ครอบครัว

เมื่อมาเฟียสาวต้องทะลุมาเป็นคุณแม่ลูกหนึ่ง อีกทั้งต้องมาเป็นภรรยาของผู้พันเมิ่งที่ทั้งเจ้าชู้และเห็นแก่ตัว ร่างเก่าทนได้ก็ทนไป แต่เหอว่านเซียงคนนี้ไม่ขอทน หย่าสิคะรออะไร

'ถ้าเธอให้โอกาสผมบ้าง ผมจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเหมือนเขา ถ้าเปลี่ยนให้ผมได้ทำหน้าที่แทนเขา ผมจะไม่มีวันทำให้เธอต้องร้องไห้'
มันเป็นเพียงแค่ความคิดของผมเท่านั้น ผมแค่ไม่กล้าที่จะพูดมันออกมาเท่านั้นเอง ผมชื่อ เขม หรือ เขมทัต ภักดีวัฒนาสกุล ผมเป็นลูกชายเจ้าของนักธุรกิจโรงแรมชื่อดังที่มีชื่อเสียงในประเทศ
ตอนนี้ผมกำลังนั่งมองหญิงสาวที่กำลังร้องไห้เพราะความเศร้าเสียใจหากย้อนเวลากลับไปได้ ผมควรที่จะมีคว...

“เราเลิกกันเหอะว่ะ เฮียเบื่อเธอเต็มทนแล้ว”

เขาบอกเหตุผลที่ไม่ไปต่อกับเธอด้วยคำพูดง่าย ๆ ว่า ‘เบื่อ’

“เธอเป็นเมียเฮียนะกันตา”

หนึ่งปีให้หลังต่อมาจู่ ๆ เขาก็กลับมาทวงเธอคืน…….

งานแต่งอาจไม่ใช่จุดจบของความรัก
ถ้ามันไม่ได้เกิดขึ้นจากความเต็มใจตั้งแต่แรกของทั้งสองฝ่าย


เมื่อการแต่งงาน คือจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมด
เมื่อเริ่มต้นจากไม่ได้รัก แต่กลับมารักในวันที่ต้องหย่า

นักปราชญ์ ดิษกรพล โครเชอร์ มั่นใจว่าเขาไม่เคยไปไข่ทิ้งเอาไว้ที่ไหนแน่ๆ จู่ๆ ก็ถูกยัดเยียดความเป็นพ่อมาให้ ครั้นจะปฏิเสธ เจ้าหนูนั่นก็หน้าตาถอดสำเนาเขามาได้เป๊ะทุกกระเบียดนิ้วจนพูดไม่ออก ที่สำคัญแม่ของลูกยังสวยเช้งน่าเจี๊ยะขั้นสุด มองมุมไหนก็ไม่น่าเป็นแม่ลูกอ่อนไปได้ อกก็ออกจะอึ๋มแต่ดันไม่มีน้ำนมให้ลูก เอวก็เอสสุดๆ ไม่น่าเชื่อว่าเพิ่งคลอดลูกออกมาได้แค่สี่เดือน และเขาแน่ใจว่าไม่เคยโซเดมาคอมกับเจ้าหล...

“ เสียใจด้วยนะ พี่ไม่ชอบกินผักครับ” “ นี่ก็ไม่ชอบกินหมาเหมือนกันค่ะ”

คนอย่างอีหญิงบอกไว้เลยว่าเลิกก็คือเลิกบอกแล้วไงวะว่าคนอย่างอีหญิงเนี่ยนะ เสียใจได้แต่ว่าไม่แคร์ ที่ควรทำก็คือหาใหม่ใหญ่กว่าเดิมแค่นั้น ผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวเก่าก็แค่ขยะที่ทิ้งไปแล้วไม่มีวันเก็บกลับมา

ความบังเอิญที่นำมาซึ่งความโชคร้ายแต่สุดท้ายก็นำมาซึ่งความรักที่ยากจะลืมเลือน

ทาคาชิ vs มิเกล

ทาคาชิ

มาเฟียเบอร์หนึ่งของประเทศญี่ปุ่นเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ยังโสด สำหรับเขาแล้วผู้หญิงก็แค่ที่ระบายความใคร่เพราะใครๆ ต่างก็อยากครอบครองหัวใจของมาเฟียเบอร์หนึ่งกันทั้งนั้น แต่สำหรับผู้ชายที่ไม่รู้จักคำว่าความรักแล้วหัวใจมันก็แค่อวัยวะส่วนหนึ่งในร่างกายเท่านั้น!!

นิสัย : ไม่โหดจริงคงเป็นเบอร์หนึ่งไม่ได้...

เขาอยากให้บทเรียนหล่อน นั่นคือความตั้งใจของเขา
ไม่คิดจะเข้าหาหล่อนอีกจนกว่า... เขาจะเคลียร์ตัวเอง นั่นคือความตั้งใจที่สอง หลังพรากพรหมจารีจากหล่อน
แต่ดูเหมือนเขาจะทำตามความตั้งใจไม่ได้สักอย่าง
เขาหยุดความต้องการที่มีต่อเรือนกายงามอวบอิ่มที่เคยลิ้มรสไม่ได้
เกือบสองสัปดาห์นับแต่เขาได้ชิมรสหวานจากกายสาว ทุกค่ำคืนของเขา คือความทรมานอย่างแท้จริง
เขาถวิลหาอกอวบขาวน่าฟัด สะโพกงอนงามที่เขาเคยเข้าประกบหลัง...

เธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่เคยสนใจ แต่ก็ยังดึงดันอยากจะอยู่ใกล้ ต่อให้เธอเป็นเมียแต่งเขาก็คงไม่มีวันเปลี่ยนใจ เพราะเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจจากไปในคืนแต่งงาน
"จากนี้ไปเราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก" 🥀

สี่ปีก่อน ณ แคลิฟอร์เนีย 'ซินเดีย' ยอมปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายหนุ่มหล่อคมเข้มอย่าง 'อีธาน' ได้เปิดซิง ทว่ารุ่งเช้าเธอกลับชิ่งหนี ทิ้งเงินไว้ให้ 10 ดอลลาร์เป็นค่าครู!

สี่ปีต่อมา เธอกลายเป็นรองผู้อำนวยการฝ่ายขายสุดมั่น แต่ชีวิตต้องปั่นป่วนเมื่อบอสใหญ่คนใหม่ที่บินตรงมาจากอเมริกากลับกลายเป็น 'เขา' ชายหนุ่มวันไนท์สแตนด์คนนั้น!

งานนี้ประธานหนุ่มจอมเผด็จการไม่ยอมปล่อยให้แม่ตัวแสบหนีไปได้ง่ายๆ เขาต้อนเธอจน...

"คุณจำคำพูดของตัวเองไม่ได้เหรอคะ ตอนที่พูดกับเพื่อนคุณบอกว่ายังไง ถ้าฉันท้องขึ้นมาคุณจะหย่ากับฉัน และสัญญาของฉันกับคุณมันก็สิ้นสุดลงแล้วด้วย”
“ม่าน…”
เพียงเขาอ้าปากเรียกชื่อเธอ ม่านทิวาก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่ยอมให้โอกาสคนใจร้ายอย่างเขาได้พูดอธิบายสักคำ
“ที่คุณทำไปทั้งหมดก็เพราะต้องการแก้แค้นให้ยัยวิเจ็บใจแล้วก็เอาชนะเดิมพันเพื่อนของคุณเท่านั้น" เธอยอกย้อนเสียงราบเรียบ แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในหัว...

เพราะพินัยกรรมของคุณปู่จึงทำให้เธอต้องแต่งงานกับเขา

ความเคียดแค้นที่เกาะกินหัวใจมาเนิ่นนานกำลังจะได้รับการสะสาง
แต่ เมยาวี กลับประเมินตัวหมากมีชีวิตในเกมนี้ต่ำต้อยจนเกินไป
ท้ายที่สุด... ไฟร้อนแรงที่หญิงสาวเข้าไปพัวพันก็หวนกลับมาแผดเผาตัวเธอเอง
เพราะคนอย่าง วชรวิศ ไม่ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นคนโง่งมแน่
ลองเธอได้ใช้เขาเป็นเครื่องมือชำระแค้น เขาจะให้เธอชดใช้การกระทำนั้น
ด้วยหัวใจทั้งดวง!

เพื่อไม่ต้องแต่งงานกับคู่หมั่นที่ตนมิได้รัก ว่านลุ่ยจึงวางแผนเดินเรือข้ามสมุทรไปทำการค้าต่างแดน นางคิดจะหาสามีพ่อค้าที่ถูกตาต้องใจกลับไปด้วย แต่เรื่องราวกับไม่ง่ายดาย เมื่อเหตุการณ์ไม่คาดคิดพลันเกิดขึ้น นางพลัดตกเรือถูกคลื่นซัดอยู่กลางทะเลหลายวัน สุดท้ายไม่ทราบลอยมาขึ้นฝั่งที่ไหน แล้วยังเจอกับคนหัวหมีที่ร้อง อูก้า อูก้า! แต่ถึงชีวิตจะบัดซบกว่านี้ ด้วยศักดิ์ศรีเถ้าแก่เนี้ยที่มีร้านค้าสิบกว่าร้าน นา...

บุรุษผู้มีดวงตาสีไพลินชวนหลงใหล ที่ได้ชื่อว่าเป็นคนใจเย็นดั่งสายน้ำแห่งท้องทะเลทราย ต้องกลับกลายมาเป็นคนใจร้อนดั่งไฟเมื่อหัวใจถูกปลุกเร้าด้วยเสน่หาจากคุณหมอสาว

ชีคซาลซาเอล อัล จารีออัล อินทาจ รัชทายาทอันดับสองของรัฐคูเวอร์ประเทศดารานห์ บุรุษผู้มีใบหน้าหล่อเหลา และที่สำคัญเป็นผู้ที่มีนัยน์ตาสีไพลินทรงเสน่ห์ล้นเหลือ อีกทั้งยังเป็นชีคที่ใจดีและใจเย็นดุจสายน้ำกลางทะเลทราย
จนกระทั่งได้เจอคุณหมอศัลยแพท...

“ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว อ้อ... เดี๋ยวสิ!”

เขาเดินไปเก็บเสื้อผ้าของหญิงสาว ที่กระจายเต็มพื้นด้วยฝีมือเขา มาโยนใส่หน้าเธอ หญิงสาวหลบแทบไม่ทัน รู้สึกอับอายราวกับตัวเองเป็นผู้หญิงขายบริการที่หมดหน้าที่แล้ว แต่ค่าตอบแทบที่ตนเองได้รับ คือความแค้นที่ตัวเธอไม่ได้ก่อ

วันใหม่ก้มลงเก็บเสื้อผ้าทุกชิ้นน้ำตาก็ร่วงเผาะ เมื่อรวบรวมได้ทุกอย่างก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่หันมามองหน้าคนใจร้าย ที่ทำตัวเหมือนพ่อพระหย...

"ลูกของฉัน ฉันก็ต้องรับผิดชอบ แม้ว่าจะไม่อยากได้เธอเป็นเมียก็ตาม"
"แล้วคุณเคยถามฉันไหมว่า อยากได้คุณเป็นเมียหรือเปล่า ผัวอย่างคุณน่ะ...ผัวเฮงซวย"
................

“พายไม่ฟังอะไรทั้งนั้น พายอยากรู้ทำไมพี่ถึงไม่เลือกพายแล้วมาอยู่กับมันที่นี่!!”

“ไม่เห็นหรือไงว่าเขาเจ็บ!” ทางด้านคุณที่ใจร้อนพอกัน และยิ่งเห็นพายไม่สนใจอะไรเลย ทั้งไม่เกรงใจสถานที่ สติที่คุมอยู่จึงแตกไปด้วย

“แล้วพายไม่เจ็บเหรอ!”

“…” คนถูกตะคอกนิ่งพลางจับจ้องน้ำตาที่กำลังไหลกลิ้งอาบใบหน้าสวยที่บัดนี้แดงก่ำด้วยความโกรธ เพราะเขามาที่นี่สินะ พายถึงร้องไห้ฟูมฟายไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย

“ในสายตาของพี่ พ...

ผู้ชายที่เห็นว่าแสนดี ทำไม? ผู้ชายเหล่านี้ถึงได้ มีเจ้าของกันหมดแล้ว... ฟ้ากลั่นแกล้งอะไรเธอนักหนา

เวลาชอบใคร? ทำไมทุกครั้งต้องทำให้เธอไม่สมหวังด้วย

แต่ขอเถอะ!!

เป็นเขาได้ไหม? ผู้ชายที่ชื่อ "ไค"