รักต้องห้าม

"บัวรักพี่แทนนะ"
"พี่ก็รักบัว"
"อย่าทิ้งบัวนะ"
"คำนี้พี่ต้องเป็นคนบอกกับบัวถึงจะถูก อย่าทิ้งพี่นะ สงสารพี่บ้างนะบัว"
"พี่แทน...ทำไมพี่พูดแบบนี้ บัวรักพี่ที่สุด และมันจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป ที่บัวทำไปทั้งหมดก็เพื่ออนาคตของเรา พี่แทนเข้าใจบัวใช่ไหม ตลอดเวลาที่บัวอยู่เชียงใหม่ ไม่มีเวลาไหนที่บัวไม่คิดถึงพี่ อยากกลับบ้านวันละสามเวลา แต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ บัวดีใจนะที่พี่รอบัว" มือบางลูบลงบนซีกหน้าคมคาย น้ำ...

รวมเรื่องสั้นอ่านจบในตอน
รักต้องห้ามที่เริ่มจากการห้ามใจ
แต่จบลงด้วยการยอมแพ้ทั้งร่างกายและหัวใจ
ยิ่งรู้ว่าผิด ยิ่งหยุดไม่ได้
ยิ่งพยายามหนี ยิ่งถูกดึงกลับไปหาเขาอีกครั้งอย่างเต็มใจ

เธอนั้นแสนโชคดีที่ได้เป็นดอกกุหลาบดอกเล็ก ๆ

ถูกผืนป่าแห่งนี้โอบกอดไว้ จนได้ผลิดอกออกช่อ ชูความงาม

ป่าผืนนี้ หล่อหลอมให้เธอ ได้ลองเติบโต ในสภาพอากาศที่แปรปรวน

ร้อนบ้าง หนาวบ้าง หรือบางครั้งที่ต้องเจอกับพายุฝนโถมกระหน่ำ

แต่สุดท้าย...

พวกเขาก็ผ่านมันมาได้ จนทำให้มีวันนี้

วันที่ได้รับแสงแดดอีกครั้ง...หลังจากพบเจอมรสุมมากมาย


ต้นปี ขอเสนอนิยายคลั่งรักฟิลกู้ด ถิวีชนบท ...

"การถูกอริแย่งแฟนไปมันเจ็บใจอย่างแสนสาหัสและแน่นอนว่า...ผมต้องเอาคืน!

เด็กอะไรอย่างซื่อ ขู่นิดหน่อยก็ขนข้าวของมาอยู่ด้วยเพื่อยุติเรื่องราว 'เชี้ยๆ ' ที่พี่ชายมันก่อเอาไว้ กฎที่มันขอและตั้งเป็นกฏเหล็กมีเพียงข้อเดียวคือห้ามล่วงเกินตัวมัน แต่แล้วยังไง?

.

.

กฎมีไว้แหกครับ!!

“แค่หวง ไม่ได้รัก อย่าคิดไปเอง”

พระเอกหึงหวงโหดจัด ๆ

“คำพูด..ไม่เคลิ้ม แต่การกระทำของฉัน ทำเธอเคลิ้มตลอดนะ..เยิ้มด้วย”

เธอไม่ขยับ ลมหายใจสม่ำเสมอ ความนิ่งงันที่น่าประหลาดใจชวนให้ปลายนิ้วลากต่ำลงมายังต้นคอระหง
นิ่ง...เหมือนคนนอนหลับสนิท
ปลายนิ้วซุกซนคืบคลานไปถึงเนินอกที่มันขยับไหวตามแรงลมหายใจ หากจังหวะนั้นกลับผิดเพี้ยนเพราะปลายนิ้วสัมผัสยอดอกที่มันแข็งขึ้นกว่าเดิม จักรพรรดิไม่อาจดึงมือของตนออกจากความงามนั้นได้ เขาแทบหยุดหายใจเมื่อรู้ว่าเทียนตะวันไม่ได้หลับอย่างที่คิด
เธอเพียงแต่รอ
รอ
รอรสสัมผัสจากเขา...

เมื่อนางเอกเป็นโรคประหลาดที่เรียกว่าลมหลับ กำลังจะบอกชอบคนที่ตัวเองชอบก็ดันไปหลับใส่เขา ส่งผลให้ทำอะไรก็ลำบากในชีวิต แถมเพื่อนสุดที่รักก็ดันมาหนีหายไปทำงานปล่อยให้เธอต้องโดดเดี่ยว แต่ใครจะไปคิดว่าเพื่อนตัวดีจะตามคนที่เธอเกลียดขี้หน้าที่สุดให้มาอยู่ชายคาเดียวกัน!

"กวนตีนมาก ๆ เดี๋ยวโดน..จนจำทางกลับบ้านไม่ถูก ไม่ไปส่งนะเว้ย บอกไว้ก่อน"

เพราะความดื้อรั้นเอาแต่ใจทำให้เธอมาเหยียบที่อิตาลีตามความฝัน ทว่าความหวาดกลัวบวกกับความกล้าอันน้อยนิดทำให้เธอได้พบกับเซเลโน่ ชายหนุ่มที่มีดวงตาดุดันน่ากลัวและมีเสน่ห์จนน่าค้นหา ทว่าเส้นทางรักไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อเธอตกเป็นเชลยของเขาอย่างไม่ได้ตั้งตัว

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ
ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน
ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย
กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง
เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ ‘สมบัติส่วนตัว’


“คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก”
คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทา...

"ชอบนักประเภทที่พูดไม่ฟัง เดี๋ยวจะมัดแขนมัดขาเอาให้เธอหนีไปไหนไม่ได้เลย"

เพราะคำลวงโลกและละครฉากใหญ่ที่จัดขึ้นด้วยถุงเลือดสัตว์โง่ๆ เพียงถุงเดียว ทำให้อติภพ ประธานบริหารหนุ่มผู้หยิ่งยโสและหูเบา ตัดสินใจโยนมนต์มีนา ภรรยาตีทะเบียนที่กำลังอุ้มท้องลูกแฝด ออกไปเผชิญพายุฝนและอุบัติเหตุปางตายกลางถนนอย่างไร้ความปราณี เขาย่ำยีความรักที่บริสุทธิ์ของเธอจนแหลกสลาย เพียงเพื่อปกป้องผู้หญิงแพศยาที่เขาคิดว่าแสนดี
สี่ปีต่อมา มนต์มีนาไม่ได้ตายอย่างที่เขาคิด เธอได้รับการช่วยเหลือจากมหาเศ...

ผมรักแฟนของผมมากแต่กลับถูกที่บ้านบังคับให้แต่งงานทางธุรกิจกับผู้หญิงที่ผมไม่ชอบขี้หน้า
ที่บ้านผมไม่ชอบแฟนผมเพียงเพราะเธอไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลไฮโซ แต่ถึงที่บ้านผมไม่ชอบเธอยังไงผมก็ยังรักเธอมาก ผมเคยวาดฝีนเอาไว้ว่าจะต้องแต่งงานกับเธอมให้ได้ แต่ความฝันต้องพังทลายลงเพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว

"เวลาอยากมีอะไรกับผู้ชายขอแบบนี้เหรอ ?"

(นางเอกเรื่องนี้รุกจีบพระเอกนะคะ)

สมภารไม่มีทางกินไก่วัด แม้เด็กฝึกงานจะสวยดับจิต แต่หนุ่มหล่อพ่อลูกติดจะไม่มีทางปล่อยให้ชีวิตของเขาเสียระบบเพราะเด็กนั่นเป็นอันขาด
แต่น้ำหยดใส่หินทุกวัน หินมันยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคน!

เมื่อร่างกายทั้งคู่ได้หยุดพักจนหายเหนื่อย ชายหนุ่มก็ลงมือทำโทษต่อ เหมือนที่เขาบอกไว้ ว่าคืนนี้เขาจะลงโทษภรรยาคนนี้ทั้งคืน


สิ่งที่เธอกอดไว้คือทะเบียนสมรส ส่วนสิ่งที่ผู้หญิงที่ดีพร้อมทุกอย่างกอดไว้คือหัวใจเขา

“อ๊อย... อูย... อ่าห์”
ใบหน้าของหล่อนบูดเบี้ยว บิดเบ้ไปชั่วขณะ ลำนิ้วของตัวเองพอแก้ขัดได้ก็จริง... แต่ก็ไม่อาจทดแทนได้ดั่งใจปรารถนา
เพราะว่าลึกๆ ลงไปในอารมณ์โหยหา ดาหลารู้ดีว่าช่องทางรักของหล่อนกำลังกระสันหาอะไรที่ใหญ่โตและคับแน่นกว่านิ้วที่ทำได้แค่เขี่ยคลึงเสียบเข้าๆ ออกๆ ไม่อาจเสียดสีให้ร้อนผ่าวไปทั้งโพรงเนื้อดั่งที่หล่อนปรารถนา

ครั้นเมื่อสายตาปะทะเข้ากับขวดโรลออนขนาดเหมาะมือที่วางอยู่หน้ากระ...

1.เพราะว่ารัก(พี่นายนิตา)
พ่อนายขาไปทำงานกลับมาแล้วหรอคะ"
นาย ยืนมองสาวน้อยผมยุ่งเหยิง สวมชุดนอนลายแมวคิตตี้ สีชมพู ยืนอยู่ตรงหน้า
แล้วทรุดนั่งลงกับพื้น น้ำหนึ่งยกมือไห้วอย่างอ้อนน้อม
"พ่อนายขา สวัสดีค่ะ พ่อนายไปทำงานมาเหนื่อยไหมคะ"
คนเป็นพ่อน้ำตาคลอเต็มตา ลูกสาวพ่อ ลูกสาวของพ่อ พ่อมัวแต่ไปโง่เง่าที่ไหนมา
มือของพ่อสั่นจับมือลูกสาวมาวางไว้แนบอก แล้วกอดลูกสาวตัวน้อยไว้แน่น เค้าร้องไห้ออกมาจนได้
" ...

“บัดซบ... ความหยาบคายของนางโลมผู้นี้ มันทำให้ข้าอยากหลั่งความสุขออกมาจนหมดตัว”


“สตรีบอบบางเช่นเจ้า ไม่ควรท้าทายบุรุษ... โดยเฉพาะคนอัปลักษณ์ ทั้งกินมูมมาม และเอาแต่ใจเช่นข้า”
“เฮอะ ข้านิยมเอาชนะผู้อื่น โดยเฉพาะบุรุษที่ชอบยกหางตนเอง!”
เมื่อนางต่อว่าเขาเป็นสุนัข ดวงตาคมส่งประกายวาบหนึ่งขึ้น แล้วท่อนแขนกำยำก็ขยับรัวๆ รั่วตงอวิ๋นตัวสั่น นางซ่านสยิว และไม่อาจเก็...