บุปผางามของเสือแฝด

บุปผางามของเสือแฝด

ศวรรณ · กำลังอัปเดต · 65.6k คำ

577
ยอดนิยม
685
การดู
9
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"ทำไม...พวกพี่ถึงมีสองคนล่ะจ๊ะ"

เพราะโดนโจรในคราบของคนในกฏหมายปล้นเกวียนขณะกำลังเดินทางไปบ้านคุณตา ชีวิตของ 'พุดซ้อน' จึงต้องพลิกผัน โดนเอามาขายในซ่อง เคราะห์ซ้ำกรรมซัด หนีรอดมาได้ก็ยังโดนผีตามรังควานจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด

ด้วยเหตุนั้น พุดซ้อนจึงได้มาเจอกับ 'เสือเดช' โจรป่าที่ชื่อเสียงโด่งดังไปทั้งจังหวัดชุมพร

ผู้ชายคนนั้นช่วยชีวิตเธอเอาไว้ ด้วยความที่ความจำเสื่อมเธอจึงมอบทั้งกายและใจให้เขาเป็นสิ่งตอบแทน เราตกลงกันว่าเสือเดชจะรับผิดชอบ แต่เพราะกิจบางอย่างเราจึงต้องแยกจากกัน เขาสัญญาว่าจะมารับแล้วก็กลับมาจริง ๆ

ทุกอย่างแลดูงดงามไปหมด ติดอยู่อย่างเดียว พุดซ้อนไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่กลับมาและได้มีสัมพันธ์สวาทกันนั้น ไม่ใช่เสือเดชผัวของเธอ แต่กลับเป็น 'เสือราม' ลูกพี่ลูกน้องผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเขา ที่มีหน้าตาคล้ายกันจนแยกแทบไม่ออก...

บท 1

บทที่ 1

บทนำ

“พุดซ้อน...”

เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลัง พร้อมอ้อมกอดอุ่นที่โอบล้อมรอบกาย พาให้คนที่แสร้งทำเป็นไม่สนใจอยู่ก่อนหน้านี้ถึงกับชะงัก ปากที่กำลังเคี้ยวขนมเปียกปูนเองก็หยุดไปเช่นกัน

“...”

“พวกพี่ไม่ทะเลาะกันแล้ว ขอโทษนะที่ทำให้เอ็งหนักใจ”

อีกฝ่ายยังคงมีน้ำเสียงและวิธีการพูดที่มักทำให้หญิงสาวใจอ่อนได้ง่าย ๆ อยู่เสมอ คำขอโทษที่แม้จะหลุดออกจากปากมาอย่างง่ายดาย แต่ก็ฟังดูจริงใจทำให้พุดซ้อนถอนลมหายใจยาว

ดวงตางามเหลือบมองใบหน้าหม่นหมองของสามีที่เดินกำลังกอดตนอยู่ ถึงรู้ว่าเข้ามาง้อเพราะอะไรแต่เธอก็ยังอดเอ็นดูไม่ได้ เอ็นดูไปถึงสามีอีกคนที่กำลังชะเง้อมองอยู่ข้างนอกด้วย

พอรู้ว่าเธอเห็นก็รีบหลบไปฝั่งนอกชาน

สองพี่น้องเป็นแบบนี้ไง เธอถึงไม่เคยโกรธได้นานเลย

“น้องไม่ได้โกรธหรอกจ้ะ” แล้วก็อย่างที่บอกว่าไม่เคยโกรธได้นาน เห็นอีกฝ่ายมายืนขอโทษคอตกแบบนี้ อารมณ์โมโหในใจของพุดซ้อนก็ลดลงไปอย่างรวดเร็ว

เร็วจนบางทีก็รู้สึกโกรธตัวเอง

“ไม่โกรธจริงเหรอ”

“ที่จริงก็โกรธแหละ ถ้ายังไม่เลิกทะเลาะกันฉันก็คงโกรธต่อ แต่ในเมื่อพี่หยุดทะเลาะกันแล้วก็ไม่รู้จะโกรธไปทำไม”

“ถ้าอย่างนั้นเราดีกันแล้วใช่ไหม”

“จ้ะ”

“จะไม่งดทำหนึ่งเดือนแล้วใช่ไหม”

“พวกพี่เลิกทะเลาะกันทันที ไม่งดแล้วก็ได้จ้ะ”

“ถ้าไม่งดก็ทำได้ใช่ไหม”

“เอ๊ะ...ดะ เดี๋ยวพี่ราม ทำอะไรเนี่ย” พุดซ้อนได้แต่อ้าปากค้างมองร่างสูงใหญ่เบื้องหน้าที่เพิ่งจะอุ้มตนขึ้นมานั่งบนโต๊ะไม้ที่มีไว้สำหรับกินข้าว มือหนากวาดจานขนมไปกองอยู่ที่มุมหนึ่ง

แถมตอนที่เธอถามก็ยังมีการทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อีกด้วย

“ก็เอ็งบอกว่าไม่งดแล้ว เมื่อเช้าพี่กับไอ้เดชก็รีบไปจนไม่ได้ทำ พี่คิดถึงเอ็งจะตายอยู่แล้ว” เหตุผลอะไรกันล่ะนั่น เธอบอกไม่งดก็ไม่ได้หมายความว่าให้ทำตอนนี้เสียหน่อย!

“แต่เมื่อวานก็ทำไปแล้วนี่จ๊ะ”

“ก็นั่นมันเมื่อวาน นี่มันคนละวันกัน” น้ำเสียงเว้าวอนมาพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่ขยับเข้ามาใกล้ ยังไม่ทันที่พุดซ้อนจะได้เถียงเสือรามก็ตรงเข้ามาประกบจูบทันใด

ลิ้นอุ่นสอดเข้ามาพัวพันให้สัมผัสเร่าร้อนโหยหาลึกซึ้ง ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ได้ทำให้รู้สึกเหมือนโดนฝืนใจ หญิงสาวจึงคล้อยตามไปในเวลาอันรวดเร็ว

พี่รามน่ะรู้จุดอ่อนของพุดซ้อนแทบทุกจุดแหละ รู้ว่าจะทำอย่างไรให้เธอยอมให้เชยชมแต่โดยดี

“อื้มม”

“ขนมเปียกปูนหวานดีเสียจริง พี่อยากกินเอ็งทั้งตัวเลย” ชายหนุ่มพูดประโยคนั้นจบก็ไม่ได้อยู่รอดูว่าเมียหน้าแดงหรือไม่ เขาจู่โจมเข้าที่ริมฝีปากนุ่มต่อเลยในทันที

ลำแขนแกร่งโอบกอดร่างบอบบาง กอดแน่นจนร่างกายแนบชิดกัน นึกชอบใจที่โต๊ะในบ้านของตนสูงพอดีให้เขาทำอะไร ๆ แบบนี้ได้อย่างถนัด

“อื้อ แฮ่ก!”

มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อที่หญิงสาวสวมอยู่ เคล้นคลึงเอวคอดหนัก ๆ ก่อนจะเลื่อนลงไปบีบนวดบั้นท้ายใต้ผ้าถุงเนื้อดี จนพุดซ้อนเผลอครางออกมาเสียงหวาน

“อ๊า! พี่ราม…”

“จ๋า...คนสวยเรียกพี่ทำไม”

ยามที่ผละออกมามองตากันก็ไม่ต้องมีคำพูดใด เพราะความต้องการมันสื่ออยู่ในดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มและลมหายใจถี่กระชั้น ปากแดงขบกัดเข้าหากัน

เสือรามทำเมียเด็กมีอารมณ์เสียแล้ว

“เด็กดี พี่ทำตรงนี้เลยได้ไหม” คนปากหวานกระซิบชิดใบหูขาว มือข้างหนึ่งละจากสะโพกกลมมาลูบขึ้นตามแนวกระดูกสันหลังแล้ววกมาบีบดอกบัวตูมด้านหน้า

ถามเสร็จก็ขบเม้มใบหูไปอีกหนึ่งครั้ง แต่สิ่งที่พุดซ้อนไม่เห็นคือแววตาเจ้าเล่ห์ราวกับจิ้งจอก

“กะ ก็ทำมาขนาดนี้แล้ว ยังจะถามอะไรอีกล่ะจ๊ะ”

“จริงด้วย”

หญิงสาวหมั่นไส้ผัวคนโตของตนนัก ปลุกอารมณ์เธอเสียจนร้อนรุ่มขนาดนี้แล้วยังจะมาถามอะไรอยู่ได้ ก็อีกฝ่ายไม่ใช่เหรอที่ฝึกจนเธออ่อนไหวแบบนี้

หลังจากนั้นทุกอย่างก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว ผ้าถุงของหญิงสาวถูกถลกขึ้นมากองที่หน้าท้อง นิ้วเรียวยาวสอดเข้ามาเบิกทางในหลืบถ้ำอย่างเร่งร้อน ไม่นานหัวบานหยักก็ดันเข้าในโพรงร้อนรุ่ม

“อ๊า มะ มัน แน่น”

“เอ็งชอบทำข้างนอกรึ ถึงได้รัดพี่นัก”

เสือรามหายใจหนัก เริ่มขยับเนิบนาบทว่ายังไม่ทันจะได้เร่งสะโพกทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงถอนหายใจของคนที่เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูครัว พุดซ้อนมองเลยไหล่หนาไปก็เห็นว่าพี่เดชยืนกอดอก

มองการกระทำของเราทั้งคู่อย่างเหนื่อยใจ

“กูให้เข้ามาง้อ ไม่ได้ให้มึงมาแอบเอาน้องไอ้เหี้ยราม”

หลายเดือนก่อนหน้า

“ไอ้พุทธเอ๊ย...ดึกดื่นป่านนี้แล้ว เสร็จธุระแล้วก็ไปพักเถอะ จานชามเป็นภูเขาเช่นนี้ล้างคนเดียวคงจะเหนื่อยเต็มที พรุ่งนี้เช้าก็ต้องตื่นมาเก็บกวาดข้างล่างอีก”

เสียงจากด้านหลัง พาให้หญิงสาวในคราบของเด็กหนุ่มที่กำลังใช้ผ้าถูผงขี้เถ้าไปกับจานในมือชะงัก ใบหน้าที่เปรอะเขม่าจนมอมแมมไม่น่าดูหันไปยิ้มแฉ่งให้เจ้าของโรงน้ำชา

เผยให้เห็นฟันดำเลอะน้ำหมากแลดูขี้เหร่เหลือทน

“จ้ะแม่เมียด อีกประเดี๋ยวก็จะเสร็จแล้วล่ะจ้ะ”

“เออเอา ข้าก็จะไปนอนแล้วเหมือนกัน”

“จ้ะ ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ” ศีรษะทุยประดับเรือนผมยุ่งเหยิงก้มลงอย่างนอบน้อม รอยยิ้มยังคงน่าชังเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ทำเอานายโรงส่ายหน้ากับความขี้ริ้ว

กระทั่งร่างของยายเมียดหายลับไปจากสายตา ร่างบางในเสื้อผ้าหลวมโพรกที่ช่วยอำพรางรูปร่างของหญิงสาวก็ลุกขึ้น สิ่งแรกที่ทำอยู่ทุกคืนคือการคายหมากออกจากปาก แล้วบ้วนน้ำตามอีกห้าครั้งจนรสฝาดเฝื่อนจางหาย

ลิ้นเล็กแตะเลียรอยแผลที่โดนปูนแดงกัด มันแสบร้อนเล็กน้อยแต่การบ้วนน้ำทุกคืนก็ช่วยบรรเทาได้ แม้ไม่มากเพราะต้องเคี้ยวหมากทั้งวันก็ตาม

แต่จะมีทางเลือกอื่นใดเล่า...

อย่างน้อยความแสบร้อนจากปูนแดงก็ยังดีกว่าการต้องขายศักดิ์ศรี หากไม่ปลอมตัวเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาขี้ริ้วเช่นนี้ ไม่ว่าจะซ่องที่เธอหนีมาหรือที่นี่ ก็มีแต่ไม่พ้นต้องเป็นโสเภณีเท่านั้น

'พุทธ’ หรือพุทธชาด คือชื่อที่เธอตั้งใจบอกคนที่นี่ เป็นชื่อจริงที่พ่อแม่ตั้งให้ตั้งแต่เกิด แต่เป็นคนละชื่อกับที่คนในครอบครัวทั้งฝั่งพ่อและฝั่งแม่ใช้เรียกเธอมาตั้งแต่เด็ก

'พุดซ้อน' เป็นชื่อที่พวกท่านตั้งให้ใหม่ โดยเลือกอักษรที่เป็นกาลกิณีกับวันเกิด ใช้ศาสตร์ไสยขาวหลายแขนงเล่นแร่แปรธาตุ เพื่อแก้เคล็ดให้เธอรอดพ้นจากเจ้ากรรมนายเวรที่ติดตามมาตั้งแต่ลืมตาดูโลก และเพื่อให้ดวงแข็งทัดเทียมพี่สาวฝาแฝด

“ดินสอพองก็จะหมดด้วย หรือจะรีบเก็บกวาดคืนนี้แล้วพรุ่งนี้เช้าออกไปซื้อดี” เสียงหวานพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะเก็บถ้วยจานที่ล้างเสร็จแล้วไปคว่ำเอาไว้ที่ชั้นวางภายในโรงครัว

จากนั้นจึงไปหยิบดินสอพองเนื้อละเอียดออกมาละลายน้ำ ทาลงบนจุดที่โดนปูนกินหมากกัด เธอทำแบบนี้ทุกครั้งหลังบ้วนปาก เนื่องจากมันมีฤทธิ์สมานแผลและบรรเทาความแสบร้อนได้

หากปราศจากมันมีหวังปูนคงได้กัดจนปากทะลุจริง ๆ จะหยุดเคี้ยวตอนนี้ก็ไม่ได้ด้วย เธอไม่มีทางเลือกอื่นเลย อย่างไรก็ต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะหาทางไปบ้านคุณตาที่สุราษฎร์ธานีได้

การปลอมตัวอยู่ที่นี่ถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด พุดซ้อนไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นตำรวจหรือใครก็ตาม เพราะคนที่ปล้นเกวียนที่นั่งมาจากเพชรบุรี ก็เป็นคนของทางการทั้งนั้น

เธอเห็นมากับตา

พวกมันด้วยซ้ำที่เป็นคนพาเธอมาขายที่ซ่องนั่น นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากตำรวจโรงพักเมืองฉวี

“ไปกวาดก่อนดีกว่า” สุดท้ายหญิงสาวในคราบเด็กหนุ่ม ซึ่งสภาพสกปรกรุงรังจึงตัดสินใจเดินไปเก็บกวาดชั้นล่างของโรงน้ำชาก่อน เพื่อที่พรุ่งนี้เช้าจะได้มีเวลาไปซื้อดินสอพองที่ร้านยาหน้าตลาด

ใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะทำทุกอย่างเสร็จ เก็บกวาดแล้วก็ต้องนำผ้าขี้ริ้วที่ใช้เช็ดโต๊ะเก้าอี้ไปซักอีก

พุดซ้อนยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อที่ไหลซึมจนคราบเขม่าหลุดออกเล็กน้อย ผิวเนื้อขาวผ่องต้องแสงตะเกียงเจ้าพายุที่ส่องสว่างอยู่ที่มุมเสา ทว่าในที่นี้มีเธอเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่จึงไม่ใส่ใจนัก

“ร้อนเสียจริงคืนนี้ ไปอาบน้ำดีกว่า” เมื่อตากผ้าขี้ริ้วเสร็จแล้วและเห็นว่าบรรยากาศรอบกายเงียบสงบไร้กังวลว่าจะมีใครเดินมาเห็น หญิงสาวจึงคว้าผ้านุ่ง กะลาใส่ผงเขม่า และตะเกียง สาวเท้าเดินออกจากเขตโรงน้ำชาไป

ฝั่งท่าน้ำที่เธอเลือกมาอาบน้ำนั้นค่อนข้างไกลจากโรงน้ำชาพอสมควร มือบางที่เริ่มหยาบกร้านเพราะงานหนัก ถือที่แขวนตะเกียงเดินมาหยุดตรงบันไดไม้

ใบหน้าเปรอะเปื้อนเงยขึ้นเพื่อมองหมู่ดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า ในใจหม่นหมองหวนคิดถึงทั้งคนที่จากมาและคนที่ตั้งใจไปหาแต่ไปไม่ถึง

ทั้งครอบครัวฝั่งปู่ย่า หรือว่าแม่กับตา และพี่บัวบูชาที่เป็นพี่สาวฝาแฝดผู้เป็นที่รักของเธอ ตลอดมาแม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว จิตใจของพุดซ้อนยังคะนึงหาทุก ๆ คนไม่คลาย

แม้โชคชะตาจะนำพาแต่เรื่องร้าย ๆ มาให้แต่เธอก็จะไม่ยอมแพ้ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องพาตัวเองไปสู่อ้อมอกของครอบครัวโดยที่ยังมีชีวิตอยู่ เธอไม่ยอมอยู่ที่นี่ไปตลอดชาติหรอก

“เฮ้อ!”

คิดไปคิดมาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พุดซ้อนวางตะเกียงลงบนราวไม้ที่ทำไว้สำหรับเกาะขึ้นจากน้ำ ว่างแล้วก็เริ่มยืดเส้นยืดสาย ไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวว่ามีสายตาหนึ่งจ้องมองอยู่ในความมืด

หญิงสาวนั่งลงบนพื้นไม้ โน้มตัวใช้มือวักน้ำลูบหน้าและลำคอคลายความร้อน

เธอไม่ได้คิดจะลงไปอาบในคลองหรอก เพราะตั้งแต่เด็กก็กลัวน้ำสุดหัวใจ ขนาดกลางวันยังไม่กล้าลง ไม่ต้องพูดถึงกลางคืน

และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง สายสิญจน์ทั้งสองเส้นบนข้อมือที่มีติดตัวมาตั้งแต่เด็กก็เกี่ยวเข้ากับเสี้ยนไม้อย่างบังเอิญจนขาดสะบั้น

สายสิญจน์ที่เปื้อนสีดำจากเขม่าจนไม่เห็นเค้าเดิมร่วงลงไปในผืนน้ำอันมืดมิด พุดซ้อนคว้ามือลงไป แต่ควานหาเท่าไหร่ก็พบเพียงมวลน้ำอันว่างเปล่า

“หายไปไหนนะ” หญิงสาวเอ่ยเบา ๆ อย่างร้อนรน รีบคว้าตะเกียงมาวางใกล้ ๆ แล้วนอนคว่ำราบกับพื้นไม้ กลั้นใจจุ่มหน้าของตนลงไปในน้ำเพื่อหาสายสิญจน์นั้นให้เจอ

และด้วยการกระทำนั้น เธอจึงได้รู้ว่าด้านใต้นั้นไม่ได้ว่างเปล่าอย่างที่คิด แต่มีใครบางคนรอเธออยู่ด้านล่าง…

เป็นผู้หญิงที่สวมใส่ชุดไทยโบราณสีม่วงลอยคว้างอยู่ในผืนน้ำอันมืดมิด น่าแปลกที่เธอสามารถมองเห็นใบหน้าเขียวคล้ำเน่าเฟะอย่างน่ากลัวของมันได้อย่างชัดเจน

เห็นกระทั่งว่าดวงตาของมันที่มองเธอนั้น แดงฉานราวกับสีของโลหิตก็ไม่ปาน

‘ฮิ ฮิ ฮิ’

เฮือก!!

หญิงสาวผงะรีบพาตัวเองขึ้นจากน้ำ ตกใจจนหงายหลังก้นจ้ำเบ้า เธออึ้งอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่นานก็ตั้งสติได้

เมื่อเห็นว่านางผีตนนั้นเดินขึ้นมาจากน้ำ ร่างเล็กก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบผุดลุกแล้วโกยอ้าวหนีไม่คิดชีวิตโดยไม่รู้ทิศรู้ทาง ไม่รู้กระทั่งว่าตัวเองกำลังวิ่งไปไหนเลยด้วยซ้ำ

ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังได้ยินมันตะโกนไล่หลังมา ด้วยชื่อที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย…

“คิดว่าจักหนีกูพ้นรึอีทิพย์!!”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

616.4k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

41.4k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

295.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

616k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

792.2k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

283.5k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เล่ห์รักซ่อนชู้

เล่ห์รักซ่อนชู้

49.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ทำไมพี่คีรินต้องใจร้ายกับธิชาแบบนี้ด้วยคะ…พี่ไหมมีชู้แล้วมันเกี่ยวอะไรกับธิชาด้วย”
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

546.9k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หยุดเสือ

หยุดเสือ

217.4k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

347.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

253.2k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

581k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด