ถูกทารุณ

หลี่เสี่ยวหรูทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีที่ชื่อและแซ่เดียวกัน นางเป็นฮูหยินของหวงจื่อหานราชครูหนุ่ม แต่งงานมาปีกว่าสามีไม่เคยมองหน้า เอาแต่ตั้งท่ารังเกียจ นางได้รู้จักกับซุนเฟิงย่า จ้าวหลาน ซุไห่ถิง และจางลี่อิน พวกนางล้วนเป็นอูหยินที่สามีรังเกียจ จนกระทั่งพวกนางรวมตัวกันทำขนมที่เรือนของหลี่เสี่ยวหรู กลับถูกใช้เป็นข้ออ้างไม่สำรวม นางถูกโบยสิบไม้อีกทั้งบรรดาสามีทั้งหลายก็ลงโทษฮูหยินของตนให้คุ...

สิงหรัตน์ ไกรวรานนท์
โชคชะตาทำให้เขาต้องรับเธอมาเป็นภรรยา แต่เขากลับรักเธอสุดหัวใจ

พิณทิรา ไตรสุรเดช
เพราะต้องตอบแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ เธอจึงยอมตกกระไดพลอยโจนไปเป็นภรรยาเขา ผู้ชายเถื่อนๆ ที่เธอเผลอรักเขาอย่างไม่มีข้อแม้

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบ...

มธุรสค่อยๆ ใช้มือบรรจงพับผ้าทีละชิ้นเพื่อจัดใส่กระเป๋าตามคำสั่งของเจ้าของบ้าน หลังจากณกรอุ้มจันทร์ฉายไปแล้วหญิงสาวก็ได้แต่นั่งร้องไห้กับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่เธอไม่ได้ทำ สิ่งที่เธอถูกยัดเยียดให้รับผิด และณกรไม่แม้จะถามเธอสักคำว่าจริงหรือเปล่า เขาเชื่อในสิ่งที่จันทร์ฉายพูดจนหมดตัวหมดใจ
กาฝากที่ไร้ค่าคงถึงเวลาแล้วที่จะต้องแห้งเหี่ยวพลัดหล่นจากต้นไม้ใหญ่ หญิงสาวก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดมาด้วยความอ่อนแร...

แม้ไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจ
ก็ขอเพียงมีตัวตนในสายตา


“ของไร้ค่าอย่างคุณไม่ควรเล่นตัวนะรู้ไหม เพราะไม่ว่ายังไงค่าของคุณมันก็คือศูนย์”
ค่าของเธอก็คือศูนย์อย่างนั้นหรือ
“ถ้าอย่างนั้นคุณแสนก็ไม่ต้องแทนกุ๊กว่าคุณหรอกค่ะ”
หญิงสาวสบตาเขานิ่ง ความร้าวรานปรากฏชัดในแววตาของเธอ
“กุ๊กมันก็แค่เด็กที่แม่เก็บมาเลี้ยง ไม่มีค่าพอที่จะให้ใครยกย่องหรอกค่ะ”
“งั้นก็ดี”
เขาหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ
“ฉันจะได้...

"กูเลี้ยงมึงมากับมือ ใครก็พรากมึงไปจากกูไม่ได้!"เศรษฐีหนุ่มใหญ่วัย 39 ปี ที่หวงเด็กในอุปการะพี่เลี้ยงมาอย่างปาริชาติ เด็กกำพร้าที่นับวันยิ่งโตยิ่งสวยนับวันยิ่งหัวกระไดไม่แห้งเพราะเธอต้องเป็นของเขา

"ฉันทำผิดอะไร นายถึงได้ทำกับฉันแบบนี้"

มัสลินเอ่ยถามผู้ชายที่ทำลายความสาว สร้างราคีคาวให้เธอ ด้วยน้ำเสียงขมขื่น

เธอไม่เคยรู้จักเขา ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่ทำไมเขาถึงทำร้ายเธออย่างไร้ความปรานี

"ผิดสิ ผิดที่เธอเป็นเจ้าสาวของไอ้ภานุยังไงล่ะ ถ้าเธอไม่แต่งงานกับมัน ฉันคงไม่เอาตัวเธอมา"

หากเธอไม่ใช่เจ้าสาวของคนที่เขาเกลียดชัง

หากเธอไม่แต่งงานกับคนที่ทำให้พี่ชายเขา ต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

เขาค...

"หึ! พูดง่ายจังวะ"
"อื้อ!! พูดไม่เพราะ" เมษาชักมือกลับมาปิดหูแล้วถอยออกห่างจากเจได ชายหนุ่มมองท่าทางเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสาด้วยความหงุดหงิด ลมหายใจร้อนเจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกพ่นออกมาอย่างหนัก
"เด็ก! ปัญญาอ่อน!"
"น้องเมย์ไม่ได้เด็กแล้วนะ อายุสิบแปดแล้วด้วย" เธอเถียงกลับ ไม่รู้เอาความกล้ามาจากไหนทั้งที่กลัวเขาเป็นบ้า
"ใสหัวไปไหนไกลๆ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก"
"ให้น้องเมย์ใสหัวไปคนเดียวไม่ได้หรอก พี่...

“ตำแหน่งพี่เลี้ยงไม่ค่อยเหมาะกับเธอสักเท่าไหร่ ลองมาอยู่ในตำแหน่งเมียของฉันไหมล่ะ รับรองว่าจะติดใจจนไม่อยากลงจากเตียง
.............
ฟรานเซสโก้ เดอมาร์ชี มาเฟียหนุ่มกลัดมันรักอิสระ ไม่ชอบการผูกมัด ไม่คิดมีใจให้หญิงใด เขาคิดเสมอว่า “ผู้หญิงคือเครื่องบรรณาการทางเพศ” มีไว้เชยชม แต่ไม่ได้มีไว้รักใคร่ เมื่อเสร็จกิจทุกอย่างก็จบ แต่แล้วจู่ๆ ความรักก็หล่นโครม ใส่แบบไม่ทันตั้งตัว เขาจึงคิดอยาก “ผูกมัด” แม่ห...

ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเธอก้าวเข้ามา โทษทัณฑ์สถานเดียวของเธอคือความเจ็บปวดอย่างสาสม

...เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกาย
จนกว่าใครคนนั้นจะกลับมา
นั่นคือเวลาที่เธอต้องจากไป...

พริมาถูกโยนลงบนเตียงนุ่มภายในห้องนอนกว้างใหญ่ ร่างเล็กพลิกกายลุกขึ้นนั่งสายตาจับจ้องผู้ชายตัวหนาราวระวังภัย หวาดหวั่นในหัวใจจนอยากจะปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา
“เมื่อกี้เล่นละครได้แนบเนียนดีนี่”
“ผิงแสดงอะไรคะ?”
“ก็ที่ทำเหมือนไม่เคยถูกจูบ ทั้งที่หน้าตาอย่างเธอคงไม่เหลือรอดมาถึงฉัน”
"..."
“ทำตัวเหมือนคนใบ้ โดนตัดลิ้นไก...

ดวง ตาสีเขียวมองร่างเปลือยของสาวน้อยตรงหน้าด้วยสายตาแค้นเคือง ดุดัน เธอถอยร่นหนีเขาอย่างหวาดผวา ตื่นกลัว ตกใจ ดวงหน้างามสั่นไปมาจนเส้นผมสลวยปลิวไสว เมื่อเห็นเขาถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นๆ อย่างใจเย็น ปรางค์รวีพยายามถอดโซ่ตรวนที่จองจำอยู่ที่ข้อเท้า เพื่อที่เธอจะหนีอสูรร้ายที่กำลังย่างกรายขึ้นมาบนเตียง ในสภาพที่ไร้ซึ่งอาภรณ์

“เธอ คิดเหรอว่าจะหนีฉันพ้น?..ไม่มีทาง..ผู้หญิงใจร้ายฆ่าได้แม้กระทั่งลูกของตัว เอง...

‘พีชญา’ หรือ ‘พีช’
กำลังจะเข้ารั้วมหาวิทยาลัย อายุ18ย่าง19ปี
“ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า
“แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้อง
ความสุขสบายใครมันก็อยากได้กันทั้งนั้นแหละวะ
แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือ ‘อิสรภาพ’
‘อิสรภาพ’ สิ่งนี้หายไปตั้งแต่เขาย่างกายเข้ามามีบทบาทในชีวิตของฉัน!

‘ธนภพ’ หรือ ‘เสี่ยภพ’
ผู้ชายที่ปิดกั้นหัวใจ...

แควก...แควก

“กรี๊ด! อย่าค่ะ อย่าทำรวีแบบนี้...ฮือ”

เสียงเสื้อผ้าฉีกขาดดังขึ้น ตามด้วยเสียงกรีดร้อง อ้อนวอนของณัฐรวี ทว่าคนกระทำหาได้ฟังเสียงหล่อน เขายังคงออกแรงฉีกเสื้อผ้าจนขาดติดมือมาอีกหลายครั้ง ทั้งเนื้อทั้งตัวหล่อนเหลือเพียงชุดชั้นในท่อนบนและท่อนล่าง

“รวีกลัวแล้ว ต่อไปรวีจะไม่ใส่ชุดนี้อีก...ฮือ...พี่เมฆอย่าทำอะไรรวีเลยนะคะ” กระแสเสียงสั่นเครือ เจ้าของประโยคคำพูดน้ำตาไหลอาบแก้ม ยกมือไหว้ชายห...

มือเหล็กของเขาจับรอบเอวฉันแน่นและเขากดฉันติดกับผนัง
"ปล่อยฉัน!" ฉันกัดฟันพูด
"ถ้าฉันอยากตอนนี้" เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาแตะที่ติ่งหูของฉัน
"ฉันสามารถบังคับให้เธอทำตามใจฉันและดูเธอกรีดร้องด้วยเสียงที่ไพเราะของเธอใต้ตัวฉัน" เขากระซิบเสียงแหบ

ฉันอ้าปากค้างและพยายามดึงมือของเขาออกจากเอวของฉัน
"เธอเป็นภรรยาของฉันไม่ใช่เหรอ?" เขาเย้าเล่น ฟันของเขากัดเบาๆ ที่ผิวหนังของฉัน
ฉันรู้สึกถึงความร้อน...

เรนิตา ซุปตาร์ สาวชีวิตตกอับ ที่ถูกแฟนหนุ่มนอกใจ และมีเรื่องขัดขากับคนในวงการ ข่าวคาวของเธอทำให้ผู้จัดการดารา ส่งไปเก็บตัวกลบข่าวที่ ไร่น่านฟ้า ที่นั่นเธอได้พบกับ ‘พ่อเลี้ยงภาค’
เรนิตา คิดว่าเขาเกลียดเธอเหมือนที่เขาแสดงออก แต่กลายเป็นว่ามีความลับซ่อนอยู่ เพราะพีคและพลิก ที่แท้เขาไม่ใช่ชาวไร่ส้มธรรมดา แต่พ่อเลี้ยงภาคคือลูกชายคนเดียวของเจ้าของสถานี
ครั้งหนึ่งเขาเคยไปเตะตาเด็กสาวกำพร้าคนหนึ่งเข้า และ...

"อื้อ~ พี่พันไมล์ ลินเจ็บ"
"ฉันสั่งให้เธอพูดเมื่อไหร่ค่อยพูด!" กลับกลายเป็นว่าลินลดาถูกอีกฝ่ายตะคอกใส่ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ร่างกำยำยังไม่หยุดเคลื่อนไหว พันไมล์อัดแรงกระแทกตัวตนเข้ามาในกายลินลดาด้วยความสะใจ เขาไม่จำเป็นต้องรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเธอ เพราะเธอมีหน้าที่สนองความใคร่และเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น!
"อื้อ~" เธอกล่ำกลืนความเจ็บปวดและยอมรับโชคชะตา
สัมผัสหยาบโลนยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ไ...

“ไหนเจ้าบอกว่าจะอาบน้ำร่วมกับข้า แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมถอดชุดเหม็น ๆ นั่นออกอีกเล่า หรือเจ้าจะให้ข้าจัดการให้”
“ไม่! ไม่ใช่ขอรับ” ข้ารีบร้องบอกหากก็มิทัน เมื่อท่านอ๋องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าข้าแล้วและรีบจับดึงเอาอาภรณ์ออกจากกายข้าไปอย่างรวดเร็วเกินที่ข้าจะเอ่ยปากห้ามได้ทัน
“หยุด...หยุดก่อนขอรับท่านอ๋อง ข้า...ข้ายังมิได้ตอบตกลงจะอาบน้ำร่วมกับท่านในครั้งนี้นะขอรับ เรา...เรา...

เรื่องที่ 1 BAD GUY ของเลนอาเธอร์
คำโปรย
อย่าปากดีให้มันมากนักตราบใดที่ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็ต้องทำตามที่ฉันสั่งและหัดเจียมตัวไว้ด้วย!

เรื่องที่ 2 หวงรักพิศวาส
คำโปรย
สัตว์เลี้ยงก็คือสัตว์เลี้ยง ฉันมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับเธอก็ได้โยเกิร์ต"

เรื่องที่ 3 เล่ห์รักเจ้าเอย
คำโปรย
"แค่นอนกอดเฉยๆ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกอย่าสำคัญตัวเองมากไปหน่อยเลยเจ้าเอย"

-TOXIC RELATIONSHIP-

“เมื่อมีคนทรยศ...ก็ต้องมีคนรับผิดชอบ”

“คุณมันคนสารเลว”