ของหวงนายรุ่นพี่

ของหวงนายรุ่นพี่

Kim Nayeol · เสร็จสิ้น · 124.7k คำ

388
ยอดนิยม
2.5k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาหวังจะจูบคนตัวเล็ก แต่เธอกับหลับตา

“หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง”

“ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ”

“เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ”

“ว่า ฉัน”

“ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” ร่างบางที่กำลังจะสาวเท้าหนีกับถูกมือหนากระชากเข้าหาตัว

“หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตรงหน้า มะปรางถึงกับถอยหนี

“อย่านะ...นี้นายคิดจะทำอะไร”

“ก็เห็นแวดๆ อยากลองไหมละ ห้องนั้นยังว่างนะ” รามไม่พูดเปล่า แต่ใบหน้าอันหล่อเหลาผิวเนียนใส จมูกโด่งกับโน้มเข้าหาคนตัวเล็ก

!! ตึก ตึก !!

ด้านมะปรางที่ถูกรามเข้าใกล้ในระยะประชิดตัว ร่างบางถึงกับใจสั่นเต้นแรงขึ้นมาอย่างทราบสาเหตุ

“งั้นเหรอ” เธอเอ่ยกับเขาอย่างท่าทาย

!! โป๊ก !! แต่นั้นกับรองเท้าส้นสูงไซส์ 37 กับเตะเข้าส่วนสำคัญของคนตัวสูงถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นเขาจุกขดจนตัวงอ

“อึก...โอ้ย เธอ...ยัย” รามที่ถูกยัยหน้าสวยบ้าพลังเตะเข้าส่วนสำคัญถึงกับหน้าแดงตัวงอ

บท 1

@มหาวิทยาลัย B

ภาคเรียนที่ 1

ร่างสูงโปร่งผมบลอนด์เทาหม่น เบ้าหน้าฟ้าประทานเรียวราวกับเทพบุตรที่หลุดออกมาจากซีรีส์เกาหลี ราม รัชชานนท์ พ่อหนุ่มเฟรนลี่ที่สาวๆ ในมหาลัยต่างขนานนามให้เขา ของดีแห่งคณะบริหาร เขาหล่อเขารวย ความหล่อเหลาที่สูสีกับพี่ชายฝาแฝด ร่างสูง ผิวขาวเนียนใสราวกับผิวผู้หญิง หุ่นหนาร่างกำยำ ไม่ว่าจะมองมุมไหนใบหน้าฟ้าประทานของ ราม รัชชานนท์ ก็ชวนมองเสน่ห์น่าหลงไหล ทึ่งดึงดูดสายตาต่อเพศตรงข้ามได้ไม่ยาก รอยยิ้มที่มีเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ ทำเอาสาวๆ ที่มองมาแต่ละทีถึงกับหัวใจละลายกันเลยทีเดียว เรียกได้ว่าสองพี่น้องคู่แฝด โรม ราม คู่นี้เป็นอีกหนุ่มคู่แฝดที่สาวๆ ในรั้วมหาลัย B นั้นต่างให้ความสนใจกันมาก ไม่แพ้คู่แฝดรุ่นพี่ต่างคณะอย่างพี่ริก และพี่ริว

เมื่อเอ่ยชื่อถึงราม หนุ่มหล่อรวยที่มีนิสัยเฟรนลี่แน่นอนไม่มีสาวๆ ในรั้ว มอ.B คนไหนที่ไม่รู้จักเขา รามถือเป็นอีกหนึ่งหนุ่มสุดฮอต ที่ฮอตไม่แพ้พี่ชายอย่างโรม และเพื่อนสนิท แทคิณ ไอดอลศิลปินชื่อดัง ถึงผมไม่ได้เป็นไอดอล อย่างไอ้เชี่ยคิณ แต่เรื่องหน้าตาความหล่อ และลีลาท่ามาก เอวดุดันของผมก็ไม่แพ้มันนะครับ

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวและกางเกงยีนส์สีเข้ม สวมแว่นกันแดดสีชาที่เดินเข้าตึกคณะไปพร้อมกับโรม พี่ชายฝาแฝด ขณะที่สองหนุ่มพี่น้องเดินขึ้นตึกคณะบริหารนั้น มีสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาเป็นอันต้องเหลียวหลัง ซึ่งแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับ โรมและราม เพราะสาวๆ ก็มักจะมีปฏิกิริยาท่าทีต่อหน้าพวกเขาเช่นนี้เป็นประจำ อย่างเช่นเดินเซเข้าหา แกล้งชนเอย อ่อยเอย ซึ่งสาวๆ ให้ความสนใจกับผมมาตั้งแต่ผมปี 1 จนกระทั่งตอนนี้ปี 3 ความสนใจที่สาวๆ ที่มีให้ผมก็ไม่มีท่าทีว่าจะลดน้อยลง ก็คนมันฮอตอะครับ ทำไงได้ผมหล่อ จบปะ...!

เมื่อทั้งสองหนุ่มพี่น้องมาถึงห้องเรียนได้ไม่ทันไร

“วันนี้อาจารย์ ยกเลิกคลาสนะคะเพื่อนๆ แต่สัปดาห์หน้าเรียนเบิ้ลค่ะ” เนเน่สาวใบหน้าสวยบุคลิกแมนห้าวราวกับผู้ชายหัวหน้าห้องเอ่ยกับเพื่อนในคลาส ด้านรามที่วันนี้อุตส่าห์แหกขี้ตาตื่นเช้ามานั้น

“คนตั้งใจเรียนอย่างกูถึงกับหมดอารมณ์” เอ่ยจบรามก็หย่อนก้นนั่งลงเก้าอี้ข้างมอส

“เชี่ย กูว่าแล้วไง ไอ้รามมาทันเข้าเรียน เจ้พรสุดา ถึงกับยกเลิกคลาส” มอสที่รามว่ามาเช่นนั้น ถึงกับอดแขวะเพื่อนไม่ได้ คนอย่างไอ้รามนี้นะจะตั้งใจเรียน ฟ้าได้ผ่าตายพอดี แต่นั้นมอสถึงกับขมวดคิ้ว

“ละไงวันนี้น้องมึงมาเรียนทัน”มอสที่นั่งข้างรามแต่กับหันไปถามโรม

“ใช่เรื่องที่ต้องถามกูไหม ไมมึงไม่ถามกันเอง” เสียงนิ่งปนดุของโรมว่าให้กับมอส

“สงสัยวันนี้มึงเข้าทัน เจ้พรสุดาเลยโดดแทนมึง” รามที่มอสว่าตนเช่นนั้นถึงกับมองค้อนหน้าเพื่อนด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ

“สัส เชี่ยมอส เข้าสายช้ากว่ากูสองนาที ทำเป็นพูดดีนะมึง” รามหันไปต่อว่ามอส ที่ไอ้มอสคิดเช่นนั้นมันคงคิดว่าผมไม่มาเรียนนอนกกสาวไม่เข้าเรียนสิท่า เขาอยากจะบอกมันกูเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนแล้ววะเพื่อน

“กูแค่ไม่ค่อยเห็นมึงเข้าเรียนคลาสเช้าทันอะ” มอสยักไหล่ตอบ

“ที่ไม่เห็นเพราะมึงไม่เข้าเรียนละสิ”

“จะแขวะกันเพื่อ...พวกมึงสองตัวก็พอๆ กัน” ไอ้โรมหันมาว่าผมกับไอ้มอส เหอะใช่สิ ไอ้โรมมันเรียนเก่ง ไอ้หัวกะทิ ไอ้พี่เชี่ย แขวะกูอยู่ได้

“แล้วไง วันนี้พอกูจะตั้งใจเป็นเด็กเรียนเจ้สุดาเสือกโดดซะงั้น โด่...” รามเอ่ยด้วยสีหน้าทะเล้น ตามฉบับนิสัยหนุ่มเฟรนลี่อารมณ์ดีขี้เอา คำพูดของรามทำเอามอสและโรมถึงกับส่ายหัว

“สัสราม ตอนแรกกูแม่งคิดว่ามึงไม่เข้าละ”

“ไม่เข้า ไม่ได้วะ เดะเชี่ยโรมรายงานม๊า กูกับมันเข้ามหาลัยเรียนพร้อมกัน จบหลังไอ้โรม ม๊ากูเอาตายดิ” ผมหันไปตอบไอ้มอส ถึงไอ้โรมมันไม่รายงานม๊า แต่ยังไงยัยเด็กแรดน้องสาวผมจะไม่รายงาน ยัยนั้นธรรมดาที่ไหน แอบเช็คตารางเรียนพี่ทุกวัน เพื่อรายงานม๊าขออัพค่าขนม ดูเอาเถอะน้องสาวแสนดีของผม ยอมขายพี่เพื่อได้ค่าขนม แสบจริงยัยน้องแรดของผม มอสที่รามว่ามาเช่นนั้นถึงกับชักสีหน้า

“โธ่ กูนึกว่าน้องมึงจะตั้งใจเรียน กลับตัวกลับใจเป็นคนดี ที่ไหนได้กลัวม๊า กลัวโดนม๊าหักตัง” มอสว่าให้กับราม

“สัส มอสเบาๆ ดิ มึงจะเสียงดังเพื่อ เดะคนอื่นหาว่ากูเป็นลูกแหง่ อายเขาวะ”

“ก็แหง่จริง มึงจะอาย เพื่อ” โรมว่ามาเช่นนั้น รามถึงกับยกนิ้วให้พี่ชาย

“ฟัค... ไอ้พี่เชี่ย” รามเอ่ยอย่างไม่ยอม ถึงไอ้โรมมันเป็นพี่ผมแต่เรื่องแบบนี้ยอมให้มันว่าได้ที่ไหน ไม่โว้ย บัตรเครดิตผมยังวงเงินเต็มไอ้โรมห้ามแว้งกัดกู

มอสเห็นท่าทีของเพื่อนแฝดที่เริ่มจะก่อสงครามเล็กๆ กัน ทั้งขำทั้งสงสารไอ้ราม พี่น้องแฝดที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว คนพี่ทั้งเรียนเก่ง ฉลาด ส่วนคนน้องก็เก่งไม่แพ้กันไม่ใช่เก่งเรื่องเรียนนะครับ เก่งเรื่องแดกเหล้าและเรื่องเต๊าะสาว คนบ้าอะไรเที่ยวผับได้ทุกวี่ทุกวัน เกิดมาก็พึ่งเคยเจอ ไอ้รามนี้แหละ ไอ้รามมันหนุ่มฮอตในหมู่สาวน้อย สาวใหญ่ ทั้งในและนอกรั้วมหาลัย ฮอตมาก ฮอตแบบไอ้หน้าหล่อๆ ของมันเอาไว้หลอกล่อน้องๆ หนูๆ แต่ก็นะ คนอย่างมันใช้เสน่ห์ความหล่อความเจ้าเล่ห์อ่อยสาวของมันได้เปลืองเกิน เปลืองจนกระทั่งสาวๆ มีเรื่องตบตีแย่งมันไม่เว้นแต่ละวัน พี่ชายอย่างไอ้โรมถึงกับมือกุมขมับที่มีน้องชายขยันสร้างเรื่องอย่างไอ้ราม

ด้านรามหลังจากที่หัวหน้าห้องเดินออกไปแล้วนั่น

“เจ้พรสุดา โดด พวกมึงไปไหนกันต่อวะ” รามที่เดินออกจากห้องหวังจะกลับคอนโดหันไปถามโรมและมอส

“11 โมงเดี๋ยวก็มีเรียนอีก มึงจะกลับคอนโด เพื่อ” โรมถามน้องชาย

“กูง่วงวะ พึ่งได้นอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนิเอง โคตรเพลียเลย งั้นกูไปนะ เจอกันอีกทีห้องเรียนเลย” รามเอ่ยจบก็แยกจากโรมและมอสไปยังลานจอดรถ แต่วันนี้ลานจอดรถคณะบริหารเสือกเต็ม ผมเลยมาจอดที่จอดรถของแทคิณ แต่ขณะที่รามกำลังเดินไปที่รถนั้น

“เชี่ยราม/ไอ้ราม” เสียงที่เรียกชื่อมานั้นทำเอารามถึงกับหันมอส

“เชี่ยเจมส์ เชี่ยเอ็ม เรียกซะดังเชียว” เป็นไอ้ดีเอ็ม และไอ้เจมส์ เพื่อนกลุ่มแฮงค์เอ้าท์เต๊าะสาว ที่เรียกผม

“มึงไม่มีเรียนแล้วเหรอ” ด้านดีเอ็มที่ถามเช่นนั้น เพราะรามกำลังเดินไปที่รถ เขาเหลือบมองนาฬิกาพึ่งจะเก้าโมงครึ่งเอง

“จารย์โดดวะ เซ็งชิบหายกู อุตส่าห์เป็นคนดีซะหน่อย สงสัยเจ้พรสุดากลัวกูได้ A เลยไม่สอน” คนตั้งใจเรียนอย่างรามถึงกับหมดอารมณ์ รามที่เอ่ยกับสองหนุ่มเช่นนั้นเพื่อนถึงกับขำลั่น

“สัสรามเรื่องใส่ร้ายครูบาอาจารย์ไม่มีใครเกินมึงจริง เจ้แกติดธุระป่าว ” เจมส์ว่ามาเช่นนั้น รามที่เห็นเจมส์และดีเอ็มที่อยู่ในชุดกีฬาบาสเกตบอลพร้อมแข่ง นี้พึ่งจะเก้าโมงเองอย่าบอกนะว่าพวกมันจะใส่แบบนี้เรียนกัน จะรักกีฬาอะไรขนาดนั้น

“และนี้พวกมึงไม่เรียนกันเหรอ ไงแต่งชุดนี้วะ หรือ คณะวิศวะเขามีงานไร แข่งไรกัน” รามถามด้วยสีหน้าสงสัย

“แข่งบาสกับเด็กนิเทศวะ แต่แม่งไอ้เทลยังไม่มา ขาดคนในทีมอีกสองคน ช่วยหน่อย กูแม่งไม่รู้จะไปหาใครมาแทนมันละ อีก 15 นาทีจะแข่งแล้วเนี่ย เชี่ยเทลแม่งคงมาไม่ทันละ” เจมส์ไม่พูดเปล่าแต่กับโยนชุดกีฬาในมือนั้นให้กับราม ไม่ขอร้องแต่ก็บังคับรามแทน

“ได้เหรอวะ กูนี้นะ” ถึงปากจะถาม แต่มือนั้นก็รับเสื้อมาจากเจมส์

“เออ มึงนี้แหละ ฝีมือมึง กูเห็นละ” เจมส์ที่กล้าชวนรามร่วมทีม เพราะรามก็จัดว่าตัวเต็งของคณะบริหาร ฝีมือที่ไม่ธรรมดา เมื่อเจมส์ว่ามาเช่นนั้น รามเองก็ไม่ลังเล เล่นบาสกับพวกเพื่อนวิศวะไม่มีปัญหาอะไร เพราะพวกเขาออกจะเล่นกันบ่อย ไม่ได้เล่นเพราะรักกีฬา แต่เล่นเพราะโปรยเสน่ห์ให้สาวๆ กรี๊ดพอกระชุ่มกระชวยหัวใจเล่นเท่านั้นแหละ

“ ให้ไวเชี่ยราม คืนนี้ถ้าชนะ น้องๆ หนูๆ รอมึงอยู่นะโว้ย เดิมพันครั้งนี้บอกเลยเด็ดๆ ดาวคณะนิเทศฯ ถาปัต วิศวะ น้องจีน่า น้องปันปัน น้อง...บลาๆ ถ้ามึงพลาด บอกเลยแล้วมึงจะเสียใจมาก” ดีเอ็มที่รู้นิสัยหนุ่มเจ้าชู้เฟรนลี่เพลย์บอยตัวพ่ออย่างรามถึงกับเอาเรื่องสาวมาล่อ ด้านรามที่ได้ฟังเช่นนั้น ถึงกับตาลุกวาว

“ตกลง อีก10 นาทีมึงเจอกูที่สนามได้เลย” เอาวะไอ้ดีเอ็มบอกเด็ดก็คงเด็ดจริง เพราะไอ้นี้ก็นักล่าเหยื่อเหมือนกับผม ถ้าคนอย่างไอ้รามลงสนามเองทั้งที บอกเลยไม่มีคำว่า แพ้ เพราะคนอย่างผมสะกดคำว่าแพ้ไม่เป็น นอกเสียจากถอนตัวหนีการแข่งขันเสียเอง

ด้านรามเมื่อได้ชุดจากเจมส์ก็ไม่รอช้าเพราะนี้ก็ใกล้เวลาแข่งแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างสูงจึงเดินไปเปลี่ยนชุดที่ตึกนิเทศทันทีเพราะตึกนี้ใกล้ที่จอดรถผมสุดแล้ว ไม่ถึง 5 นาทีร่างสูงในชุดเสื้อกล้ามสีแดงแถบสีขาวเบอร์ 89 ก็เดินออกมาจากห้องน้ำมา ทำเอาสาวๆ ที่นานๆ ทีได้เห็นรามในชุดเสื้อกล้ามอวดกล้ามแขนโตๆ ถึงกับตาลุกวาว

“บ่าไหล่กว้างน่าซบ หุ่นล่ำมาก” นั้นคือเสียงที่สาวๆ เหล่านั้นซุบซิบผ่านเยื่อหูบางๆ ของผม หึ...ไม่มองสิแปลก รามที่เดินผ่านหน้าห้องน้ำถึงกับกระตุกรอยยิ้มอ่อนๆ ขึ้นมา แต่นั้นกับบาดใจของสาวๆ ที่ได้พบเห็น ไม่เว้นแม้กระทั่งสาวสวยรุ่นพี่ปีสี่อย่างต้นเตยที่สะดุดตาเข้ากับร่างสูงของราม

“ราม” เสียงหวานที่เอ่ยเรียกมานั้นทำร่างสูงในชุดกีฬาถึงกับหันมอง

“อ่า... พี่ต้นเตยนี้เอง ว่าไงครับคนสวยของราม” ต้นเตยคือรุ่นพี่ปีสี่ที่เธอชอบผมและชอบมากซะด้วยสิ ดูได้จากสายตาของเธอที่มองผมตอนนี้

“จะไปไหนเหรอ” ต้นเตยที่หลงเสน่ห์รามเป็นทุนเดิมอยู่แล้วถึงกับเข้าหา

“แข่งบาสกับเพื่อนๆ วิศวะครับ” แต่แล้วต้นเตยกับทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด ร่างบางเดินเข้ามาซบที่หน้าอกของผม อ่า...สาวสวยระดับดาวคณะทำแบบนี้กับผมก็แย่สิครับ เมื่อมีสาวซบอกหนุ่มหน้ามนต์ถึงกับยิ้มร้าย อ่า...แบบนี้เข้าทางดิ

“รามไม่คิดถึงพี่บ้างเหรอ หรือพักนี้รามลืมพี่ไปแล้ว” ต้นเตยไม่พูดเปล่า แต่พอคอยหลักเหล่านักศึกษาถึงกับจูงมือรามเดินมาที่ห้องเก็บของ ด้านรามสาวผลักเข้าห้องมืดแบบนี้ ปฏิเสธก็คงไม่ใช่ผมสิครับ

“ป่าวครับ ช่วงนี้ผมยุ่งทำรายงาน” หนุ่มรุ่นน้องตอบ ด้านรามที่ถูกรุ่นพี่สาวใบหน้าสวยผลักเข้าห้องเก็บของใต้ตึก ถึงกับกระตุกยิ้มขึ้นมา อ่อยขนาดนี้เดะมีสักดอกละนะผมว่า

“ใช่เหรอ” เธอถามผม

“พี่เตยไม่เชื่อใจรามเหรอครับ” รามเอ่ยน้ำเสียงเช่นนั้น ต้นเตยที่ทั้งรักและหลงหนุ่มรุ่นน้องต่างคณะ ถึงกับทนมองใบหน้าหล่อเหลาของรามยั่วอารมณ์ไม่ไหว มือเรียวถึงกับคว้าเข้าต้นคอของหนุ่มรุ่นน้องเข้ามาจูบเปิดทาง

ด้านรามที่ถูกสาวสวยเล่นอ่อยจูบเปิดทางมาเสียขนาดนี้ มีหรือจะไม่สนอง ต้นเตยส่งลิ้นมาผมก็บดขยี้และจูบกลับ จูบที่ดูดดื่ม ผมและเธอมอบให้กันได้เกิดขึ้นแล้ว ปากประกบจูบ ส่วนมือก็ทำหน้าที่เค้นเจ้าก้อนเนื้อนิ่มๆ อ่า...อืม ต้นเตยจูบเก่งมาก เร้าใจดีผมชักจะติดใจความ แซ่บ ของรุ่นพี่แล้วสิ แต่ขณะที่ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม นัวเนียกันอยู่ในห้องมืดนั้น

!! ผลัก !! กับมีเสียงของใครบางคนที่ผลักประตูเข้ามา ขัดจังหวะของพวกเขา

“กรี๊ด... ผี”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

1.4m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

666.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

336.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

360.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

345.5k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

569.8k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

143k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

290k การดู · กำลังอัปเดต · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

153.9k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

266.5k การดู · กำลังอัปเดต · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

179.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด