ครอบครัว

ศาสตรา ภูวเดชาธร คือผู้ชายที่ ภัคธีมา บอกตัวเองว่าเขาช่างร้ายกาจสมกับชื่อ
ผู้ชายคนนี้พร้อมจะฟาดฟันให้เธอย่อยยับแหลกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ทั้งๆ ที่เธอคือว่าที่น้องสะใภ้
หรือเขารังเกียจว่าเธอจน ไม่คู่ควรกับคนในตระกูลเดชธรเจ้าของไร่ที่ใหญ่ที่สุดในเชียงใหม่
เขาจึงกีดกันเธอกับน้องชายเขาทุกวิถีทาง
แม้ภัคธีมาพยายามจะไม่ข้องแวะกับเขา หากทว่าในที่สุด
โชคชะตาก็กลั่นแกล้ง ให้ต้องตกไปอยู่ในบ่วงพันธนากา...

“เอามือโสโครกของคุณออกจากเอวฉัน!!”

“ทำไม...จำผัวคนแรกไม่ได้แล้วหรอ?”

“หุบปากเน่าๆ ของคุณซะ!!”

“หยิ่งยะโส เสียจริงนะ!”

“จากเด็กแจกไพ่...ได้ดีจนทุกวันนี้! เหลือเชื่อจริงๆ!”

“หยุดคิดสารเลวได้แล้ว...”

“ทำไม!! ฉันจะพูด!! ใช้อะไรไต่ขึ้นมาล่ะ!!”

“ฉันบอกให้หยุดพูดไง!!! ฉึก!!”

เพราะรักนางจึงยอมทุกอย่าง แต่สุดท้ายเขากลับมอบความรักให้สตรีอื่น ในเมื่อเดินมาจนถึงสุดทางแล้วนางก็ไม่คิดจะยื้อไว้อีกต่อไป ไปเถิดข้าปล่อยมือท่านแล้ว ส่วนข้าจะเดินจากไปพร้อมกับบุตรในครรภ์

"คุณปล่อยนะ!"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกกอดรัดจากด้านหลัง มือเรียวแกะแขนเขาออกจากเอว รู้สึกโมโหและเขินอายในเวลาเดียวกัน เขาไม่มีสิทธิ์มาทำกับเธอแบบนี้
"ปล่อย! ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย"ลันลดาขู่
"ไม่ปล่อยครับ เฮียจะไม่ปล่อยจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง"อาคมตอบกลับ พร้อมกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น มีแรงดิ้นก็ดิ้นไปเขาจะรัดเธอไว้อย่างนี้
"คุยอะไรคะ ฉันบอกคุณไปหมดแล้ว ปล่อย!"บอกอย่างแสนงอน เมื่ออยู่ๆก็น้อยใจเขาข...

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด

สำหรับเขาผู้หญิงก็เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ เขาไม่เคยมีความรักไม่เคยรักใคร แต่พอได้มาเจอเธอ เพื่อนของน้องสาวเขา ใจที่ด้านชากลับเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง…

เธอจำเป็นต้องบอกเลิกกับเขาในวันที่เขาขอเธอแต่งงานด้วยเหตุผลบางอย่างที่อึดอัดอยู่ในใจเธอหนีเขาไปทั้งที่ไม่รู้ว่ามีทายาทของเขาอยู่ในท้องเมื่อโชคชะตานำพาให้เธอมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะพยาบาลกับคนไข้เรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไงกันนะ

ชื่อนิยายตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้เจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใด ขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ความที่สองคนจะรักกันได้ต้องมีความซื่อสัตย์เมื่อมีใครคนใดค...

“คนเราร้องไห้มันต้องมีเหตุผลสิ หรือเธอปวดท้อง”
เขาเอื้อมมือหมายจะเช็ดน้ำตาให้เธออย่างลืมตัว ใบหน้าเศร้ารีบเบือนใบหน้าไปอีกที เธอก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าร้องไห้ทำไมกับอีแค่เห็นคนเป็นแฟนจูบกันแค่นี้ทำไมต้องเสียใจ ทำไมต้องร้องไห้หนักเหมือนญาติเสีย
“ขอตัวก่อนนะคะ” เขาคว้าข้อมือเรียวเอาไว้ ชลฉัตรหันมามองทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา
“อย่าทำอย่างนี้ หากคุณไม่คิดอะไร... เพราะม่อนเจ็บ” เธอค่อยๆแกะมือเขาออก
“เธอร้องไห...

ซัน : สองต่อสองคืออะไรผมไม่รู้จัก? กิจกรรมสนุกๆ มันต้องอยู่กันหลายๆ คนสิวะ ยัยหุ่นบึ๊มก็เหมือนกัน สักวันผมจะลากมาร่วมวง!

จูน : คนอย่างไอ้พี่ซันเหรอคะ? เป็นผู้ชายที่เกิดมามีหน้าที่แค่อย่างเดียวจริง ๆ คือการสร้างความสุขให้กับผู้หญิงบนเตียงเท่านั้น อย่าเผลอเอามาเป็นพ่อพันธ์เชียวนะสงสารอนาคตของชาติ!

“คุณคมน์ฟังหนูนาก่อนค่ะ ได้โปรดฟังหนูนาก่อน”

เธอยังคงพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา หวังจะให้เขายอมฟังเสียงนกเสียงกาอย่างเธอบ้าง

หากปล่อยเอาไว้อย่างนี้มีหวังเธอกับประสงค์ต้องตายแน่นอน

คมน์เวลานี้ไม่เหมือนคมน์ที่เธอเคยรู้จักเลย เขาคือปิศาจร้ายชัดๆ

“จะตอแหลอะไรล่ะ จะตอแหลอะไร ฉันไม่เชื่องูพิษอย่างเธอหรอก อุตส่าห์เลี้ยงอย่างดี

ทะนุถนอม ยังริอ่านไปนอกใจฉันไปมีอะไรกับไอ้หน้าอ่อนนั่นอีก

วันนี้เธอกับชายชู้...

"คะ คนโปรดยอมแล้ว ยะ อย่า...ทำอะไรหนูเลยนะคะ" น้ำตาร่วงแหมะลงบนหลังมืออีริค "คะ คนโปรดจะรับใช้คุณท่าน จะรับใช้ด้วยชีวิต"
"หึหึ" อีริคคลายฝ่ามือออกจากคอระหง "ก็อยู่เป็นนี่" เขายืนขึ้นแล้วปรายตามองหญิงสาวด้วยสายตาเหยียดหยาม คนโปรดรีบกอดขาเขาไว้แน่น เพราะเป็นทางเดียวที่เธอจะรอด "แต่ของไร้ค่าแบบนี้ ฉันไม่ต้องการ"
"ให้คนโปรดทำอะไรก็ได้ แต่อย่าส่งคนโปรดกลับไปที่นั่นนะคะ"
"เธอควรจะรู้ไว้อย่างนะสาวน้อย" ...

มีคนบางประเภทแสดงความรักด้วยการ ‘ทำร้าย’ คนที่รัก

และมักแสดงออกในทางตรงข้ามกับความรู้สึกของตัวเอง

สำหรับธรินดาแล้ว เธอไม่เคยหวังจะได้ ‘รัก’ จากคนที่ชอบรังแกเธอทุกครั้งที่โอกาสอย่างปรัชญ์

เพราะรู้ดีว่าตัวเองเป็นได้แค่พระจันทร์ในคืนแรม

ที่ไม่เคยมีสิทธ์จะทอแสงใดๆ ในหัวใจของเขา

ฟรอสต์ ภัคพงค์ หนุ่มหล่อใบหน้าอันหล่อเหลา (คนหล่อ กินของไม่ซ้ำ แต่กับเธอคือข้อยกเว้น

++++++++++++

เสือสองตัว อยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ ไม่กูก็มึง ต้องตายไปข้างนึ่ง

"ปาลิน มานี้...ฉันสั่งให้เธอมานี้"ฟรอสต์ตะเบ่งเสียงด้วยอารมณ์เดือดจัด

"ไม่ ฉันไม่ได้กับนาย ได้โปรด ปล่อยฉันไป"

"อยากตาย หรือไงวะ ฉันสั่งให้เธอมา"

"ถอย เรื่องผัว เมีย คนนอกอยากมึง ไม่ควรเสือก"

"ถ้ามึงหมายถึงปาลิน กับยัยนี้ก...

“ฉันไม่มีวันเอาเด็กรุ่นลูกมาเป็นเมียเด็ดขาด แม้ว่าฉันจะรู้สึกดีกับหนูก็ตาม”

คำว่า"หัวใจแตกสลาย" กานต์ธิดาเพิ่งรู้ซึ้งก็วันนี้เอง ว่าเขมจิราว่าที่พี่สะใภ้ในอนาคต คือหญิงเดียวในดวงใจของภาคี ไม่ใช่เธอ ไม่กุลนิภา อย่างที่เข้าใจมาตลอด แล้วรักครั้งนี้ เธอจะสมหวังได้อย่างไร เมื่อเขาไม่เคยเห็นความดี ไม่เคยเห็นความรักที่มอบให้

ผิดเพราะเธอมาที่หลังกุลนิภาไง ฉันไม่อยากให้เขาต้องมาเสียใจกับผู้หญิงอย่างเธอ ที่ผ่านมา…ฉันก็แค่คบเธอไว้เล่นๆ ฆ่าเวลาเท่านั้น เธอรู้จักคำนี้ไหมกานต์ธิดา...ผ...

ในอดีตเพราะความรักทำให้โอลิเวอร์กลายเป็นคนโง่
จนถูกหญิงสาวนามว่าสิตาภาหลอกใช้เป็นเครื่องมือทำร้ายพี่ชายและพี่สะใภ้
บทเรียนครั้งนั้นทำให้เทพบุตรแสนดีกลายร่างเป็นซาตานไร้หัวใจ
ห้าปีผ่านไปเขาได้พบผู้หญิงที่เคยทำร้ายหัวใจเขาอีกครั้ง
ความรักที่เคยคิดว่าจางหายไปจากใจ
แท้จริงแล้ว มันไม่เคยเหือดหายไปตามกาลเวลา
เมื่อเจอเธออีกครั้ง เขาจึงขอทวงคืนหัวใจตัวเองและทายาทของเขาที่ติดท้องเธอไป
เธอทำให้เขาเจ็บ เธอต้...

"พี่เอมน่ะรอน้องเฟย์ได้อยู่แล้ว จริงไหมคะ" เฟรย่าเอ่ยถามชายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม เธอยื่นมือไปบีบแก้มเฌอเอมเบาๆ เพื่อให้เขายิ้มแต่ชายหนุ่มกลับทำตรงกันข้ามโดยดึงเธอมากอดไว้แนบแน่น ริมฝีปากหนาประกบจูบลงบนศีรษะทุยเล็ก ส่งผ่านความรักและความห่วงใยในรอยจูบนี้ ก่อนที่ร่างหนาจะผละตัวออกมา
"แล้วเจอกัน"
"รอเฟรย่าด้วย ห้ามมีคนอื่นนะ"
"ได้ พี่สัญญา"
"ถ้าพี่เอมผิดสัญญา เฟรย่าจะเปลี่ยนเป็นนางมารร้ายแล้วแย่งพี่เอมกลั...

คติพจน์ของมัณฑนาการสาววัย 30 ปี อย่างหิรัญญิการ์ที่อายุกับใบหน้าสวนทางกัน ที่ว่า เธอไม่ชอบเด็ก ไม่ใช่สเป็ค ช่างต่างกับทักษกรหนุ่มนักธุรกิจวัย 27 ปีที่หลงรักสาวแปลกหน้าแต่แรกเห็น

เธอเห็นความหล่อเหลาที่เปล่งออกมาเป็นรัศมีสมชื่อสุริยะ กลายเป็นความมืดมิดที่หลายคนไม่อยากมองเห็นอย่างราหู ส่วนเขาเห็นเธอเป็นดวงจันทร์นวลอร่ามงดงามที่เกิดมาเพื่อราหูอย่างเขา แล้วราหูจะไม่อมจันทร์ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเชียวหรือ ในเมื่อพระเจ้าสร้างขึ้นมาให้เธอกับเขานั้นคู่กัน

เพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ ไลลา ต้องมาชดใช้กรรมแทนพ่อและพี่ชาย
ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น ‘เมียเชลย’ ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ
อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย
ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป
ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า
จะไม่ยอมให้หัวใจ...