บทนำ
เธอเป็นหมอรักษาสัตว์ ส่วนเขาเป็นหมอรักษาเธอ
บท 1
สิ้นเดือนสำหรับคนอื่น สถานะชั้นกลางอาจจะใช้คำว่าเหมือนจะสิ้นใจ แต่สถานะระดับผู้บริหารอย่างคุณคอป หนึ่งในหุ้นส่วนของตระกูลใหญ่จรัญทิพย์ วันนี้คือวันเครียดและยุ่งเหยิงที่สุดเท่าที่เขาเจอะเจอมา
“ แล้วยังไง มันไม่ยอมออกอย่างนั้นหรือ...”
ร่างใหญ่ยืนเท้าสะเอวตระหง่านอยู่หน้าบานกระจกซึ่งกั้นตรงกลางระหว่างภายในห้องกับระเบียงนอกสายตาทอดยาวไปไกลลิบ ในสมองคิดหาทางออก ถึงบุคลากรคนหนึ่งซึ่งมีพฤติกรรมแย่มาโดยตลอด ทั้งแหกกฎวินัยของบริษัท ทั้งสร้างความเดือดร้อนแก่เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ไม่ว่างเว้น ก่อนหน้านี้เขาได้สั่งฝ่ายบุคคลให้รายงานเขา และสังเกตอยู่ตลอด แต่ช่วงนั้นมันอยู่ในช่วงกลางเดือนของเดือนที่แล้ว เลยได้แต่แจ้งใบเตือน จนกระทั่งวันนี้ ถึงเวลาแจ้งใบไล่ออกตามกฎของบริษัทสักที ทว่า เจ้าตัวกลับไม่ยินยอม แถมโวยวายอาละวาดจนได้เรื่อง
(ครับบอส ทำลายข้าวของในออฟฟิศ และชกหน้าเพื่อนร่วมงานปากแตกไปอีกสองคน)
“ บ้าชิบ! ไอ้หมอนี่มันชักจะเหิมเกริมกับกูมากไปแล้ว.. ตอนนี้มันอยู่ไหน?"
ข่มเสียงต่ำ ประโยคหลังขมวดคิ้วถาม รอฟังเลขาพูดไปด้วย สวมนาฬิกาข้อมือไปด้วย
(อาละวาดใส่ตำรวจที่ผมแจ้งมาข้างนอกครับ แถมตอนนี้นักข่าวเริ่มจะแห่กันมาแล้วด้วย)
“ ให้ตายสิ! นายแม่รู้เรื่องนี้แล้วหรือยัง “
(เอ่อ..ผมกำลังแจ้ง)
“ ไม่ต้อง! ผมกำลังไป!! “
จบประโยคคำสั่ง สายถูกตัดเพราะมือคอปทันที เขาหยิบกุญแจรถขึ้นมาเป็นขั้นตอนสุดท้าย ก่อนพรวดพราดออกไป ทั้งๆที่ใส่เสื้อผ้ายังไม่เรียบร้อย
คอนโดหรู ย่านใจกลางเมือง ข้างผับใกล้วัด!
ยังมีหญิงสาวร่างบางคนหนึ่ง เพิ่งกลับมาจากวัดจริงๆ หล่อนพักอยู่ในที่แห่งนี้ เดินก้มหน้างุดเสมือนปกปิดอะไรสักอย่างในเครื่องหน้านั่นไม่ให้ใครเห็น รีบเดินดุ่มๆ ไม่สนใจสิ่งแวดล้อมรอบๆ พลันมาจอดฝีเท้าก็ตอนจะต้องกดลิฟต์ ยืนรออยู่อึดใจนึงเนื่องจากลิฟต์กำลังลงมาจากชั้นบน ที่เป็นชั้นเดียวกันกับที่ตัวเองกำลังจะขึ้นไป และเมื่อมาถึง บานประตูลิฟต์เปิดออก
ติ๊ง...! พลั่ก!!!
“ โอ๊ย!! “
ร่างบางถอยหลังล้มไม่เป็นท่า นั่นเพราะถูกใครบางคนในนั้นชนเข้าอย่างจัง และแทนที่เขาจะหยุดมาพยุงหล่อน เปล่าเลย ไม่ผันแล... แถมรีบเร่งฝีเท้าอีกด้วย
“ โทษที ผมรีบ! “
ปล่อยหล่อนลุกเองตามอัธยาศัยซะงั้น!
“ รีบไปไหนกันนะ คนทั้งคนไม่เห็นรึไง...”
เสียงเล็กบ่นอุบ ส่ายหน้าเอือมระอากับสังคมสมัยนี้ เธอแทบจะยอมแพ้แล้ว ถ้าไม่ติดว่ายังมีน้องชายอีกสองคนที่ต้องดูแล ในขณะที่คนเล็กเป็นเจ้าชายนิทรา ส่วนอีกคนหนึ่ง...
ติ๊ดๆๆ
“ ฮัลโหล ...”
(บลูแกอยู่ไหนน่ะ)
“ อยู่ห้อง..”
(อีกชั่วโมงนึงไปเจอฉันที่โรงพักนะ)
“ ห๊ะ ทำไม...”
(บอลก่อเรื่องอีกแล้ว..)
เสียงปลายสายทำขาเล็กที่เดินใกล้จะถึงห้องแทบทรุด พลันคิดวันนี้มันเป็นวันซวยอะไรของเธอ ทำไมถึงได้มีแต่ปัญหาไม่จบไม่สิ้น ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา เธอยังไม่ได้กินข้าวเลย
“ โอเค... อย่าเพิ่งโทรไปบอกแม่นะลี ฉันยังไม่อยากหูชาตอนนี้...”
(โอเค แล้วเจอกัน)
หลังจากอาจารย์ประจำชั้นนักเรียนช่างกลของสถาบันหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเรียนกับหล่อนวางสาย
วินาทีแรกที่หล่อนทำ ก็คือการถอนหายใจ เธอนั่งลงหลังเข้ามาถึงห้อง ฟุบหน้าลงกับโต๊ะ แล้วถึงจะร้องไห้
ปัญหาคาราคาซัง ยุ่งเหยิงเบอร์นี้ จะจบลงได้ก็ต่อเมื่อมีผู้พิทักษ์สันติราษฎร์เข้ามาเกี่ยวข้อง คุณคอปถึงขั้นกุมขมับ ปวดกบาลตั้งแต่ตอนเริ่มจนถึงตอนท้าย กว่าจะไกล่เกลี่ยกินเวลาเขาไปครึ่งค่อนวัน
" กูไม่เข้าบริษัทแล้วนะ มึงไปเคลียร์แทนละกัน "
พ่นคำหยาบออกมาอย่างนี้ อย่าได้เรียกว่าเลขาเลย ยกระดับขึ้นแท่นเพื่อนสนิทสหายรับใช้นายน่าจะดีกว่า
" ครับบอส " กวินพยักหน้า " ว่าแต่บอสกลับยังไง "
" ทิ้งรถไว้ให้กู ส่วนมึงขึ้นแท็กซี่ไป "
" ห๊า! "
' อ่าวบอส ตอนมา มาด้วยกัน ตอนกลับไหงทำงี้ล่ะครับ '
สายตากวินที่มองนายคงคิดแบบนี้อยู่ ทว่า...
" มีปัญหาเรอะ! "
" เปล่าครับได้ ได้ครับ ได้เสมอ "
ปากกลับไม่ตรงกับใจ กวินหุนหันเดินคอตกออกไปทางฝั่งถนนใหญ่ เพื่อไปโบกแท็กซี่อย่างคุณคอปบอกจริงๆ ขณะเจ้าตัวตอนนี้ยืนพ่นควันบุหรี่ตุ้ยๆ เสมือนอดยากมานานแรมปี ไม่เกรงกลัวใครจะเอ็ดเนื่องจากทำถูกกฎมายืนดูดตรงที่ให้ดูดแล้ว ในสมองครุ่นคิด จะทำยังไงกับนักข่าวที่เก็บภาพเขาตอนชกหน้าไอ้หมอนั่นไปได้ ยอมรับว่าอารมณ์ ก็คนมันโมโหนี่หว่า แต่สำหรับนายแม่ มีรึจะยอมฟังใคร
" ระยำ"
กัดฟันสบถ หลังพ่นควันเทาครั้งสุดท้าย ทุ่มมันลงพื้นแล้วขยี้อย่างคนเสียนิสัย เสยผมปรกหน้าขึ้นด้วยอารมณ์หงุดหงิด ทว่า ต้องชะงักเพราะภาพนี้
" อะไรวะนั่น"
ผู้หญิงร่างบางถูกผลักจนล้มก้นคะมำ ด้วยนักเรียนชายชุดช่างกลสีกรมเข้ม ในขณะผู้หญิงนั่งร้องไห้ ส่วนคนทำวิ่งหนีไปแล้ว ร่างสูงขมวดคิ้วตั้งแต่ต้นจนจบ พลันทำได้เพียงส่ายหน้าหน่ายเท่านั้น นึกไม่ถึง หน้าโรงพักขนาดนี้ ยังไม่ว่างเว้น
" เฮอะ เป็นคู่ผัวเมียวัยรุ่นที่ถ่อยจริงๆ "
บ่นอุบ ก่อนเดินตรงไปยังรถของตัวเอง
18.00 น.
..คฤหาสน์จรัญทิพย์..
พลั่ก!
หนังสือพิมพ์ทั้งดุ้นแหวกอากาศพุ่งเข้ากลางกบาลคุณคอปเต็มๆ ด้วยความแรงของมือคุณนายอารีย์ ความไม่พึงพอใจที่มีถึงขั้นฉีกเนื้อคนเป็นชิ้นๆ ได้ในตอนนี้ ทำเขาต้องยืนนิ่ง ก้มหน้างุนรับชะตากรรม
" แผนกตัวเองแท้ๆ ฮึ.. ทำให้เรื่องเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่จนได้ "
" ....."
" แกรู้ไหม พรุ่งนี้หนังสือพิมพ์จะพาดหัวข่าวว่าอะไร "
"....."
" คงหนีไม่พ้น ผู้ว่าจ้างทำร้ายพนักงาน แกชกมันไปขนาดนั้น แถมฟาดเงินให้ตำรวจ มันหนักขนาดไหน ทำไมชอบใช้กำลังมากกว่าสมอง "
" ผมขอโทษครับนายแม่ "
" อารมณ์ร้อนแบบนี้ จะฝากบริษัทไว้กับแกได้ยังไง พรุ่งนี้เตรียมแถลงข่าวด้วย "
" ครับ.. "
" ไป ไปได้ "
จบประโยคเสียดสี คุณคอปเดินคอตกออกมาแทบไม่ทัน อารมณ์ร้อนที่คุณนายอารีย์เพิ่งว่า ตอนนี้ถ่าโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน พลุกพล่านล้นใจชายร่างสูง เสี้ยมให้เครื่องหน้าหล่อเหลาในตอนนี้บูดบึ้งห่างไกลโครงสร้างเดิม ก่อนจะรุดหน้าออกไปยังลานจอดรถ มุ่งสู่คอนโดตัวเอง
..และเพราะความโกรธปนน้อยใจ คงทำให้เขาต้องนอนที่นั่นในคืนนี้เช่นเคย
บทล่าสุด
#48 บทที่ 48 ของขวัญชิ้นใหม่
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#47 บทที่ 47 กรรมตามทัน
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#46 บทที่ 46 คลี่คลาย
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#45 บทที่ 45 สงครามในบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#44 บทที่ 44 พ่อคือที่พึ่งสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#43 บทที่ 43 ความรู้สึกที่ถูกบีบ
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#42 บทที่ 42 มันคือแผน
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#41 บทที่ 41 พิสูจน์
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#40 บทที่ 40 ทะเลาะวิวาท
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025#39 บทที่ 39 หนังตากระตุก
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2025
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ
ภรรยาในนาม
"ผู้หญิงคนนี้คือใคร?"
"ก็ลูกสะใภ้แม่ไงครับ"
"ฉันอยากให้แกแต่งงานก็จริงแต่ไม่ใช่ว่าจะคว้าผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ไหนมาเป็นลูกสะใภ้ของฉันก็ได้"
"แต่ผมชอบผู้หญิงคนนี้เพราะเธอเข้ากับผมได้ดี"
"เข้ากับแกได้ดีหมายความว่ายังไง?"
"ก็มันเข้าทุกครั้งที่สอดใส่"
"คฑา!"
อุ้มท้องหนี สามีคลั่ง!
ฉันเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง ฉันสามารถให้กำเนิดลูกคนนี้และเลี้ยงดูเขาให้เติบโตขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียว!
ฉันเป็นผู้หญิงที่ใจดำ หลังจากหย่ากันไป อดีตสามีก็มาสำนึกผิด คุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดี แต่ฉันก็ปฏิเสธไปอย่างเลือดเย็น!
ฉันเป็นผู้หญิงที่เจ้าคิดเจ้าแค้น ชู้รักของสามีฉัน...นังเมียน้อยนั่น ฉันจะทำให้นางต้องชดใช้อย่างสาสม...
(ขอแนะนำสุดยอดนิยายที่ทำเอาฉันติดงอมแงม อ่านรวดเดียวสามวันสามคืนจนวางไม่ลง สนุกเข้มข้นจนหยุดไม่ได้ ห้ามพลาดเด็ดขาด! ชื่อเรื่องคือ 《แต่งเข้าบ้านเศรษฐี อดีตสามีคลั่งรัก》 ไปที่ช่องค้นหาแล้วพิมพ์ชื่อเรื่องได้เลย)
เพลิงเขมราช
เธอจึงไม่มีสิทธิ์อ้อนวอน
. . .
ใครต่อใครต่างกล่าวหาว่า ‘อมายา’ เป็นฆาตกร
ที่ฆ่าลูกเมียของ ‘เขมราช’ อย่างเลือดเย็น
นั่นก็เพราะมีหลักฐานมัดตัว แต่ทว่าเธอ ‘ไม่ได้ทำ’
กระนั้นใครเล่าจะเชื่อ
โดยเฉพาะเขา... ชายผู้กุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวง
ความแค้นของเขาคอยตามหลอกหลอน
หลับตายังฝันเห็น ตื่นมาก็ยังรู้สึก...
มันทรมานเหมือนตายทั้งเป็น
แต่เพลิงแค้นไม่มีวันมอดลง
จนกว่าเธอจะได้ชดใช้อย่างสาสม
แม้ในวันเธอกำลังจะให้กำเนิด 'ลูกของเขา'
เขมราชกลับย้ำแผลใจให้ลึกลง เพราะเขาต้องการแค่ลูก
ส่วนเธอนั้นไม่มีความหมาย ก็แค่ผู้หญิงไร้ค่าที่รอเวลากำจัดทิ้ง...
. . .
พระเอกร้าย และนางเอกก็ร้ายพอ ๆ กัน
ใครเป็นความดันค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ ซึมซับนะคะ
เนื้อหาทั้งหมด 57 บท (ไม่รวมบทพิเศษ 4 บท ถ้ารวมก็ 61 บท)
เนื้อหามีประเด็นเสียดสี ท่านใดอ่อนไหวง่ายโปรดใช้วิจารณญาณ
คุณฟอร์บส์
โอ้พระเจ้า! คำพูดของเขาทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโสและชอบบงการทุกอย่างตามใจตัวเอง
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?" ฉันถาม ขณะที่รู้สึกว่าขาของฉันเริ่มอ่อนแรง
"ขอโทษนะถ้าฉันทำให้เธอคิดว่าเธอมีทางเลือก" เขาพูดก่อนจะคว้าผมของฉันแล้วดันตัวฉันลง บังคับให้ฉันก้มลงและวางมือบนโต๊ะทำงานของเขา
โอ้ พระเจ้า มันทำให้ฉันยิ้ม และทำให้ฉันยิ่งเปียกชุ่ม บรายซ์ ฟอร์บส์ ดุเดือดกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้มาก
แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง สามารถใช้คำพ้องความหมายทุกคำในพจนานุกรมเพื่ออธิบายเจ้านายจอมโหดของเธอ และมันก็ยังไม่เพียงพอ บรายซ์ ฟอร์บส์ เป็นตัวอย่างของความโหดร้าย แต่โชคร้ายที่เขาก็เป็นตัวอย่างของความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน
ในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างแอนน์และบรายซ์ถึงจุดที่ควบคุมไม่ได้ แอนนาลีสต้องต่อสู้เพื่อไม่ให้ยอมแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน และต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก ระหว่างการตามความทะเยอทะยานในอาชีพของเธอหรือยอมแพ้ต่อความปรารถนาลึกๆ ของเธอ เพราะเส้นแบ่งระหว่างสำนักงานและห้องนอนกำลังจะหายไปอย่างสิ้นเชิง
บรายซ์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้เธอออกไปจากความคิดของเขา แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง เคยเป็นแค่เด็กสาวที่ทำงานกับพ่อของเขา และเป็นที่รักของครอบครัวเขา แต่โชคร้ายสำหรับบรายซ์ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ขาดไม่ได้และยั่วยวนที่สามารถทำให้เขาคลั่งได้ บรายซ์ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถห้ามมือของเขาไม่ให้แตะต้องเธอได้นานแค่ไหน
ในเกมที่อันตราย ที่ธุรกิจและความสุขต้องห้ามมาบรรจบกัน แอนน์และบรายซ์ต้องเผชิญกับเส้นแบ่งที่บางเบาระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ที่ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ทุกการยั่วยุ เป็นคำเชิญให้สำรวจดินแดนที่อันตรายและไม่รู้จัก













