บทนำ
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สวี่ชิงเหยากลับพบว่าตัวเองอยู่ในเมืองหนานเฉิงยุค 80 พร้อมความทรงจำของเด็กสาวที่ตายอย่างโดดเดี่ยวบนเขาซีหลาน
บ้านดอกเหมยที่ใครต่างพูดถึงว่าเป็นสถานสงเคราะห์สำหรับเด็กกำพร้า แท้จริงกลับซ่อนความลับดำมืดเอาไว้ เด็กหลายคนหายตัว คนตายเมื่อสิบปีก่อนกลับมีชื่ออยู่ในสมุดบัญชีและชายหนุ่มผู้เย็นชาที่ทุกคนลือว่าโหดเหี้ยมอย่าง “เฉินเย่สิง” กลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเธอ ทั้งที่ตัวเขาเองก็ถูกเขียนให้มีจุดจบอันโหดร้ายมาตั้งแต่ต้น
ยิ่งสืบหาความจริง สวี่ชิงเหยาก็ยิ่งพบว่า เมืองทั้งเมืองเหมือนถูกใครบางคนควบคุมอยู่เบื้องหลัง
มีคนพยายามกำหนดว่าใครควรมีชีวิต ใครควรตาย
และใครไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเลือกชะตาของตัวเอง
ท่ามกลางเงามืดของคดีลักพาตัวเด็ก ความลับของโรงพิมพ์เก่า และวงจรประหลาดที่พาความตายย้อนกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า หัวใจของเธอกลับค่อย ๆ ผูกพันกับผู้ชายปากร้ายพูดเก่งคนนั้นทีละน้อย
บท 1
ตอนที่ 1
ตื่นมาในร่างตัวประกอบที่กำลังจะถูกขาย
เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างดังสม่ำเสมอท่ามกลางความมืดของห้องเช่าเล็ก ๆ กลิ่นกาแฟเย็นชืดลอยปะปนกับกลิ่นกระดาษเก่า บนโต๊ะไม้ใกล้เตียงมีต้นฉบับนิยายกองซ้อนกันระเกะระกะ ทั้งหนังสือพิมพ์ นิตยสาร และสมุดจดที่เต็มไปด้วยลายมือรีวิว
หลินเยว่ยกมือนวดขมับเบา ๆ พลางเลื่อนสายตาอ่านบรรทัดสุดท้ายของนิยายในมือด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า
“สวี่ชิงเหยาถูกบังคับให้แต่งงานกับชายแก่ในหมู่บ้านข้างเคียง สุดท้ายเธอผูกคอตายใต้ต้นหลิวริมแม่น้ำ…”
หญิงสาวถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งก่อนปิดหนังสือลงอย่างแรงจนฝุ่นกระจาย
“บ้าชะมัด เขียนตัวประกอบได้น่าสงสารขนาดนี้ยังจะฆ่าทิ้งอีก” หลินเยว่บ่นกับตัวเองพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ไม้เก่า สีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด “พระเอกก็เย็นชาเหมือนก้อนน้ำแข็ง นางเอกหลักก็เหมือนนางฟ้าปลอม ๆ อ่านแล้วเหนื่อยแทน สวี่ชิงเหยา”
สายตาของเธอเลื่อนไปมองชื่อเรื่องบนปกนิยายจีนยุค 80 ที่กำลังโด่งดังในกลุ่มนักอ่านออนไลน์ แต่กลับไม่มีวันจบ เพราะนักเขียนเสียชีวิตกะทันหันก่อนเขียนตอนสุดท้าย หลายคนเสียดายตอนจบของพระเอกนางเอกแต่หลินเยว่กลับติดใจชีวิตของ สวี่ชิงเหยามากกว่าตัวประกอบหญิงที่ไม่มีใครสนใจ
ไม่มีใครช่วยและไม่มีใครแม้แต่จะถามว่าเธออยากมีชีวิตอยู่ต่อหรือไม่
เสียงฟ้าร้องดังครืนใหญ่จนกระจกสั่น หลินเยว่สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนก้มลงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหน้ากลุ่มรีวิวนิยายเธอพิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว
“ถ้าฉันเป็นสวี่ชิงเหยา ฉันจะไม่มีวันยอมตายแบบนั้นเด็ดขาด”นิ้วเรียวหยุดค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์ ก่อนจะพิมพ์ต่อ“ต่อให้ต้องเปลี่ยนทั้งเรื่อง ฉันก็จะมีชีวิตอยู่ให้ได้”ทันทีที่กดส่ง ไฟในห้องกลับดับพรึ่บลงโดยไม่มีสัญญาณเตือน
“ไฟดับอีกแล้วเหรอ…” หลินเยว่พึมพำอย่างอ่อนใจพลางลุกขึ้นจะหยิบไฟฉาย ทว่าเพียงก้าวแรกกลับรู้สึกหน้ามืดอย่างรุนแรง โลกทั้งใบเหมือนหมุนคว้าง เสียงฝน เสียงฟ้า และทุกอย่างรอบตัวค่อย ๆ หายไปช้า ๆก่อนที่สติของเธอจะดับวูบลงในความมืดสนิท
กลิ่นควันฟืนอ่อน ๆ ลอยเข้าจมูกเป็นสิ่งแรกตามมาด้วยเสียงคนทะเลาะกันอย่างเอะอะโวยวาย
“จะเอาอะไรมากนัก แค่ลูกสาวคนเดียว ยังทำเหมือนจะเสียทองคำ!” เสียงผู้หญิงวัยกลางคนดังลั่นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“ก็อีกฝ่ายให้สินสอดตั้งสามร้อยหยวน ใครจะไม่รีบตอบตกลงล่ะ” เสียงผู้ชายพูดเสริมอย่างเห็นด้วย
หลินเยว่ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกเหมือนหัวกำลังจะแตก เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนจะชะงักไปทันที
เพดานไม้เก่าผนังดินสีหม่นหน้าต่างกระดาษที่สั่นไหวเพราะลมหนาวทุกอย่างตรงหน้าไม่ใช่ห้องเช่าของเธอ
หลินเยว่ผุดลุกขึ้นนั่งทันที ผ้าห่มผืนบางร่วงลงจากตัว เผยให้เห็นเสื้อผ้าฝ้ายสีซีดแบบยุคเก่า มือของเธอซีดขาวและเล็กลงอย่างเห็นได้ชัดหัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“นี่มัน…”ยังไม่ทันพูดจบ ประตูไม้ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง
หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าหงุดหงิด เมื่อเห็นหลินเยว่ลุกขึ้นนั่งก็รีบแค่นหัวเราะ
“ฟื้นพอดีเลย ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องเสียเวลาหามคนไปแต่งงาน” อีกฝ่ายพูดเสียงดังพลางกอดอก สีหน้าบ่งบอกชัดเจนว่าไม่ได้ยินดีที่เห็นเธอฟื้น
หลินเยว่จ้องหญิงตรงหน้าอย่างงุนงง ใบหน้าคุ้นอย่างประหลาดคุ้นจนหัวใจเย็นวาบแม่เลี้ยงของ สวี่ชิงเหยาในนิยาย...จางซิ่วอิง
หญิงสาวรู้สึกเลือดในกายไหลย้อนขึ้นมาทันที“อะไรกัน…” เธอพึมพำเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ
จางซิ่วอิงกลับเข้าใจว่าเธอกำลังดื้อ จึงเดินเข้ามากระชากผ้าห่มออกจากตัวเธออย่างแรง
“อย่ามาทำหน้าเหมือนคนจะตาย อีกสองวันก็ได้แต่งเข้าบ้านคนรวยแล้ว ผู้หญิงอย่างเธอจะเอาอะไรอีก” หญิงวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนปรายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังประเมินสินค้า
หลินเยว่ตัวแข็งทื่อ แต่งงาน อีกสองวันสมองเริ่มประมวลภาพจากนิยายอย่างรวดเร็วนี่คือช่วงก่อนสวี่ชิงเหยาจะถูกขายให้ชายแก่ในหมู่บ้านข้างเคียงเพื่อใช้หนี้พนันของพ่อเลี้ยงและหลังแต่งงานได้ไม่ถึงเดือน…เธอจะผูกคอตาย
หลินเยว่กำผ้าห่มแน่น หัวใจเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก
“ไม่จริง…” เธอพึมพำเสียงแผ่วอย่างเสียศูนย์ “ฉันเข้ามาอยู่ในนิยายจริง ๆ เหรอ”
“มัวพึมพำอะไร รีบลุกไปล้างหน้า เดี๋ยวแม่สื่อจะพาคนมาดูตัว” จางซิ่วอิงพูดพลางเดินออกไปอย่างไม่สนใจอาการตกใจของเธอแม้แต่น้อย
ประตูปิดดังปังความเงียบเข้าปกคลุมห้องแคบอีกครั้ง
หลินเยว่นั่งนิ่งอยู่บนเตียงเก่าด้วยหัวสมองสับสนวุ่นวาย เธอรีบเดินไปส่องกระจกทองเหลือง เล็ก ๆ ที่แขวนอยู่มุมห้อง
หญิงสาวในกระจกไม่ใช่เธอ ใบหน้าขาวซีด ดวงตากลมโต และผมเปียยาวสองข้างนี่คือใบหน้าของสวี่ชิงเหยาตัวประกอบหญิงที่ไม่มีใครช่วยไว้ทัน
หลินเยว่ยกมือแตะแก้มตัวเองช้า ๆ ความรู้สึกหนาวเย็นค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั้งตัว
“บ้าไปแล้ว…” เธอพึมพำพลางหัวเราะแห้ง ๆ อย่างคนใกล้เสียสติ “เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นจริงได้ยังไง”แต่ยังไม่ทันตั้งสติ เสียงจากด้านนอกกลับดังเข้ามาอีกครั้ง
“อีกเดี๋ยวคุณหลิวจะมาถึงแล้วนะ ได้ข่าวว่าอายุเยอะหน่อยแต่มีเงินตั้งเยอะ” เสียงแม่สื่อพูดอย่างอารมณ์ดี
“ชิงเหยาน่ะโชคดีจะตาย ผู้หญิงบ้านจนแบบนี้จะหาผู้ชายมีเงินที่ไหนได้อีก” จางซิ่วอิงพูดตอบพร้อมหัวเราะ
หลินเยว่หน้าซีดทันที คุณหลิว ชายแก่ห้าสิบกว่าที่ชอบใช้ความรุนแรงกับภรรยา
สวี่ชิงเหยาในนิยายถูกซ้อมจนแท้งลูก ก่อนสุดท้ายจะผูกคอตายเพราะทนไม่ไหว
“ไม่มีทาง…” หลินเยว่กัดฟันแน่น ดวงตาสั่นระริกด้วยความโกรธ “ฉันจะไม่ยอมตายแบบนั้นเด็ดขาด”เธอรีบหันมองรอบห้องอย่างรวดเร็ว
หน้าต่างไม้ด้านหลังยังเปิดได้จากความทรงจำในนิยาย บ้านสกุลสวี่อยู่ติดตรอกเล็ก ถ้าหนีตอนกลางคืนอาจทันแต่ปัญหาคือเธอไม่มีเงินไม่มีบัตรประชาชนไม่มีที่ไป
ทันใดนั้นสายตากลับสะดุดเข้ากับกระป๋องเหล็กเก่าใต้เตียง หลินเยว่รีบคุกเข่าลงเปิดดู ภายในมีเงินหยวนยับ ๆ ซ่อนอยู่ไม่กี่ใบความทรงจำบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวทันทีนี่คือเงินที่สวี่ชิงเหยาเก็บจากการรับจ้างเย็บผ้า
ยังไม่ทันได้ดีใจ เสียงฝีเท้าก็ดังใกล้เข้ามาอีกครั้ง
หลินเยว่รีบซ่อนเงินใส่กระเป๋าเสื้อ ก่อนกลับไปนั่งที่เตียงเหมือนเดิมประตูถูกเปิดออกพร้อมหญิงวัยกลางคนแต่งตัวฉูดฉาดและชายแก่ร่างอ้วนที่ส่งกลิ่นเหล้าจาง ๆ
หลินเยว่แทบอาเจียนทันทีที่เห็นสายตาของอีกฝ่าย
“โอ้ หน้าตาใช้ได้เลยนี่” ชายแก่หัวเราะหื่นพลางมองเธออย่างเปิดเผย “ตัวเล็กดี แบบนี้เอาไว้ดูแลบ้านได้”
จางซิ่วอิงยิ้มประจบแทบจะทันที“แน่นอนอยู่แล้ว ชิงเหยาของบ้านเราเรียบร้อยที่สุดในตรอกนี้แล้ว” หญิงวัยกลางคนพูดพลางดันไหล่หลินเยว่เบา ๆ เป็นเชิงบังคับให้ยิ้ม
หลินเยว่กำมือแน่นจนเล็บจิกเนื้อความโกรธตีขึ้นมาจนแทบควบคุมไม่อยู่ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถูกขายเหมือนสินค้าและไม่มีใครคิดว่านี่ผิดเลย
ชายแก่เดินเข้ามาใกล้ ก่อนยื่นมือจะจับคางเธอ
แต่ยังไม่ทันแตะตัว หลินเยว่กลับเอนหลบอย่างรวดเร็ว
“ฉันยังไม่ตกลงแต่งงาน” เธอพูดเสียงเรียบ แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอกทั้งห้องเงียบกริบทันที
จางซิ่วอิงเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ“แกพูดอะไร!” หญิงวัยกลางคนตวาดเสียงดัง
หลินเยว่สูดลมหายใจลึก ก่อนเงยหน้าขึ้นมองทุกคนตรง ๆ
“การบังคับแต่งงานผิดกฎหมาย” เธอพูดชัดถ้อยชัดคำ แม้จะรู้ว่าคนยุคนี้อาจไม่ได้สนใจกฎหมายมากนัก “ถ้าฉันไม่ยอม ก็ไม่มีใครบังคับได้”คำพูดนั้นทำให้ทั้งห้องตกตะลึงเพราะสวี่ชิงเหยาคนเดิมไม่เคยกล้าเถียงใคร
ชายแก่หน้าเริ่มบึ้งทันที“นี่หมายความว่าไง บ้านนี้เล่นตลกกับฉันหรือ” เขาพูดเสียงแข็งพลางหันไปมองจางซิ่วอิงอย่างไม่พอใจ
จางซิ่วอิงรีบฝืนยิ้ม ก่อนหันกลับมาจิกสายตาใส่หลินเยว่
“เด็กคนนี้เพิ่งฟื้นเลยยังเลอะเลือน เดี๋ยวฉันคุยกับลูกเอง” หญิงวัยกลางคนพูดพลางฝืนหัวเราะ
แต่หลินเยว่กลับลุกขึ้นยืนตรง
“ไม่ต้องคุย ฉันไม่แต่ง” เธอพูดหนักแน่นขึ้นกว่าเดิม ดวงตาแน่วแน่จนคนมองเริ่มชะงัก
จางซิ่วอิงหน้าเขียวทันที“สวี่ชิงเหยา!”
หญิงวัยกลางคนพุ่งเข้ามาจะตบ แต่หลินเยว่กลับถอยหลบทันความเงียบปกคลุมห้องอึดใจหนึ่ง
ก่อนชายแก่จะหัวเราะเย็น ๆ
“ดี…ดีมาก” เขาพูดพลางพยักหน้าอย่างอารมณ์เสีย “ในเมื่อไม่อยากแต่ง ก็คืนเงินสินสอดมาสิ”คำพูดนั้นทำให้สีหน้าจางซิ่วอิงเปลี่ยนทันทีเพราะเงินถูกเอาไปใช้หนี้พนันหมดแล้ว
หลินเยว่เห็นแววตาของอีกฝ่ายก็รู้ทันทีคืนนี้เธอต้องหนีไม่อย่างนั้นคนพวกนี้ไม่มีวันปล่อยเธอไว้แน่
และขณะที่ความคิดนั้นผุดขึ้นในหัว ลมหนาวด้านนอกกลับพัดแรงจนหน้าต่างสั่นเหมือนกำลังเตือนว่า…ชีวิตใหม่ของเธอในโลกนิยายแห่งนี้ ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วจริง ๆ
บทล่าสุด
#44 บทที่ 44 ตอนที่ 40 ตอนจบของคนที่เลือกชีวิตตัวเอง
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#43 บทที่ 43 ตอนที่ 39 ห้องต้นฉบับและตอนจบที่ไม่มีใครยอมรับ
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#42 บทที่ 42 ตอนที่ 38 ต้นฉบับที่เขียนด้วยเลือด
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#41 บทที่ 41 ตอนที่ 37 ร่างที่หลับอยู่ระหว่างสองโลก
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#40 บทที่ 40 ตอนที่ 36 คนเขียนที่กลัวตัวละครมีชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#39 บทที่ 39 ตอนที่ 35 คนที่ไม่ควรมีตัวตนในเรื่องนี้
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#38 บทที่ 38 ตอนที่ 34 คนที่ซ่อนอยู่หลังตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#37 บทที่ 37 ตอนที่ 33 ตู้หมายเลขสิบสามที่สถานีรถไฟร้าง
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#36 บทที่ 36 ตอนที่ 32 เพลงที่ไม่มีอยู่ในโลกนี้
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026#35 บทที่ 35 ตอนที่ 31 นักเขียนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่
อัปเดตล่าสุด: 8/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++
"อาหมอกฤษฎิ์"
หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️
"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"
นลินนิภา อารีย์รักษ์
"ที่รัก"
สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️
"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"
หนูน้อยแก้มใส
กมลชนก อารีย์รักษ์
สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง
"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"
หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ
หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย













