บาดแผลในใจ

“ถ้ายังนอนครางใต้ร่างกู ท่องไว้กูนี่ล่ะ ทศกัณฐ์ ผัวมึง!” เมื่อคนรักตายจากไป ทศกัณฐ์ก็อยู่เหมือนคนตายทั้งเป็น แต่เมื่อผ่านไปสี่ปีกลับพบว่า…

หนี้รักคุณหมอ โดย แสงเทียน

โปรย...

หนี้ชีวิตที่เธอชดใช้ให้ด้วยรัก
เขา...ผู้ซึ่งไม่เคยแยแส ไม่แม้แต่จะพูดจาดี
โมโหร้าย เอาแต่ใจ รุนแรงและป่าเถื่อน
เขาที่ดีกับทุกคน...ยกเว้นเธอ
เพราะเธอ...มันผู้หญิงไร้ศักดิ์ศรี!

ถูกตราหน้าว่าสก๊อยอัปเกรด อยากมีผัวเป็นอาจารย์จนตัวสั่น 'ทั้งคืน..เธอไหวแน่เหรอ?!'

แต่ใครจะรู้ว่าโคตรซวย!! เมื่อผู้ชายที่ซื้อมานอนด้วยเพราะเมา 'เป็นอาจารย์ประจำห้องที่ต้องเข้าเรียนทุกวัน'

"เมาเหล้าแล้วเรียกหาแต่ฉัน เธอหิวเหล้าหรือหิวอย่างอื่นกันแน่"

"อย่าพูดมากนะคะ ห้าพันบาทขาดตัว อยู่กับหนูสักสองชั่วโมงไหวไหม.."

"ฉันให้เธอทั้งคืนเลย"

❝อย่าสำคัญตัวให้มันมาก คิดจริงเหรอว่าข้าจะยกคนอัปลักษณ์เช่นเอ็งขึ้นเป็นเมีย หึ!น่าสมเพชฉิบหาย❞ ❝แล้วคิดว่าขวัญอยากเป็นเมียคนที่ใช้หัวค*ยแทนสมองแบบคุณนักเหรอ หน้าตาก็งั้น ๆ อย่าหลงตัวเองนักสิเสือไพร❞

“ตกลงผมชนะการประมูลครั้งนี้ใช่ไหมครับ”
“เอ่อ…คงไม่มีใครให้ราคาสูงกว่า 5 หมื่นอีกแล้วครับ เป็นอันว่าคุณราฟาเอ็ดได้ออกเดตกับคุณปิยะดาครับผม”
“ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มพยักหน้านิดๆ ก่อนสาวเท้าเข้าหา ร่างบางที่นั่งตัวแข็งเป็นเวลานาน เขายื่นมือไปหาหล่อนพร้อมบอกเสียงอ่อนโยนว่า
“วันนี้คุณเป็นของผม 1 วันนะลูกเป็ด !!!”

“นี่ชื่ออะไร”
“…” ไม่ตอบ มองหน้าผมด้วยดวงตาใสซื่อ หมายความว่าไงวะ
“ถามว่าชื่อจริงชื่อไร”
“พูดเพราะ ๆ สิค้า โตแล้วต้องพูดดี ๆ จะได้น่ารัก ใครเห็นใครก็จะรัก” ให้ตาย เด็กนี่สอนผม
“ใครสอน”
“เด็กดื้อไม่ดี เด็กดีไม่ดื้อ ถ้าอยากให้แม่ขารักต้องเป็นเด็กดี ลุงเฟยเป็นเด็กดีหรือเด็กดื้อค้า”
“…”
ลูกสาวของสไปรท์เอียงคอซ้ายทีขวาที มองหน้าผมด้วยความสงสัย แล้วก็พูดว่า “เด็กดื้อแน่เลย ลุงเฟยไม่น่ารัก น้องปลายไม่รัก...

เรื่อง หลงเด็ก
“จะไปไหนห่ะ? กินยาไปแล้วเดี๋ยวก็หลับในหรอก!” 
“ช่างสิจะกลับแล้ว!” เธอกำลังจะเดินออกแต่ตัวลอยขึ้นตกใจจนกอดคอเขาแน่น! ไอ้เฮียคนเถื่อนมันอุ้มเธอเข้าห้องนอนแล้วยังเหวี้ยงเธอลงจนจุกอีก!
ตุบ!!
“โอ๊ย!! ไม่เหวี่ยงลงพื้นเลยล่ะ!” เธอตะคอกถาม
“ทำไมดื้อห่ะ? นอนที่นี่ถ้าออกไปอีกเฮียปล้ำ!” 
“เอ๊ะเฮียจากัวร์นี่เป็นน้องนะ!” นี่เป็นน้องเพื่อนสนิทเขานะ
“แต่เฮียอยากเป็นมากกว่านั้น!!” ก็บอกรักไปแล้วไง...

ดามหัวใจสามีพันธุ์มังกร

ปานชีวาจำต้องแต่งงานทางการเมืองกับลูกชายของลุงบุญธรรม เพียงเพื่อให้ผู้มีพระคุณของเธอสบายใจ แต่หญิงสาวกลับต้องพบกับความเจ็บปวดแสนสาหัส เพราะชีวิตแต่งงานที่เต็มไปด้วยรสขม สามีไม่เคยรักกันและมองเธอเป็นศัตรู เนื่องจากภรรยาที่เขารักต้องจากไปโดยมีเธอเป็นสาเหตุสำคัญ เช็ง อี้หลง สามีที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นพี่ชายผู้แสนดี จึงได้กลายเป็นคนที่ทำร้ายเธอได้เจ็บแสบที่สุดมากกว่าใครบนโลกใบนี้...

ชนะมาทุกแมตซ์ แกร่งสุดไม่ว่าจะสนามไหน แล้วสนาม FWB นี้ล่ะ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นก็ย่อม...เจ็บก่อน เพราะฉะนั้น ต้องห้ามรู้สึก! เกินเพื่อน...นั้นไว้ให้ดี ๆ
“ถ้าไม่ให้เป็นเพื่อนกันแล้วมันเป็นอะไรได้อีกวะ”

ในอดีตเธอฝากรอยแผลเอาไว้กลางหัวใจของเขา แต่โชคชะตาก็เล่นตลกที่นำพาให้เธอมาพบเขาอีกครั้งเพื่อชดใช้
นรภัฏ หนุ่มหล่อหน้าตาดี อายุ 30 ปี เขาเป็นหนุ่มในฝันของสาว ๆ หลายคน จนได้รับฉายาว่าเสือ แต่ต้องกลับมาอกหักเพราะถูกสาวมัธยมบอกเลิก
ปภาวรินทร์ เลขาฯ สาววัย 22 ปี ที่ต้องกลายมาเป็นเลขา ฯ ของคนที่เธอเคยหักอก

มาริสา นักศึกษาสาวที่ต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมอันโหดร้ายเมื่อพลาดทำไวน์ราคาเกือบห้าแสนตกแตก...

เพราะพ่อของเธอจะต้องไปทำงานที่ไหนสักที่ จึงฝากเธอเอาไว้กับผู้ชายคนนึง ที่เป็นมาเฟีย และเธอก็ถูกเลี้ยงดูโดยเขา แต่ทว่าเด็กน้อยที่ไร้เดียงสาไม่ยอมโตอย่างเธอ กลับเตะตามาเฟียหนุ่มเช่นเขามาก เขากลับหลงรักในความสดใส ความใสซื่อ ของเธอจนโงหัวไม่ขึ้น

เหตุใดพรหมลิขิตจึงชักนำให้เธอได้พบกับเขา ชายผู้ชิงชังเธอ และโอบอุ้มเธอในคราวเดียวกัน

เธอเกิดมาในชาติตระกูลต่ำต้อย มีความสุขตามสถานะ แต่ทุกอย่างกลับแปรเปลี่ยน เธอถูกอุปการะโดยเศรษฐีซึ่งพิการไม่สามารถเดินได้ เธอย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสถ์หลังใหญ่หรูหรา และนั้นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

ธานต์เมธา ชื่อนี้เป็นของบุตรชายเพียงคนเดียว ของผู้รับอุปการะเธอ ทันทีที่เขากลับมาจากการท่องเที่ยวกับคู่หมั้น เ...

“จะเลิกกันงั้นเหรอปาย แล้วลูกล่ะ ถ้าเลิกกันแล้วลูกจะทำยังไง ไหนบอกว่าความรู้สึกลูกสำคัญที่สุดไง”

"อย่าทำเป็นลืมเลยฉาย แม้วันที่ฉันคลอด นายก็ไม่ได้อยู่กับฉัน และถ้าตัวนายคิดถึงลูกจริงๆ นายจะไม่มีวันทำแบบนี้เป็นอันขาด..."

"...ต่อไปนี้หน้าที่ใครหน้าที่มัน มีคนอื่นไปแล้ว ก็ไม่ต้องมีฉัน เพราะสำหรับฉัน หากผัวมีคนอื่นทั้งที่มีฉัน ผัวแบบนั้น ฉันไม่จำเป็นต้องมี!"

ในสายตาของเขา เธอคงเป็นได้แค่เพียง เศษธุลีดินที่ไร้ค่า
+++
“คุณเหม พอก่อนค่ะ พลับพลึงไม่ไหวแล้ว” เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาว่าคุณ แทนคำว่า ‘พี่’ ในอดีต เพราะความห่างเหินเย็นชาที่เขามีให้เธอมันมากมายหลายร้อยเท่านัก หญิงสาวร้องบอกเสียงแหบพร่า ดันหน้าท้องแกร่งของเขาออกห่าง แต่เหมือนผลักหินผาหนักอึ้งที่ไม่ยอมขยับเลยแม้แต่น้อย
“คนอย่างเธอกล้าหืออือกับฉันเหรอ...” เขาก้มมองร่างน้อยที่ล้มซุนไปกับกองฟาง พลั...

“รดาได้ข่าวว่าพี่พีทจะไปเรียนต่อเมืองนอกเหรอคะ” เธอถามในสิ่งที่อยากรู้ทันที

“ใช่ เรื่องแค่นี้น่ะเหรอที่เราอยากรู้” พีรวัสถามแม้จะไม่แปลกใจที่หญิงสาวถามเรื่องนี้

รินรดาเม้มปากเล็กน้อยแล้วพูดออกมา “ทำไมอยู่ ๆ ถึงจะไปเรียนต่อเมืองนอกล่ะคะ”

“ไม่มีเหตุผล ถึงจะมีแต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวพี่คงไม่จำเป็นต้องบอกเราล่ะมั้ง”

“แล้วพี่พีทถึงจะทิ้งคุณป้าให้อยู่เดียวเลยเหรอคะ” รินรดาพูดออกมา

“เลิกเอาแม่พี่มา...

ใครๆ ก็รู้ว่าหนังสือเล่มเดิม อ่านกี่ครั้งมันก็จบแบบเดิม แล้วถ้าหนังสือเล่มนั้นมันมีภาคต่อล่ะ ตอนจบมันจะยังเหมือนเดิมอยู่ไหม
'พี่เธีย' ผู้ชายที่ใครต่อใครเตือนฉันว่าอย่าเข้าใกล้... ฉันไม่เคยเข้าใจความหมายของคำว่าอันตรายจากตัวเขาเลย จนกระทั่ง...ได้ก้าวพลาดเข้าไปอยู่ในพื้นที่ของเขา

ลิโอเนล การ์รัสโซ่ ยังหล่อเหลาไม่เปลี่ยนแปลง ยังกระชากทุกลมหายใจของหล่อนได้เช่นเดิม แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยมาถึงสองอาทิตย์แล้วก็ตาม แต่ทุกเศษเสี้ยวความทรงจำของหล่อนก็ยังมีแต่เขา หญิงสาวปากคอแห้งผาก พยายามบอกตัวเองให้สงบสติอารมณ์เอาไว้ อย่าแสดงท่าทางคลั่งไคล้เขาออกไปแบบนี้ แต่หล่อนก็ทำไม่ได้ หล่อนมองเขาปานจะกลืนกิน มองตั้งแต่หน้าผากกว้างสีแทน คิ้วของเขาคมเข้มดำเป็นปื้นอยู่เหนือดวงตาสีนิลคมกริบ ดวงตาที่...

เมื่อสาวสายอ่อยสิบแปดมงกุฎได้รับข้อเสนอของมาเฟียหนุ่ม
เธอจะต้องทำอย่างไร
เพราะเงินเป็นสาเหตุที่ทำให้หนีไม่พ้นจากพันธนาการเขา !

เขาเป็นดาราดังแห่งยุค เป็นดาวค้างฟ้าที่ไม่มีวันดับ....ส่วนผม ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้บนโลกใบนี้ "อย่าคิดว่านี่คือจุดต่ำที่สุดในชีวิตคุณแล้ว เพราะผมสามารถกดคุณให้ต่ำได้มากกว่านี้อีก"

"รักยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณป้าเลยค่ะ"

"ก็ไปบอกซะ ยัยบ้านั่นจะได้จุดพลุฉลอง... อ้อ หรือที่ไม่บอกเพราะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเด็ก เพราะคนอย่างเธอ มันคงมั่วผู้ชายไปทั่ว"

"รักไม่เคยมีคนอื่น..." แทนรักตั้งท่าจะอธิบายอีกครั้ง แต่จำเป็นต้องหยุดเมื่อมองเห็นแววตาดูถูกเหยียดหยามของอีกฝ่าย "คุณหมอบอกว่ารักกำลังแย่เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ กินอาหารก็ไม่ได้... ระหว่างนี้พี่ธุช่วยไปอยู่บ้านเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมค...