ขี้หึง

“แค่หวง ไม่ได้รัก อย่าคิดไปเอง”

พระเอกหึงหวงโหดจัด ๆ

Hot nerd ทดลองรัก
การการหมั้นหมายที่ปราศจากความรัก | ผลประโยชน์ | ธุรกิจ | ความสัมพันธ์ของสองครอบครัว

[เดม่อน]
นักธุรกิจหนุ่มมาดเนิร์ดที่ดูอบอุ่นและใจดี แต่ภายใต้กรอบแว่นราคาแพงนั้นกลับซ่อนบางอย่างไว้ภายใน
"กลัวคนอื่นจะรู้เหรอว่าได้กับคู่หมั้นอย่างฉันแล้ว"
 
[เมเกรซ]
นักศึกษาบริหาร ปีสาม ไม่ยอมคน มีความคิดเป็นของตัวเอง กล้าได้กล้าเสีย
"สนใจมาเป็นแฟนกับฉันไหม"

"พะ...พอแล้วไม่ไหวแล้ว"
"ถ้าเธอไม่สล...

“ด่าอีกสิ... ยิ่งเธอเกลียดฉันตอนใส่เสื้อผ้า เธอก็ยิ่งครางชื่อฉันดังขึ้นตอนไม่ได้ใส่อะไรเลย...
อ้าขาออกกว้างๆ มิลา แล้วมองในกระจกว่าตอนนี้เธอเป็นของใคร”

เรื่อง เด็กดื้อของเสี่ยชัช
เขายืนขวางประตูไว้ไม่เด็กดื้อต้องหนีได้

"กล้ามานะที่หนีผัวเที่ยว!"

"ก็ขอโทษแล้วไง เสี่ยอย่าโกรธเลยนะ"

"มาทำให้เสี่ยหายโกรธสิ แต่ถ้าทำไม่ได้เสี่ยจะลงโทษหนูทั้งวันทั้งคืน ว่าไง?"

เสี่ยชัช อ้าย -

เรื่อง เด็กดื้อของเสี่ยชา
เด็กปากดีเถียงเก่งแบบนี้ต้องหาอะไรอุดปาก

"เสี่ยชาจอดรถทำไม!?"

"ก้มลง"

"ห่ะ!? นี่มันข้างทางนะ!!"

"เถียงมาตลอดทางยังทำได้ แล้วมากลัวอะไรกับเรื่...

ความรักเป็นเรื่องสวยงาม ไม่ใช่เอามาใช้เป็นเครื่องมือทำร้ายใครที่เขาไม่เกี่ยวข้อง
เหมือนกับเธอที่รักเขาด้วยใจจริง ทุ่มเทและมีความสุขที่ได้คบกัน
แต่เขากลับเห็นเธอเป็นแค่ตัวเลือกขั้นเวลา ดึงเข้ามาเพื่อให้ลืมแฟนเก่า

///// ถ้าวิวาห์ครั้งนี้ ไม่ได้เริ่มจากความรัก… แล้วอะไรทำให้หัวใจของเขาและเธอเริ่มหวั่นไหว ในเกมที่ไม่มีใครปลอดภัย?

พิมพิชญา หญิงสาวผู้ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ถูกบีบให้ผูกชีวิตเข้ากับชายผู้เย็นชาและอันตราย
เพื่อปกป้องคนในครอบครัว…ที่อาจไม่สะอาดอย่างที่เธอเคยเชื่อ

โชติวรรธน์ ชายผู้ลึกลับและมีอดีตคลุมเครือ เสนอตัวเดินเข้าสู่งานวิวาห์ เพื่อตอบแทนบุญคุณ ของผู้มีพระคุณในอดีต แต่ผู้หญิงที่เขาต้องรับผิด...

"กวนตีนมาก ๆ เดี๋ยวโดน..จนจำทางกลับบ้านไม่ถูก ไม่ไปส่งนะเว้ย บอกไว้ก่อน"

“พ่อเลี้ยงคะ ขอดูกระเจียวดอกที่ใหญ่ที่สุดในไร่หน่อยได้ไหมคะ ซินแสบอกว่าถ้าได้จับแล้วจะโชคดี”พ่อเลี้ยงหมอกคราม ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับท่ามกลางสายฝน “อยากดูของใหญ่ ต้องใจกล้าหน่อยนะอัญญา"

เธอคิดว่าเขาเป็นเกย์
"ผมไม่ใช่เกย์ ถ้าอยากพิสูจน์ ก็ไปที่ห้องผมสิ"

"ถ้าเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ก็บอก ระหว่างที่เธอไม่มีใคร ฉันจะเทียวไปเทียวมาแบบนี้แหละ" คำพูดโคตรเห็นแก่ตัว!
(ไม่นอกกายไม่นอกใจ ไม่มีสถานะให้)

... จากสาวใช้แสนต่ำต้อย ก้าวขึ้นสู้จ้าวหัวใจของจอมอหังการ ...

หนึ่งคือจอมอหังการ...
ราฟาล การ์รัสโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มพันล้านชาวตุรกี พี่ใหญ่แห่งตระกูลดังแห่งอิสตันบลู ‘การ์รัสโซ่’
ชายหนุ่มเปรียบประดุจมัจจุราชจากขุมนรก เขาเหี้ยมโหด เลือดเย็น แต่ก็เซ็กซี่สุดใจขาดดิ้น
นัยน์ตาคมกริบที่ไม่ผิดจากเครื่องมือสะกดจิตประกาศชัดว่าราฟาลนั้นอันตรายและจอมบงการมากแค่ไหน
ความเอาแต่ใจฉายชัดออกมาพร้อมๆ กับรอยยิ้มหยัน...

“เรนิส นม เด็ก 18 จริงปะเนี่ย...”

“อยากรู้ลองเปิดดูได้ ไม่ได้ห้ามน๊า...” กล้ามากที่ท้าเขาเช่นนี้

^_^

“ไม่กลัวฉัน ทำไมดีไม่ร้ายรึ”

“ก็รู้ว่าชอบ แล้วทำไมต้องกลัว”

“ทำไม...อยากได้ฉันมากขนาดนั้นเชียว”

“แล้ว ได้ปะละ...”

“แรดวะ...”

มาคัสแสยิ้ม ด้วยสีหน้าสะใจ เมื่อเขาไม่คิดสนใจ เด็กแก่แดดที่นอนตรงหน้า

“ถึงฉันจะ แรด แต่แรดแค่กับพี่คนเดียว...ไม่ได้มั่วเหมือนใครบางคน”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ
ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน
ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย
กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง
เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ ‘สมบัติส่วนตัว’


“คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก”
คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทา...

"ถ้าฉันปล่อยเด็กไว้ที่นี่จะอยู่ได้มั้ย"
"แม่งเอ๊ย ภาระฉิบหาย..!"
"ฉันไม่ชอบเด็กดื้อมันน่ารำคาญ...!"
"หนูดื้อตอนไหนออกจะน่ารัก"
"น่ารักกับผีนะสิ...!"

"ชอบนักประเภทที่พูดไม่ฟัง เดี๋ยวจะมัดแขนมัดขาเอาให้เธอหนีไปไหนไม่ได้เลย"

พวกเขาเข้าหาเธอด้วยการล่อลวง กักขังเธอไม่ให้ไปไหน หัวใจดวงน้อยจะรับมือชายหนุ่มทั้งสองคนได้หรือไม่…

“นะคะคุณไฟ ซี้ดดด...ตรงนี้มันร้อนไปหมดเลยค่ะ” เธอครางเสียงหวานพลางแอ่นเนินเนื้ออวบอูมเข้าใส่นิ้วยาวไปมาอย่างมีอารมณ์
สุดท้ายอัคนีก็ไม่สามารถฝืนสัญชาตญาณดิบเถื่อนของตัวเองได้ เขาตัดสินใจร่างหนาขยับขึ้นไปบนเตียงแล้วจับขาเรียวทั้งสองข้างชันขึ้นเป็นตัวเอ็ม เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอูมน่าหลงใหลที่ไม่มีอะไรขวางกั้นได้อย่างเต็มตา
“คุณไฟขา...” เปมิกาเห็นสายตาร้อนแรงของคนตรงหน้าที่มองมาก็ยิ่งรู้สึกว่าความต้อง...

ต่อหน้าอาจารย์และเพื่อนร่วมคณะ 'เมล' คือนักศึกษาแพทย์ปี 4 แสนเรียบร้อย ผู้เพียบพร้อมด้วยกิริยาและเกียรตินิยม ทุกคนมองว่าเธอคือผ้าขาวที่ไม่เคยเปื้อนสีใดๆ... ทว่าหลังประตูห้องนอนที่ปิดสนิท เมลคนนั้นกลับหายไป เหลือเพียงหญิงสาวผู้เต็มไปด้วยความปรารถนาอันลึกซึ้ง

“นิชา ออกไปจากห้องพี่เดี๋ยวนี้!” / “ไม่ออกค่ะ นิชาเป็นเมียพี่ภูแล้วนิชาจะมาอยู่กับพี่ที่นี่” / “อย่างเธอเขาไม่เรียกเมียหรอกนิชา แค่สนุกแค่นั้น”

ภายในงานแต่งงานเล็ก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเท่านั้น โดยไร้ซึ่งญาติมิตร เพื่อนฝูงหรือคนรู้จัก

"ไปรับน้องสิแทน"

แทนคุณเลื่อนสายตามองไปทางบันได พบกับเจ้าสาวของตัวเองที่กำลังก้าวขาเดินลงมา วันนี้เธอดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่สุดท้ายสายตาเขากลับหลุดโฟกัส มองไปที่พี่สาวของเธอแทนอย่างไม่สามารถห้ามได้

"น้องสวยจนอึ้งไปเลยใช่ไหมล่ะ"

เสียงเอ่ยแซวของผู้เป็นแม่ทำให้แทนคุณหลุดออกจากภวังค์คว...