เมียมาเฟีย

   Intro

   ปัง! ปัง! ปัง!

   เสียงปืนดังก้องในสนามซ้อมยิงปืนของบ้านพีรพล หญิงสาวในชุดฝึกเสื้อยืดสีดำ กางเกงคาร์โกคาร์โก้สีกากี สายตาคมจ้องมองเป้าที่ใช้ซ้อมยิงปืนอยู่ สักพักก็กดลั่นไกไกลปืนอีกจนกระสุนหมดแม็ก

   เสียงปรบมือดังดัวขึ้นมาจากด้านหลังของหญิงสาว ร่างสูงสุงใหญ่ของพีรพลเดินปรบมือเข้ามาหามีอาที่กำลังเปลี่ยนแม็กกระสุนใหม่

   “"เก่งขึ้นทุกวันนะคนสวยของฉัน”" มือหนาลูบไล้แก้มนวลเบาๆก่อนจะเชยคางมนของมีอาขึ้นมา พีรพลกดจมูกโด่งเป็นสันลงบนแก้มนวลของมีอาเบาๆ หญิงสาวไม่ได้ได่ขัดขืนแม้แต่น้อย เธอวางปืนลงแล้วหันหน้ามาสบตากับเขา

   “"มีอาไม่เคยลืมบุญคุณที่คุณพีมอบให้มีอาหรอกค่ะ ยังไงมีอาก็จะจัดการกับคนที่มันฆ่าพ่อกับแม่ให้ได้”" แววตามุ่งมั่นฉายแววให้คนที่ยืนมองเธอได้เห็น พีรพลกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับผลงานของตัวเอง

   มีอาถูกเขาเอามาเลี้ยงตั้งแต่เธอสูญเสียพ่อและแม่ จนตอนนี้เธอเติบโตพอที่จะจัดการกับคนที่ฆ่าพ่อกับแม่เธอเองได้แล้ว หญิงสาวถูกฝึกมาเพราะงานนี้ และเธอยังเป็นลูกน้องคนสนิทของพีรพลอีกต่างหาก

   “"ไปพักเถอะ เดี๋ยวมีงานใหญ่ต้องทำ”" มือหนาวางวาวบนบ่าของมีอาเบาๆ เธอพยักหน้าตอบเชิงรับรู้ และหันไปจ้องเป้าที่ขาดกระจุยไม่เหลือเป็นรูปเป็นร่าง เศษกระดาษปลิวลอยเมื่อถูกลมพัดผ่าน

   “"แกต้องตายด้วยเงื้อมเงื้อมือของฉัน~”" มีอาหรี่ตาเพ่งเล็งเป้าที่กระจุยกระจายอยู่สักพักเธอก็เดินเข้ามาในห้องเพื่อพักผ่อนเตรียมตัวทำงานใหญ่คืนนี้

   @หลายชั่วโมงต่อมา

   “"อย่าพลาด เพราะโอกาสมันมีไม่บ่อยนัก”" พีรพลเดินเข้ามาตบบ่าของมีอาเบาๆ และจรดปลายจมูกที่แก้มนวลของเธอเบาๆ “"ฉันรอดูความสำเร็จของเธอนะมีอา”" พีรพลยกยิ้มมุมปากพร้อมกับโอบไหล่ของเธอเอาไว้

   “"มีอาจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ”" หญิงสาวท่าทางมุ่งมั่นและแววตาที่ดุดัน ทำให้พีรพลพอใจมาก วันนี้งานใหญ่ที่ต้องไปจัดตัดการและเป็นงานแรกที่พีรพลมอบหมายให้มีอาไปจัดการกับลูกน้อง

   หญิงสาวในชุดเสื้อแขนยาวสีดำและกางเกงคาร์โกคาร์โก้สีดำ พร้อมกับสวมใส่ที่ปกปิดใบหน้า ทั้งหมดที่ไปด้วยกันมีมีอาเป็นคนนำทีมและลูกน้องอีกสามคนพร้อมอาวุธครบมือ

   “"นายหญิงครับ นี่ครับ”" กล่องเก็บปืนสีดำสนิทถูกส่งถึงมือของมีอา เธอกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ก่อนจะก้าวเดินออกไปด้วยแววตาที่มุ่งมั่น

   “"ขอให้แก้แค้นสำเร็จนะมีอา.....!”" เสียงทุ้มห้าวดังตามหลัง และเจ้าของเสียงก็คือคนที่อยู่เบื้องเบื่องหลังเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น โดยที่เด็กสาวไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน คนอย่างพีรพลไม่จำเป็นต้องลงมือเอง

   @โกดังเก็บอาวุธสงคราม

   ร่างสูงใหญ่ก้าวลงมาจากรถด้วยสีหน้าที่ยุ่งเหยิงไปหมด ฟาร์รับหน้าที่ต่อจากน้องชายอย่างคริสและวันนี้เขาต้องทำการส่งสินค้าให้ลูกค้าจากตากอิตาลี

   “"แม่ง!! ทำไมมีปัญหาเยอะจังวะ" ถ้ามันไม่อยากจะเอาก็ไม่ต้องส่งของให้ มันเป็นใครมาเล่นสงครามประสาทกับกู!!”" เสียงเกรี้ยวเกรี๊ยวกราดปนไม่ชอบใจเอ่ยขึ้น วันนี้สินค้าล็อตใหญ่กำลังจะถูกส่งแต่ลูกค้ากลับเรื่องมาก อยากจะขอให้ทางฟาร์ลดราคาให้จนเขาต้องเข้ามาดูการส่งสินค้าล็อตนี้ด้วยตัวเอง

   “"มึงไปสั่งให้คนของเราไปจัดการมัน!! ให้มันรู้บ้างว่าอย่ามาเล่นกับกู!!”" น้ำเสียงเด็ดขาดสั่งให้ลูกน้องไปจัดตัดการคนที่มันกล้ามาต่อรองกับเขา

   “"มึง!! ไปตามสืบมาว่าใครเป็นคนเผาถังน้ำมัน และดูกล้องวงจรปิดด้วยว่ามีอะไรผิดสังเกตไหมแล้วมารายงานกู”" หลังจากสั่งลูกน้องเสียงเข้ม ฟาร์ก็หันหลังเดินหนีออกมาทันที ใบหน้ายุ่งเหยิงของเขาทำให้ลูกน้องเข้าหน้าไม่ติดจนกระทั่งกระทั้งมีเสียงวิทยุสื่อสารดังขึ้น

   “"ว่าไง!!”"

   (นายครับ สายรายงานมาว่าพบคนแปลกหน้าป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆโกดังครับ)

   “"ใครวะว่ะ”"

   (กำลังตามสืบอยู่ครับ นายระวังตัวนะครับ)

   “"ใครมันกล้ามาเหยียบถิ่นกูวะ”" ขบกรามแน่นเสียงลอดรอดไรฟัน ก่อนจะเดินจ้ำอ้าวออกไปด้วยสีหน้ายุ่งเหยิง สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นสิ่งที่ลูกน้องบอกว่าผิดปรกติ ก่อนจะถือปืนสีดำสนิทขึ้นมาเล็งเร็งไปยังเป้าหมาย

   “"นายๆ ผมเองครับ...”" ลูกน้องคนสนิทชูมือขึ้นเหนือศีรษะ เดินดุ่มๆเข้ามาหาผู้เป็นนายด้วยสีหน้ายิ้มๆ “"โอ๊ยโอ้ย!! นาย เจ็บนะครับ”" เสียงฝ่ามือหยาบปะทะกับหน้าผากของลูกน้องจนเกิดเสียงดังแป๊ะ!

   “"ไอ้ฉิบหาย!! เดี๋ยวมึงได้ลงไปเฝ้ายมบาลสักวัน”" เสียงเกรี้ยวเกรี๊ยวกราดเอ็ดลูกน้อง ก่อนจะหันไปสนใจเสียงวิทยุที่ดังขาดๆหายๆไป “"เป็นอะไรวะ!!”" มือหนาจับวิทยุขึ้นมาไว้ระดับปาก ก่อนจะกรอกเสียงห้วนๆถามกลับ

   ปัง! ปัง! ปัง!

   “"เฮ้ย! ฉิบหาย”" เสียงปืนดังผ่านวิทยุสื่อสารจนคนฟังสะดุ้งตัวเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสั่งให้ลูกน้องตรงไปยังจุดเกิดเหตุทันที

   “"นาย!!!”"

   ฟึบ!