บทนำ
ทะเลาะกับพี่ชายเมียไม่พัก แต่รักเมียนะครับเบบี๋
นั่นก็พี่ นี่ก็ผัว คนกลางเพลียใจ
“เป็นแฟนกันไหม?”
“ห่ะ!!” พี่ไทก้ามาไม้ไหนอีกเนี่ย
“พี่จีบเธอมานานแล้วนะแอม”
“ล้อเล่นใช่ไหมค่ะ” พี่ไทก้าจีบฉันตอนไหนไม่เห็นรู้เรื่อง!
“แอม!” ต้องให้ดุใช่ไหมถึงจะฟังแล้วคบกัน
“ต้องแค่ไหนถึงเรียกว่าจีบอีกเหรอแอม? ถ้าไม่ตอบก็แสดงว่าตกลงเราเป็นของแฟนของพี่คนเดียวแล้วนะ”
“…” พูดเองตอบเองแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ แล้วขอเป็นแฟนจำเป็นต้องดุขนาดนี้ด้วยไหมละ
( พี่ไทก้า และ น้องแอม )
บท 1
ณ สนามแข่งรถระดับประเทศเต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวาย เธอยืนเชียร์อยู่ขอบสนามมองรถที่แล่นไปด้วยความเร็วสูงจนน่ากลัว เธอไม่ได้ชอบความเร็วเลยสักนิด แต่จำเป็นต้องมาที่นี่เพราะว่าพี่ชายก็แข่งรถเหมือนกัน เสียงเชียร์ดังลั่นจนฟังไม่ออกว่าเสียงเชียร์ฝั่งไหนดังกว่ากัน
ผ่านไปไม่นานก็ได้ผู้ชนะซึ่งไม่ใช่พี่ชายของเธอแต่เป็นใครก็ไม่รู้สิ เธอรีบวิ่งไปหาพี่ชายที่ดูจะหน้าเซ็งนิดๆแต่ก็แน่ล่ะ เล่นพนันกันตั้งห้าแสน! เธอล่ะไม่เข้าใจจริงๆเลยว่าทำไมถึงชอบนักหนา ทั้งเสี่ยง ทั้งอันตราย และมีอะไรแอบแฝงรึเปล่าก็ไม่รู้
“ไงแอลเหนื่อยไหม?” เธอเดินไปซับเหงื่อให้พร้อมกับส่งน้ำเย็นให้ดื่มดับกระหาย
“นิดหน่อยน่ะ ว่าแต่แอมไปถ่ายรูปกับใครบ้างยัง? มีแต่คนดังๆเลยนะ” แอลลูบหัวเธอเบาๆแป๊บเดียวก็หัวเราะออกมา
“ยังหรอก ฉันรอพี่แข่งเสร็จก่อน” ใครจะไปมีจิตใจไปถ่ายรูปทั้งที่พี่ชายตัวเองแข่งรถอยู่ล่ะ
“เฮ้ย! แอลใครว่ะ”
“สงสัยจะเป็นคนสำคัญว่ะถึงได้โอบกอดกันขนาดนี้”
“เอ่อ…” เพื่อนพี่ชายเดินเข้ามาหาแต่ว่าเธอไม่รู้จักใครสักคนเลย คงเพราะพึ่งกลับจากเมืองนอกด้วยมั้ง
“น้องสาวกูเองพึ่งกลับมาว่ะ” แอลลูบผมน้องสาวเบาๆพร้อมกับบอกเพื่อนที่
“อ่อ...กูก็นึกว่าเด็กใหม่มึงซะอีก”
หลังจากถูกแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนพี่ชายแต่ว่าเพื่อนเยอะเกินเธอจำไม่หมดหรอก ทุกคนเริ่มพูดคุยเรื่องการแข่งรถเมื่อกี้อย่างสนุกสนานและเซ็งเล็กน้อยที่แอลแพ้
“ฉันไปถ่ายรูปกับนักแข่งคนอื่นก่อนนะแล้วจะกลับเลย”
“แอมขับรถเป็นแล้วเหรอ?” ใช่…เธอพึ่งหัดขับรถเมื่อไม่นานมานี้เอง แต่ว่ายังขับได้อ่อนด้อยมาก แล้วแถวนี้คนก็ขับรถได้แบบน่ากลัวเกินไป เธอเลยไม่กล้าขับรถออกมาสักที
“ยัง แต่เดี๋ยวไปกับเพื่อนฉันน่ะ”
“ถึงแล้วโทรหาด้วยนะ” แอลจูบเหม่งแอมเบาๆ แล้วหยิบกระเป๋าเงินออกมาเพื่อให้เงินน้องสาวไว้ใช้ อันที่จริงแอมก็มีเงินใช้ไม่ขาดมือนะ แต่เขาชนะพนันอื่นด้วยเลยให้ค่าขนมเยอะหน่อย ไม่มีทางหรอกที่แอมจะปฏิเสธ
น้องสาวคนนี้เขารักที่สุด!
กลับมาอยู่ด้วยกันสักทีนะแอม
แอมเริ่มเดินไปถ่ายรูปกับนักแข่งที่ล่ะคนไว้ลงไอจีอวดเพื่อนๆบ้าง จนกระทั่งมาถึงคนสุดท้ายแล้วซึ่งเขาก็ชนะด้วย คนเลยรายล้อมเยอะโดยเฉพาะสาวๆ เธอไม่กล้าเข้าไปขอถ่ายรูปและกำลังจะหันหลังกลับไปแล้วแต่ว่า...
“น้องไม่ถ่ายรูปกับพี่เหรอ?”
“…” ผู้ชายสูงมากๆเดินมาหยุดข้างหลังพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง เขาหน้าตาดีมาก ส่วนสูงก็น่าจะประมาณหนึ่งร้อยเก้าสิบเซ็นติเมตรได้เลยมั้ง!
“คะ?” เธอชี้นิ้วมาทางตัวเองด้วยความมึนงงมาก คือไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองว่าเขาอยากถ่ายรูปด้วยหรอกนะ จนเขาพยักหน้าเธอถึงได้หยิบโทรศัพท์มาเปิดกล้องจะถ่ายรูปแต่ว่า…
“ยืนชิดๆพี่หน่อยสิ”
“!!” เขาสั่งแบบนี้ได้ด้วยเหรอ! แต่ว่าตอนนี้หน้าเราสองคนก็แทบจะติดกันได้อยู่แล้วนะ เขาขยับตัวก้มลงมาจนแก้มติดกับหน้าเธอแล้วถึงกดชัตเตอร์!
“แท็กหาพี่ด้วยนะ”
ขอกรี๊ดได้ไหม!!
โปร่ยสเน่ห์แล้วต้องรับผิดชอบนะ!
เขาขยิบตาให้เธอพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง แล้วจากนั้นก็เดินขึ้นไปรับรางวัล ดูจากท่าทางแล้วสงสัยคงจะเจ้าชู้น่าดูเลย
ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน!
เขายืนคุยกับเพื่อนอยู่เรื่องการแข่งวันนี้ แต่ห่างตาดันไปเห็นสาวน้อยคนหนึ่งกับกำลังถ่ายรูปกับนักแข่งคนอื่นอยู่ เขาเลยแอบมองอยู่นานสองนาน รอจนกระทั่งเธอมาเดินคล้ายว่าจะขอถ่ายรูปด้วย เขานี่ก็ลุ้นสุดๆให้เธอพูดเร็วๆแต่สุดท้ายดันหันหลังกลับซะงั้น เขาเลยต้องเดินแยกวงออกมาเรียกเด็กคนนั้นให้ถ่ายรูปด้วย แล้วแอบเนียนให้เธอแท็กไอจีมาจะได้ติดตามได้ถูก และไม่เปลื่องแรงหาเองด้วย
“ใครว่ะ?” ลีโอถามเพื่อนแล้วหันไปมองเมียที่อยู่ใกล้ๆ
“มึงไม่ต้องรู้หรอก คืนนี้เจอกันที่ผับฉลองหน่อยเว้ย”
“เออ! งั้นเดี๋ยวกูพาอริไปหาไรกินก่อน”
เขาขึ้นไปรับรางวัลเสร็จก็ไปเอาเงินพนันต่อแล้วถึงได้กลับ นี่แหละการแข่งขันมันต้องมีคนแพ้คนชนะเป็นธรรมดา ซึ่งเขาก็ไม่ได้ชนะตลอดหรอกเพราะไม่ค่อยชอบการแข่งขันแบบนี้เท่าไร แต่ครั้งนี้จำเป็นต้องแข่งแทนลีโอเพราะว่ามันเสือกมาไข้แตกอะไรวันนี้ก็ไม่รู้ เวรกรรมเลยมาตกที่เขาไง! คนอื่นมันเลยคิดว่าเขาอ่อนมากเลยพนันเอาไว้ สุดท้ายก็แพ้เสียเงินห้าแสน
ระดับนี้แล้วจะแพ้เด็กเวรได้ไงเล่า!
“พี่แม่งเจ๋งว่ะ”
“เออโคตรเจ๋งว่ะ”
เสียงชื่นชมดังมาเป็นระยะๆ จนเขาสตาร์ทรถกลับไปคอนโดกะว่าจะนอนพักผ่อนให้หายเหนื่อย แล้วเข้าโชว์รูมรถสปอร์ตของตัวเองเพื่อดูงานเล็กน้อย
ใช่แล้วล่ะ…เขาเป็นเจ้าของโชว์รูมเกรย์วูฟเอง
“เห้ย!! แท็กจริงโว๊ย!!” เขาเห็นการแจ้งเตือนก็รีบเข้าไปดู แต่ไม่ใช่รูปที่แท็กไปนะ แต่ว่าเป็นโปรไฟล์เด็กคนนั้นต่างหาก
“น้องสาวไอ้แอล!” เขากับไอ้แอลไม่ค่อยถูกกันเท่าไร แต่ก็ไม่ถึงกับตีกันทุกครั้งหรอกแค่เขม่นกันเฉยๆ แล้วเขาก็ไม่อยากรังแกเด็กเท่าไรด้วยเลยไม่มีเรื่อง
เขามาที่ผับน่าจะช้ากว่าคนอื่นเพราะมัวแต่ส่องไอจีของเด็กคนนั้นอยู่ เด็กบ้าอะไรก็ไม่รู้จะมองมุมไหนก็น่ารักน่าเอ็นดู เธอเรียนมหาวิทยาลัยเอกชนปีสองภาคอินเตอร์
“ไอ้เหี้ยลีโอมึงหัดอายมั้งดิว่ะ มากอดจูบเมียหน้าพวกกูได้ไง” เนทเริ่มโวยวายขึ้นมาหลังจากเห็นภาพเพื่อนจู๋จี๋กับเมีย
“อิจฉางี้?” หอมแก้มเมียอวดไปเลย
บทล่าสุด
#119 บทที่ 119 ตอนพิเศษ 1-2
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#118 บทที่ 118 ตอนพิเศษ 1-1
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#117 บทที่ 117 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#116 บทที่ 116 ตอนที่ 116
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#115 บทที่ 115 ตอนที่ 115
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#114 บทที่ 114 ตอนที่ 114
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#113 บทที่ 113 ตอนที่ 113
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#112 บทที่ 112 ตอนที่ 112
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#111 บทที่ 111 ตอนที่ 111
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#110 บทที่ 110 ตอนที่ 110
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













