บทนำ
"มีอาจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ" หญิงสาวท่าทางมุ่งมั่นและแววตาที่ดุดัน ทำให้พีรพลพอใจมาก วันนี้งานใหญ่ที่ต้องไปตัดการและเป็นงานแรกที่พีรพลมอบหมายให้มีอาไปจัดการกับลูกน้อง
หญิงสาวในชุดเสื้อแขนยาวสีดำและกางเกงคาร์โก้สีดำพร้อมกับสวมใส่ที่ปกปิดใบหน้า ทั้งหมดที่ไปด้วยกันมีมีอาเป็นคนนำทีมและลูกน้องอีกสามคนพร้อมอาวุธครบมือ
"นายหญิงครับนี่ครับ" กล่องเก็บปืนสีดำสนิทถูกส่งถึงมือของมีอา เธอกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจก่อนจะก้าวเดินออกไปด้วยแววตาที่มุ่งมั่น
"ขอให้แก้แค้นสำเร็จนะมีอา..!" เสียงทุ้มห้าวดังตามหลังและเจ้าของเสียงก็คือคนที่อยู่เบื่องหลังเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นโดยที่เด็กสาวไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน คนอย่างพีรพลไม่จำเป็นต้องลงมือเอง
บท 1
Intro
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนดังก้องในสนามซ้อมยิงปืนของบ้านพีรพล หญิงสาวในชุดฝึกเสื้อยืดสีดำ กางเกงคาร์โกคาร์โก้สีกากี สายตาคมจ้องมองเป้าที่ใช้ซ้อมยิงปืนอยู่ สักพักก็กดลั่นไกไกลปืนอีกจนกระสุนหมดแม็ก
เสียงปรบมือดังดัวขึ้นมาจากด้านหลังของหญิงสาว ร่างสูงสุงใหญ่ของพีรพลเดินปรบมือเข้ามาหามีอาที่กำลังเปลี่ยนแม็กกระสุนใหม่
“"เก่งขึ้นทุกวันนะคนสวยของฉัน”" มือหนาลูบไล้แก้มนวลเบาๆก่อนจะเชยคางมนของมีอาขึ้นมา พีรพลกดจมูกโด่งเป็นสันลงบนแก้มนวลของมีอาเบาๆ หญิงสาวไม่ได้ได่ขัดขืนแม้แต่น้อย เธอวางปืนลงแล้วหันหน้ามาสบตากับเขา
“"มีอาไม่เคยลืมบุญคุณที่คุณพีมอบให้มีอาหรอกค่ะ ยังไงมีอาก็จะจัดการกับคนที่มันฆ่าพ่อกับแม่ให้ได้”" แววตามุ่งมั่นฉายแววให้คนที่ยืนมองเธอได้เห็น พีรพลกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับผลงานของตัวเอง
มีอาถูกเขาเอามาเลี้ยงตั้งแต่เธอสูญเสียพ่อและแม่ จนตอนนี้เธอเติบโตพอที่จะจัดการกับคนที่ฆ่าพ่อกับแม่เธอเองได้แล้ว หญิงสาวถูกฝึกมาเพราะงานนี้ และเธอยังเป็นลูกน้องคนสนิทของพีรพลอีกต่างหาก
“"ไปพักเถอะ เดี๋ยวมีงานใหญ่ต้องทำ”" มือหนาวางวาวบนบ่าของมีอาเบาๆ เธอพยักหน้าตอบเชิงรับรู้ และหันไปจ้องเป้าที่ขาดกระจุยไม่เหลือเป็นรูปเป็นร่าง เศษกระดาษปลิวลอยเมื่อถูกลมพัดผ่าน
“"แกต้องตายด้วยเงื้อมเงื้อมือของฉัน~”" มีอาหรี่ตาเพ่งเล็งเป้าที่กระจุยกระจายอยู่สักพักเธอก็เดินเข้ามาในห้องเพื่อพักผ่อนเตรียมตัวทำงานใหญ่คืนนี้
@หลายชั่วโมงต่อมา
“"อย่าพลาด เพราะโอกาสมันมีไม่บ่อยนัก”" พีรพลเดินเข้ามาตบบ่าของมีอาเบาๆ และจรดปลายจมูกที่แก้มนวลของเธอเบาๆ “"ฉันรอดูความสำเร็จของเธอนะมีอา”" พีรพลยกยิ้มมุมปากพร้อมกับโอบไหล่ของเธอเอาไว้
“"มีอาจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ”" หญิงสาวท่าทางมุ่งมั่นและแววตาที่ดุดัน ทำให้พีรพลพอใจมาก วันนี้งานใหญ่ที่ต้องไปจัดตัดการและเป็นงานแรกที่พีรพลมอบหมายให้มีอาไปจัดการกับลูกน้อง
หญิงสาวในชุดเสื้อแขนยาวสีดำและกางเกงคาร์โกคาร์โก้สีดำ พร้อมกับสวมใส่ที่ปกปิดใบหน้า ทั้งหมดที่ไปด้วยกันมีมีอาเป็นคนนำทีมและลูกน้องอีกสามคนพร้อมอาวุธครบมือ
“"นายหญิงครับ นี่ครับ”" กล่องเก็บปืนสีดำสนิทถูกส่งถึงมือของมีอา เธอกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ก่อนจะก้าวเดินออกไปด้วยแววตาที่มุ่งมั่น
“"ขอให้แก้แค้นสำเร็จนะมีอา.....!”" เสียงทุ้มห้าวดังตามหลัง และเจ้าของเสียงก็คือคนที่อยู่เบื้องเบื่องหลังเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น โดยที่เด็กสาวไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน คนอย่างพีรพลไม่จำเป็นต้องลงมือเอง
@โกดังเก็บอาวุธสงคราม
ร่างสูงใหญ่ก้าวลงมาจากรถด้วยสีหน้าที่ยุ่งเหยิงไปหมด ฟาร์รับหน้าที่ต่อจากน้องชายอย่างคริสและวันนี้เขาต้องทำการส่งสินค้าให้ลูกค้าจากตากอิตาลี
“"แม่ง!! ทำไมมีปัญหาเยอะจังวะ" ถ้ามันไม่อยากจะเอาก็ไม่ต้องส่งของให้ มันเป็นใครมาเล่นสงครามประสาทกับกู!!”" เสียงเกรี้ยวเกรี๊ยวกราดปนไม่ชอบใจเอ่ยขึ้น วันนี้สินค้าล็อตใหญ่กำลังจะถูกส่งแต่ลูกค้ากลับเรื่องมาก อยากจะขอให้ทางฟาร์ลดราคาให้จนเขาต้องเข้ามาดูการส่งสินค้าล็อตนี้ด้วยตัวเอง
“"มึงไปสั่งให้คนของเราไปจัดการมัน!! ให้มันรู้บ้างว่าอย่ามาเล่นกับกู!!”" น้ำเสียงเด็ดขาดสั่งให้ลูกน้องไปจัดตัดการคนที่มันกล้ามาต่อรองกับเขา
“"มึง!! ไปตามสืบมาว่าใครเป็นคนเผาถังน้ำมัน และดูกล้องวงจรปิดด้วยว่ามีอะไรผิดสังเกตไหมแล้วมารายงานกู”" หลังจากสั่งลูกน้องเสียงเข้ม ฟาร์ก็หันหลังเดินหนีออกมาทันที ใบหน้ายุ่งเหยิงของเขาทำให้ลูกน้องเข้าหน้าไม่ติดจนกระทั่งกระทั้งมีเสียงวิทยุสื่อสารดังขึ้น
“"ว่าไง!!”"
(นายครับ สายรายงานมาว่าพบคนแปลกหน้าป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆโกดังครับ)
“"ใครวะว่ะ”"
(กำลังตามสืบอยู่ครับ นายระวังตัวนะครับ)
“"ใครมันกล้ามาเหยียบถิ่นกูวะ”" ขบกรามแน่นเสียงลอดรอดไรฟัน ก่อนจะเดินจ้ำอ้าวออกไปด้วยสีหน้ายุ่งเหยิง สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นสิ่งที่ลูกน้องบอกว่าผิดปรกติ ก่อนจะถือปืนสีดำสนิทขึ้นมาเล็งเร็งไปยังเป้าหมาย
“"นายๆ ผมเองครับ...”" ลูกน้องคนสนิทชูมือขึ้นเหนือศีรษะ เดินดุ่มๆเข้ามาหาผู้เป็นนายด้วยสีหน้ายิ้มๆ “"โอ๊ยโอ้ย!! นาย เจ็บนะครับ”" เสียงฝ่ามือหยาบปะทะกับหน้าผากของลูกน้องจนเกิดเสียงดังแป๊ะ!
“"ไอ้ฉิบหาย!! เดี๋ยวมึงได้ลงไปเฝ้ายมบาลสักวัน”" เสียงเกรี้ยวเกรี๊ยวกราดเอ็ดลูกน้อง ก่อนจะหันไปสนใจเสียงวิทยุที่ดังขาดๆหายๆไป “"เป็นอะไรวะ!!”" มือหนาจับวิทยุขึ้นมาไว้ระดับปาก ก่อนจะกรอกเสียงห้วนๆถามกลับ
ปัง! ปัง! ปัง!
“"เฮ้ย! ฉิบหาย”" เสียงปืนดังผ่านวิทยุสื่อสารจนคนฟังสะดุ้งตัวเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสั่งให้ลูกน้องตรงไปยังจุดเกิดเหตุทันที
“"นาย!!!”"
ฟึบ!
บทล่าสุด
#63 บทที่ 63 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#62 บทที่ 62 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#61 บทที่ 61 บทที่ 60 ความสุขของกันและกัน END
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#60 บทที่ 60 บทที่ 59 ร้ายก็รัก
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#59 บทที่ 59 บทที่ 58 อบอุ่น
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#58 บทที่ 58 บทที่ 57 อวดน้อง
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#57 บทที่ 57 บทที่ 56 หลงเมีย
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#56 บทที่ 56 บทที่ 55 หนังสด NC
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#55 บทที่ 55 บทที่ 54 สุขใจ
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026#54 บทที่ 54 บทที่ 53 หายโกรธ
อัปเดตล่าสุด: 2/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













