บทนำ
“อื้อ อีกนิดสิคะ”
“โอ้....พระเจ้า”
“ซี๊ดดดด”
ใบหน้าของใบบุญแดงก่ำ ทั้งโกรธและอายเมื่อคิดว่าคนตัวโตข้างนอกพาสาวมานอนด้วยทั้ง ๆ ที่มีเธอร่วมห้องอยู่ด้วยทำให้ใบบุญที่เขินจัดในตอนแรกเปลี่ยนความเขินอายให้กลายเป็นความโกรธกรุ่น เธอรีบแต่งตัวพร้อมกระชากประตูห้องน้ำเปิดออกคิดว่าเป็นไงเป็นกันวันนี้เธอจะไม่ยอมอยู่ฟังคนทั้งคู่ทำอะไรแบบนี้แน่ ๆ
“กรี๊ดดดดดดดดดด”
ใบบุญกรีดร้องเมื่อออกมาพบภาพหน้าจอทีวีเป็นภาพการร่วมรักของหญิงชายโดยมีรติภพนอนดูพร้อมกระดิกเท้าอย่างสบายใจบนที่นอนหลังใหญ่ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกก่อนออกมาจากห้องน้ำเธอตั้งใจว่าถ้าเกิดเห็นว่าชายหนุ่มกำลังนอนอยู่กับหญิงสาวคนใด เธอจะด่าให้แล้วหนีออกไปทันที แต่เพียงแค่เห็นว่าเขากำลังนอนดูหนังลามกอยู่เธอก็ถึงกับกรีดร้อง
“เอ้า ร้องเข้า เดี๋ยวใคร ๆ ก็นึกว่าผมปล้ำคุณหรอก” รติภพดีดตัวลุกขึ้นมาจากเตียงนอน
บท 1
ครอบครัวของใบบุญ รุจิธารา เป็นครอบครัวขนาดเล็กที่มีฐานะปานกลาง คุณนพคุณ ผู้เป็นบิดา รับราชการในกรมป่าไม้ ส่วนคุณบุหงา มารดา เป็นครูสอนระดับอนุบาลถึงประถมในโรงเรียนใกล้บ้าน ซึ่งอยู่ติดกับวัด ด้วยความผูกพันจากวัยเยาว์ที่มารดามักพาไปตักบาตรเป็นประจำ ใบบุญจึงสวดมนต์ได้คล่องแทบทุกบท และเติบโตขึ้นในบ้านที่อบอวลด้วยความรักและความอบอุ่น
ปัจจุบันเธอสำเร็จการศึกษาด้านศิลปกรรม และทำงานอิสระในฐานะศิลปิน โดยเฉพาะงานวาดภาพเกี่ยวกับพุทธศาสนา เธอมีฝีมือจนได้รับความไว้วางใจจากกรมศิลป์ให้เข้าร่วมซ่อมแซมจิตรกรรมฝาผนังในวัดต่าง ๆ เป็นประจำ
บ้านของใบบุญเป็นเรือนไม้สองชั้นสีครีม ขอบหน้าต่างและเชิงชายทาสีน้ำตาล มีสวนรอบบ้านปลูกไม้ใหญ่ให้ร่มเงา ห้องนอนของเธออยู่ชั้นบนด้านหน้า มีระเบียงเล็ก ๆ พร้อมกระถางไม้ประดับจัดวางเป็นระเบียบ ภายใต้ร่มเงาจากต้นไม้ที่ปลูกไว้ติดกำแพง ซึ่งช่วยกรองแสงแดดยามสายได้เป็นอย่างดี
ทุกวันอาทิตย์ ใบบุญจะหยุดรับงาน เพื่อใช้เวลาไปวัดกับพ่อแม่เช่นที่เคยทำมาแต่เล็ก ส่วนวันพระ เธอจะไปสวดมนต์ทำวัตรเย็น ถ้ามีงาน เธอจะกลับมาสวดที่บ้านในตอนกลางคืนแทน
และเช้าวันนี้ หลังกลับจากวัด เธอมีนัดสำคัญกับเพื่อนสาว มนัสยา วานิชกุล เพื่อเดินทางไปตรวจงานซ่อมแซมภาพฝาผนังในโบสถ์วัดเก่าแก่ที่อยุธยา—ภารกิจสำคัญที่เธอรักและภาคภูมิใจ
หลังกลับจากวัดในเช้าวันอาทิตย์ ใบบุญจึงเอ่ยกับมารดาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า
"วันนี้หนูคงต้องแวะไปหามีตางค์สักเดี๋ยวนะจ๊ะ แม่"
คุณบุหงาหันมาถามด้วยความห่วงใย
"ไปทำงานเหรอลูก?"
"ค่ะ หนูนัดกับมีตางค์ไว้ จะไปดูภาพจิตรกรรมในโบสถ์วัดที่อยุธยา ทางกรมศิลป์เขาจะให้เรารับงานซ่อมแซมค่ะ"
"อย่างนั้นก็ต้องเดินทางไปอยุธยาสินะ"
“ค่ะแม่”
เธอบอกเล่าอย่างสั้น ๆ ก่อนจะเตรียมตัวออกเดินทาง งานของใบบุญบ่อยครั้งต้องไปต่างจังหวัด บางทีก็แค่วันเดียว บางครั้งก็ต้องค้างแรมเป็นสัปดาห์ หรือแม้กระทั่งเป็นเดือน แล้วแต่ขนาดและสภาพของงานจิตรกรรมที่ต้องซ่อม แม้งานจะหนักและต้องเดินทางไกล ใบบุญกลับไม่เคยรู้สึกเหนื่อยหรือเบื่อหน่าย เพราะนี่คืองานที่เธอรัก
หญิงสาวร่างเล็ก ผิวพรรณผ่องนวล ดวงตากลมโต ริมฝีปากบางเฉียบ จมูกโด่งรั้น เผยให้เห็นถึงนิสัยมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว เธอสวมเสื้อเชิ้ตแขนพับสีเหลืองอ่อนคู่กับกางเกงยีนส์สีเข้ม รองเท้าผ้าใบสีขาวเรียบง่าย เหมาะสำหรับการเดินทางไปยังสถานที่โบราณที่ต้องใช้ความคล่องตัว
ใบบุญเดินทางด้วยรถไฟฟ้าเป็นประจำ เพราะความสะดวกสบายต่างจากสมัยเรียนที่ต้องเบียดเสียดกับผู้โดยสารบนรถเมล์ทุกเช้า เคยเหน็ดเหนื่อยเพียงเพื่อไปถึงมหาวิทยาลัยให้ทันเรียน วันนั้นมีแต่เหงื่อเปียกกาย แต่วันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
เธอมาถึงบ้านของมนัสยา—หรือมีตางค์ เพื่อนสนิทร่วมสถาบันในช่วงมหาวิทยาลัย ที่หลังเรียนจบก็ยังได้ทำงานด้วยกัน ทั้งคู่รู้ใจกันแทบไม่ต้องเอ่ยคำ เพียงสบตาก็รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไร
มนัสยาเป็นชาวจังหวัดพิษณุโลก พ่อของเธอเป็นนักธุรกิจมีฐานะ จึงซื้อบ้านในกรุงเทพฯ ให้ลูกสาวอยู่ระหว่างเรียน พร้อมจ้างญาติห่าง ๆ มาคอยดูแล
แม้ฐานะของทั้งสองจะต่างกัน แต่ใบบุญและมนัสยาไม่เคยถือเรื่องนี้เป็นอุปสรรคในการคบหา พวกเธอผูกพันกันด้วยนิสัย ความจริงใจ และความรักในงานศิลปะ
เมื่อใบบุญมาถึง ก็พบว่าเพื่อนสาวยังอยู่ในชุดนอนจนอดถอนใจไม่ได้ มนัสยาคือคนที่ขึ้นชื่อเรื่อง “สายเสมอ” จนใคร ๆ เรียกเธอว่า “เต่าสองพันปี” แต่ถึงจะช้าอย่างไร ไม่มีหนุ่มคนไหนไม่รู้จักดาวคณะผู้เคยเป็นทั้งเชียร์ลีดเดอร์และขวัญใจมหาวิทยาลัย
โชคดีที่วันนี้มนัสยาแต่งตัวเร็วผิดปกติ คงเพราะไม่อยากฟังคำบ่นจากเพื่อนสาว เธอปรากฏตัวในเสื้อเชิ้ตสีเขียวสดคู่กับกางเกงยีนส์สีซีด มือหนึ่งถือกุญแจรถพร้อมออกเดินทาง
รถญี่ปุ่นคันเล็กที่บิดาซื้อให้หลังเรียนจบกลายเป็นพาหนะประจำของทั้งคู่ และในวันนี้ก็มุ่งหน้าสู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จุดหมายของการทำงานที่ทั้งคู่รอคอย
มนัสยาเป็นชาวจังหวัดพิษณุโลก เมื่อต้องมาเรียนในกรุงเทพฯ บิดาของเธอซึ่งมีฐานะดีพอสมควรจึงตัดสินใจซื้อบ้านเพื่อให้ลูกสาวพักอาศัย แทนการอยู่หอพัก และยังว่าจ้างญาติห่าง ๆ มาช่วยดูแลใกล้ชิด
ฐานะของมนัสยาอาจดูแตกต่างจากครอบครัวของใบบุญซึ่งอยู่ในระดับปานกลาง แต่ทั้งสองไม่เคยปล่อยให้ความต่างนั้นเป็นอุปสรรคในการคบหา มิตรภาพของพวกเธอแน่นแฟ้นจากความเข้าใจ ความชอบ และทัศนคติที่คล้ายกัน
เมื่อใบบุญมาถึงบ้าน เพื่อนสาวของเธอยังอยู่ในชุดนอน ทำให้ใบบุญถึงกับถอนหายใจด้วยความเอือมระอา มนัสยาเป็นคนไม่เคยตรงเวลานับตั้งแต่สมัยเรียน จนได้ฉายาว่า “เต่าสองพันปี” แต่ถึงจะช้าแค่ไหน ก็ไม่มีหนุ่มมหาวิทยาลัยคนใดไม่รู้จักดาวคณะผู้เป็นอดีตเชียร์ลีดเดอร์มากฝีมือ ที่เคยโดดเด่นตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสาม ก่อนจะถอนตัวในปีสุดท้ายเพื่อมุ่งมั่นเรื่องการเรียน
วันนี้ มนัสยาแต่งตัวรวดเร็วผิดวิสัย คงเพราะกลัวเสียงบ่นจากเพื่อนสาว ใบบุญจึงนั่งรอเพียงสิบห้านาที เธอปรากฏตัวในเสื้อเชิ้ตสีเขียวสดกับกางเกงยีนส์สีซีด มือหนึ่งถือกุญแจรถพร้อมออกเดินทาง รถญี่ปุ่นคันเล็กที่บิดาซื้อให้หลังเรียนจบกลายเป็นพาหนะคู่ใจ และเป็นพาหนะของใบบุญโดยปริยาย
บทล่าสุด
#126 บทที่ 126 Ep.126 THE END
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#125 บทที่ 125 Ep.125
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#124 บทที่ 124 Ep.124
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#123 บทที่ 123 Ep.123
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#122 บทที่ 122 Ep.122
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#121 บทที่ 121 Ep.121
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#120 บทที่ 120 Ep.120
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#119 บทที่ 119 Ep.119
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#118 บทที่ 118 Ep.118
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#117 บทที่ 117 Ep.117
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
สัญญารักประธานร้าย
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
รักไม่หลอก
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง













