บทนำ
“ฉันไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว”ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ้มก้นฉัน”
‘เสียบกันแล้วเหรอ เห็นบอกจะแตก’
“แตกกับผีสิ ฉันไม่ใช่แก ยังไม่ได้ทำอะไรโว้ย”
บท 1
‘ไอ้คนเฮ็งซวย’
เสียงกร่นดาที่ดังก้องอยู่ในใจของหญิงสาว หลังจากที่เธอโดนเจ้านายกัดแก้มไปหนึ่งที เขาทำราวกับว่าเธอยังเป็นเด็กน้อย
"ฮ่า...คิดถึงตอนเป็นเด็กเลย” ชายหนุ่มดูมีความสุขเป็นพิเศษ
“นี่คุณจำฉันได้เหรอ”
“รู้จักกันตั้งแต่เด็ก แต่ไม่ยอมบอกผม ทำไม กลัวผมจะแกล้งอีกหรือไง”
‘ก็แกล้งอยู่นี่ไง ไอ้บ้า’ ขนาดจำไม่ได้ยังแกล้ง ถ้าจำได้ตั้งแต่แรกเธอไม่ชิงลาออกไปเลยเหรอ
“ก็แค่ไม่อยากให้ใครคิดว่าฉันเข้ามาเป็นเลขาของคุณเพราะเส้นสาย”
“แล้วเส้นสายจริงหรือเปล่า” เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้คนที่นั่งทำหน้าบึ้งอยู่
“แล้วคุณคิดว่าฉันทำงานเป็นไงล่ะ” เธอเงยหน้ามองเขาราวกับท้าทายว่าให้เขาวิจารณ์การทำงานของเธอมาเลย
“ก็เก่ง แล้วก็....”
“แล้วก็อะไร” เธอรู้สึกทะแม่ง ๆ ชอบกลกับน้ำเสียงของเขา
“อร่อย”
ปัง!!
เธอลุกขึ้นแล้วใช้มือทุบไปบนโต๊ะทำงาน
“ไอ้บ้า” เธอไม่ทนอีกต่อไป ทั้ง ๆ ที่เธอทำเป็นลืมไปแล้วว่าค่ำคืนนั้นมันทำให้เธอแค้นใจแค่ไหน แล้วเขาจะพูดขึ้นมาทำซากอะไรอีก ผิดที่เธอไม่ยอมออกมาตอนที่เขาไล่ แถมยังอยากทำตัวเป็นฮีโร่อีก เป็นไงล่ะโง่สิ้นดี
“โมโหแล้ว”
“เออ สิ” พูดจบหญิงสาวก็เดินออกจากห้องไป
“คืนนี้อย่านอนดึกนะ อย่าลืมว่าพรุ่งนี้งานหมั้น” เขายิ้มพอใจที่ได้เห็นเธอแสดงอารมณ์ฉุนเฉียว อย่างน้อยก็ดีกว่าหน้ามึน ๆ ที่เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ทุกที
“เออ”
เหตุผลที่เขากล้าพูดว่าเธออร่อยเกิดจากค่ำคืนอันเร่าร้อนคืนหนึ่ง ในโรงแรมชื่อดัง
เจ้าของร่างเปลือยเปล่าพยายามซุกไซร้ไปตามซอกคอขาว แม้เขาจะรู้ว่าอาการที่เป็นอยู่นี้เกิดจากสิ่งแปลกปลอมบางอย่างที่ถูกผสมลงไปในแก้วไวน์ที่เขาบังเอิญดื่มเข้าไปก็ตาม แต่เวลานี้เขาไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลย
“อย่า”
เสียงหญิงสาวที่ดังก้องอยู่ในหู ทำให้เขากัดฟันแน่น อยากจะหยุดแต่ไม่รู้ต้องทำไง เหมือนร่างกายของเขาจะไม่เชื่อฟังความคิดของเขา
พรึ่บ!!
“โอ๊ย!!”
หญิงสาวถูกเหวี่ยงออกจากที่นอน เธอร้องลั่นเมื่อก้นกระแทกพื้น
“รีบออกไปสิ” เหมือนเขาพยายามจะควบคุมสติของตัวเอง
“...” เธอมองเขาด้วยความแปลกใจ อย่างน้อยเขาก็ไม่ใช่คนเลวโดยสันดาน แม้จะแก้ผ้าต่อหน้าเธอในวินาทีแรกที่ลากเธอเข้ามาก็เถอะ
“ล็อคห้อง ล็อคห้องด้วย”
“ฉันช่วยอะไรคุณได้บ้างเนี่ย” หญิงสาวยืนขึ้น เธอหันไปรอบ ๆ ที่หล่อนไปตอนที่เธอกอดรัดฟีดเหวี่ยงกับเขา เมื่อเห็นโทรศัพท์ของตัวเองเธอก็รีบวิ่งไปหยิบแล้วกดเบอร์โทรหาคนที่คิดว่าจะให้คำตอบเธอได้
“กระเป๋า” เธอเรียกชื่อคนในสาย
‘อ่าส์...วะ...ว่าไง’
“บ้าเอ้ย แกทำอะไรอยู่” เธอรู้สึกหน้าชาทันทีที่ได้ยินเสียงของเพื่อนสาว เสียงแบบนี้มัน
‘โดนเสียบอยู่’
“ฮึ่ย!! เอาออกแล้วค่อยรับสายไม่ได้หรือไงวะ ทำไมต้องให้ฉันได้ยินเสียงทุเรศนั้นด้วย”
‘อ๊ะ...กะก็...เบาก่อน...แกโทรมาตอนเครื่องกำลังติดพอดี แล้วแกก็สำคัญจะไม่รับสายได้ไง ฉันทำทุกอย่างพร้อมกันได้’
“ขอร้องเถอะ หยุดก่อน” เพราะมัวแต่สนใจคนปลายสาย เธอไม่รู้เลยว่าคนที่ไล่เธอก่อนหน้านี้กำลังยางสามขุมเข้าไปหาเธอจากทางด้านหลัง
หมั่บ!!
“อ๊ะ...” ร่างบางสะดุ้งเมื่อโดนกอดจนแน่น ไม่เพียงเท่านั้นมือหนายังพยายามถอดชุดของเธอออก
‘แกก็โดนเสียบเหมือนกันเหรอ’
“เสียบกับผีสิ...อย่านะ” เธอพยายามเบี่ยงตัวหลบเมื่อโดนเขาพยายามซุกไซร้ตรงซอกคอของเธอ “ฉันมีเรื่องด่วนให้แกช่วย”
‘ว่ามาสิ’
“ถ้ามีคนโดนยาปลุกเซ็กส์แก้ยังไง คุณ!!” เธอเรียกเขาเสียงสูง “อย่าล้วง...อ้าย!! ไอ้บ้า อย่าจับ”
“ผมไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว” ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ้มก้นฉัน”
‘เสียบกันแล้วเหรอ เห็นบอกจะแตก’
“แตกกับผีสิ ฉันไม่ใช่แก ยังไม่ได้ทำอะไรโว้ย”
‘คนที่ทำแกเสียสติแบบนี้ก็มีแค่...’ คนปลายสายเงียบไป ‘อย่าบอกนะว่าคนที่แกบอกว่าโดนยาคือเจ้านายของแกเหรอ ไปทำอีท่าไหนวะ’
“ก็มีแต่ไอ้บ้านี่แหละ ที่เป็นภาระของชีวิตฉัน”
‘งั้นปล่อยให้เสียบไปเลย เดี๋ยวก็หาย แต่อาจจะโดนหลายรอบหน่อยนะ กว่ายาจะหมดฤทธิ์’
“เฮ้ย!! อย่าดูด” มือเล็กดันหน้าเขาไว้ไม่ให้จูบลงมาอีก “รีบบอกมา ก่อนที่ฉันจะโดนหมอนี่เสียบจริง ๆ”
‘จับแช่น้ำก่อน เห็นในละครเขาทำกัน’
“จะได้ผลเหรอ เห็นเสร็จกันทุกราย”
‘ไม่ลองแล้วจะรู้มั้ย’
“เออ ๆ ลองดูก็ได้ แค่นี้ก่อนเดี๋ยวโทรไปใหม่”
‘อื้อ แรง ๆ สิ’
“นี่!! ฉันยังไม่วางสายนะยะ”
ตูด ๆ
เจ้าของร่างบางลากคนตัวโตเข้าห้องน้ำอย่างทุลักทุเล เธอหน้าเหยทุกครั้งที่โดนแท่งเนื้อนั้นตวัดไปมาโดนตัวของเธอ
“ไอ้บ้านี่ พกข้าวหลามอันใหญ่โตติดตัวไปไหนมาไหนตลอดหรือไง” เธอบ่นเมื่อเห็นมันเอาแต่ชี้โด่ชี้เด่ไม่ยอมสงบลงสักที
“อย่าลุก” เธอกดไหล่ของเขาไว้ เมื่อเขาพยายามลุกจากอ่างแล้วพยายามเข้ามาหาเธอ
“ผมทั้งร้อนทั้งหนาว ช่วยผมที”
“ก็ช่วยอยู่นี่ไง” เธอเองก็แอบสงสารเขาอยู่ไม่น้อย แต่จะให้ทำไงล่ะ ก็เธอไม่รู้วิธีที่ดีกว่านี้
“ขอมือหน่อย”
“ทำอะไร” เธอแสดงอาการระแวงทันที
“เร็วสิ” หญิงสาวค่อย ๆ ยื่นมือออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว “ว้าย!!”
บทล่าสุด
#107 บทที่ 107 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#106 บทที่ 106 ตอนที่ 105 ไร่ทรัพย์ธนิดา NC++
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#105 บทที่ 105 ตอนที่ 104 ทำแบบนี้ผมก็แย่สิครับ NC++
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#104 บทที่ 104 ตอนที่ 103 ขยันทำให้หลง NC+
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#103 บทที่ 103 ตอนที่ 102 ยกโทษให้ผมเถอะ
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#102 บทที่ 102 ตอนที่ 101 กล้องวงจรปิด
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#101 บทที่ 101 ตอนที่ 100 จะหย่าไม่ใช่เหรอ
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#100 บทที่ 100 ตอนที่ 99 มีแผนอะไรอีก
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#99 บทที่ 99 ตอนที่ 98 โกรธกันนานพาลให้หมดรัก
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026#98 บทที่ 98 ตอนที่ 97 รู้สึกผิดตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน
อัปเดตล่าสุด: 1/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว













