บาดแผลในใจ

เมื่อถูกแฟนที่คบกันมาหลายปีบอกเลิก เพราะเพิ่งรู้ตัวตนที่แท้จริง ทำให้น้ำอิงสาปส่งผู้ชายโดยเฉพาะผู้ชายหน้าตาหล่อเหลารวมทั้งเพิ่มคนมีหนวดมีเคราเข้าไปด้วย

"สำหรับ 'พิมพ์มาดา' ชายหนุ่มลูกครึ่งนัยน์ตาสีน้ำข้าวอย่าง 'คาร์เตอร์' คือรักแรกและรักเดียวที่เธอเฝ้ารอมาตลอดหลายปี ทว่าวันที่เขากลับมา เขากลับไม่ได้มาในฐานะพี่ชายแสนดีคนเดิม แต่มาในคราบ 'อสูรร้าย' ผู้กุมชะตาชีวิตของครอบครัวเธอไว้ในมือ!
ธุรกิจของพ่อเธอพังพินาศเพราะฝีมือเขา และทางเดียวที่จะชดใช้หนี้แค้นที่เธอไม่ได้ก่อ คือการยอมทอดกายลงบนเตียง ตกเป็น 'ของเล่นบำเรอแค้น' ของมาเฟียไร้หัวใจ

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
ทว่านั่นกลับทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะไปช่วย แฟนเก่า
ความคับแค้นใจทำให้ชายหนุ่มทั้งด่าทั้งสาปแช่ง
ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีก
แต่ไม่คิดว่า...
หญิงสาวจะมานั่งอยู่ตรงหน้าเขา
ในฐานะ ว่าที่เจ้าสาว

เด็กมันยั่ว

เต๊าะเล่นๆ ระวังได้เป็นผัวจริงๆ นะครับ


“หนูพูดเล่นเก่งนะถึงจะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เสี่ยคิดจริง” เธอน่ะเตาะเก่งมากตลอดสองเดือนกว่าเนี่ยเหมือนกับว่าไอติมจีบเขางั้นแหละทั้งที่ความจริงแล้วเธอเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ไอติมปากหวานขี้เล่นหยอดเก่งเตาะเก่งแล้วชอบเล่นกับความรู้สึกคนด้วยนี่สิ
“ค่ะ หนูก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว”
“มันคงดีกว่านี้นะถ้าหนูเป็นแบบนี้แค่กับเสี่ยคนเดียว” อยากปากว่าเธอมันน่าจูบม...

“ฉันไม่ไหวแล้วพี่โชค… เอาเสียทีเถอะ”
หญิงสาวเร่งเร้าอย่างมีอารมณ์ ทั้งเสียวซ่านทรมาน ทั้งอารมณ์เสียและโกรธที่เขารั้งรออยู่ได้ มั่วแต่ล้อเล่นกับความรู้สึกของเธอด้วยการทรมานจนร่องเนื้อสาวแฉะฉ่ำ
“แม่เจ้าโว้ย… ”
สมโชคก้มมองพูเนื้อซึ่งล้นเลยออกมาถึงทางด้านหลัง แน่นนูนอยู่ระหว่างง่ามขาเหมือนเอาหลังเต่าตัวใหญ่ๆ ไปหนีบเอาไว้
“ของเอ็งโหนกนูนดีเหลือเกิน”
สมโชคชมพลางก้มลงสูดไซ้กลิ่นคาวสวาทที่กรุ่นออกมาจากก...

เค้ก เด็กนักศึกษาวัยละอ่อนที่ดันถูกตาต้องใจตาแก่ถ้ำมองอย่างเฮียไค

"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง

"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด

สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่...

“อย่าดื้อกับอาอีกเลยผิงอัน... ต่อให้หนูจะประชดประชันอายังไง สายตาห่างเหินแบบนี้มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดี” เฟยหลงโน้มตัวลงกระซิบชิดใบหูบาง แววตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความเผด็จการทว่าลุ่มลึก “...ว่าร่างกายของหนู มันกลายเป็นของอาโดยสมบูรณ์แบบไปแล้ว”
คำเปรยแกมขู่ชวนให้ใจหายวาบนั้นทำให้ผิงอันชะงักกึก เม้มริมฝีปากแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ทว่าพญามังกรจอมเผด็จการยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น ...

“คุณช่วยคนได้...แต่คุณก็ทำลายคนได้เหมือนกัน...คุณอัคคี คุณอันตรายเกินกว่าที่ผู้หญิงจิตใจดีและอ่อนโยนอย่างฉันจะอยู่ใกล้” นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นอย่างถือดี
อัคคีจ้องเธอครู่หนึ่งริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย ในใจนึกถึงวีรกรรมที่หญิงสาวเคยก่อ
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยังคิดว่าตัวเองใจดีอยู่อีก?
แต่จะว่าไป...คนที่บ้าที่สุดอาจเป็นเขา เพราะเธอที่เป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาคลั่งเธอหนักขึ้นไปอีก!

"ยัยป้าแว่นหนานิ อ่า! อะไรวะเนี่ย..เจออีกแล้ว หรือจะเป็นแฝด คงจะเป็นแฝด.." วิลเลียมดับบุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดหมายจะเดินกลับไปที่บาร์ แต่จู่ๆ มนุษย์ป้าแว่นหนาก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เขาเห็นเธอถือโทรศัพท์ในมือแน่นทั้งที่ยังมีสายเรียกเขา แต่กับอีกคนกำลังคุยโทรศัพท์หน้าเครียด
วิลเลียมพยักหน้าพอจะรู้อะไรบ้างแล้ว เขาตัดสินใจยืนพิงผนังและกอดอกมองอย่างยิ้มๆ "นี่ป้ามีแฟนแล้วเหรอ..แฟนหล่อนะเนี่ย แต่น่าเสียดา...

เขา:ไม่ต้องการเธออีกแล้วเมื่อมีคนใหม่เข้ามาแทนที่ เธอ:เดินออกมาพร้อมฝากแผลลึกไว้กลางใจเขาอย่างไม่รู้ตัว ทว่าวันนี้เขากลับมาทำทุกอย่างเพื่อทวงหัวใจเธอคืนอีกครั้ง

จะมีทางไหนบ้างมั้ยนะที่จะให้คนที่เราแอบชอบมาเป็นคนของเราเร็วๆ ก่อนหน้านี้ต้องหักห้ามใจเพราะเขามีคนของเขา แต่ตอนนี้เขาแยกทางกันแล้ว โอกาสมาถึงเธอแล้วต้องรีบคว้าเอาไว้ แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นพ่อม่ายลูกติดมาด้วยถึงสองคนก็ไม่เป็นปัญหา ไม่เป็นไรเลยนะเธอไม่ถือ เธอรัก (พ่อ) เด็ก ขณะที่กำลังนั่งคิดว่าจะเข้าหาผู้ชายที่ชอบยังไงอยู่ๆ ก็ปิ้งไอเดียขึ้นมา เธอต้องใช้เพื่อนให้เป็นประโยชน์สิเพราะคนที่เธอชอบน่ะเป็นอดี...

มู่อันเหมยชาติก่อนเธอหนีการแต่งงานเพียงเพราะคิดว่า ว่าที่สามีนั้นเป็นเพียงอดีตนักโทษ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หลังจากที่รู้ว่าชายคนรักที่เธอหนีตามไปกลับยัดเยียดคำว่าเมียน้อยให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

3ปีก่อน...
“ไอ้ธีส! มึงมีสติหน่อยดิว่ะ!”
“มึงไม่เห็นไอ้เลวนั่นทำกับพายเหรอว่ะ!!”
“เออ! กูเห็น แต่มึงใจเย็นก็ดิ!”
ปึก!
“ไอ้ธีส! เห้ย!” ผมไม่สนคำห้ามของไอ้โรม อาศัยจังหวะที่มันเผลอชักปืนออกมาจากเอวมัน ผมเดินตรงดิ่งไปที่ผู้ชายชั่วๆคนหนึ่งที่กำลังดึงขอเสื้อของเพื่อนผมอย่างหน้าตัวเมีย แล้วใช้ปืนจ่อไปที่หัวมันทันทีแต่ไอ้โรมดันผลักมือผมออกทำให้ปืนในมือมัน
ปัง! ลั่น
“กรี๊ดดด!!” ผู้หญิงร่างบางนั่งตัวสั่นหง...

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา
กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"ฉันแม่ง!... โคตรเกลียดเธอเลย"

“บุษบารัญจวน” ซีรี่ย์ดอกไม้โชยกลิ่นหอมรัญจวนล่อแมลงตัวผู้มาดอมดม ถูกสร้างขึ้นเพื่อสะท้อนความดิบเถื่อนของมนุษย์ ที่มีทุกอารมณ์และแง่มุมของเหตุผลที่ยากจะทำความเข้าใจได้ เพราะบางครั้งความงดงามอ่อนหวานที่มองเห็นอาจแฝงไปด้วยความร้อนแรงจนเกินจะคาดเดา

“บุษบารัญจวน” ประกอบไปด้วยนิยาย 5 เรื่องด้วยกัน คือ สาบกุหลาบ, กระดังงาร่อนไฟ, คาวกลิ่นราตรี, ชบาดง และ หอมดอกซ่อนชู้

Set เรื่องลวงรักเจ้าพ่อมาเฟีย : “ถึงฉันจะขาพิการ แต่ฉันก็ทำเธอท้องได้เหมือนกัน เพียงรัก”
เพราะรู้สึกผิดและต้องการชดใช้สิ่งที่พี่ชายเธอทำกับเพื่อนสนิท เพียงรัก ขออาสาเป็นผู้ช่วยพยาบาลส่วนตัวคอยดูแลคนป่วยขาพิการ อารมณ์เลือดร้อนอย่าง เจ้าพ่อมาเฟียฟรานเซียส ที่เกลียดชังน้องสาวเพื่อนเข้าไส้ ในเมื่อพี่ชายเธอทำให้เขาตกสภาพสมเพชแบบนี้
เพียงรักคือตัวแทนคนเดียวจะต้องรองรับความโกรธแค้นของเขาทั้งหมด จนกว...

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบ...

ตัวอย่าง...

"ฉันเกลียดพวกคนหิวเงินไร้ศักดิ์ศรีที่สุด โดยเฉพาะเธอและแม่ของเธอ!"  หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าน้ำตาซึมยอมให้ชายหนุ่มตรงหน้าว่า หญิงสาวปฏิเสธไม่ออกเพราะแม่ของเธอได้ทำอย่างที่ชายหนุ่มกล่าวจริงๆ

"เถียงไม่ออกล่ะสิ คอยดูฉันจะเล่นงานแม่เธอให้หนักเลย" แดนเนียลกล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

"อย่านะคะ อย่าทำอะไรแม่ฉันเลย ฉันขอร้อง" พลอยไพลินขอร้องเขาด้วยน้ำตานองหน้า

"ทำไมฉันต้องฟังคำขอร้องพวกคนจิต...

เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน

ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน

เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้…

คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรัก...