การต่อสู้

"ถ้าฉันไม่มา! เธอจะตอบตกลงมันมั้ย!"
ไม่ได้สนใจฟังคำถามของฉันเลยหรือไงยะ >O<" แถมเขายังถามคำถามนั้นกลับมาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตา
"..."
"ทำไมต้องคิดนาน!"
"นี่ อื้อ!"
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไปไอ้หมาบ้านี่มันก็กัดปากฉันอีกแล้ว มือใหญ่จับล็อกท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหนี
คุณไมล์บดจูบจนฉันรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งปากก่อนที่เขาจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นของฉัน...

เพราะเธอพาตัวเองเดินเข้าถ้ำเสือ จึงถูกกัดกินแทบไม่เหลือซาก แต่เสือร้ายอย่างเขากลับกัดกินเพียงร่างกาย เก็บหัวใจของเธอไว้ให้รู้สึกรัก
แล้วสาวน้อยนักศึกษาด้านกฎหมาย ที่ต้องมีส่วนพัวพันกับเจ้าพ่อธุรกิจสีเทาผู้อยู่เหนือกฎหมาย คนที่กุมชีวิตเธอไว้ในกำมืออย่างเหนือกว่า จะทำให้เธอเอาตัวรอดจากเรื่องนี้อย่างไร
และจะเลือกผดุงความถูกต้องตามอุดมการณ์ หรือใช้หัวใจเลือกเส้นทาง แล้วค่อยเปลี่ยนแปลงตัวของเขาแทน

"ไอ้เด็กเวร อย่ามายุ่งกับลูกสาวฉัน"
"ผมมันคนยิ่งห้ามยิ่งยุอยู่แล้ว ไม่อยากให้ยุ่งเหรอ... หึ
จะจับทำเมียเลยคอยดู!"

"ความรักก็เปรียบเสมือนสารเสพติด ฉันจะทำให้เธอคลั่ง และเสพติดฉันแต่เพียงผู้เดียว จำไว้!"

ประโยคนิ่งๆ นั้นมีนัยแฝงไปด้วยความหมายมากมาย แต่มันก็ไม่อาจทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวได้เลยสักนิด...

"ต้องกลัวมั้ย?"

........................................................................

คนส่วนมากเมื่อชีวิตตกต่ำถึงขีดสุดก็มักจะเลือกกระทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด

แต่สำหรับฉันนั้นถือได้ว่าจัดอยู่ใ...

แค่คิดว่าต้องแต่งงานกับฆาตกรก็รังเกียจมากพออยู่แล้ว นี่ดันยื่นสถานะเมียน้อยมาให้อีก คิดว่าฉันเป็นใครกันแน่!

“ท่านแม่ทัพ...ข้าไม่อยากตาย” เสียงนั้นสั่นเทา
“เสี่ยวชิง มีข้าอยู่ตรงนี้ อย่าได้กลัวสิ่งใด ข้าคือลมหายใจของเจ้า เป็นประตูแห่งขุมนรก เมื่อข้าไม่ยินยอมเปิด ก็มิอาจมีใครมาแย่งชิงวิญญาณนี้ไปจากเจ้า”
“ท่านล้อข้าเล่นแล้ว”
“ฮึ เห็นข้าเป็นบุรุษเหลวไหลตั้งแต่เมื่อใด”
ได้ฟังคำจ้านซานป๋อเช่นนั้น นางก็ใจชื้น และนึกมันเขี้ยว
“หากท่านไม่ใช่คนเหลวไหลหรืออ่อนหัด เหตุใดถึงปล่อยให้สตรีผู้นี้ ร้อนรุ่มแล...

หล่อนถูกส่งมาบรรณาการในฐานะทาสบำเรอความใคร่ เพื่อแลกกับหนี้สินก้อนโต นอนกับเขาจนกว่าเขาจะเบื่อ แล้วเมื่อนั้นแหละหน้าที่บำเรอบนเตียงของหล่อนจึงจะหมดไป

พะแพง ถูกส่งตัวมาเป็นนางบำเรอให้กับมหาเศรษฐีเจ้าของบ่อนคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในลาสเวกัส หน้าที่ของหล่อนคือทำให้เดมอน ลินการ์ด มีความสุขที่สุดยามอยู่บนเตียง หล่อนก้มหน้าก้มตาทำทุกอย่างเพื่อให้เขาพึงพอใจ แต่ไม่นานเขาก็เบื่อหน่าย ขับไล่ไสส่งหล่อนออกไปจากช...

“ผมทำผู้หญิงท้อง”
พรวด
กาแฟอุ่นๆ หอมกรุ่นในปากพุ่งกลับออกมาแทบจะทันที
“แกว่าอะไรนะ!”
ใบหน้าหล่อเหลาติดเข้มขรึมเป็นนิจก้มต่ำ ก่อนตอบคำถามของพี่ชายบุญธรรมเสียงแผ่ว
“ผมทำผู้หญิงท้อง”
“ทะ ท้อง ผะ ผู้หญิง” ‘หยางเบย์เดน’ ถึงกับสำลักน้ำลายอีกรอบ หลังจากสำลักกาแฟไปแล้วก่อนหน้า
“ฉันอาจจะหูฝาดหรืออาจได้ยินไม่ชัด แกพูดใหม่อีกทีซิ”
‘หลี่ต้าหยาง’ ก้มหน้าถอนหายใจหยาวเหยียดคล้ายทุกข์ในอกกำลังสุมกันเผาไหม้จนหัวใจ...

จุดเริ่มต้นของเรา เกิดจากความไม่บังเอิญ แต่กลับกลายเป็นความยุ่งเหยิงที่ตามมา ทันทีที่เขาเจอกับหญิงสาวรุ่นลูก

"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"

เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"

เมียนอกคอกที่ต้องแต่งงานเพราะหนี้สิน เป็นเหมือนหลักค้ำประกันที่จะยืนยันว่าครอบครัวเธอไม่เบี้ยว แล้วเมียแบบนี้เขาจะมองเป็นเมียที่คู่ควรได้ยังไงหากไม่ใช่แค่...เมียนอกคอก เมียที่เขาไม่ได้รักและเต็มไปด้วยคำดูถูกมากมาย
และที่มากกว่านั้น ในใจของเขากลับไม่เคยลืมผู้หญิงอีกคนไปได้ สู้กับคนในใจก็ว่ายากแล้ว สู้กับอคติของเขายากยิ่งกว่า สุดท้ายเธอก็ทำได้เพียงเดินออกไปจากที่ที่ไม่ใช่ของเธออย่างที่เขาเองก็เป็นฝ่...

เหลียงม่านฉี ซึ่งชาติกำเนิดนางไม่แน่ชัด เกริ่นไว้สั้นๆ เพียงว่า นางถูกเลี้ยงดูโดยแม่เล้า เมื่อเติบใหญ่ก็เริ่มทำงานในหอนางโลม แต่นางกลับสร้างเรื่องจนแขกเบื่อหน้า ดังนั้นจึงถูกจับโยนเข้าโรงครัว และนั่นคือจุดกำเนิดของตัวประกอบแม่ครัวเหลาอาหารเถื่อน ก่อนที่ต้องจบชีวิตลงในตอนต้นของนิยาย โดยที่ไม่มีความสำคัญใดๆ อีก
เฉิงอี้คัง ผู้ที่สายเลือดมังกร คือองค์ชายที่หล่อเหลาจนผู้คนยกย่องให้เป็น สมบัติแห่งแคว้...

'อิงอิง' ทะลุมิติมาสวมบทบาทเป็น "นางร้าย"
ซึ่งเป็นตัวละครที่มีชะตากรรมอันเลวร้ายตามท้องเรื่องที่เธอเขียน
เธอรู้เรื่องราวที่จะเกิดกับตัวละคร 'รั่วอิงเหยา'
จึงต้องทำภารกิจพยายามเอาชีวิตรอด
และเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตัวเองให้ได้

ทว่ายิ่งเธอเปลี่ยนแปลงโชคชะตา...
เส้นเรื่องในนิยายเธอก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ราวกับว่านิยายนี้ ไม่ใช่นิยายของเธออีกต่อไป

"ซื่อจื่อสงสารอิงเหยาหรือไม่"
"เจ้ากับข้าเคยรู้จักกันแค่ไหน ...

ต้องสวย ต้องแพง ต้องมีเสน่ห์ อยู่ให้ได้ อดทนให้ไหว สิ้นสุดสัญญาเมื่อไหร่ เขาบอกจะยกบ้านพร้อมที่ดินให้เลย ให้ทนกับลูกปืนลูกกระสุนเธอน่ะไหว แต่ให้ทนรับรู้ว่าเขาดึงเธอมาเจ็บแทนใครอีกคน เธอรับไม่ไหวจริงๆ

เพียงเพราะเธอและแม่เข้ามาในบ้านของเขาในวันที่แม่เขาพึ่งจากไปได้ไม่นาน ความรักและความใส่ใจของพ่อเขาที่มีให้เธอและแม่ของเธอมันก็ไม่น้อยไปกว่าที่เขาเคยได้รับหรืออาจจะมองกกว่าด้วยซ้ำ นั่นทำให้เด็กชายคนหนึ่งมีอคติและไม่เคยคิดยอมรับสองแม่ลูกตรงหน้าเลยสักครั้งในชีวิต กล่าวหาเรียกขานเธอว่ากาฝาก ไม่เคยคิดยอมรับเธอกับแม่ที่เป็นเหมือนส่วนเกินสำหรับชีวิตเขา ไม่เคยนับเป็นคนในครอบครัวเหมือนที่ทุกคนต้องการ เกลีย...

ข้ามมิติ ข้ามห้วงเวลา ย้อนเวลา ไม่!! ข้าแค่ขอเวลาเพื่อกลับมาใช้ชีวิตให้ดีกว่าเดิม กลับมาครานี้ข้าจะฟาดคนตอแหลให้ราบเลยคอยดู รวมทั้งท่านด้วย ท่านอ๋อง!!

นางเอกที่ชอบเที่ยวเล่นเอาแต่ใจและเป็นนางร้ายในสายตาคนทั้งเมือง กับพระเอกที่เย็นชา ปากร้ายและไม่สนใจสตรีโดยเฉพาะสตรีเช่นนางเขายิ่งอยากหนีห่าง แต่ผู้ใดจะคิดว่าเมื่อยามที่ทั้งคู่พบภัยประชิดตัว นางกลับเผยอีกด้านหนึ่งออกมาจนเขาประทับใจและเปลี่ยนความคิดท...

ใครๆ ก็ว่าผมเป็นคนหน้าโหด ตีรันฟันเเทง ล่อคนอื่นไปทั่ว
ใครๆ ก็ว่าผมไม่มีหัวใจ ผมมันเป็นไอ้หน้าโฉดที่ทั้งชีวิตรู้จักเเต่เรื่องต่อยตี เรื่องทำร้ายชาวบ้าน
ผมเป็นเด็กมีปัญหา พ่อเกลียด เเม่ไม่เอา ตั้งชื่อผมว่า 'นายเพชฌฆาต' เเล้วก็เลี้ยงมาเเบบตามมีตามเกิด
ผมไม่เคยมีเเฟนเพราะผู้หญิงไม่เคยเข้าใกล้ ผมไม่เคยใจเต้นกับใครเพราะพอชอบใครเขาก็กลัวผม
จนกระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆ มาจากเหนือ ท่าทางไม่มีเพื่อนคนนึงเข้ามา...

รักกันอยู่ดีๆ เขาก็มาบอกกับเธอว่า ต้องแต่งงานกับคนอื่น
หรือเธอควรจะรับรักจากน้องชายฝาแฝดของเขาดี? อย่างน้อยพวกเขาก็หน้าตาเหมือนกัน

แนะนำตัวละคร
คามิเลีย คามี่ สาวผู้เกิดมาพร้อมรูปร่างหน้าตาที่สวยประดุจเทพบรรจงสร้าง เธอเรียนจบคณะบริหาร แต่ทำงานพริตตี้ MC ทำงานที่ใช้หน้าตาเป็นหลัก
จอมทัพ หนุ่มหล่อผู้เกิดมาในครอบครัวที่เพียบพร้อมไปด้วยทุกสิ่ง และเขาต้องแลกกับการใช้ชีวิตใต้กฎเกณฑ์ของพ่อ ชีวิตของเขาจ...

ฉันกับน้องสาวอีกสองคนถูกคุณพ่อไล่ออกจากบ้านโดยไม่ให้เงินติดตัวมาสักบาทเดียว มีพี่น้องอยู่สามคน มีตัวเอง หนูหน่อย หนูนา ตั้งแต่ที่คุณแม่เสียคุณพ่อก็มีภรรยาใหม่ แต่โชคร้ายที่คุณพ่อท่านหลงเมียใหม่จนไม่สนใจพวกฉันทั้งสามคน แถมพวกเรายังถูกแม่เลี้ยงใส่ร้ายว่าคิดจะทำร้ายเธอพอพวกฉันบอกว่าแม่เลี้ยงคนนี้ไม่ได้ดีอย่างที่คิดแถมยังคิดฆ่าเราสามคนอีก คุณพ่อก็ไม่เชื่อแถมยังไล่ให้พวกฉันไปอยู่ที่อื่น พวกเราสามคนมีศั...

“ซีเจนอย่าเป็นอะไรไปนะลูก”
ฉันนั่งร้องไห้พร้อมกับเฝ้าภาวนาเบาๆ ด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดหัวใจอยู่หน้าห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่งของเมืองหลวงแต่สิ่งที่พร่ำภาวนากับไม่เป็นจริงเมื่อหมอเปิดประตูเดินออกมาอีกแล้วพูดขึ้นว่า
“ขอโทษด้วยครับเลือดของคุณแม่จากที่ทางโรงพยาบาลตรวจสอบแล้วไม่สามารถใช้กับเด็กได้ครับทางเราจึงต้องจำเป็นหาเลือดให้ด่วนที่สุด คุณพอจะมีญาติที่ไหนบ้างครับ?”
คำตอบที่ได้รับมันทำ...

“อ่าส์...ซี้ดดด หนูแพร...อูววว”
เสียงครางแหบพร่าของทรงพลเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำ ทำให้คนที่กำลังยืนแอบฟังอยู่ถึงกับหน้าแดงเถือกไปหมด
นี่มันอะไรกัน...
“อึก...” หัวใจของลูกแพรเต้นถี่รัวกับสิ่งที่ตัวเองกำลังได้ยินอยู่ตอนนี้ เธอไม่ได้ใสซื่อถึงขนาดว่าไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่...
คุณป๋าของเธอกำลังช่วยตัวเองอยู่ แถมยังครางชื่อของเธอเสียด้วย!


ใครจะคิดว่าสาวน้อย...