ปกป้อง

เรื่อง เจ้าที่แรง ( มาเฟีย โรคจิต คลั่งรัก )

เธอเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
บอดีการ์ดรู้ เพื่อนรู้ ครอบครัวรู้ ทุกคนรู้
แต่เธอละรู้ตัวบ้างรึยัง?
กว่าเธอจะรักเขาคงแก่ตายดังนั้นจับกินก่อนแล้วกัน
"คืนนี้เด็กดื้อคงต้องคลานลงเตียง"


เรื่อง ผัวเก่าอย่าเห่าดัง ( ผัวเก่า คลั่งรัก หึงโหด

นี่มันคือความรักนะเว้ยไม่ใช่การแข่งขันที่ต้องเอาชนะให้ได้ เถียงกันไปแล้วมันได้อะไรห่ะ ทะเลาะกันไปแล้วมีความสุข...

"ความรักที่เริ่มต้นด้วยการปฏิเสธอย่างเย็นชา จะแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่มั่นคงได้จริงหรือ?"

ภูผา ชายหนุ่มผู้เย็นชาดุจหินผา และเป็นที่หมายปองของสาว ๆ ทั้งโรงเรียน

แต่พรหมลิขิตกลับเล่นตลก ให้คนที่ไม่เคยแยแสความรู้สึกใครอย่างภูผา ต้องเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง... ไม่ใช่ในฐานะรักแรกที่ถูกปฏิเสธ แต่ในฐานะของ "พันธะ" ที่ไม่อาจตัดขาด

เขาผู้ที่เคยเมินเฉย จะทำอย่างไรเมื่อหัวใจที่แกร่งดั่งภูผา ต้องอ่อ...

เธอ..เป็นของต้องห้ามสำหรับเขา..คุณหนูผู้เอาแต่ใจ ลูกสาวเจ้านายผู้มีพระคุณ แม้บอดี้การ์ดอย่างเขา จะอยากขย้ำเธอให้จมเขี้ยวสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงอดทน..จนกว่าจะถึงวันที่เขา..คู่ควร

มาเป็นของพวกเฮียสิ ค่ารักษาป้าของเธอเดี๋ยวเฮียจ่ายให้ อยากได้อะไรก็บอก เป็นเด็กดีว่าง่าย ๆ เดือนดาวก็หามาให้ได้ ขออย่างเดียวอย่ามีคนอื่นเพราะพวกเฮียขี้หึงมาก ขอแค่นี้เธอให้พวกเฮียได้ไหม

เจ็ดปีก่อน... นางช่วยชีวิตลูกหมาป่าผู้อ่อนแอที่มีดวงตาสีเงินแปลกประหลาด เด็กน้อยที่ถูกทารุณกรรมและล่ามโซ่ตรวนไว้ในโรงเก็บฟืนผุพัง ในฐานะแพทย์หญิงผู้ข้ามภพมา นางไม่อาจปล่อยให้เขาหนาวตายได้ นางจึงปลดโซ่ตรวน มอบไออุ่น มอบอาหาร และเรียกเขาว่าน้องชาย พร้อมตั้งกฎเหล็กสลักลึกในดวงจิตของเขา... เจ้าต้องรัก ขยัน และภักดีต่อข้าเพียงผู้เดียวตลอดไป
ทว่าในวันที่ราชโองการมรณะบีบบังคับให้นางต้องแต่งงานกับอ๋องวิปร...

เธอ ยินยอมแต่งงานเพราะถูก คนรัก หักหลัง ในขณะที่ เขา ยอมแต่งงานเพราะผู้ใหญ่ต้องการ

​​​​
คลุมถุงชน รชานนท์หงุดหงิดแทบบ้า ในวินาทีที่รู้ว่าชีวิตของเขากำลังจะยุ่งเหยิงวุ่นวายเพราะต้องคบหากับหญิงสาวที่คุณย่าสุดที่รักหาให้

เพราะเคยถูกทิ้ง เพราะผู้หญิงที่เขาเคยรักหมดใจ มองว่าผลประโยชน์มันสำคัญกว่าตัวเขาจนเธอต้องโบยบินจากไป 

ความรักในนิยามของเขาแทบไม่มีเหลือ เขาไม่พร้อมเปิดใจ ไม่พร้อมอ้าแขนรับใครทั้งน...

แต่เมื่อความรักของทั้งสองต้องเผชิญกับสายตา คำพูด และแรงกดดันจากสังคม คำถามจึงเกิดขึ้นว่า—ความรักที่มีเพียง “เราสองคน” จะเพียงพอหรือไม่
หรือสุดท้ายแล้ว… ความรักที่บริสุทธิ์ จะต้องพ่ายแพ้ให้กับกรอบของคำว่า “ถูกต้อง” ที่คนอื่นเป็นคนกำหนด

ฟางลู่เอินเก็บบุรุษผู้หนึ่งได้ระหว่างเดินทางไปทำงานที่หอโคมแดง
ด้วยต้องการช่วยอีกฝ่ายจึงพาตัวกลับไปรักษาที่บ้าน ใครเลยจะรู้ว่าหลังจากฟื้นขึ้นมากลับความจำเสื่อมเสียนี่่
แต่คนผู้นี้ไม่ธรรมดา รู้ทั้งภาษาและมีวิชาติดตัว

อีกฝ่ายบอกว่าตั้งใจจะตามหาครอบครัวของตนเอง ฟื้นคืนความทรงจำ
แต่ไหง๊ถึงกลับมาทำเขาท้องแล้วสร้างครอบครัวเสียเองเล่า!!

"หยิ่งชะมัด คิดว่าเป็นเป็นดาราแล้วจะทำนิสัยแบบนี้ได้หรอ" เอิงเอยเอ่ยพูดขึ้นเมื่อถูกซุปเปอร์สตาร์เดินชนเข้าอย่างจังโดยไม่ทันระวังตัว
"เดี๋ยวคุณ ขอโทษเอยก่อน" หญิงสาววิ่งฝ่าฝูงการ์ดสี่นายกระชากแขนชายหนุ่มเพื่อให้เขาเอ่ยคำขอโทษ
" ... "
"ไอ้บ้าเอ้ย อย่าได้พบเจอกันอีกเลย" เอิงเอยแสดงอาการหัวเสียออกมาอย่างยากจะควบคุม
"คุณกาวินครับ" หนึ่งในการ์ดเอ่ยขึ้น เมื่อหันไปเห็นท่าทางของหญิงสาวที่เพิ่งวิ่งมาจับแขน...

เมื่อวาสนาด้ายแดงมาบรรจบ ทำให้ฟางเพ่ยเพ่ยได้พบกับเจิ้งหยางเจี๋ย ฮ่องเต้ผู้สูงส่ง เขาทำทุกวิถีทางเพื่อหวังเป็นบุรุษหนึ่งเดียวในใจนาง ท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดีในวังหลัง อีกทั้งไฟสงครามที่กลับมาปะทุอีกครา รวมถึงการทรยศจากคนใกล้ตัว นี่คือบทพิสูจน์รักแท้ของเจิ้งหยางเจี๋ยและฟางเพ่ยเพ่ย

'เวนิตา' หญิงสาวผู้ชื่นชอบการเอาชนะศัตรูเป็นชีวิตจิตใจ เธอเป็นสาวเสี้ยวหัวสมัยใหม่ ใช้ชีวิตและมีความคิดเหมือนสาวอเมริกัน กล้าได้ กล้าเสีย ตรงไปตรงมา (ไม่สนใจและใส่ใจเรื่องพรหมจรรย์) และปากจัดสุดๆ การแต่งตัวก็โป๊เปลือย แลดูขัดตาฝรั่งหัวโบราณอย่าง 'แดเนียล' มาก

แดเนียลเป็นคู่หมั้นที่หัวโบราณและเกลียดการกระทำของเวนิตามากที่สุด อ้อ...ไม่สิเขาเกลียดทุกอย่างที่เป็นเธอ หรือเรียกง่ายๆ ว่าเขาเกลียดผู้หญิง...

ท่านช่างใจดำยิ่งนัก ท่านกับข้าเปรียบดั่งเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ ข้าเชื่อว่าสักวันท่านจะกลับมาเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับข้า แต่ใยท่านจึงพาสตรีอื่นกลับมา แล้วถอนหมั้นข้าอย่างไร้เยื่อใย

เขาตราหน้าเธอว่าเป็นลูกศัตรู ย่ำยีศักดิ์ศรีจนป่นปี้ แต่ในวันที่ความจริงเปิดเผย เขากลับแทบขาดใจเมื่อรู้ว่า กาฝาก ที่เขาเกลียด กำลังอุ้มท้องลูกของเขาหนีไป งานนี้ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหา เขาก็ต้องตามหัวใจกลับคืนมาให้ได้

จู่ ๆ ‘เด็กบ้านนอก’ เข้ากรุงอย่างเธอก็ต้องมาเจอเหตุการณ์เฉียดตายตั้งแต่วันแรกที่เท้าเหยียบลงบนเขตแดน ‘แองกัส 22’ เพียงเพราะถูกแก๊งมาเฟียเข้าใจผิดคิดว่าแอบลักลอบเข้ามา อีกทั้งหนึ่งในแก๊งมาเฟียก็ดันมีผู้ชายหน้าคุ้นยืนอยู่ในนั้นด้วย ทำไมคนที่เรียนดีกิจกรรมเด่นและเรียบร้อยอย่าง ‘รุ่นพี่’ คนนั้นถึงได้มี ‘อีกด้าน’ ที่น่ากลัวอย่างนี้
“แน่ใจนะว่าเห็นแถวนี้” เสียงทุ้มใหญ่ติดเย็นชาดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่...

“อย่าค่ะ”

แต่ชายหนุ่มไม่ได้หยุดการกระทำของตนเอง ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่วิ่งพล่านอยู่ในสายเลือด ประกอบกับสันดานดิบของผู้ชาย ผลักดันให้ธนวรรธน์เลือกที่จะทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม เขาระดมจูบเธอไม่ยั้ง ปลายลิ้นของเขาลุกล้ำเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นนุ่มด้วยความชำนาญ เพื่อสัมผัสความหวานจากริมฝีปากของเธอ และเพื่อหลอกล่อให้หญิงสาวเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่เขาจงใจมอบให้

ริมฝีปากร้อนรุ่มและปลายจมูกโด่งของเขา สัมผัส...

คำโปรย
เขาแต่งงานกับเธอเพราะความเหมาะสม
แต่วันที่รู้ว่าเธอเคยเป็นผู้หญิงของศัตรู…หัวใจของเขากลับพังยับเยินยิ่งกว่าใคร
ในสายตาของธีธัช เพลงพิณเคยเป็นเพียงภรรยาตีทะเบียนที่เรียบร้อย อ่อนโยน และอยู่ในกรอบที่เหมาะสมสำหรับการสร้างครอบครัว
จนวันที่ความจริงเปิดเผยว่า ก่อนแต่งงานกับเขาไม่นาน เธอเพิ่งจบความสัมพันธ์กับผู้ชายที่เขาเกลียดที่สุด
จากความเอ็นดู…กลายเป็นความเจ็บปวด
จากสามีที่พยายามเปิดใจ…กลายเป็น...

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ"

"ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?"

"หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

"แน่ใจเหรอ...ที่เธอพูดแบบนี้ เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม"

"ยะ...อย่าเข้ามานะ ถอยออกไป"

"หึ!..."

เรื่อง....เมียเก็บหมอมาเฟียไร้ใจ
"เด็กนั่น ถ้าไม่ใช่ลูกชู้ จะลูกใคร!" "ไม่ใช่ยูกคุณยุงก็แย้วกันงับ"

เรื่อง...ใต้เงารักมาเฟียไร้ใจ
"ถ้าไม่อยากถูกกิน ก็อย่าทำตัว....นักสิ!" (ไม่มีนอกกายนอกใจ)

เกิดอะไรขึ้น!เมื่อจู่ๆ แม่ดันส่งใครไม่รู้มาดูแลผม ทั้งที่ผมไม่ได้ต้องการเลยสักนิดกับคำว่า ‘ว่าที่คู่หมั้น’ จะมาดูแลผมนับจากนี้เป็นต้นไป เฮ้ย บ้าไปแล้ว สายเคี้ยวอย่างผมไม่มีวันแต่งงานหรอกนะเว้ย ! ฝันไปเถอะว่าจะหยุด ‘พี่บอลสายเคี้ยว’ ไปได้ แถมสาวเจ้าที่เป็นคู่หมั้นผม อายุเพียงแค่สิบเจ็ดปี! แม่กำลังให้ผมแต่งงานกับเด็กเหรอวะ ไม่มีทางหรอกเป็นไงเป็นกัน! จะทำให้ทนไม่ได้ จนต้องถอนหมั้นไปเลย... คอยดู

“อยา...

อูย"
"ฮึก ๆ" เสียงร้องไห้ของใครสักคนดังแว่วมา บัวชมพูชะโงกหน้าไปดูก็เจอผู้ใหญ่สิงห์กำลังแกล้งร้องไห้ ไม่มีน้ำตาเลยสักนิด
ไอ้คนผีทะเลเอ้ย เธอสบถในใจ
"นี่เยาะเย้ยฉันใช่ไหม?" บัวชมพูคว้าสมุดปาใส่ผู้ใหญ่สิงห์รัว ๆ
"ไม่ได้เยาะเย้ยสักหน่อย"
"แล้วที่ร้องไห้อยู่นี่คืออะไร?"
"ก็หนูบัวได้พี่ผู้ใหญ่เป็นผัว หนูบัวต้องรับผิดชอบนะ ฮึก หนูบัวต้องรับผิดชอบพี่ ถ้าหนูบัวไม่ยอม พี่จะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ ว่าห...