บทนำ
“ฉันไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว”ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ้มก้นฉัน”
‘เสียบกันแล้วเหรอ เห็นบอกจะแตก’
“แตกกับผีสิ ฉันไม่ใช่แก ยังไม่ได้ทำอะไรโว้ย”
บท 1
‘ไอ้คนเฮ็งซวย’
เสียงกร่นดาที่ดังก้องอยู่ในใจของหญิงสาว หลังจากที่เธอโดนเจ้านายกัดแก้มไปหนึ่งที เขาทำราวกับว่าเธอยังเป็นเด็กน้อย
"ฮ่า...คิดถึงตอนเป็นเด็กเลย” ชายหนุ่มดูมีความสุขเป็นพิเศษ
“นี่คุณจำฉันได้เหรอ”
“รู้จักกันตั้งแต่เด็ก แต่ไม่ยอมบอกผม ทำไม กลัวผมจะแกล้งอีกหรือไง”
‘ก็แกล้งอยู่นี่ไง ไอ้บ้า’ ขนาดจำไม่ได้ยังแกล้ง ถ้าจำได้ตั้งแต่แรกเธอไม่ชิงลาออกไปเลยเหรอ
“ก็แค่ไม่อยากให้ใครคิดว่าฉันเข้ามาเป็นเลขาของคุณเพราะเส้นสาย”
“แล้วเส้นสายจริงหรือเปล่า” เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้คนที่นั่งทำหน้าบึ้งอยู่
“แล้วคุณคิดว่าฉันทำงานเป็นไงล่ะ” เธอเงยหน้ามองเขาราวกับท้าทายว่าให้เขาวิจารณ์การทำงานของเธอมาเลย
“ก็เก่ง แล้วก็....”
“แล้วก็อะไร” เธอรู้สึกทะแม่ง ๆ ชอบกลกับน้ำเสียงของเขา
“อร่อย”
ปัง!!
เธอลุกขึ้นแล้วใช้มือทุบไปบนโต๊ะทำงาน
“ไอ้บ้า” เธอไม่ทนอีกต่อไป ทั้ง ๆ ที่เธอทำเป็นลืมไปแล้วว่าค่ำคืนนั้นมันทำให้เธอแค้นใจแค่ไหน แล้วเขาจะพูดขึ้นมาทำซากอะไรอีก ผิดที่เธอไม่ยอมออกมาตอนที่เขาไล่ แถมยังอยากทำตัวเป็นฮีโร่อีก เป็นไงล่ะโง่สิ้นดี
“โมโหแล้ว”
“เออ สิ” พูดจบหญิงสาวก็เดินออกจากห้องไป
“คืนนี้อย่านอนดึกนะ อย่าลืมว่าพรุ่งนี้งานหมั้น” เขายิ้มพอใจที่ได้เห็นเธอแสดงอารมณ์ฉุนเฉียว อย่างน้อยก็ดีกว่าหน้ามึน ๆ ที่เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ทุกที
“เออ”
เหตุผลที่เขากล้าพูดว่าเธออร่อยเกิดจากค่ำคืนอันเร่าร้อนคืนหนึ่ง ในโรงแรมชื่อดัง
เจ้าของร่างเปลือยเปล่าพยายามซุกไซร้ไปตามซอกคอขาว แม้เขาจะรู้ว่าอาการที่เป็นอยู่นี้เกิดจากสิ่งแปลกปลอมบางอย่างที่ถูกผสมลงไปในแก้วไวน์ที่เขาบังเอิญดื่มเข้าไปก็ตาม แต่เวลานี้เขาไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลย
“อย่า”
เสียงหญิงสาวที่ดังก้องอยู่ในหู ทำให้เขากัดฟันแน่น อยากจะหยุดแต่ไม่รู้ต้องทำไง เหมือนร่างกายของเขาจะไม่เชื่อฟังความคิดของเขา
พรึ่บ!!
“โอ๊ย!!”
หญิงสาวถูกเหวี่ยงออกจากที่นอน เธอร้องลั่นเมื่อก้นกระแทกพื้น
“รีบออกไปสิ” เหมือนเขาพยายามจะควบคุมสติของตัวเอง
“...” เธอมองเขาด้วยความแปลกใจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ใช่คนเลวโดยสันดาน แม้จะแก้ผ้าต่อหน้าเธอในวินาทีแรกที่ลากเธอเข้ามาก็เถอะ
“ล็อคห้อง ล็อคห้องด้วย”
“ฉันช่วยอะไรคุณได้บ้างเนี่ย” หญิงสาวยืนขึ้น เธอหันไปรอบ ๆ ที่หล่อนไปตอนที่เธอกอดรัดฟีดเหวี่ยงกับเขา เมื่อเห็นโทรศัพท์ของตัวเองเธอก็รีบวิ่งไปหยิบแล้วกดเบอร์โทรหาคนที่คิดว่าจะให้คำตอบเธอได้
“กระเป๋า” เธอเรียกชื่อคนในสาย
‘อ่าส์...วะ...ว่าไง’
“บ้าเอ้ย แกทำอะไรอยู่” เธอรู้สึกหน้าชาทันทีที่ได้ยินเสียงของเพื่อนสาว เสียงแบบนี้มัน
‘โดนเสียบอยู่’
“ฮึ่ย!! เอาออกแล้วค่อยรับสายไม่ได้หรือไงวะ ทำไมต้องให้ฉันได้ยินเสียงทุเรศนั้นด้วย”
‘อ๊ะ...กะก็...เบาก่อน...แกโทรมาตอนเครื่องกำลังติดพอดี แล้วแกก็สำคัญจะไม่รับสายได้ไง ฉันทำทุกอย่างพร้อมกันได้’
“ขอร้องเถอะ หยุดก่อน” เพราะมัวแต่สนใจคนปลายสาย เธอไม่รู้เลยว่าคนที่ไล่เธอก่อนหน้านี้กำลังยางสามขุมเข้าไปหาเธอจากทางด้านหลัง
หมั่บ!!
“อ๊ะ...” ร่างบางสะดุ้งเมื่อโดนกอดจนแน่น ไม่เพียงเท่านั้นมือหนายังพยายามถอดชุดของเธอออก
‘แกก็โดนเสียบเหมือนกันเหรอ’
“เสียบกับผีสิ...อย่านะ” เธอพยายามเบี่ยงตัวหลบเมื่อโดนเขาพยายามซุกไซร้ตรงซอกคอของเธอ “ฉันมีเรื่องด่วนให้แกช่วย”
‘ว่ามาสิ’
“ถ้ามีคนโดนยาปลุกเซ็กส์แก้ยังไง คุณ!!” เธอเรียกเขาเสียงสูง “อย่าล้วง...อ้าย!! ไอ้บ้า อย่าจับ”
“ผมไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว” ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ้มก้นฉัน”
‘เสียบกันแล้วเหรอ เห็นบอกจะแตก’
“แตกกับผีสิ ฉันไม่ใช่แก ยังไม่ได้ทำอะไรโว้ย”
‘คนที่ทำแกเสียสติแบบนี้ก็มีแค่...’ คนปลายสายเงียบไป ‘อย่าบอกนะว่าคนที่แกบอกว่าโดนยาคือเจ้านายของแกเหรอ ไปทำอีท่าไหนวะ’
“ก็มีแต่ไอ้บ้านี่แหละ ที่เป็นภาระของชีวิตฉัน”
‘งั้นปล่อยให้เสียบไปเลย เดี๋ยวก็หาย แต่อาจจะโดนหลายรอบหน่อยนะ กว่ายาจะหมดฤทธิ์’
“เฮ้ย!! อย่าดูด” มือเล็กดันหน้าเขาไว้ไม่ให้จูบลงมาอีก “รีบบอกมา ก่อนที่ฉันจะโดนหมอนี่เสียบจริง ๆ”
‘จับแช่น้ำก่อน เห็นในละครเขาทำกัน’
“จะได้ผลเหรอ เห็นเสร็จกันทุกราย”
‘ไม่ลองแล้วจะรู้มั้ย’
“เออ ๆ ลองดูก็ได้ แค่นี้ก่อนเดี๋ยวโทรไปใหม่”
‘อื้อ แรง ๆ สิ’
“นี่!! ฉันยังไม่วางสายนะยะ”
ตูด ๆ
เจ้าของร่างบางลากคนตัวโตเข้าห้องน้ำอย่างทุลักทุเล เธอหน้าเหยทุกครั้งที่โดนแท่งเนื้อนั้นตวัดไปมาโดนตัวของเธอ
“ไอ้บ้านี่ พกข้าวหลามอันใหญ่โตติดตัวไปไหนมาไหนตลอดหรือไง” เธอบ่นเมื่อเห็นมันเอาแต่ชี้โด่ชี้เด่ไม่ยอมสงบลงสักที
“อย่าลุก” เธอกดไหล่ของเขาไว้ เมื่อเขาพยายามลุกจากอ่างแล้วพยายามเข้ามาหาเธอ
“ผมทั้งร้อนทั้งหนาว ช่วยผมที”
“ก็ช่วยอยู่นี่ไง” เธอเองก็แอบสงสารเขาอยู่ไม่น้อย แต่จะให้ทำไงล่ะ ก็เธอไม่รู้วิธีที่ดีกว่านี้
“ขอมือหน่อย”
“ทำอะไร” เธอแสดงอาการระแวงทันที
“เร็วสิ” หญิงสาวค่อย ๆ ยื่นมือออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว “ว้าย!!”
บทล่าสุด
#107 บทที่ 107 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#106 บทที่ 106 ตอนที่ 105 ไร่ทรัพย์ธนิดา NC++
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#105 บทที่ 105 ตอนที่ 104 ทำแบบนี้ผมก็แย่สิครับ NC++
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#104 บทที่ 104 ตอนที่ 103 ขยันทำให้หลง NC+
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#103 บทที่ 103 ตอนที่ 102 ยกโทษให้ผมเถอะ
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#102 บทที่ 102 ตอนที่ 101 กล้องวงจรปิด
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#101 บทที่ 101 ตอนที่ 100 จะหย่าไม่ใช่เหรอ
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#100 บทที่ 100 ตอนที่ 99 มีแผนอะไรอีก
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#99 บทที่ 99 ตอนที่ 98 โกรธกันนานพาลให้หมดรัก
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#98 บทที่ 98 ตอนที่ 97 รู้สึกผิดตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
รักระรินใจ
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













