บทนำ
“ฉันไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว”ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ้มก้นฉัน”
‘เสียบกันแล้วเหรอ เห็นบอกจะแตก’
“แตกกับผีสิ ฉันไม่ใช่แก ยังไม่ได้ทำอะไรโว้ย”
บท 1
‘ไอ้คนเฮ็งซวย’
เสียงกร่นดาที่ดังก้องอยู่ในใจของหญิงสาว หลังจากที่เธอโดนเจ้านายกัดแก้มไปหนึ่งที เขาทำราวกับว่าเธอยังเป็นเด็กน้อย
"ฮ่า...คิดถึงตอนเป็นเด็กเลย” ชายหนุ่มดูมีความสุขเป็นพิเศษ
“นี่คุณจำฉันได้เหรอ”
“รู้จักกันตั้งแต่เด็ก แต่ไม่ยอมบอกผม ทำไม กลัวผมจะแกล้งอีกหรือไง”
‘ก็แกล้งอยู่นี่ไง ไอ้บ้า’ ขนาดจำไม่ได้ยังแกล้ง ถ้าจำได้ตั้งแต่แรกเธอไม่ชิงลาออกไปเลยเหรอ
“ก็แค่ไม่อยากให้ใครคิดว่าฉันเข้ามาเป็นเลขาของคุณเพราะเส้นสาย”
“แล้วเส้นสายจริงหรือเปล่า” เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้คนที่นั่งทำหน้าบึ้งอยู่
“แล้วคุณคิดว่าฉันทำงานเป็นไงล่ะ” เธอเงยหน้ามองเขาราวกับท้าทายว่าให้เขาวิจารณ์การทำงานของเธอมาเลย
“ก็เก่ง แล้วก็....”
“แล้วก็อะไร” เธอรู้สึกทะแม่ง ๆ ชอบกลกับน้ำเสียงของเขา
“อร่อย”
ปัง!!
เธอลุกขึ้นแล้วใช้มือทุบไปบนโต๊ะทำงาน
“ไอ้บ้า” เธอไม่ทนอีกต่อไป ทั้ง ๆ ที่เธอทำเป็นลืมไปแล้วว่าค่ำคืนนั้นมันทำให้เธอแค้นใจแค่ไหน แล้วเขาจะพูดขึ้นมาทำซากอะไรอีก ผิดที่เธอไม่ยอมออกมาตอนที่เขาไล่ แถมยังอยากทำตัวเป็นฮีโร่อีก เป็นไงล่ะโง่สิ้นดี
“โมโหแล้ว”
“เออ สิ” พูดจบหญิงสาวก็เดินออกจากห้องไป
“คืนนี้อย่านอนดึกนะ อย่าลืมว่าพรุ่งนี้งานหมั้น” เขายิ้มพอใจที่ได้เห็นเธอแสดงอารมณ์ฉุนเฉียว อย่างน้อยก็ดีกว่าหน้ามึน ๆ ที่เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ทุกที
“เออ”
เหตุผลที่เขากล้าพูดว่าเธออร่อยเกิดจากค่ำคืนอันเร่าร้อนคืนหนึ่ง ในโรงแรมชื่อดัง
เจ้าของร่างเปลือยเปล่าพยายามซุกไซร้ไปตามซอกคอขาว แม้เขาจะรู้ว่าอาการที่เป็นอยู่นี้เกิดจากสิ่งแปลกปลอมบางอย่างที่ถูกผสมลงไปในแก้วไวน์ที่เขาบังเอิญดื่มเข้าไปก็ตาม แต่เวลานี้เขาไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลย
“อย่า”
เสียงหญิงสาวที่ดังก้องอยู่ในหู ทำให้เขากัดฟันแน่น อยากจะหยุดแต่ไม่รู้ต้องทำไง เหมือนร่างกายของเขาจะไม่เชื่อฟังความคิดของเขา
พรึ่บ!!
“โอ๊ย!!”
หญิงสาวถูกเหวี่ยงออกจากที่นอน เธอร้องลั่นเมื่อก้นกระแทกพื้น
“รีบออกไปสิ” เหมือนเขาพยายามจะควบคุมสติของตัวเอง
“...” เธอมองเขาด้วยความแปลกใจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ใช่คนเลวโดยสันดาน แม้จะแก้ผ้าต่อหน้าเธอในวินาทีแรกที่ลากเธอเข้ามาก็เถอะ
“ล็อคห้อง ล็อคห้องด้วย”
“ฉันช่วยอะไรคุณได้บ้างเนี่ย” หญิงสาวยืนขึ้น เธอหันไปรอบ ๆ ที่หล่อนไปตอนที่เธอกอดรัดฟีดเหวี่ยงกับเขา เมื่อเห็นโทรศัพท์ของตัวเองเธอก็รีบวิ่งไปหยิบแล้วกดเบอร์โทรหาคนที่คิดว่าจะให้คำตอบเธอได้
“กระเป๋า” เธอเรียกชื่อคนในสาย
‘อ่าส์...วะ...ว่าไง’
“บ้าเอ้ย แกทำอะไรอยู่” เธอรู้สึกหน้าชาทันทีที่ได้ยินเสียงของเพื่อนสาว เสียงแบบนี้มัน
‘โดนเสียบอยู่’
“ฮึ่ย!! เอาออกแล้วค่อยรับสายไม่ได้หรือไงวะ ทำไมต้องให้ฉันได้ยินเสียงทุเรศนั้นด้วย”
‘อ๊ะ...กะก็...เบาก่อน...แกโทรมาตอนเครื่องกำลังติดพอดี แล้วแกก็สำคัญจะไม่รับสายได้ไง ฉันทำทุกอย่างพร้อมกันได้’
“ขอร้องเถอะ หยุดก่อน” เพราะมัวแต่สนใจคนปลายสาย เธอไม่รู้เลยว่าคนที่ไล่เธอก่อนหน้านี้กำลังยางสามขุมเข้าไปหาเธอจากทางด้านหลัง
หมั่บ!!
“อ๊ะ...” ร่างบางสะดุ้งเมื่อโดนกอดจนแน่น ไม่เพียงเท่านั้นมือหนายังพยายามถอดชุดของเธอออก
‘แกก็โดนเสียบเหมือนกันเหรอ’
“เสียบกับผีสิ...อย่านะ” เธอพยายามเบี่ยงตัวหลบเมื่อโดนเขาพยายามซุกไซร้ตรงซอกคอของเธอ “ฉันมีเรื่องด่วนให้แกช่วย”
‘ว่ามาสิ’
“ถ้ามีคนโดนยาปลุกเซ็กส์แก้ยังไง คุณ!!” เธอเรียกเขาเสียงสูง “อย่าล้วง...อ้าย!! ไอ้บ้า อย่าจับ”
“ผมไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว” ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ้มก้นฉัน”
‘เสียบกันแล้วเหรอ เห็นบอกจะแตก’
“แตกกับผีสิ ฉันไม่ใช่แก ยังไม่ได้ทำอะไรโว้ย”
‘คนที่ทำแกเสียสติแบบนี้ก็มีแค่...’ คนปลายสายเงียบไป ‘อย่าบอกนะว่าคนที่แกบอกว่าโดนยาคือเจ้านายของแกเหรอ ไปทำอีท่าไหนวะ’
“ก็มีแต่ไอ้บ้านี่แหละ ที่เป็นภาระของชีวิตฉัน”
‘งั้นปล่อยให้เสียบไปเลย เดี๋ยวก็หาย แต่อาจจะโดนหลายรอบหน่อยนะ กว่ายาจะหมดฤทธิ์’
“เฮ้ย!! อย่าดูด” มือเล็กดันหน้าเขาไว้ไม่ให้จูบลงมาอีก “รีบบอกมา ก่อนที่ฉันจะโดนหมอนี่เสียบจริง ๆ”
‘จับแช่น้ำก่อน เห็นในละครเขาทำกัน’
“จะได้ผลเหรอ เห็นเสร็จกันทุกราย”
‘ไม่ลองแล้วจะรู้มั้ย’
“เออ ๆ ลองดูก็ได้ แค่นี้ก่อนเดี๋ยวโทรไปใหม่”
‘อื้อ แรง ๆ สิ’
“นี่!! ฉันยังไม่วางสายนะยะ”
ตูด ๆ
เจ้าของร่างบางลากคนตัวโตเข้าห้องน้ำอย่างทุลักทุเล เธอหน้าเหยทุกครั้งที่โดนแท่งเนื้อนั้นตวัดไปมาโดนตัวของเธอ
“ไอ้บ้านี่ พกข้าวหลามอันใหญ่โตติดตัวไปไหนมาไหนตลอดหรือไง” เธอบ่นเมื่อเห็นมันเอาแต่ชี้โด่ชี้เด่ไม่ยอมสงบลงสักที
“อย่าลุก” เธอกดไหล่ของเขาไว้ เมื่อเขาพยายามลุกจากอ่างแล้วพยายามเข้ามาหาเธอ
“ผมทั้งร้อนทั้งหนาว ช่วยผมที”
“ก็ช่วยอยู่นี่ไง” เธอเองก็แอบสงสารเขาอยู่ไม่น้อย แต่จะให้ทำไงล่ะ ก็เธอไม่รู้วิธีที่ดีกว่านี้
“ขอมือหน่อย”
“ทำอะไร” เธอแสดงอาการระแวงทันที
“เร็วสิ” หญิงสาวค่อย ๆ ยื่นมือออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว “ว้าย!!”
บทล่าสุด
#107 บทที่ 107 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#106 บทที่ 106 ตอนที่ 105 ไร่ทรัพย์ธนิดา NC++
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#105 บทที่ 105 ตอนที่ 104 ทำแบบนี้ผมก็แย่สิครับ NC++
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#104 บทที่ 104 ตอนที่ 103 ขยันทำให้หลง NC+
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#103 บทที่ 103 ตอนที่ 102 ยกโทษให้ผมเถอะ
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#102 บทที่ 102 ตอนที่ 101 กล้องวงจรปิด
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#101 บทที่ 101 ตอนที่ 100 จะหย่าไม่ใช่เหรอ
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#100 บทที่ 100 ตอนที่ 99 มีแผนอะไรอีก
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#99 บทที่ 99 ตอนที่ 98 โกรธกันนานพาลให้หมดรัก
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#98 บทที่ 98 ตอนที่ 97 รู้สึกผิดตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













