ทีเร็กซ์อย่าดุน้อง

    ทีเร็กซ์นั่งกินอาหารเช้าด้วยอารมณ์ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เมื่อพ่อบอกว่าจะพาลูกสาวเพื่อนที่เคยเป็นว่าที่คู่หมั้นมาอยู่ด้วยในช่วงที่กำลังหาคอนโดอยู่ใกล้มหาลัย เขาไม่อยากจะนั่งปั้นหน้ายิ้มใส่เด็กที่ไม่เคยเห็นหน้ามาหลายปี แล้วก็ไม่รู้จะอดทนไหวรึเปล่าถ้าต้องถูกบังคับให้หมั้นอีกครั้ง

       อยู่ดีๆจะถูกริบอิสระไปใครจะไปยอมได้วะ!

       พ่อต่อรองเรื่องงานหมั้นหลายครั้งแลกกับตำแหน่งที่ต้องการ จนเขาหาทางออกไม่ได้จะโยนให้พี่ชายมันก็ไม่รับอีกต่างหาก เมื่ออาทิตย์ก่อนทางฝั่งนั้นตอบกลับมาว่าไม่ต้องการงานหมั้นแล้ว เนื่องจากไม่อยากจะทำตัวหัวโบราณที่คอยคลุมถุงชนทั้งที่เด็กไม่ได้รักกัน เขาก็หลงดีใจจนแทบจุดพลุฉลอง แต่ที่ไหนได้พ่อเป็นฝ่ายไม่ยอมหยุดด้วยเหตุผลง่ายๆเกี่ยวกับผลประโยชน์ล้วนๆ ไม่รู้นะว่ายัยคุณหนูนั่นจะรู้ตัวบ้างไหมว่ากำลังโดนพ่อหลอกพามาให้เขาดูตัวอยู่

       แต่โง่ๆแบบนั้นไม่น่าจะคิดอะไรได้หรอก!

       เสียงรถขับเข้ามาจอดเดาว่าคงเป็นพ่อที่พึ่งกลับจากสนามบินพร้อมกับพี่ชายที่แต่งตัวซะดิบดีฉีดน้ำหอมฟุ้งจนสลบเมื่อได้กลิ่น เดินมาคู่กับผู้หญิงตัวเล็กมากสูงประมาณหัวไหล่ สวมเสื้อยืดกางเกงขายาวสีดำสนิทไร้ลวดลายใดๆให้เห็น เธอใส่แว่นตากันแดดทรงกลมสีดำสไตล์วินเทจ สวมหมวกสีดำแล้วยังใส่หน้ากากอนามัยสีดำจนมองไม่เห็นว่าหน้าตาเป็นยังไง

       อะไรจะคุมโทนขนาดนั้นวะน้อง!

       "น้องส้มนี่พี่ทีเร็กซ์ลูกชายคนเล็กของลุงเอง"

       "สวัสดีค่ะพี่ทีเร็กซ์"

       "อืม แล้วนี่กินอะไรยัง?"

       "เรียบร้อยแล้วค่ะ ลุงมังกรห้องของส้มอยู่ไหนเหรอคะ?"

       "เดี๋ยวพี่พาไปดีกว่านะน้องส้ม" ไดโนยิ้มมุมปากเยาะเย้ยน้องชายที่พยายามจะหลีกหนีจากการมีพันธะทุกอย่างแทบตาย แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอดเพราะพ่อไม่ยอมให้จบลงง่ายๆ

       เรื่องผลประโยนช์มันแน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อส้มเป็นลูกสาวคนเดียวของอาเพทายเจ้าของโรงแรมหรูและมีไร่ชากาแฟผลไม้อยู่ภาคเหนืออีกด้วย แต่อีกอย่างคือทีเร็กซ์กับน้องส้มเป็นคู่หมั้นที่พ่อแม่ตกลงกันไว้ตั้งแต่เด็กแล้ว

       มังกรนั่งมองลูกชายที่ยังเมาค้างหน้าตาไม่รับแขก แต่ก็ยอมมาอยู่บ้านพักใหญ่ตามที่เคยขอเอาไว้ก่อนหน้านี้

       เขาแค่อยากให้ลูกได้กับคนดีเฉยๆ แต่ไม่คิดจะบังคับขืนใจหรอก อย่างน้อยถ้าไม่รักในแบบที่ต้องการได้เป็นพี่น้องกันก็ยังดี

       น้องส้มจะอยู่ที่นี่ประมาณสามเดือนแค่นั้น

       "แต่งตัวอย่างกับมัมมี่!"

       "น้องส้มเป็นหวัดไม่ค่อยสบายด้วย"

       "เหอะ! นี่พ่อคิดจริงเหรอว่าทำแบบนี้แล้วผมจะใจอ่อน?"

       "แค่รู้จักกันไว้ก็ดี"

       "ผู้หญิงจืดๆแบบนั้นใครจะไปเอาลงห่ะ พ่อเองก็รู้ว่าผมไม่อยากจะมีใคร แล้วยัยเด็กนั่นก็อายุพึ่งจะยี่สิบเอ็ดปีไม่ใช่รึไงคงยังไม่คิดถึงเรื่องนี้หรอก"

       "พ่อรู้ว่าน้องส้มไม่คิดเพราะน้องส้มไม่เคยมีแฟนมาก่อน แต่แกน่ะระวังใจตัวเองไว้เถอะเคยพูดอะไรไว้ พอถึงเวลาจริงอย่ามาซึมเป็นลูกหมาละกัน!"

       "ไม่มีทางซะหรอก ยิ่งคนเวอร์จิ้นไร้เดียงสาแบบนั้นเวลาเอามันไม่สนุก"

       "ไอ้ทีเร็กซ์!!"

       "ก็ผมพูดจริง! พ่ออย่าคิดนะว่าผมจะยอมทำตามใจง่ายๆแล้วฝากไปบอกยัยเด็กนั่นด้วยว่าต่างคนต่างอยู่อย่าสะเออะมายุ่งกับผมเด็ดขาด!"

       "แล้วพ่อจะรอดูว่าใครจะยุ่งกับใครกันแน่!"

       ทีเร็กซ์กินข้าวต้มต่อไปเงียบๆไม่นานก็อิ่ม แล้วเดินออกไปขับรถเพื่อจะไปทำงานตามปรกติ

       ตอนนี้เขาไม่รู้หรอกนะว่าพ่อมีแผนอะไรซ่อนอยู่ภายในใจ แล้วยัยเด็กนั่นจะตามทันรึเปล่าเพราะดูท่าทางซื่อบื้อแบบนั้นคงเดาทางคนเจ้าเล่ห์มากประสบการณ์ของพวกคนแก่ไม่ออกแน่นอน

       สามเดือนนี้เขาจะเอาตัวรอดยังไงดีวะ?

       ต้องเจรจากับยัยเด็กนั่น!

       ทีเร็กซ์แวะไปคอนโดหรูก่อนเข้าออฟฟิศเพื่อนอนพักอีกเล็กน้อยจากอาการเมาค้าง แต่ยังไม่ทันได้หลับตาเสื้อผ้าก็เริ่มถูกถอดด้วยผู้หญิงที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีแล้วเริ่มบรรเลงเพลงรักในจังหวะหนักหน่วงระบายอารมณ์ลงไปกับเซ็กซ์จบลงที่เงินสดวางไว้หัวเตียง ส่วนตัวเองเดินมาอาบน้ำแล้วเดินออกไปนอกห้องไม่แม้จะมองกลับไปดูอีกฝ่ายที่หลับสนิท

       ความรักก็แค่เรื่องไร้สาระเท่านั้นแหละ!

       เซ็กซ์กับงานแค่นี้ที่แหละสำคัญ!