ชีวิตในมหาวิทยาลัย

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาสอยู่ข้างกายเขาอย่างซื่อสัตย์เชื่อฟัง บัดซบเถอะ! ใครบอกติดหนี้แล้วจะได้เจ้าหนี้เป็นผัวกัน มันมีแค่ในนิยายเข้าใจไหม

พ่อแท้ๆเคยขายเธอให้กับเสี่ยแก่คราวปู่อย่างไม่แยแส ผ่านไปสี่ปีพี่ชายกับเพื่อนยังมารวมหัวกันแอบอ้างชื่อไปกู้เงินอีก

ชีวิตที่แต่เดิมก็ไม่ได้ดีเลิศอะไร ตอนนี้พังทลายไปพร้อมกับคืนที่เสียบริสุทธิ์เรียบร้อย

ไม่มีเงินก็ใช้เรือนร่างขัดดอก ตกเป็นทาส...

ไอ้ที่อยากรู้น่ะ ความจริงมันก็เยอะนะ
แต่หลักๆ ก็... อยากรู้แค่เพียง... ถ้าไม่มีเธอคนนั้น แล้วปรรณจะมองปาวมั้ย

ชินธิป กาญจน์นันท์ หรือ ชาร์ตัน มาเวลเมอร์สัน นักธุรกิจหนุ่มลูกเสี้ยวไทยอังกฤษ หนุ่มหล่อมาดดีที่เลื่องชื่อลือชาในวงการธุรกิจในเรื่องการบริหารงานเฉียบขาด เก่ง ฉลาด รู้ทันคน มีฝีปากคมกริบเป็นอาวุธ สิ่งไหนที่ปรารถนาไม่ใช่เรื่องยากสำหรับชินธิป กาญจน์นันท์ วาทะศิลป์จัดจ้านที่มีติดตัวทำให้มีชัยไปกว่าครึ่ง

ทว่าหนุ่มหล่อมาดผู้ดีกลับมาตกหลุมแม่สาวน้อยแสนงามนาม ที่รัก หรือ คุณหนูไอลิซ วิลเลี่ยมเบอร์ลิซ เข...

กลรักวิศวะเลว
เขาเป็นรุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตที่ใครๆ ต่างก็ปราบปลื้มแต่ไม่ใช่เธอล่ะหนึ่งเพราะเขาเป็นผู้ชายจำพวกที่เธอเกลียดที่สุดเพราะความเจ้าชู้ของเขาเธอจึงพยายามอยู่ห่างจากเขาทว่าจู่ๆ เธอตื่นขึ้นมาพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆ

นิยายเรื่องนี้เป็น1ในเซ็ทวิศวะเลว
พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว
กลรักวิศวะเลว
กักขังรักวิศวะเลว

กักขังรักวิศวะเลว
เขาเย็นชาเหมือนไร้ความรู้สึกแต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นเลย สายลม เป็นผู้...

"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้"

"แต่กิเป็นเจ้าของของเล่น กิมีสิทธิ์สั่งอะไรก็ได้!" เธอเป็นฝ่ายลุกขึ้นมาอย่างเหนือกว่า มือเรียวบีบแก้มสากเบาๆ "ขอสั่งให้ถอยออกไปตอนนี้ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว" ก๊วยเจ๋งยอมถอยออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นเหนือศีรษะเป็นการยอมแล้วหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไป

"..." มิกิก้าวลงจากเตียงนอน แล้วเดินไปที่ห้องแต่งตัวเมื่อนึกอะไรออก เธอหยิบสร้อยคอที่มีจี้ปีกนกขึ้นมามองอย่างพิ...

มีคนเคยเล่าว่าวาฬตัวหนึ่งสื่อสารกับวาฬตัวอื่นด้วยความถี่ 52 Hz
เพราะความถี่ที่สูงกว่าปกติเลยทำให้วาฬตัวอื่นไม่ได้ยิน
มันก็คงเหมือนกับฉัน... ที่ไม่สามารถสื่อสารกับใครได้มากเกินกว่า 2 ประโยค

หญิงสาวที่อยู่ในอาการอกหักรักคุดแต่ดันถูกตาต้องใจรุ่นพี่หนุ่มต่างมหาลัยในตอนที่กำลังเมาหัวราน้ำและพร่ำเพ้อถึงอดีตคนรัก จึงพลาดโอกาสทำความรู้จักกับเขา แต่ด้วยเหตุบังเอิญหรือโชคชะตาทำให้คนทั้งคู่โคจรมาพบกันอีกครั้ง

ความฉิบหายมันจะเริ่มมาเยือนถ้าหากเพื่อนของคุณเอ่ยขอความช่วยเหลือ
ชีวิตของผมตอนแรกมันก็สงบสุขอยู่หรอก
แต่พอมาเจอกับยัยเด็กที่ชื่อ 'สโนว์ไวท์' เข้า ชีวิตผมก็ไม่เคยสัมผัสกับคำว่าสงบสุขอีกเลย

"ทำยังไงก็ได้ให้น้องกูเรียนเก่งขึ้นก็พอ"
"เปลี่ยนสมองง่ายกว่านะกูว่า"

ปกติผมเป็นคนที่นิ่งและใจเย็น แต่พอมาอยู่กับเธออารมณ์ของผมมันก็ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนคนที่ใกล้จะบ้าเต็มที

"เรื่องรักอ่ะเซียน แต่เรื่องเรียนไม่รู้เ...

'ความลับก็ยังเป็นความลับ' คุณหมอสุดหล่อ แต่นิสัยไม่ได้หล่อเหมือนหน้าตา เขาคือบุคคลอันตรายที่จะทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
ทัดเทพเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างกายเขามีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกำยำเปลือยเปล่าเอาไว้ เขามองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่งและหยุดสายตาไว้ที่หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดก่อนสายตาจะหลุดโฟกัสมองต่ำลงไปจนถึงของสงวนของเธอ
"กรี๊ดดด!! อุ๊บ!!" ทัดเทพรีบปิดปากเธอไว้เมื่อยูริกำลังแหกปากร้องทำใ...

เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส

‘เธอ’ สวยจนไม่มีคนกล้าจีบ ‘เขา’ ก็หล่อจนมีแต่คนอยากได้
เธอเองก็อยากได้เขาเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่เขาสนใจแต่รถ
“อยากได้ ต้องให้พูดเลยหรือไงว่าอยากได้!!”
“อยากได้อะไรก็พูดมาดิวะ จะเอาอะไร!?”

แม็กซ์ยืนจิบกาแฟที่ระเบียงชั้นบน เขาเหลือบเห็นหญิงสาวบ้านตรงกันข้ามกำลังหอบหนังสือและข้าวของเต็มอ้อมแขนจากรถเดินเข้าบ้านอย่างทุลักทุเล ร่างเพรียวระหง ผมยาวสีน้ำตาลเกล้ามัดขึ้นสูงอย่างลวกๆ แว่นตาหนาเตอะที่ค้างอยู่บนจมูกโด่ง จากระยะที่เขายืนอยู่ทำให้ไม่อาจเดาได้ว่านัยน์ตากลมโตภายใต้แว่นตาหนาเตอะนั้นสีอะไร เขาหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหล่อนสะดุดขาตัวเองและข้าวของให้อ้อมแขนนั่นหล่นกระจัดกระจายบนพื้น

...

3ปีก่อน...
“ไอ้ธีส! มึงมีสติหน่อยดิว่ะ!”
“มึงไม่เห็นไอ้เลวนั่นทำกับพายเหรอว่ะ!!”
“เออ! กูเห็น แต่มึงใจเย็นก็ดิ!”
ปึก!
“ไอ้ธีส! เห้ย!” ผมไม่สนคำห้ามของไอ้โรม อาศัยจังหวะที่มันเผลอชักปืนออกมาจากเอวมัน ผมเดินตรงดิ่งไปที่ผู้ชายชั่วๆคนหนึ่งที่กำลังดึงขอเสื้อของเพื่อนผมอย่างหน้าตัวเมีย แล้วใช้ปืนจ่อไปที่หัวมันทันทีแต่ไอ้โรมดันผลักมือผมออกทำให้ปืนในมือมัน
ปัง! ลั่น
“กรี๊ดดด!!” ผู้หญิงร่างบางนั่งตัวสั่นหง...

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบ...

เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน

ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน

เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้…

คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรัก...

"ปะ..แป้งปั้น แป้งปั้นไปไหน" ผ่านเหตุการณ์ชุลมุนไปแล้วพริกแกงที่เมื่อได้สติก็รีบร้องเรียกหาเพื่อนรัก เธอลนลานมองไปรอบๆกาย แต่ก็ไร้วี่แววแป้งปั้น เห็นเพียงรองเท้านักเรียนข้างเดียวที่วางอยู่บนฟุตปาธ เธอรีบคลานไปหยิบรองเท้าเพื่อนแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะมีคนมาช่วย
"ป้าเห็นเพื่อนหนูถูกไอ้พวกอันธพาลนั้นลากตัวไป" หัวใจดวงน้อยเหมือนหยุดเต้นทันทีที่ได้ฟังแบบนั้น
"แป้งปั้น.."
กลุ่มนักศึกษาชายใส่เสื้อช็อปวิศวะ...

ดวงตากลมโตเพ่งมอง 'ของดี' ที่เพื่อนว่า ศิริลักษณ์ทำการนัดพี่ชายให้ออกมาหา แล้วร่างสูงก็เดินเข้ามา ภายในเวลาเพียงห้านาที

"สวัสดีค่ะอาจารย์"

ปรารถนารีบยกมือไหว้ เขาพยักหน้ารับแค่เล็กน้อย แต่กลับไม่ยิ้มให้นักศึกษาสาวอย่างเพื่อนเธอแต่อย่างใด ทั้งๆ ที่เพื่อนเธอเสน่ห์ล้นหลามเลยก็ว่าได้

"มีอะไรศิริลักษณ์"

"เย็นนี้สองขออนุญาตไปกินข้าวนอกบ้านนะคะ ไปกับเพื่อนค่ะ เพื่อนคนนี้"

"ไม่อนุญาตให้เกินสองทุ่ม...

"แต่หนูเป็นคู่หมั้นของพี่นะ ครอบครัวของเราสนิทกันมาตั้งนานแล้วด้วย จะมายกเลิกงานหมั้นไม่ได้เลยนะ"
"หนูก็ไม่ได้บอกว่าจะยกเลิก แต่หนูอยากจะรอให้ตัวเองเรียนจบก่อนทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจ กลัวหนูไม่มีผัวหรือไงกัน!"
"ก็แค่งานหมั้นเอง หมั้นกับพี่เถอะนะ"
"....."
"ถ้างั้นก็บอกพี่มาสิ ว่าเพราะอะไรทำไมหนูถึงไม่หมั้นกับพี่ พี่เองก็อยากรู้เหตุผลเหมือนกัน"

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุด...