บทนำ
“หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง”
“ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ”
“เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ”
“ว่า ฉัน”
“ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” ร่างบางที่กำลังจะสาวเท้าหนีกับถูกมือหนากระชากเข้าหาตัว
“หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตรงหน้า มะปรางถึงกับถอยหนี
“อย่านะ...นี้นายคิดจะทำอะไร”
“ก็เห็นแวดๆ อยากลองไหมละ ห้องนั้นยังว่างนะ” รามไม่พูดเปล่า แต่ใบหน้าอันหล่อเหลาผิวเนียนใส จมูกโด่งกับโน้มเข้าหาคนตัวเล็ก
!! ตึก ตึก !!
ด้านมะปรางที่ถูกรามเข้าใกล้ในระยะประชิดตัว ร่างบางถึงกับใจสั่นเต้นแรงขึ้นมาอย่างทราบสาเหตุ
“งั้นเหรอ” เธอเอ่ยกับเขาอย่างท่าทาย
!! โป๊ก !! แต่นั้นกับรองเท้าส้นสูงไซส์ 37 กับเตะเข้าส่วนสำคัญของคนตัวสูงถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นเขาจุกขดจนตัวงอ
“อึก...โอ้ย เธอ...ยัย” รามที่ถูกยัยหน้าสวยบ้าพลังเตะเข้าส่วนสำคัญถึงกับหน้าแดงตัวงอ
บท 1
@มหาวิทยาลัย B
ภาคเรียนที่ 1
ร่างสูงโปร่งผมบลอนด์เทาหม่น เบ้าหน้าฟ้าประทานเรียวราวกับเทพบุตรที่หลุดออกมาจากซีรีส์เกาหลี ราม รัชชานนท์ พ่อหนุ่มเฟรนลี่ที่สาวๆ ในมหาลัยต่างขนานนามให้เขา ของดีแห่งคณะบริหาร เขาหล่อเขารวย ความหล่อเหลาที่สูสีกับพี่ชายฝาแฝด ร่างสูง ผิวขาวเนียนใสราวกับผิวผู้หญิง หุ่นหนาร่างกำยำ ไม่ว่าจะมองมุมไหนใบหน้าฟ้าประทานของ ราม รัชชานนท์ ก็ชวนมองเสน่ห์น่าหลงไหล ทึ่งดึงดูดสายตาต่อเพศตรงข้ามได้ไม่ยาก รอยยิ้มที่มีเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ ทำเอาสาวๆ ที่มองมาแต่ละทีถึงกับหัวใจละลายกันเลยทีเดียว เรียกได้ว่าสองพี่น้องคู่แฝด โรม ราม คู่นี้เป็นอีกหนุ่มคู่แฝดที่สาวๆ ในรั้วมหาลัย B นั้นต่างให้ความสนใจกันมาก ไม่แพ้คู่แฝดรุ่นพี่ต่างคณะอย่างพี่ริก และพี่ริว
เมื่อเอ่ยชื่อถึงราม หนุ่มหล่อรวยที่มีนิสัยเฟรนลี่แน่นอนไม่มีสาวๆ ในรั้ว มอ.B คนไหนที่ไม่รู้จักเขา รามถือเป็นอีกหนึ่งหนุ่มสุดฮอต ที่ฮอตไม่แพ้พี่ชายอย่างโรม และเพื่อนสนิท แทคิณ ไอดอลศิลปินชื่อดัง ถึงผมไม่ได้เป็นไอดอล อย่างไอ้เชี่ยคิณ แต่เรื่องหน้าตาความหล่อ และลีลาท่ามาก เอวดุดันของผมก็ไม่แพ้มันนะครับ
ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวและกางเกงยีนส์สีเข้ม สวมแว่นกันแดดสีชาที่เดินเข้าตึกคณะไปพร้อมกับโรม พี่ชายฝาแฝด ขณะที่สองหนุ่มพี่น้องเดินขึ้นตึกคณะบริหารนั้น มีสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาเป็นอันต้องเหลียวหลัง ซึ่งแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับ โรมและราม เพราะสาวๆ ก็มักจะมีปฏิกิริยาท่าทีต่อหน้าพวกเขาเช่นนี้เป็นประจำ อย่างเช่นเดินเซเข้าหา แกล้งชนเอย อ่อยเอย ซึ่งสาวๆ ให้ความสนใจกับผมมาตั้งแต่ผมปี 1 จนกระทั่งตอนนี้ปี 3 ความสนใจที่สาวๆ ที่มีให้ผมก็ไม่มีท่าทีว่าจะลดน้อยลง ก็คนมันฮอตอะครับ ทำไงได้ผมหล่อ จบปะ...!
เมื่อทั้งสองหนุ่มพี่น้องมาถึงห้องเรียนได้ไม่ทันไร
“วันนี้อาจารย์ ยกเลิกคลาสนะคะเพื่อนๆ แต่สัปดาห์หน้าเรียนเบิ้ลค่ะ” เนเน่สาวใบหน้าสวยบุคลิกแมนห้าวราวกับผู้ชายหัวหน้าห้องเอ่ยกับเพื่อนในคลาส ด้านรามที่วันนี้อุตส่าห์แหกขี้ตาตื่นเช้ามานั้น
“คนตั้งใจเรียนอย่างกูถึงกับหมดอารมณ์” เอ่ยจบรามก็หย่อนก้นนั่งลงเก้าอี้ข้างมอส
“เชี่ย กูว่าแล้วไง ไอ้รามมาทันเข้าเรียน เจ้พรสุดา ถึงกับยกเลิกคลาส” มอสที่รามว่ามาเช่นนั้น ถึงกับอดแขวะเพื่อนไม่ได้ คนอย่างไอ้รามนี้นะจะตั้งใจเรียน ฟ้าได้ผ่าตายพอดี แต่นั้นมอสถึงกับขมวดคิ้ว
“ละไงวันนี้น้องมึงมาเรียนทัน”มอสที่นั่งข้างรามแต่กับหันไปถามโรม
“ใช่เรื่องที่ต้องถามกูไหม ไมมึงไม่ถามกันเอง” เสียงนิ่งปนดุของโรมว่าให้กับมอส
“สงสัยวันนี้มึงเข้าทัน เจ้พรสุดาเลยโดดแทนมึง” รามที่มอสว่าตนเช่นนั้นถึงกับมองค้อนหน้าเพื่อนด้วยสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ
“สัส เชี่ยมอส เข้าสายช้ากว่ากูสองนาที ทำเป็นพูดดีนะมึง” รามหันไปต่อว่ามอส ที่ไอ้มอสคิดเช่นนั้นมันคงคิดว่าผมไม่มาเรียนนอนกกสาวไม่เข้าเรียนสิท่า เขาอยากจะบอกมันกูเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนแล้ววะเพื่อน
“กูแค่ไม่ค่อยเห็นมึงเข้าเรียนคลาสเช้าทันอะ” มอสยักไหล่ตอบ
“ที่ไม่เห็นเพราะมึงไม่เข้าเรียนละสิ”
“จะแขวะกันเพื่อ...พวกมึงสองตัวก็พอๆ กัน” ไอ้โรมหันมาว่าผมกับไอ้มอส เหอะใช่สิ ไอ้โรมมันเรียนเก่ง ไอ้หัวกะทิ ไอ้พี่เชี่ย แขวะกูอยู่ได้
“แล้วไง วันนี้พอกูจะตั้งใจเป็นเด็กเรียนเจ้สุดาเสือกโดดซะงั้น โด่...” รามเอ่ยด้วยสีหน้าทะเล้น ตามฉบับนิสัยหนุ่มเฟรนลี่อารมณ์ดีขี้เอา คำพูดของรามทำเอามอสและโรมถึงกับส่ายหัว
“สัสราม ตอนแรกกูแม่งคิดว่ามึงไม่เข้าละ”
“ไม่เข้า ไม่ได้วะ เดะเชี่ยโรมรายงานม๊า กูกับมันเข้ามหาลัยเรียนพร้อมกัน จบหลังไอ้โรม ม๊ากูเอาตายดิ” ผมหันไปตอบไอ้มอส ถึงไอ้โรมมันไม่รายงานม๊า แต่ยังไงยัยเด็กแรดน้องสาวผมจะไม่รายงาน ยัยนั้นธรรมดาที่ไหน แอบเช็คตารางเรียนพี่ทุกวัน เพื่อรายงานม๊าขออัพค่าขนม ดูเอาเถอะน้องสาวแสนดีของผม ยอมขายพี่เพื่อได้ค่าขนม แสบจริงยัยน้องแรดของผม มอสที่รามว่ามาเช่นนั้นถึงกับชักสีหน้า
“โธ่ กูนึกว่าน้องมึงจะตั้งใจเรียน กลับตัวกลับใจเป็นคนดี ที่ไหนได้กลัวม๊า กลัวโดนม๊าหักตัง” มอสว่าให้กับราม
“สัส มอสเบาๆ ดิ มึงจะเสียงดังเพื่อ เดะคนอื่นหาว่ากูเป็นลูกแหง่ อายเขาวะ”
“ก็แหง่จริง มึงจะอาย เพื่อ” โรมว่ามาเช่นนั้น รามถึงกับยกนิ้วให้พี่ชาย
“ฟัค... ไอ้พี่เชี่ย” รามเอ่ยอย่างไม่ยอม ถึงไอ้โรมมันเป็นพี่ผมแต่เรื่องแบบนี้ยอมให้มันว่าได้ที่ไหน ไม่โว้ย บัตรเครดิตผมยังวงเงินเต็มไอ้โรมห้ามแว้งกัดกู
มอสเห็นท่าทีของเพื่อนแฝดที่เริ่มจะก่อสงครามเล็กๆ กัน ทั้งขำทั้งสงสารไอ้ราม พี่น้องแฝดที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว คนพี่ทั้งเรียนเก่ง ฉลาด ส่วนคนน้องก็เก่งไม่แพ้กันไม่ใช่เก่งเรื่องเรียนนะครับ เก่งเรื่องแดกเหล้าและเรื่องเต๊าะสาว คนบ้าอะไรเที่ยวผับได้ทุกวี่ทุกวัน เกิดมาก็พึ่งเคยเจอ ไอ้รามนี้แหละ ไอ้รามมันหนุ่มฮอตในหมู่สาวน้อย สาวใหญ่ ทั้งในและนอกรั้วมหาลัย ฮอตมาก ฮอตแบบไอ้หน้าหล่อๆ ของมันเอาไว้หลอกล่อน้องๆ หนูๆ แต่ก็นะ คนอย่างมันใช้เสน่ห์ความหล่อความเจ้าเล่ห์อ่อยสาวของมันได้เปลืองเกิน เปลืองจนกระทั่งสาวๆ มีเรื่องตบตีแย่งมันไม่เว้นแต่ละวัน พี่ชายอย่างไอ้โรมถึงกับมือกุมขมับที่มีน้องชายขยันสร้างเรื่องอย่างไอ้ราม
ด้านรามหลังจากที่หัวหน้าห้องเดินออกไปแล้วนั่น
“เจ้พรสุดา โดด พวกมึงไปไหนกันต่อวะ” รามที่เดินออกจากห้องหวังจะกลับคอนโดหันไปถามโรมและมอส
“11 โมงเดี๋ยวก็มีเรียนอีก มึงจะกลับคอนโด เพื่อ” โรมถามน้องชาย
“กูง่วงวะ พึ่งได้นอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนิเอง โคตรเพลียเลย งั้นกูไปนะ เจอกันอีกทีห้องเรียนเลย” รามเอ่ยจบก็แยกจากโรมและมอสไปยังลานจอดรถ แต่วันนี้ลานจอดรถคณะบริหารเสือกเต็ม ผมเลยมาจอดที่จอดรถของแทคิณ แต่ขณะที่รามกำลังเดินไปที่รถนั้น
“เชี่ยราม/ไอ้ราม” เสียงที่เรียกชื่อมานั้นทำเอารามถึงกับหันมอส
“เชี่ยเจมส์ เชี่ยเอ็ม เรียกซะดังเชียว” เป็นไอ้ดีเอ็ม และไอ้เจมส์ เพื่อนกลุ่มแฮงค์เอ้าท์เต๊าะสาว ที่เรียกผม
“มึงไม่มีเรียนแล้วเหรอ” ด้านดีเอ็มที่ถามเช่นนั้น เพราะรามกำลังเดินไปที่รถ เขาเหลือบมองนาฬิกาพึ่งจะเก้าโมงครึ่งเอง
“จารย์โดดวะ เซ็งชิบหายกู อุตส่าห์เป็นคนดีซะหน่อย สงสัยเจ้พรสุดากลัวกูได้ A เลยไม่สอน” คนตั้งใจเรียนอย่างรามถึงกับหมดอารมณ์ รามที่เอ่ยกับสองหนุ่มเช่นนั้นเพื่อนถึงกับขำลั่น
“สัสรามเรื่องใส่ร้ายครูบาอาจารย์ไม่มีใครเกินมึงจริง เจ้แกติดธุระป่าว ” เจมส์ว่ามาเช่นนั้น รามที่เห็นเจมส์และดีเอ็มที่อยู่ในชุดกีฬาบาสเกตบอลพร้อมแข่ง นี้พึ่งจะเก้าโมงเองอย่าบอกนะว่าพวกมันจะใส่แบบนี้เรียนกัน จะรักกีฬาอะไรขนาดนั้น
“และนี้พวกมึงไม่เรียนกันเหรอ ไงแต่งชุดนี้วะ หรือ คณะวิศวะเขามีงานไร แข่งไรกัน” รามถามด้วยสีหน้าสงสัย
“แข่งบาสกับเด็กนิเทศวะ แต่แม่งไอ้เทลยังไม่มา ขาดคนในทีมอีกสองคน ช่วยหน่อย กูแม่งไม่รู้จะไปหาใครมาแทนมันละ อีก 15 นาทีจะแข่งแล้วเนี่ย เชี่ยเทลแม่งคงมาไม่ทันละ” เจมส์ไม่พูดเปล่าแต่กับโยนชุดกีฬาในมือนั้นให้กับราม ไม่ขอร้องแต่ก็บังคับรามแทน
“ได้เหรอวะ กูนี้นะ” ถึงปากจะถาม แต่มือนั้นก็รับเสื้อมาจากเจมส์
“เออ มึงนี้แหละ ฝีมือมึง กูเห็นละ” เจมส์ที่กล้าชวนรามร่วมทีม เพราะรามก็จัดว่าตัวเต็งของคณะบริหาร ฝีมือที่ไม่ธรรมดา เมื่อเจมส์ว่ามาเช่นนั้น รามเองก็ไม่ลังเล เล่นบาสกับพวกเพื่อนวิศวะไม่มีปัญหาอะไร เพราะพวกเขาออกจะเล่นกันบ่อย ไม่ได้เล่นเพราะรักกีฬา แต่เล่นเพราะโปรยเสน่ห์ให้สาวๆ กรี๊ดพอกระชุ่มกระชวยหัวใจเล่นเท่านั้นแหละ
“ ให้ไวเชี่ยราม คืนนี้ถ้าชนะ น้องๆ หนูๆ รอมึงอยู่นะโว้ย เดิมพันครั้งนี้บอกเลยเด็ดๆ ดาวคณะนิเทศฯ ถาปัต วิศวะ น้องจีน่า น้องปันปัน น้อง...บลาๆ ถ้ามึงพลาด บอกเลยแล้วมึงจะเสียใจมาก” ดีเอ็มที่รู้นิสัยหนุ่มเจ้าชู้เฟรนลี่เพลย์บอยตัวพ่ออย่างรามถึงกับเอาเรื่องสาวมาล่อ ด้านรามที่ได้ฟังเช่นนั้น ถึงกับตาลุกวาว
“ตกลง อีก10 นาทีมึงเจอกูที่สนามได้เลย” เอาวะไอ้ดีเอ็มบอกเด็ดก็คงเด็ดจริง เพราะไอ้นี้ก็นักล่าเหยื่อเหมือนกับผม ถ้าคนอย่างไอ้รามลงสนามเองทั้งที บอกเลยไม่มีคำว่า แพ้ เพราะคนอย่างผมสะกดคำว่าแพ้ไม่เป็น นอกเสียจากถอนตัวหนีการแข่งขันเสียเอง
ด้านรามเมื่อได้ชุดจากเจมส์ก็ไม่รอช้าเพราะนี้ก็ใกล้เวลาแข่งแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างสูงจึงเดินไปเปลี่ยนชุดที่ตึกนิเทศทันทีเพราะตึกนี้ใกล้ที่จอดรถผมสุดแล้ว ไม่ถึง 5 นาทีร่างสูงในชุดเสื้อกล้ามสีแดงแถบสีขาวเบอร์ 89 ก็เดินออกมาจากห้องน้ำมา ทำเอาสาวๆ ที่นานๆ ทีได้เห็นรามในชุดเสื้อกล้ามอวดกล้ามแขนโตๆ ถึงกับตาลุกวาว
“บ่าไหล่กว้างน่าซบ หุ่นล่ำมาก” นั้นคือเสียงที่สาวๆ เหล่านั้นซุบซิบผ่านเยื่อหูบางๆ ของผม หึ...ไม่มองสิแปลก รามที่เดินผ่านหน้าห้องน้ำถึงกับกระตุกรอยยิ้มอ่อนๆ ขึ้นมา แต่นั้นกับบาดใจของสาวๆ ที่ได้พบเห็น ไม่เว้นแม้กระทั่งสาวสวยรุ่นพี่ปีสี่อย่างต้นเตยที่สะดุดตาเข้ากับร่างสูงของราม
“ราม” เสียงหวานที่เอ่ยเรียกมานั้นทำร่างสูงในชุดกีฬาถึงกับหันมอง
“อ่า... พี่ต้นเตยนี้เอง ว่าไงครับคนสวยของราม” ต้นเตยคือรุ่นพี่ปีสี่ที่เธอชอบผมและชอบมากซะด้วยสิ ดูได้จากสายตาของเธอที่มองผมตอนนี้
“จะไปไหนเหรอ” ต้นเตยที่หลงเสน่ห์รามเป็นทุนเดิมอยู่แล้วถึงกับเข้าหา
“แข่งบาสกับเพื่อนๆ วิศวะครับ” แต่แล้วต้นเตยกับทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด ร่างบางเดินเข้ามาซบที่หน้าอกของผม อ่า...สาวสวยระดับดาวคณะทำแบบนี้กับผมก็แย่สิครับ เมื่อมีสาวซบอกหนุ่มหน้ามนต์ถึงกับยิ้มร้าย อ่า...แบบนี้เข้าทางดิ
“รามไม่คิดถึงพี่บ้างเหรอ หรือพักนี้รามลืมพี่ไปแล้ว” ต้นเตยไม่พูดเปล่า แต่พอคอยหลักเหล่านักศึกษาถึงกับจูงมือรามเดินมาที่ห้องเก็บของ ด้านรามสาวผลักเข้าห้องมืดแบบนี้ ปฏิเสธก็คงไม่ใช่ผมสิครับ
“ป่าวครับ ช่วงนี้ผมยุ่งทำรายงาน” หนุ่มรุ่นน้องตอบ ด้านรามที่ถูกรุ่นพี่สาวใบหน้าสวยผลักเข้าห้องเก็บของใต้ตึก ถึงกับกระตุกยิ้มขึ้นมา อ่อยขนาดนี้เดะมีสักดอกละนะผมว่า
“ใช่เหรอ” เธอถามผม
“พี่เตยไม่เชื่อใจรามเหรอครับ” รามเอ่ยน้ำเสียงเช่นนั้น ต้นเตยที่ทั้งรักและหลงหนุ่มรุ่นน้องต่างคณะ ถึงกับทนมองใบหน้าหล่อเหลาของรามยั่วอารมณ์ไม่ไหว มือเรียวถึงกับคว้าเข้าต้นคอของหนุ่มรุ่นน้องเข้ามาจูบเปิดทาง
ด้านรามที่ถูกสาวสวยเล่นอ่อยจูบเปิดทางมาเสียขนาดนี้ มีหรือจะไม่สนอง ต้นเตยส่งลิ้นมาผมก็บดขยี้และจูบกลับ จูบที่ดูดดื่ม ผมและเธอมอบให้กันได้เกิดขึ้นแล้ว ปากประกบจูบ ส่วนมือก็ทำหน้าที่เค้นเจ้าก้อนเนื้อนิ่มๆ อ่า...อืม ต้นเตยจูบเก่งมาก เร้าใจดีผมชักจะติดใจความ แซ่บ ของรุ่นพี่แล้วสิ แต่ขณะที่ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม นัวเนียกันอยู่ในห้องมืดนั้น
!! ผลัก !! กับมีเสียงของใครบางคนที่ผลักประตูเข้ามา ขัดจังหวะของพวกเขา
“กรี๊ด... ผี”
บทล่าสุด
#72 บทที่ 72 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.72 ตอนพิเศษ 4 My Family Happy
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#71 บทที่ 71 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.71 ตอนพิเศษ 3 ทริปครอบครัว
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#70 บทที่ 70 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.70 ตอนพิเศษ 2 My Baby boy
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#69 บทที่ 69 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.69 ตอนพิเศษ 1 ป๊ะป๋าราม
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#68 บทที่ 68 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.68 เกิดมาเพื่อเป็นของเธอ END
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#67 บทที่ 67 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.67 เล่นใหญ่เพราะ รัก
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#66 บทที่ 66 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.66 ทำหน้าที่ได้ดี NC+
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#65 บทที่ 65 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.65 พิสูจน์ตัวเอง
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#64 บทที่ 64 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.64 คนนี้คนเดียว
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025#63 บทที่ 63 ของหวงนายรุ่นพี่ EP.63 โทษหนัก NC+
อัปเดตล่าสุด: 12/20/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
เพลิงเขมราช
เธอจึงไม่มีสิทธิ์อ้อนวอน
. . .
ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร
ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น
นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’
กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ
โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง
ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน
หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก...
มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น
แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง
จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม
แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา'
เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก
ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...
. . .
พระเอกร้าย และนางเอกก็ร้ายพอ ๆ กัน
ใครเป็นความดันค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ซึมซับนะคะ
เนื้อหาทั้งหมด 57 บท (ไม่รวมบทพิเศษ 4 บท ถ้ารวมก็ 61 บท)
เนื้อหามีประเด็นเสียดสี ท่านใดอ่อนไหวง่ายโปรดใช้วิจารณญาณ
คุณฟอร์บส์
โอ้พระเจ้า! คำพูดของเขาทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโสและชอบบงการทุกอย่างตามใจตัวเอง
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?" ฉันถาม ขณะที่รู้สึกว่าขาของฉันเริ่มอ่อนแรง
"ขอโทษนะถ้าฉันทำให้เธอคิดว่าเธอมีทางเลือก" เขาพูดก่อนจะคว้าผมของฉันแล้วดันตัวฉันลง บังคับให้ฉันก้มลงและวางมือบนโต๊ะทำงานของเขา
โอ้ พระเจ้า มันทำให้ฉันยิ้ม และทำให้ฉันยิ่งเปียกชุ่ม บรายซ์ ฟอร์บส์ ดุเดือดกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้มาก
แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง สามารถใช้คำพ้องความหมายทุกคำในพจนานุกรมเพื่ออธิบายเจ้านายจอมโหดของเธอ และมันก็ยังไม่เพียงพอ บรายซ์ ฟอร์บส์ เป็นตัวอย่างของความโหดร้าย แต่โชคร้ายที่เขาก็เป็นตัวอย่างของความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน
ในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างแอนน์และบรายซ์ถึงจุดที่ควบคุมไม่ได้ แอนนาลีสต้องต่อสู้เพื่อไม่ให้ยอมแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน และต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก ระหว่างการตามความทะเยอทะยานในอาชีพของเธอหรือยอมแพ้ต่อความปรารถนาลึกๆ ของเธอ เพราะเส้นแบ่งระหว่างสำนักงานและห้องนอนกำลังจะหายไปอย่างสิ้นเชิง
บรายซ์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้เธอออกไปจากความคิดของเขา แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง เคยเป็นแค่เด็กสาวที่ทำงานกับพ่อของเขา และเป็นที่รักของครอบครัวเขา แต่โชคร้ายสำหรับบรายซ์ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ขาดไม่ได้และยั่วยวนที่สามารถทำให้เขาคลั่งได้ บรายซ์ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถห้ามมือของเขาไม่ให้แตะต้องเธอได้นานแค่ไหน
ในเกมที่อันตราย ที่ธุรกิจและความสุขต้องห้ามมาบรรจบกัน แอนน์และบรายซ์ต้องเผชิญกับเส้นแบ่งที่บางเบาระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ที่ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ทุกการยั่วยุ เป็นคำเชิญให้สำรวจดินแดนที่อันตรายและไม่รู้จัก













