ตัวละครนอกกรอบ

คำโปรย
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สวี่ชิงเหยากลับพบว่าตัวเองอยู่ในเมืองหนานเฉิงยุค 80 พร้อมความทรงจำของเด็กสาวที่ตายอย่างโดดเดี่ยวบนเขาซีหลาน
บ้านดอกเหมยที่ใครต่างพูดถึงว่าเป็นสถานสงเคราะห์สำหรับเด็กกำพร้า แท้จริงกลับซ่อนความลับดำมืดเอาไว้ เด็กหลายคนหายตัว คนตายเมื่อสิบปีก่อนกลับมีชื่ออยู่ในสมุดบัญชีและชายหนุ่มผู้เย็นชาที่ทุกคนลือว่าโหดเหี้ยมอย่าง “เฉินเย่สิง” กลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเ...

เขามีภารกิจที่ต้องทำตามหน้าที่และเธอก็เป็นอีกภ่รกิจหนึ่งที่เขาต้องทำให้สำเร็จเพราะเธอคือผู้หญิงที่เขารักและอยากครอบครองตลอดไป
เธอไม่รู้ว่าตัวเองเป็นภาระกิจรักของเขาแต่เพราะรักจึงยินยอมจบภาระกิจของเขาด้วยความรัก

“จะกลับแล้วเหรอ” เจ้าของร่างเปลือยมองตามการเคลื่อนไหวของผมสีหน้าแววตาตึงขึ้นเล็กน้อย

“เสร็จงานแล้วนี่ครับ คุณเองก็จะได้พักผ่อน”

“ฉันต้องจ่ายเพิ่มเท่าไหร่ ถ้าต้องการให้เธอนอนค้างคืนที่นี่”

“ขอโทษครับ ผมไม่ค้างคืนกับลูกค้า คุณน่าจะทราบเรื่องนี้นะ”

“ทำไม?”

“มันเป็นกฎเหล็กของผม” ผมตวัดเสื้อเชิ้ตของตัวเองแล้วสอดแขนเข้าไปขยับปรับให้เสื้อผ้าเข้าที่แล้วเริ่มต้นติดกระดุมอย่างช้าๆ

“กฎทุกข้อ มันปรับเปล...

เพียงเพราะใบหน้าของ 'เอื้องจันทร์' ช่างละม้ายราวกับหล่อหลอมมาจากเงาอดีตของหญิงคนรักเก่า... ‘เสือเพชร’ จึงฉุดกระชากเขามาไว้ข้างกาย หวังดับไฟคะนึงที่เผาใจให้มอดม้วย แต่แทนที่จะเชยชมได้ดั่งใจ โกเมนผู้นี้กลับดื้อด้านและพยศนัก!
“เรียกแต่เดือน ๆ อยู่นั่นแหละ มึงเอากับใครอยู่ก็ช่วยแหกตาดูบ้าง ใช้หัวค*ยมึงคิดแทนสมองรึไง!!! โง่ฉิบหาย!”
“ข้าจะครางเรียกชื่อใครมันสำคัญด้วยรึ ในเมื่อข้าแค่สนองความคันให้เอ็ง”
“...

ข้าจะทำอะไรใยต้องสนสายตาคนอื่น ในเมื่อพวกเขามองว่าข้าคือนางมารร้ายเพียงเท่านั้น เช่นนั้นข้าจะร้ายจนพวกเขาส่ายหน้ามากกว่าเดิม

สมภารไม่มีทางกินไก่วัด แม้เด็กฝึกงานจะสวยดับจิต แต่หนุ่มหล่อพ่อลูกติดจะไม่มีทางปล่อยให้ชีวิตของเขาเสียระบบเพราะเด็กนั่นเป็นอันขาด
แต่น้ำหยดใส่หินทุกวัน หินมันยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคน!

“ฉันจะหย่ากับเธอ จากนั้นเธอจะไปลงเหวลงนรกที่ไหนก็เชิญ!”
“ฉันไม่หย่า!” หญิงสาวสวนกลับทันที ด้วยรอยยิ้มที่บอกให้เขารู้ว่าฝันไปเถอะ
“ใครหย่าก็คงโง่น่าดู มีสามีออกจะหล่อเหลาเอาการ กิจการใหญ่โต ทรัพย์สินเงินทองก็มากมี ชาตินี้คงใช้ไม่หมด ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่โง่หย่ากับคุณ ตอนแต่งฉันก็ไม่ได้อยากแต่ง คุณอยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ แล้วตอนหย่า... ทำไมฉันต้องหย่าตามความคิดของคุณด้วยล่ะ”
“กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้...

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!

“พอได้แล้วลุง อู้ย… ทำไมถึงได้เลียเก่งขนาดนี้ ขนาดผัวหนูเองยังไม่เคยลงลิ้นให้จนเสร็จแบบนี้เลย”
แพรไหมเผยร้องครางพร้อมกับเผยความในใจว่า ลีลาการเล้าโลมของพี่ธีร์ ผัวหล่อน นับว่าห่างจากลุงปานอยู่ไกลโข

ข้าคือตัวร้ายที่เจ้าสร้างขึ้นมาเพื่อสร้างภาพให้ตัวเองเป็นคนดี แต่ตัวร้ายอย่างข้าคนนี้จะอยู่ในจุดที่สูงกว่าเจ้าเสมอ เจ้าอยากเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งหรือ เช่นนั้นข้าจะแย่งมันมา

เพราะคำว่าลูกกระหรี่มันตามติดเธอไปเป็นเงา เธอจึงพยายามที่จะหลุดพ้นคำนี้ให้ได้ เพราะเธอเกลียดคำนี้เหลือเกิน แต่อยู่ดีๆ เธอก็ไม่ใช่แค่ลูกกระหรี่แล้วสิ เธอกำลังจะกลายเป็นกระหรี่เสียเอง

เมื่อผมทำเธอท้อง ผมเลยพยายามขายยาเพื่อจุนเจือเธอกับลูก เเต่เเล้ว... เมื่อผมถูกจับ ผมทำเธอเเละลูกหล่นหายไป "ยกโทษให้พี่ได้ไหมนุ่ม พี่รักนุ่มกับลูกมากนะเว้ย"

"แต่งงานกันพี่เธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว!?"

ติณภพ (จางเหยนโย่)

"หึ ผมไม่แต่ง ป๊าม๊าผมจะให้ผมแต่งานกับใครไม่รู้ ผมไม่ชอบที่สุดก็คือโดนคลุมถุงชน ยังไงผมก็ไม่แต่ง"

"เราไม่จำเป็นต้องมีความสุขกันแค่บนเตียงอย่างเดียวนะครับ"

"แต่งงานกับพี่แล้วเธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว"

นรินดา (ลี่หลิน) ต่อมาแต่งงานใช้สกุลจาง (จางลี่หลิน)

"ฉันต้องแต่งงานกับใครที่ไหนไม่รู้ นิสัยใจคอยังไม่รู้เลย ป๊าม๊าบังคับแต่ยังไ...

'หลินซี' ซีอีโอสาวสายสตรองแห่งยุค 2026 ผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ต้องมาจบชีวิตลงเพราะอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน ทว่าสวรรค์กลับเล่นตลก ส่งวิญญาณของเธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ 'มู่หรงซี' คุณหนูใหญ่ตระกูลแม่ทัพที่ถูกตราหน้าว่าเป็น "สตรีไร้ค่าและร้ายกาจที่สุดในเมืองหลวง"

มิหนำซ้ำ ร่างนี้ยังเพิ่งถูกบังคับให้แต่งงานกับ 'อ๋องเซียวหยาง' ชายผู้ได้ฉายาว่า 'พญายมราชหน้าหยก' ซึ่งเกลียดชังชิงชังเธอยิ่งกว่ากิ้งกือไส...