มุมมองบุคคลที่สาม

เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงแพศยาสารเลว เบอนันเดส มิโลสลาฟ จึงลากคอตัวต้นเหตุมารับผลของการกระทำสุดระยำ ด้วยการหอบความแค้นทั้งหมดมาลงที่ โรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาท หญิงสาวผู้แสนอาภัพ โดยไม่คิดจะไต่สวน แต่กลับลงความเห็นว่าเธอนั้นเลวชาติเกินให้อภัย และในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะยัดเยียด ‘นรก’ ให้เธอจดจำไปจนวันตาย ‘พ่ออสูรร้าย’ กักขังเธอให้เป็น ‘จำเลยสวาท’ ผู้แสนต...

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
ทว่านั่นกลับทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะไปช่วย แฟนเก่า
ความคับแค้นใจทำให้ชายหนุ่มทั้งด่าทั้งสาปแช่ง
ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีก
แต่ไม่คิดว่า...
หญิงสาวจะมานั่งอยู่ตรงหน้าเขา
ในฐานะ ว่าที่เจ้าสาว

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

“อย่าดื้อกับอาอีกเลยผิงอัน... ต่อให้หนูจะประชดประชันอายังไง สายตาห่างเหินแบบนี้มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดี” เฟยหลงโน้มตัวลงกระซิบชิดใบหูบาง แววตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความเผด็จการทว่าลุ่มลึก “...ว่าร่างกายของหนู มันกลายเป็นของอาโดยสมบูรณ์แบบไปแล้ว”
คำเปรยแกมขู่ชวนให้ใจหายวาบนั้นทำให้ผิงอันชะงักกึก เม้มริมฝีปากแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ทว่าพญามังกรจอมเผด็จการยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น ...

“คุณช่วยคนได้...แต่คุณก็ทำลายคนได้เหมือนกัน...คุณอัคคี คุณอันตรายเกินกว่าที่ผู้หญิงจิตใจดีและอ่อนโยนอย่างฉันจะอยู่ใกล้” นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นอย่างถือดี
อัคคีจ้องเธอครู่หนึ่งริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย ในใจนึกถึงวีรกรรมที่หญิงสาวเคยก่อ
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยังคิดว่าตัวเองใจดีอยู่อีก?
แต่จะว่าไป...คนที่บ้าที่สุดอาจเป็นเขา เพราะเธอที่เป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาคลั่งเธอหนักขึ้นไปอีก!

เมื่อผู้หญิงสองคนสองวัยรักผู้ชายคนเดียวกันอย่างเขา และเขาต้องเลือกระหว่างแม่กับคนที่เขารัก เขาจะเลือกจัดการกับปัญหานี้อย่างไร เขาจะเลือกทำอย่างไรให้ทั้งสองคนสมานฉันท์กัน ด้วยความเป็นลูกชายเพียงคนเดียวเขาต้องตอบแทนค่าน้ำนมแม่ และในด้านของคนรักเขายิ่งต้องกางปีกปกป้องเธอผู้เป็นรักนิรันดร์เพียงคนเดียวของเขา เมื่อคำขาดส่งตรงมาถึงเขา เขาจำต้องเลือกแก้ไขโจทย์รักนี้ให้ได้

มาเฟียสาวใจกล้าลูบคมยากูซ่าหนุ่มถึงถิ่น หวังใช้ความสวยล่อลวงให้เขาตกหลุมรักจนมอบทุกอย่างให้ แต่งานนี้ไม่มีหมู มีแต่งูและเป็น ‘งูยักษ์’ ต้องมาวัดกันสักตั้ง ว่าเหลี่ยมกับร้ายใครจะ ‘รัก’ ก่อนกัน

เธอใช้ความสวยของเธอให้ผู้ชายยอมศิโรราบใต้ฝ่าเท้า คนที่เข้าหามีเป้าหมายเดียวคือการครอบครองเธอซึ่งเป็นทายาท V Group
ไข่หวานจึงใช้ความสวยของตนเองให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เธอต้องการ เม็ดเงินมหาศาลถูกวางใส่พานไว้แทบเท...

มู่อันเหมยชาติก่อนเธอหนีการแต่งงานเพียงเพราะคิดว่า ว่าที่สามีนั้นเป็นเพียงอดีตนักโทษ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หลังจากที่รู้ว่าชายคนรักที่เธอหนีตามไปกลับยัดเยียดคำว่าเมียน้อยให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

นิยายแนวข้ามภพ ข้ามชาติ คืออีกแนวเรื่องที่ผู้เขียนชอบมากเป็นพิเศษ การได้ย้อนอดีตไปสู่ยุคโบราณเป็นเรื่องน่าตื่นตาตื่นใจเสมอ ก่อนลงมือเขียน ‘สืบรักข้ามภพ’ ผู้เขียนมีภาพในใจอยากเล่า อยากนำเสนอมากมาย แต่สุดท้ายความคิดฟุ้งๆ ที่ลอยวนเวียนในอากาศได้ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็นเรื่องของสองตัวละครหลักที่น่าติดตาม และชวนลุ้นเอาใจช่วยพวกเขา
นิยายเรื่องนี้เดินทางผ่านรูปวาดของ ‘ฉีหยางซิ่ว’ และสาวหุ่นอวบอัด ‘...

ตัวอย่าง...

"ฉันเกลียดพวกคนหิวเงินไร้ศักดิ์ศรีที่สุด โดยเฉพาะเธอและแม่ของเธอ!"  หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าน้ำตาซึมยอมให้ชายหนุ่มตรงหน้าว่า หญิงสาวปฏิเสธไม่ออกเพราะแม่ของเธอได้ทำอย่างที่ชายหนุ่มกล่าวจริงๆ

"เถียงไม่ออกล่ะสิ คอยดูฉันจะเล่นงานแม่เธอให้หนักเลย" แดนเนียลกล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

"อย่านะคะ อย่าทำอะไรแม่ฉันเลย ฉันขอร้อง" พลอยไพลินขอร้องเขาด้วยน้ำตานองหน้า

"ทำไมฉันต้องฟังคำขอร้องพวกคนจิต...

สำหรับเธอ... เพราะรักจึงยอมเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
สำหรับเขา... เพราะถูกใจ อยากได้ และอยากครอบครองแค่ชั่วคราวในระหว่างที่รอ "ตัวจริง" กลับมา

เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน

ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน

เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้…

คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรัก...

เขาแต่งงานกับเธอ เพราะหนี้สิน
เขาครอบครองเธอ เพราะไม่อยากขาดทุน
และเขาทำลายเธอ… เพราะคิดว่าเธอคือขยะไร้ค่า

ตลอดหนึ่งปีของสัญญา
เธอเป็นทั้งเมีย ทั้งของตาย
เป็นนางบำเรอให้เขาปลดปล่อยความใคร่
เป็นหัวใจให้เขาเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คืนสุดท้าย…
เขาย่ำยีเธอด้วยคำดูถูก และโยนใบหย่าใส่หน้าอย่างไร้เยื่อใย
โดยไม่รู้เลยว่า วินาทีนั้น
เขากำลังผลักทั้ง "ผู้หญิงที่รักเขาที่สุด" และ "ลูกของตัวเอง" ออกไปจากชีวิ...

นี่หรือคำว่ารัก?
เขาทำเธอเจ็บช้ำเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนอย่างเธอจะทำอะไรได้นอกจากปล่อยน้ำตาออกมาส่วนเขา....คงไม่แคร์ว่าเธอจะรู้สึกเช่นไร
“ ถ้าคุณจะทำร้ายให้ฉันเสียใจ ฮือๆ ดีใจด้วยนะที่คุณทำมันสำเร็จแล้ว ”. หญิงสาวร้องไห้สะอื้นจนตัวโยนเธอเจ็บเกินกว่าจะกั้นน้ำตาไว้ได้แล้ว
“ ถ้าทรมานกันจนพอใจแล้ว กรุณาปล่อยฉันไปสักที ” ร่างบางถูกมือหนารวบกระชากเข้าชิดกายแกร่งทันทีที่พูดจบ
“ ไม่มีทาง! ฟังนะมินตรา ต...

"แต่หนูเป็นคู่หมั้นของพี่นะ ครอบครัวของเราสนิทกันมาตั้งนานแล้วด้วย จะมายกเลิกงานหมั้นไม่ได้เลยนะ"
"หนูก็ไม่ได้บอกว่าจะยกเลิก แต่หนูอยากจะรอให้ตัวเองเรียนจบก่อนทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจ กลัวหนูไม่มีผัวหรือไงกัน!"
"ก็แค่งานหมั้นเอง หมั้นกับพี่เถอะนะ"
"....."
"ถ้างั้นก็บอกพี่มาสิ ว่าเพราะอะไรทำไมหนูถึงไม่หมั้นกับพี่ พี่เองก็อยากรู้เหตุผลเหมือนกัน"

เมื่อมาเฟียสุดโหดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหว่านซูฉี หญิงสาวอ่อนแอและขี้โรค อีกทั้งยังต้องแต่งงานกับผู้พันหนุ่มอนาคตไกล จะทำอย่างไรดีในเมื่อเธอมีความลับที่ซุกซ่อนอยู่

ฟังผมนะถ้าคุณให้ผมช่วย ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมคุณจะไม่มีสิทธิ์ก้าวออกไปชีวิตผมไปได้ถ้าผมไม่อนุญาต เข้าใจไหม” จะว่าผมเป็นคนฉวยโอกาสก็ได้แต่ผมถูกใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเพราะงั้นอะไรที่ผมเล็งไว้แล้วผมต้องได้ไม่ว่าจะต้องวิธีไหนก็ตาม

ความรักของปวิตาเริ่มต้นขึ้นจากความเข้าใจผิดของนายคาสโนวาปากร้ายอย่างพ่อเลี้ยงกวิน เจ้าของโรงแรมหรูที่มีนัดกับญาติผู้น้องของหญิงสาว แต่ดันเข้าห้องผิด ความเมาผสมเข้ากับความมืดทำให้ความผิดพลาดเกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ปวิตาจะทำเช่นไรกับฝันร้ายที่เกิดในเมื่อหัวใจของกวินยังจมปลักอยู่กับความรักฝังใจในอดีต

“ถอดชุดออกหน่อยสิ พี่อยากดูข้างในชัดๆ” เสียงทุ้มของโฬมที่ขึ้นมานั่งประกบอยู่ข้างๆ เตียงด้านขวาเอ่ยขึ้น
“อึก...”
“นั่นสิ...พวกเราถอดกันหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ถอดก็ไม่แฟร์น่ะสิ” เสียงอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายเสริมอีกคน
“อึก...หนูก็ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย ถึงยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว” พอแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาบอกอะไรมา อัยรินทร์ก็กล้าทำตามอย่างไม่อิดออด ร่างเล็กยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้าน...