม่อยากอยู่ในนี้ ไม่อยากติดคุก ฮือๆ”
“ไม่อยากติดคุก! แล้วอีตอนแทงเขา มึงทำไมไม่คิด มึงรู้มั้ย ถ้าแทงสูงอีกนิดจะเป็นยังไง ข้อหาพยายามฆ่าใครจะช่วยมึงได้หา! กูอยากจะตีมึงให้ตายคามือจริงๆ”
“อย่าครับ หยุดๆ ห้ามทะเลาะวิวาท ห้ามเสียงดังครับ ที่นี่โรงพัก”
“ก็แล้วมันน่าโมโหมั้ย อีเด็กเวรนี่ เลี้ยงเสียข้าวสุก คุณตำรวจดำเนินคดีให้ถึงที่สุดเลยนะ ฉันจะแจ้งความข้อหาพยายามฆ่า ให้มันติดคุกตลอดชีวิตไปเลย เด็กไม่รักดี นังเด็กเนรคุณ!”
เสียงแว้ดแหวนั้นไม่ได้ลดความดังลง
ชลวัสเองก็คงปล่อยให้เรื่องราวพวกนั้นผ่านหู หากว่าไม่กวาดตามองผ่านไปทางห้องขังแล้วสะดุดดวงหน้าเปียกน้ำตาของเด็กสาวหลังลูกกรง คนที่เขาเห็นเธอนั่งกอดเข่าเจ่าจุกกับผนังคนนั้น
“หนูไม่อยากติดคุก...ฮือๆ หนูอยากออกไป...” เธอสะอึกสะอื้นไม่ดังนัก หากน้ำตาไหลไม่ขาดสาย มือเล็กๆ ที่มีรอยเปื้อนเลือดแห้งกรังยื่นผ่านช่องว่างลูกกรงออกมาไขว่คว้าตัวหญิงอีกคนที่หน้าตาบึ้งตึง เธอก้าวเข้าใกล้ห้องขัง ตีแขนเรียวเล็กนั่นเสียงดัง ก่อนจะกระชากตัวเด็กสาวกระแทกลูกกรงแล้วยื่นมือเข้าไปตบตีไม่เลือกที่ขยุ้มทึ้งผมยาวหยัก ศีรษะเด็กสาวกระแทกลูกกรงหลายครั้ง เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งต้องรีบเข้าไปห้าม
บทล่าสุด
#127 บทที่ 127 Chapter 127 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#126 บทที่ 126 Chapter 126
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#125 บทที่ 125 Chapter 125
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#124 บทที่ 124 Chapter 124
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#123 บทที่ 123 Chapter 123
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#122 บทที่ 122 Chapter 122
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#121 บทที่ 121 Chapter 121
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#120 บทที่ 120 Chapter 120
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#119 บทที่ 119 Chapter 119
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#118 บทที่ 118 Chapter 118
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
บ่วงรักจำเลยแค้นรุ่นพี่ไร้ใจ
เจ้าสาวนอกปรารถนา
จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ‘สามคนผัวเมีย’ ในบ้านหลังนี้ซะ!
วันนี้หญิงสาวจึงต้องตัดสินใจ เธอจะยอมก้มหน้ารับความอดสู หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและเดินออกจากกรงขังไร้รักแห่งนี้ด้วยตัวเอง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ม่านหมอก
เพื่อนคนนี้ที่จอมทัพอยากได้ (เซต..วิศวะ)
*** เมื่อเพื่อนสนิทชายหญิงมาอาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน มันจะมีคนหนึ่งที่คิดไม่ซื่อ จ้องจะงาบเพื่อนอยู่ตลอด มาลุ้นกันว่าฝ่ายไหนจะเปิดก่อน แล้วคนเปิดก่อนจะได้เปรียบจริงหรือเปล่า? ***













