ดราม่า

“คิดท้อง... ไหนพี่ติณณ์บอกว่าป้องกันอย่างดี แต่ทำไมคิดยังท้องล่ะ” พูดจบเธอก็ปล่อยโฮออกมา หมดแล้วความอดทนที่สะสมมาเนิ่นนาน “แล้วไม่ต้องสงสัยว่าเป็นลูกของคนอื่นเลยนะ คิดไม่เคย คืนนั้นเป็นครั้งแรกของคิด พี่ติณณ์ก็รู้นี่นา”

ฉิบหาย... ติณณ์ฟังแล้วหน้าซีดเผือดขึ้นมาทันที เนื้อตัวที่ร้อนรุ่มจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็ชาวาบ ยิ่งเห็นหญิงสาวตรงหน้าร้องไห้ฟูมฟาย เขายิ่งอยากตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยด้วยซ้ำ

“ขอ...

ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก สุดท้ายก็ทรมานด้วยกันทั้งคู่อยู่ดี ‘คนไม่ได้รักต่อให้เอาเชือกมามัด ก็ไม่มีทางรักอยู่ดี‘

"ผมไม่พร้อมจะรับผิดชอบใคร ไม่ชอบเด็ก และยังอยากเที่ยว ยังอยากสนุกกับชีวิตช่วงนี้อยู่ อย่าให้ความผิดพลาดของเรามาทำลายอนาคตของผม หวังว่าคุณคงไม่ใจร้าย คิดอยากจะจับผมเป็นผัวจริง ๆ หรอกนะ"

(เรื่องนี้มีเด็ก พระเอกนอกกาย นอกใจ)

เมื่อณัฐภัทรสูญเสียคนรักก่อนวันแต่งงานจึงปักใจว่าไม่รักใครอีก ไม่ว่าเวลาผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม จนกระทั่งเเผนของย่าก็ทำให้ใจสั่นไหวอีกครั้ง เพราะต้องมาเจอกับ “จิรภาณินท์” เข้ามาเพื่ออ่อย ยั่ว นัว จูบ เพื่อให้ลืมคนรักที่จากไป...แล้ววันหนึ่ง หญิงสาวหน้าตาเหมือนคนรักที่จากไปปรากฏขึ้น ...?! “พี่ภัทรขอกินณินท์ได้ไหมครับ”

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

จากเพื่อนสนิทต้องกลายมาเป็นคู่หมั้น แต่คนที่เขารักนั้นไม่ใช่เธอ เธอเปรียบเสมือนของตายที่ไม่มีวันจากไปไหน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอหายไปจากชีวิตพร้อมหอบลูกในท้องไปด้วย “จะยังไงก็ไม่มีวันรัก”


จากคนปากดีสู่คนที่ไม่เหลืออะไรเลย

เมื่อเธอเลือกเดินจากไปพร้อมกับลูกในท้อง

‘วีรัน’ ที่เคยเป็นเพื่อนสนิทซึ่งเธอแอบรัก

‘นาริน’ เพื่อนสนิทที่ถูกจับหมั้นหมายแล้วเขาเกลียด

สำหรับวีรันแล้ว เขามองนารินเป็นได้...

เขาชื่อ คราม เป็นทั้งคู่หมั้นของฉันและเป็นคนที่ฉันพลาดมีอะไรด้วยเมื่อสองปีก่อน ใครจะไปคิดล่ะว่าจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

เพียงแค่เห็นหน้าเธอจากรูปถ่ายซีอีโอหนุ่มก็ตกหลุมรักและอยากได้คุณพยาบาลสาวมาครอบครองความรักกำลังไปได้สวยจนกระทั่งคนรักเก่าของเขากลับมาพร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อยที่เรียกเขาว่าพ่อ
.......
ถ้าอยากเป็นเมียพี่ก็ต้องเรียนให้จบ คำพูดเมื่อ 7 ปีก่อนทำให้เธอกลับมาทวงสัญญา สาวน้อยในวันนั้นกลายเป็นสาวสวยที่เขาเห็นแล้วตกหลุกรักในทันที่ ยิ่งพอรู้ว่าเธอคือเด็กสาวข้างบ้านที่เคยขอเป็นแฟน มีหรือเขาจะยอมปล่อยเธอไปง่าย...

เธอ ถูกพ่อบังคับ ส่วนเขา บังคับฝืนใจเธออีกที “ไอ้บ้า ไอ้เด็กเมื่อวานซืน!”

ชอบพี่แล้ว พี่ก็ต้องชอบหนูกลับบ้างดิ มันเป็นมารยาท
"พี่เตหนูขอไปด้วยดิ พี่จะไปไหนอะ"
"ไปหาสาว ยุ่งไรด้วยยัยบ๊อง"
"มินไม่ให้พี่ไปหรอก! ..คุณน้าคะพี่เตหนีเที่ยวค่ะ! " ฉันยืนก้างเเขนขวางทางเขาขึ้นรถขั้นสุด
"หลบพี่ไอ้เปี๊ยก"
"ไม่หลบ พี่เตก็รู้ว่าหนูชอบพี่ทำไมถึงยังพูดจาทำร้ายจิตใจกันอยู่เรื่อยเลย! "
"ไปชอบคนอื่นเถอะเปี๊ยก พี่ไม่ชอบคนตัวเตี้ย! "
"ไอ้บ้าพี่เต! หนูจะฟ้องคุณน้า!!! "

เพราะเธอมีปัญหาส่วนตัวที่บอกใครไม่ได้ ผู้ชายคนเดียวที่เธอไว้วางใจคือพี่ชายที่เคยอยู่ข้างบ้านเธอสมัยเด็ก เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ เธอจึงต้องการความช่วยเหลือจากเขา แต่ทว่า ดันไปทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดคิดว่า 'เด็ก' ที่เล็งเอาไว้จะชอบเพื่อนของตัวเอง จึงจงใจเข้ามาหมายเป็นพ่อสื่อให้เธอด้วยใจที่ 'ไม่บริสุทธิ์' เพราะเขาถือคติที่ว่า "พ่อสื่อพ่อชักมักจะได้เอง"

พระเอกตกอยู่ในสถานการณ์ที่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด จู่ๆ นางเอกที่เป็นแฟนก็หายจากไปและบอกเลิกเขา นั่นทำให้เขาเจ็บเจียนตาย จากความรักที่มีให้สะสมมาเป็นความแค้นที่รอวันเอาคืนเธออย่างสาสม

“ไม่ต้องมองแล้ว รอยเนี่ยแมลงอะไรไม่รู้บินมากัด มันคันอาเลยเกาแล้วก็เกิดรอยเนี่ย ไม่ได้มีอะไรเลยนะคะ”
“จริงเหรอคะ” อะจ้ารับบทคนโง่ไปหนึ่ง
“จริงสิคะ อาจะโกหกคนดีทำไม อาพยายามจะอธิบายแล้ว แต่คนดีไม่ฟังอาบ้างเลย” เป็นไงล่ะ ฉันผิดซะงั้น อาเป้งร้าย แต่รัมภาจะร้ายกว่าค่ะบอกเลย
“แล้วรอยลิปสติกที่ติดปกเสื้อละคะ” เอาสิ ไหนแถมาซิคุณอา อยากรู้จริง ๆ ว่าจะไปได้แค่ไหน
“รอยลิปที่ไหน นั่นมันเกิดอุบัติเหตุระหว่างค...

อย่าว่าแต่จะให้แต่งงานด้วย แค่นึกจะรักก็ยังไม่เคย!

“ถ้าไม่รักกันก็ปล่อยกันไปได้ไหมคะ”
“ไม่มีทาง! เพราะฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอ”

เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน
พฤทธิ์ คือทายาทนักธุรกิจรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ของประเทศไทย อดีตคนเคยรักของปาลิน เรียนจบด้านวิศวโยธาเพื่อสานต่อธุรกิจของครอบครัวโดยเฉพาะ เป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ มีความมุ่งมั่น ซุกซนเมื่ออยู่กับเธอและเป็นคนขี้หึงอย่างร้ายกาจเมื่อเห็นเธออยู่กับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา
ปาล...

เขาเป็นเด็กที่ดุมาก ไม่เคารพรุ่นพี่แถมยังหยาบคายอีกต่างหาก

-- พระนาย --

หล่อ คมเข้ม (เอา)ดุ 'ฉายาเฮดว๊ากหน้าอ่อน' เป็นคนตรงๆ ปากจัด ดุดันมากโดยเฉพาะเอว

-- ทอฝัน --

น่ารัก สดใส ใสซื่อ 'ฉายายัยซื่อบื้อประจำคณะ' เป็นคนซื่อๆ แต่น่ารักมาก

เพราะต้องการแก้แค้น ทำให้ลาซาลอสเลือกที่จะระบายความใคร่กับผู้หญิงไร้ค่าเช่นหล่อน
แต่เพราะมันคือความรัก หล่อนถึงได้ยอมตกเป็นของเล่นของซาตานร้ายเช่นเขาด้วยความเต็มใจ

ลาซาลอส ซาเวลลาส ทายาทลำดับที่สามของกลุ่มธุรกิจ Black Dragon ชายหนุ่มคือมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย ทุกคนเรียกเขาว่าพ่อมดแห่งเงินตรา แต่เขากลับไม่ใช่พ่อมดแห่งอิสตรี เมื่อในอดีตผู้ชายสมบูรณ์แบบเช่นเขาเคยถูกสวมเขาอย่างเลือดเย็น เขาตัดขาดความสัมพั...

หล่อนเป็นแค่เมียคั่นเวลา คอยปลดปล่อยความใคร่ให้กับเขายามที่ตัวจริงไม่อยู่ ไม่มีสิทธิ์ไม่มีเสียง และไม่เคยมีค่าในสายตาของเขาเลย

อลินดา จำต้องเข้าพิธีแต่งงานกับเจ้าบ่าวแทนพี่สาวฝาแฝดที่หนีตัวไปอย่างลึกลับในคืนวันแต่งงานอย่างไม่มีทางเลือก หล่อนคิดว่าเมื่อจบสิ้นพิธีการแล้ว หน้าที่ของตัวเองก็จะหมดไปเช่นกัน แต่หล่อนคิดผิด เมื่อเจ้าบ่าวใช้ร่างกายของหล่อนเป็นตัวแทนของเจ้าสาวตัวจริงตลอดทั้งค่ำคืน

แซคคารี...

“เธอเป็นง่อยหรือไงยาหยี ทุกคนถึงต้องให้ฉันดูแลเธอ”
“...” ถึงจะรู้สึกจุกอกกับคำถามของเขาเพียงใด แต่ยาหยีก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรเขา เพราะคิดว่าการเงียบคือทางออกที่ดีที่สุด
แต่อีกคนกลับไม่ได้คิดแบบนั้น ยิ่งเขาเห็นยาหยีเอาแต่ปิดปากเงียบราวกับเจ้าสาวใบ้ มันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ขุ่นเคืองของเขาจนแทบระเบิด ชายหนุ่มก็เลยใช้วิธีเปิดปากหญิงสาวด้วยการถอดชุดทักซีโดตามด้วยกางเกงในสลัดออกจากขา เพื่อโชว์เรือนร่างกำยำของ...

"ตกลงว่าผมต้องทำอะไรบ้าง"

"นอนกับฉัน ทำทุกอย่างที่ฉันสั่ง"

"นอนกับคุณ...ผมเป็นกะหรี่เหรอ?"

"ฮึ...ไม่แย่ขนาดนั้นหรอก เพราะผู้ชายขายตัวอาจมั่วนอนกับคนไม่เลือกหน้า แต่เธอมีหน้าที่นอนกับฉันได้แค่คนเดียวเท่านั้น อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะเบื่อ หรือมีคนใหม่....เข้าใจมั้ย"

"ครับ...เข้าใจแล้ว"

“ก็ดีครับ แต่ผมชอบนอนกอดน้องๆ มากกว่า”

“นี่กอดของฉันมันไม่ได้เรื่องขนาดสู้น้องชายสองคนของเธอไม่ได้เช...