ตอนจบแฮปปี้

เรื่อง...อลเวงหัวใจพบรัก
คำโปรย
รู้ทั้งรู้ว่าเป็นแค่การแสดง แต่ทุกครั้งที่เธอถูกเนื้อต้องตัว นอกจากเขาจะเสียเงิน ยังเหมือนถูกเธอลวนลามอีกด้วย
(เรื่องราวจะอลเวงขนาดไหน ใครได้กำไร ใครขาดทุน ติดตามได้ในเรื่องนะคะ)
แนะนำตัวละคร
ปราโมทย์ (ปราชญ์) อายุ 32 ปี
เจ้าของโรงแรมชื่อดังของจังหวัด เขาหล่อ รวย จึงไม่แปลกที่จะมีสาวๆเข้ามามากมาย แต่เขาไม่ต้องการ จึงอยากหาไม้กันหมาสักคน มากันผู้หญิงพวกนั้นออกไป
เมธ...

“เหมาะกับมึง ผิวขาว ๆ แบบนี้ใส่ทองแล้วขึ้น”
“ทำไมพี่ราชันถึงให้ทองกับใบบัวหรือจ๊ะ”
“กูให้ทองกับเมียไม่ได้หรือ”

เธอและเขากำลังจะตัดขาดจากกัน
หลังต่างฝ่ายต่างก็ได้
‘สิ่งที่ตัวเองต้องการ’
ทว่าเขาดันทำเธอท้อง
“คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น เพราะฉันไม่ต้องการ”
“จะไม่รับผิดชอบได้ไง ลูกผมทั้งคน หมามันยังไม่ทิ้งลูกมันเลย”

เมื่อความรู้สึกบอกว่า ‘เกินเพื่อน [สนิท]’ ใจมันเลย ‘คิดไม่ซื่อ’ สัก ‘เท่าไหร่’
และ ‘ยิ่งได้’ มาเรียน มาร่วม ‘ทุกกิจกรรม’ (หมายถึงกิจกรรมต่างๆ ตามประสานักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยน่ะ อย่าคิดมากๆ อิอิ) ‘ได้ทำ’ ได้พบ ได้เจอ ‘ได้อยู่ใกล้’ ไอ้ที่อัดอั้น เก็บกด ‘ไว้ข้างใน’ มันก็ค่อยๆ ‘เผยไต๋’ ออกมา ‘ทีละนิด’
แต่ครั้นจะเอ่ยก็กลัว ‘มิตรภาพ’ ที่มีจะ ‘จางหาย’ อีกทั้งไม่แน่ใจว่า ‘อีกฝ่าย’ จะรู้สึก...‘เหมือนกัน?...

หมอภาคิน หมอหนุ่มที่เคยใช้ผู้หญิงเปลืองแอบชอบสาวเสริฟในผับตัวเองแต่ไม่กล้าพูดออกไป.. มุขลิน หญิงสาวทำงานพาร์ทไทม์ในผับวันหนึ่งแม่ป่วยหนักไม่มีเงินรักษาเธอจึงยอมขายเรือนร่างให้หมอเพื่อเอาเงินมารักษาแม่

"อย่านะ คุณอย่าทำกับบัวแบบนี้นะ อย่า" "ทำไมจะทำไม่ได้ ในเมื่อฉันซื้อเธอมาแล้วทำไมฉันจะทำอย่างนี้กับเธอไม่ได้" "ฉันไม่เอาเงินของคุณก็ได้ ฉันจะหาเงินมาใช้คุณเอง ปล่อยฉันสิ ปล่อยฉัน" "หามาให้ฉัน หามาจากไหนล่ะ หามาจากไหน? มีปัญญาหามาใช้หรอเงินตั้งสามแสนนะ" "ขายตัวไง ในเมื่อฉันขายตัวให้คุณได้ แล้วทำไมฉันจะขายตัวให้คนอื่นไม่ได้" "ฝันไปเถอะว่าเธอจะเอาตัวไปเร่ขายให้ใครได้ มีปัญญาออกไปจากห้องนี้ให้ได้ก่อนเ...

!! หมับ !! แต่กับถูกมือของเขาล็อกมือแนะดันตัวชิดผนัง

“จะตบหน้าฉัน” คนถามยกยิ้มร้ายที่มุมปาก สายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“สมควรไหม จู่ๆ นายก็มาจูบฉัน จูบทำไมไหนบอกไม่สวย” เธอมองเขาสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ

“ไม่สวยแต่อยาก...จูบ หรือเธอมีปัญหา อะไร ” หึ...ถามได้นะ นี้เขาใช้สมองส่วนไหนคิด จู่ๆ ก็กระชากฉันไปจูบ ถึงวาคิมนายนี้จะมีดีแต่หน้าตาดี นิสัยที่สวนทางกับหน้าหล่อๆ แต่บอกเลย กับผู้ชายปาก...

เธอสวย แสบ แต่กลับทำให้เขาละสายตาไม่ได้
“หล่อแต่ปากจัญไรก็ไม่น่าเอาไปทำพันธุ์ จะใจแตก แรด ร่านยังไง ฉันก็ไม่ได้ไปเอากับใครบนหัวคุณ มาเดือดร้อนไรด้วย ปล่อย!”
“ไม่เดือดร้อนสักนิด แต่เสียเวลาดูแลมาหลายปี ถ้าจะถอนทุนคืนสักทีหรือหลายๆ ทีจะเป็นไรไป”

ทวงรักเมียตัวแทน
"สิทธิ์อะมีต้องให้บอกไหมว่าสิทธิ์อะไร! โทษฐานที่ร่านไม่เลิกฉันคงต้องล่ามเธอไว้แบบนี้นี่ล่ะ!"
"พูดบ้าอะไรของคุณ ปล่อยเอยนะคนสารเลว!"ชายหนุ่มได้ยินอย่างนั้นก็ตวัดสายตาขึ้นมามองคนอวดเก่งอีกรอบ
"ฉันเลว? หึ! คงไม่เท่าเธอหรอกมั้ง สับรางเก่งนิ เอากับผู้ชายอีกคนพอตอนกลางวันก็ออกไปล่าแต้มอีกคน สำส่อน!"
"หึ! ที่พูดนี่หึงหรือว่าอะไรค่ะ ถ้าบอกว่าหึงก็คงไม่ใช่เพราะว่าเราไม่ได้รักกัน อีกอย่างเอ...

ความฝันอันสูงสุดของ น่านฟ้า สาวลูกครึ่งก็คือ การสร้างแบรนด์เสื้อผ้าเป็นของตัวเอง แต่ทุกอย่างต้องพังทลาย เมื่อพ่อของเธอเอาเงินก้อนที่เธอเก็บหอมรอมริบลงไปกับการพนันไม่เว้นแต่บ้านหลังเล็กๆ
"ผมช่วยคุณได้นะ" น้ำป่าพูดขึ้นในขณะที่หยิบบุหรี่ออกมาสูบ
"คุณรู้เหรอ ว่าฉันอยากให้ช่วยอะไร" น่านฟ้าเงยหน้าขึ้นมามองคนที่ยืนค้ำศีรษะ 'ไม่มีมารยาท' เธอนึกบ่นชายแปลกหน้าในใจ
"แน่นอน ว่าฉันรู้" ใบหน้าคมก้มมองสบตากับคน...

อมไม่ได้เดี๋ยวฟันผุ
เขาเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก นามปากกา (Artery) อาร์เทอรี ที่ใคร ๆ เข้าใจว่าเป็นผู้หญิง!
รวมถึง
เธอ...สาวน้อยนักวาด
ต่อหน้าคนอื่น...ทำเป็นไม่รู้จัก
ลับหลัง...จ้องจับน้องกิน
เธอ...ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเวลาทำงาน
เขา...ชอบมาวุ่นวายในเวลาทำงาน
เธอ...ชอบนอนคนเดียว
เขา...ชอบนอนกอดเธอ
เธอ...ชอบกินบะหมี่
เขา...ชอบกินเธอ...

ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาหวังจะจูบคนตัวเล็ก แต่เธอกับหลับตา

“หยี่ สกปรกปาก ไม่รู้ไปจูบกับใครมาบ้าง”

“ไง...ไม่อยากร่วมด้วยเหรอ”

“เฮ้ย... กล้าดียังไงมาว่าฉันอยากร่วม ปากสกปรกแบบนี้กรุณาถอยไปไกลๆ”

“ว่า ฉัน”

“ที่นี่มีหมาอีกตัวไหมละ” ร่างบางที่กำลังจะสาวเท้าหนีกับถูกมือหนากระชากเข้าหาตัว

“หึ...พูดผิดพูดใหม่ได้นะคนสวย ฉันให้โอกาสเธอพูดอีกที” ใบหน้าอันหล่อเหลาของหนุ่มเพลย์บอยเสยิ้มให้กับคนตร...

ในวันที่สายฝนพรำกลางผืนป่าละฮู... หญิงสาวผู้ไม่เคยคิดว่ารักคือสิ่งจำเป็นในชีวิต
ต้องกลายเป็นคนที่ยอมเสี่ยงตายเพื่อชายหนุ่มที่เธอแอบรัก
เขา... ภารันย์ ผู้ชายที่เกือบสูญเสียทุกสิ่งเพราะความดื้อรั้นและทิฐิ
เธอ... พิมพ์เพชร หญิงสาวธรรมดาที่กลายเป็นคำตอบของหัวใจเขาโดยไม่รู้ตัว
จากคืนพายุในป่า... สู่ข่าวลือที่ทำลายชื่อเสียงของเธอ
เมื่อหัวใจเพรียกหาอีกครั้ง เขาจะกล้ากลับไปคว้ามันไว้หรือปล่อยให้รักนั้นหล่...

กว่าจะรู้ว่ารัก...
ก็ผลักไสหัวใจออกไปแสนไกล


“ไปบอกแม่ฉันสิว่าเธอต้องการหย่า แล้วฉันจะเชื่อเธอ”
“มันไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ”
หญิงสาวไม่ได้จะบ่ายเบี่ยง ใช่ว่าจะไม่เคยคิดเรื่องหย่า แต่ผลเสียที่ตามมามันไม่คุ้มค่ากันเลย...เธอไม่อยากทำให้แม่เลี้ยงอัมราเสียใจด้วยการตัดสินใจทำเรื่องเห็นแก่ตัว
“มีสิ” เขาว่า
คิ้วงามขมวดมุ่นไม่เข้าใจ ก่อนจะได้เห็นรอยยิ้มเหยียดหยามขณะที่อนล...

คุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพ เอาแต่ใจที่สุด เลือกกินที่สุด ชอบชายงามที่สุด แต่หลังจากนางไล่ตามอ๋องเยียนไปชายแดนครั้งนั้น กลับมานางก็เปลี่ยนไป และพาสามีอัปลักษณ์คนหนึ่งกลับมาด้วย นางทั้งเอาใจเขา รักเขา คลั่งเขา


หลี่เฟิ่งเซียนนั่งมองคนชั่วในกรงสุนัขจากช่องฝาผนังของห้องเก็บฟืน นางไม่เข้าใจจริงๆเหตุใดเขาต้องช่วยนางมากเพียงนั้น ถึงขั้นยอมอยู่ในกรงสุนัข เห่าหอนเช่นสุนัข หากเป็นนางคงหนีเอาตัวรอดก่อน หรือไม่...

เมื่อน้องสาวถูกชายหนุ่มที่รู้จักกันผ่านเฟสบุ๊คหลอกลวง
หลี่ไท่หยาง หรือ โจนาธาน ลี มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งเกาะฮ่องกง
ต้องตามล่าเจ้าคนเลวที่ทำให้น้องสาวเสียใจมาลงโทษ
แต่เมื่อเจอตัวคนร้าย เขากลับตกตะลึงเมื่อพบว่า
คนที่หลอกลวงน้องสาวของเขาไม่ใช่ผู้ชาย
การลงทัณฑ์สวาทแสนโหด แต่เร่าร้อนจึงเกิดขึ้น

“ฉะ...ฉันขอโทษ... พี่ชายฉันเขาไม่ได้ทำร้ายเจนนี่ แต่...”
ม่านไหมขยับปากจะบอกความจริงแต่ถูกคนฟังขัดขึ้นก่อน
...

เมื่อฉันต้องมาอยู่บ้านเช่าในราคาถูกแสนถูกในความที่เงินน้อย ฉันจึงไม่มีสิทธิ์เลือกมากนัก ฉันได้บ้านเช่าราคาถูกแถมรูทเมทสุดหล่อลากที่วันๆพาสาวๆมานอนเล่นจ้ำจี้กันไม่ซ้ำหน้าแทบจะทุกคืน!!!!!

‘เค’เพื่อนพี่ชายของฉันที่ฉัน ‘หวันยิหวา’แอบรักเขามาตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมา ฉันยอมให้เขาได้ทุกอย่างแค่ให้เขามีความสุขแม้กระทั่งเสียสละเขาให้คนอื่น…ฉันก็ยอม….

อดีตชาติพัวพัน ความทรงจำกาลก่อนวัยเด็กเกือบจมน้ำทำให้เธอได้พบสตรีนางหนึ่งผู้ส่งมอบความสามารถพิเศษ มือซ้ายเธอยามแตะต้องผู้ใดสามารถรับรู้อดีตและอนาคตของคนเหล่านั้นได้ พลอยภัทราจะทำเช่นไร เมื่อต้องเข้าไปพัวพันคดีเก่า ที่เคยจบชีวิตของครอบครัวที่แสนดีที่คอยช่วยเหลือเธอมาก่อน

บาปใดๆ ไหนเล่า...จะหอมหวานเท่าบาปสวาท

ปัง!! เพล้ง!! ขวดแก้วนั้นถูกปาเต็มแรงบุรุษไปกระทบกับประตูห้องที่สายตาคมเข้มเขม่นมองเคร่งขรึม เศษแก้วแตกกระจายเกลื่อนพื้น น้ำเมากระเด็นติดทั้งประตู ฝาผนังและพื้นตามแรงอารมณ์กราดเกรี้ยว
หากนึกย้อนกลับไปคิดทบทวนดีๆ สัตตบงกชเป็นคนเอาเหล้าเข้ามาให้เขาก่อนจะขอตัวขึ้นไปนอน

และเขาก็นั่งดื่มจนดึก...หลังจากนั้นก็ไม่รู้ตัวเ...