ดราม่า

เธอทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่เขาซื้อมาจากครอบครัวที่เก็บขยะขาย ในยุคปัจจุบันก็ทำงานจนตัวตาย มาอยู่อดีตก็กลายเป็นคนอัตคัดขัดสน ชีวิตจะลำบากซ้ำซ้อนไปถึงไหน

จะแมนหรือไม่แมนต้องลองมาเป็นแฟน...ถึงจะรู้

“เดี๋ยวสิคุณ ฉันทำอาหารไม่เป็น” ปราณปริยาบอกออกมาในที่สุด สรัลหมุนตัวมาเลิกคิ้วและหรี่ตามองหญิงสาวที่ยืนทำหน้ามุ่ยถามเขาเสียงเง้างอดว่า
“มองอย่างนี้หมายความว่าไงคะ”
“ลูกสาวเจ้าของร้านอาหารหรูไม่ใช่หรือ เราน่ะ” สรัลถามยิ้มๆ
“ก็ใช่ค่ะ แต่ทำงานเกี่ยวกับบัญชี ไม่ได้เป็นเชฟ”
“มันก็จริงของคุณ” ชายหนุ่มยักไหล่พร้อมกับพยักหน้าอย่างรับรู้ เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบกะห...

นางผู้ปักใจรักเพียงเขา ทำทุกอย่างเพียงเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เขา แม้ว่าตนเองจะกลายเป็นคนโง่งม
เขาผู้ที่มิได้สนใจใคร่ดีสตรีนางใด แต่กับนาง ไม่รู้ทำไม...ชอบรบกวนหัวใจให้ได้คิดฟุ้งซ่านอยู่ตลอดเวลา

หลิวหลี หญิงสาวผู้มีใจรักมั่นกับจูหยวนจาง
นางรักเขา ในที่สุด นางก็ได้แต่งงานกับเขา ได้เป็นภรรยาของเขา

จูหยวนจาง ชายหนุ่มผู้เย็นชา ไร้ใจ เห็นความรักเป็นเรื่องโง่งม
ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งงานกับเขาเช่นนั้นหรื...

เพราะความเมา อิงวราจึงถูกผู้ชายที่ไม่เห็นแม้กระทั่งหน้า พรากพรหมจรรย์ไปอย่างป่าเถื่อน ภูดิศจะทำอย่างไร เมื่อนางบำเรอที่มีคนนำมาใช้หนี้รสชาติช่างหอมหวานจับใจ
"จะร้องอะไรกันนักหนาวะ ลุกขึ้น!" คำสั่งของเขาทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ตาบวมช้ำมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อเห็นการแต่งตัวของเขาก็ใจชื้น แสดงว่าเขาหมดอารมณ์กับเธอแล้ว แต่ก็ยังไม่ไว้ใจ ผู้ชายคนนี้ทำอะไรได้มากกว่าที่คิด สองแขนก...

ของบางอย่างมักเห็นค่า ในเวลาที่เสียมันไป
....
“เปิ้ลจะมาอยู่บ้านหลังนี้ในฐานะเมียพี่อีกคนนะ”
ความเจ็บช้ำที่พราวฟ้าได้รับน้อยไปใช่ไหม ปรินทร์ถึงได้โยนความรู้สึกนั้นเข้าจิตใจเธอมากขึ้น มันมากมายเสียจนพราวฟ้าคิดว่า ชาตินี้ทั้งชาติไม่รู้ว่าจะสลัดหลุดความร้าวรานใจได้หรือไม่ น้ำตาที่เพิ่งแห้งเหือดไปพักหนึ่ง ตอนนี้กำลังทำงานอีกครั้ง ไหลรินเป็นทาง
ปรินทร์พูดออกไปแล้วก็นึกอยากตบปากตัวเอง เขาไม่ควรเอ่ยประโย...

เมื่อคู่กัดสมัยที่เคยเป็นนักศึกษากลับมาเจอกันอีกครั้ง และเขาสาบานว่าในครั้งนี้เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอให้หลุดมือไปอีกแล้ว ก็เขาเคยยอมแพ้มาครั้งนึงแล้วนี่ ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมแพ้อีก!

“ไอ้เลว ปล่อยฉันนะ!!”

“ฉันเคยปล่อยเธอหลุดมือไปแล้วครั้งนึง ครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดอีก ต่อให้ต้องขังหรือล่ามเธอไว้ ฉันก็จะทำ” บาสเตียนฉกริมฝีปากหนาลงกระแทกกลีบปากบางระคนกระหาย

“อือออ... ยะ หยุดนะ!!” ร่างกายไม่รักดีกลับตอบสน...

ในวันที่ผมไม่สนใจผู้หญิงคนไหน ผมกลับสนใจผู้หญิงที่อยู่ในรูปที่เขาแชร์ต่อ ๆ กันในโซเชียล ผู้หญิงคนนั้นสวยหวาน เซ็กซี่ ดูดีไปทุกส่วน เธอกำลังทำหน้าที่เป็นพริตตี้ให้กับงานโทรศัพท์มือถือ ผมเข้าไปกดติดตามเจ้าของรูปนั้นทันทีเลย
ผ่านมาสองสามปี ผู้หญิงคนนั้นก็มาปรากฏตัวที่บ้านผม ในฐานะพี่เลี้ยงของลูกสาวผม ผมคงจะดีใจถึงขีดสุด ถ้าเมื่อวานไม่มีข่าวของเธอที่ถูกแชร์ต่อ ๆ กันในโลกโซเชียล
เมียน้อย... นี่คือคำตรา...

“คิดท้อง... ไหนพี่ติณณ์บอกว่าป้องกันอย่างดี แต่ทำไมคิดยังท้องล่ะ” พูดจบเธอก็ปล่อยโฮออกมา หมดแล้วความอดทนที่สะสมมาเนิ่นนาน “แล้วไม่ต้องสงสัยว่าเป็นลูกของคนอื่นเลยนะ คิดไม่เคย คืนนั้นเป็นครั้งแรกของคิด พี่ติณณ์ก็รู้นี่นา”

ฉิบหาย... ติณณ์ฟังแล้วหน้าซีดเผือดขึ้นมาทันที เนื้อตัวที่ร้อนรุ่มจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็ชาวาบ ยิ่งเห็นหญิงสาวตรงหน้าร้องไห้ฟูมฟาย เขายิ่งอยากตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยด้วยซ้ำ

“ขอ...

ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก สุดท้ายก็ทรมานด้วยกันทั้งคู่อยู่ดี ‘คนไม่ได้รักต่อให้เอาเชือกมามัด ก็ไม่มีทางรักอยู่ดี‘

"ผมไม่พร้อมจะรับผิดชอบใคร ไม่ชอบเด็ก และยังอยากเที่ยว ยังอยากสนุกกับชีวิตช่วงนี้อยู่ อย่าให้ความผิดพลาดของเรามาทำลายอนาคตของผม หวังว่าคุณคงไม่ใจร้าย คิดอยากจะจับผมเป็นผัวจริง ๆ หรอกนะ"

(เรื่องนี้มีเด็ก พระเอกนอกกาย นอกใจ)

เมื่อณัฐภัทรสูญเสียคนรักก่อนวันแต่งงานจึงปักใจว่าไม่รักใครอีก ไม่ว่าเวลาผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม จนกระทั่งเเผนของย่าก็ทำให้ใจสั่นไหวอีกครั้ง เพราะต้องมาเจอกับ “จิรภาณินท์” เข้ามาเพื่ออ่อย ยั่ว นัว จูบ เพื่อให้ลืมคนรักที่จากไป...แล้ววันหนึ่ง หญิงสาวหน้าตาเหมือนคนรักที่จากไปปรากฏขึ้น ...?! “พี่ภัทรขอกินณินท์ได้ไหมครับ”

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป

แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!"

จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่าง...

จากเพื่อนสนิทต้องกลายมาเป็นคู่หมั้น แต่คนที่เขารักนั้นไม่ใช่เธอ เธอเปรียบเสมือนของตายที่ไม่มีวันจากไปไหน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอหายไปจากชีวิตพร้อมหอบลูกในท้องไปด้วย “จะยังไงก็ไม่มีวันรัก”


จากคนปากดีสู่คนที่ไม่เหลืออะไรเลย

เมื่อเธอเลือกเดินจากไปพร้อมกับลูกในท้อง

‘วีรัน’ ที่เคยเป็นเพื่อนสนิทซึ่งเธอแอบรัก

‘นาริน’ เพื่อนสนิทที่ถูกจับหมั้นหมายแล้วเขาเกลียด

สำหรับวีรันแล้ว เขามองนารินเป็นได้...

เขาชื่อ คราม เป็นทั้งคู่หมั้นของฉันและเป็นคนที่ฉันพลาดมีอะไรด้วยเมื่อสองปีก่อน ใครจะไปคิดล่ะว่าจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

เพียงแค่เห็นหน้าเธอจากรูปถ่ายซีอีโอหนุ่มก็ตกหลุมรักและอยากได้คุณพยาบาลสาวมาครอบครองความรักกำลังไปได้สวยจนกระทั่งคนรักเก่าของเขากลับมาพร้อมกับเด็กหญิงตัวน้อยที่เรียกเขาว่าพ่อ
.......
ถ้าอยากเป็นเมียพี่ก็ต้องเรียนให้จบ คำพูดเมื่อ 7 ปีก่อนทำให้เธอกลับมาทวงสัญญา สาวน้อยในวันนั้นกลายเป็นสาวสวยที่เขาเห็นแล้วตกหลุกรักในทันที่ ยิ่งพอรู้ว่าเธอคือเด็กสาวข้างบ้านที่เคยขอเป็นแฟน มีหรือเขาจะยอมปล่อยเธอไปง่าย...

เธอ ถูกพ่อบังคับ ส่วนเขา บังคับฝืนใจเธออีกที “ไอ้บ้า ไอ้เด็กเมื่อวานซืน!”

ชอบพี่แล้ว พี่ก็ต้องชอบหนูกลับบ้างดิ มันเป็นมารยาท
"พี่เตหนูขอไปด้วยดิ พี่จะไปไหนอะ"
"ไปหาสาว ยุ่งไรด้วยยัยบ๊อง"
"มินไม่ให้พี่ไปหรอก! ..คุณน้าคะพี่เตหนีเที่ยวค่ะ! " ฉันยืนก้างเเขนขวางทางเขาขึ้นรถขั้นสุด
"หลบพี่ไอ้เปี๊ยก"
"ไม่หลบ พี่เตก็รู้ว่าหนูชอบพี่ทำไมถึงยังพูดจาทำร้ายจิตใจกันอยู่เรื่อยเลย! "
"ไปชอบคนอื่นเถอะเปี๊ยก พี่ไม่ชอบคนตัวเตี้ย! "
"ไอ้บ้าพี่เต! หนูจะฟ้องคุณน้า!!! "

เพราะเธอมีปัญหาส่วนตัวที่บอกใครไม่ได้ ผู้ชายคนเดียวที่เธอไว้วางใจคือพี่ชายที่เคยอยู่ข้างบ้านเธอสมัยเด็ก เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ เธอจึงต้องการความช่วยเหลือจากเขา แต่ทว่า ดันไปทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดคิดว่า 'เด็ก' ที่เล็งเอาไว้จะชอบเพื่อนของตัวเอง จึงจงใจเข้ามาหมายเป็นพ่อสื่อให้เธอด้วยใจที่ 'ไม่บริสุทธิ์' เพราะเขาถือคติที่ว่า "พ่อสื่อพ่อชักมักจะได้เอง"

พระเอกตกอยู่ในสถานการณ์ที่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิด จู่ๆ นางเอกที่เป็นแฟนก็หายจากไปและบอกเลิกเขา นั่นทำให้เขาเจ็บเจียนตาย จากความรักที่มีให้สะสมมาเป็นความแค้นที่รอวันเอาคืนเธออย่างสาสม

“ไม่ต้องมองแล้ว รอยเนี่ยแมลงอะไรไม่รู้บินมากัด มันคันอาเลยเกาแล้วก็เกิดรอยเนี่ย ไม่ได้มีอะไรเลยนะคะ”
“จริงเหรอคะ” อะจ้ารับบทคนโง่ไปหนึ่ง
“จริงสิคะ อาจะโกหกคนดีทำไม อาพยายามจะอธิบายแล้ว แต่คนดีไม่ฟังอาบ้างเลย” เป็นไงล่ะ ฉันผิดซะงั้น อาเป้งร้าย แต่รัมภาจะร้ายกว่าค่ะบอกเลย
“แล้วรอยลิปสติกที่ติดปกเสื้อละคะ” เอาสิ ไหนแถมาซิคุณอา อยากรู้จริง ๆ ว่าจะไปได้แค่ไหน
“รอยลิปที่ไหน นั่นมันเกิดอุบัติเหตุระหว่างค...