Rose Forest กุหลาบกลางป่า

Rose Forest กุหลาบกลางป่า

Nanaกะหอยทาก · กำลังอัปเดต · 34.9k คำ

1.2k
ยอดนิยม
1.2k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เธอนั้นแสนโชคดีที่ได้เป็นดอกกุหลาบดอกเล็ก ๆ

ถูกผืนป่าแห่งนี้โอบกอดไว้ จนได้ผลิดอกออกช่อ ชูความงาม

ป่าผืนนี้ หล่อหลอมให้เธอ ได้ลองเติบโต ในสภาพอากาศที่แปรปรวน

ร้อนบ้าง หนาวบ้าง หรือบางครั้งที่ต้องเจอกับพายุฝนโถมกระหน่ำ

แต่สุดท้าย...

พวกเขาก็ผ่านมันมาได้ จนทำให้มีวันนี้

วันที่ได้รับแสงแดดอีกครั้ง...หลังจากพบเจอมรสุมมากมาย


ต้นปี ขอเสนอนิยายคลั่งรักฟิลกู้ด ถิวีชนบท อบอุ่น และน่ารักมาก เป็นเรื่องที่ฮีลใจทุกคนได้อีกเรื่องก็ว่าได้

จากคนแปลกหน้าที่ต้องแต่งงานกัน แต่พอเวลาผ่านไป ความคุ้นเคย ความอบอุ่นที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้กัน ทำให้พวกเขาทั้งคู่ตกหลุมรักกันและกันอย่างไม่รู้ตัว

ตอนยังไม่รู้ว่ารักก็น่ารักมากแล้ว พอรู้ว่ารัก แพะ วัว ไก่ อยากวิ่งชนเพราะหมั่นไส้คนคลั่งรัก

เธอขาชอบข้าวโพดก็ปลูกให้กิน ใครมองหาพระเอกสายคลั่งรักและใจป้ำเปย์เมียฉ่ำ ฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ในอ้อมกอด เพื่อช่วยฮีลใจทุกคนในวันที่เหนื่อยล้าด้วยนะคะ

ใครพร้อมแล้วก็ไปอ่านกันเลย!!!

บท 1

Rose Forest ดอกไม้กลางป่า 1

“นี่พวกแกว่าวิชานี้คนเยอะแปลก ๆ ไหม?”

“ไม่เยอะน่ะสิแปลก ไม่รู้หรือไงว่าวิชานี้ อาจารย์เชิญใครมา”

“ใครอะ?”

“ศิษย์เก่าตัวท็อปที่หาตัวได้ยาก นาน ๆ จะยอมมาเป็นวิทยากรพิเศษให้ทางคณะเลยนะ”

“โห งั้นรีบไปเถอะ ฉันอยากเห็นว่าแล้วเป็นใคร จะหล่อไหมนะ”

“หล่อมาก! รุ่นพี่ฉันเล่าให้ฟัง ไป ๆ เราต้องไปจองที่นั่งด้านหน้ากัน”

เสียงของนักศึกษากลุ่มใหญ่ต่างพูดคุยและให้ความสนใจในเรื่องเดียวกัน นั่นคือ วิทยากรพิเศษ ที่ถูกเชิญมาบรรยายในหัวข้อที่ต้องเรียนในวันนี้ นั่นจึงทำให้นักศึกษาหลายคนรีบเร่งฝีเท้าเข้าไปจับจองที่นั่งในคลาสเรียน รวมถึงฉัน และเพื่อน ๆ อีกสี่คนที่ต้องรีบเข้าไปจับจองเก้าอี้ ไม่ใช่เพราะอยากเจอวิทยากรพิเศษท่านนี้ แต่ที่รีบไปเพราะกลัวจะไม่มีที่นั่งแล้วโดนอาจารย์ประจำวิชาเชิญออกจากห้องน่ะสิ

“โชคดีมาก ไกลจากจอหน่อยแต่ยังพอมองเห็น” ยี่โถ เพื่อนในกลุ่มเดียวกันพึมพำอย่างโล่งอกเมื่อเข้ามาในคลาสเรียนแล้วพบว่ายังมีที่ว่างให้พวกเราทุกคน ส่วนคนที่มาช้าตอนนี้ไม่มีที่นั่งและได้แต่ยืนอยู่รอบ ๆ ห้องกันหมด

“อ้าว มาทำอะไรกันเยอะแยะล่ะ?” เมื่ออาจารย์ประจำวิชาเดินเข้ามาในคลาสเรียนพร้อมกับเอ่ยแซวลูกศิษย์อย่างอารมณ์ดี ตามฉบับอาจารย์ ที่สอนดี สอนสนุก แค่ตัดเอฟที่เก้าสิบ

“โห อาจารย์ครับ พวกผมตั้งใจเรียนครับ” ชายคนหนึ่งในรุ่นหยอกล้อกับอาจารย์จนท่านหลุดเสียงหัวเราะชอบใจ

“ฮ่า ๆ ๆ ไม่ใช่ว่าอยากเจอรุ่นพี่พวกนายหรอกนะ”

“บ๊า ไม่ใช่ครับ พวกเราอยากเรียนกับอาจารย์ครับผม!” ชายคนนั้นยังตอบโต้ เรียกเสียงหัวเราะ รอยยิ้มจากอาจารย์และเพื่อนร่วมรุ่นได้อีกครั้ง

“อาจารย์จะเชื่อก็แล้วกันนะ แต่ตอนนี้ อาจารย์ต้องแสดงความเสียใจกับนักศึกษาที่ไม่มีเก้าอี้นั่งด้วย ถึงแม้จะเปิดให้นักศึกษาต่างคณะเข้าเรียนด้วยได้ แต่ตอนนี้ห้องเต็มแล้วครับ เชิญนักศึกษาที่ไม่มีที่นั่งกลับไปพักผ่อนก่อนนะ” อาจารย์ประจำรายวิชาเชิญด้วยท่าทีสุภาพ นั่นจึงทำให้นักศึกษาชายหญิงหลายคนทยอยเดินออกจากคลาสเรียนด้วยท่าทางเสียดาย

“เกือบไปแล้วไหมล่ะพวกเรา”

“เกือบแล้วจริง ๆ” เพื่อนสนิทในกลุ่มซุบซิบกันเสียงเบา ถึงแม้เราจะเป็นนักศึกษาของคลาสเรียนนี้ แต่หากไม่มีที่นั่งอาจารย์ก็คงจะเชิญออกไปเหมือนกัน

“เอาละ อย่างที่รู้กันว่าหัวข้อที่จะเรียนกันในวัน นี้อาจารย์ได้เชิญวิทยากรพิเศษมาบรรยาย แต่อาจารย์จะยังเป็นคนออกข้อสอบเหมือนเดิมนะ ไม่ต้องดีใจไป เชิญวิทยากรเลยครับ” อาจารย์ผายมือเชิญผู้ชายตัวสูงที่ยืนอยู่ใกล้ประตูคลาสเรียน อีกฝ่ายสวมเสื้อเชิ้ตสีดำเนื้อดี กางเกงสแล็กแบบสุภาพและรองเท้าหนังที่ไม่ได้ดูแก่

“สวัสดีครับ ผมชื่อ พนาวัน ชัยลพชนะ ได้รับเกียรติจากอาจารย์จักรพรรดิให้มาบรรยายหัวข้อ...”

ชายตัวสูงที่ยืนอยู่หน้าคลาสเรียน ยามพูดคุยดูมีเสน่ห์มากจนน่าตกใจ แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้ขาวมากแต่กลับดูสะอาดสะอ้าน ท่าทางดูดี ไม่แปลกใจแล้วล่ะว่าทำไมนักศึกษาสาว ๆ จึงอยากเข้าร่วมฟังการบรรยายในครั้งนี้

เวลาเกือบสองชั่วโมงที่นั่งฟังบรรยายก็ผ่านไปอย่างราบรื่น กระทั่งทุกคนทยอยออกจากคลาสเรียน ฉันกับเพื่อนก็เตรียมจะเดินออกไปเช่นเดียวกัน แต่เนื่องจากคนเยอะมากๆ ทำให้เราต้องทยอยเดินต่อแถวกันเหมือนมดแล้วยังพูดคุยหยอกล้อกับเพื่อนคนอื่น ๆ ด้วยความสนิทสนม

“ตอนบ่ายเรียนกับคุณแม่อีกแล้ว” เบสพึมพำขณะที่กอดแขนฉันไว้อย่างเหนื่อยหน่าย

“ภาวนาให้คุณแม่อารมณ์ดีนะ ไม่งั้นได้ยกคลาสตั้งแต่สิบนาทีแรกแน่” บอลที่เป็นฝาแฝดกับเบสเอ่ยเสริม ฉันยกยิ้มไม่ได้พูดอะไร แต่ดันเป็นเพื่อนในชั้นปีที่เดินอยู่ด้านหน้าหันกลับมามองแล้วแซวออกมาแทน

“แกอย่าพูดได้ไหมบอล พวกฉันเสียวสันหลังอยู่เนี่ย”

“มีสิทธิ์โดนยก” เอ่ยจบทุกคนก็ทำหน้ากลัว ๆ ฉันหลุดหัวเราะเบา ๆ กับท่าทางของเพื่อน ๆ ที่ต่างก็กังวลกับการยกคลาสแบบกะทันหันของคุณแม่ คุณแม่วัยหกสิบที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย บางวันดีท่านก็น่ารัก แต่บางวันแค่นักศึกษาทำปากกาหล่นก็ดุแล้วยกคลาส เรียนมาจะสี่ปีเจอมาทุกรูปแบบแล้วก็ว่าได้

“นั่นไงล่ะ!” จังหวะที่เรากำลังเดินไปที่ลานจอดรถเตรียมไปทานข้าวเที่ยง เสียงของยี่โถก็ร้องขึ้นเสียงดัง

“อะไรยี่โถ?” ซูซี่ถามอย่างไม่เข้าใจ แล้วเดินขยับเข้าไปใกล้ยี่โถ

“คุณแม่ยกคลาสจ้า แยกย้ายไปนอนเถอะงั้น ไม่มีเรียนตั้งสองวัน” ยี่โถบ่นไม่จริงจัง

“งั้นไปกินข้าวด้วยกันก่อน แล้วค่อยแยกย้าย ไปขึ้นรถจ้า” เบสชวนเพื่อนทุกคน นั่นจึงทำให้เราทยอยไปที่รถของตัวเอง ยกเว้นเพียงฉันที่เดินไปกับยี่โถเพื่ออาศัยรถไปทานข้าวและกลับหอพัก ฉันเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่มีรถและขับรถไม่เป็น หมายถึงรถยนต์นะคะ ส่วนรถมอเตอร์ไซค์ฉันขับได้เฉพาะที่ไม่มีเกียร์ส่วนคนสอนก็เพื่อน ๆ ฉันนี่แหละ แปลงเกษตรหลังมหาลัยคือสถานที่หัดขับรถของฉันเมื่อปีก่อนนี่เอง เรียกได้ว่าพุ่มไม้พงหญ้านั้นราบเป็นหน้ากลองเลยก็ว่าได้

“เรียนอีกแค่หนึ่งเทอมก็ต้องออกฝึกงานแล้วอะเร็วมาก” ซูซี่เปรยขึ้นมาเสียงแผ่ว เมื่อเราทุกคนมาถึงร้านอาหารตามสั่งหลังมหาลัยแล้วเรียบร้อย ร้านนี้อร่อยทุกเมนูแต่ไม่ค่อยมีนักศึกษามาทานเท่าไหร่ ทั้งที่ร้านข้าง ๆ มีนักศึกษานั่งกันจนโต๊ะเก้าอี้ไม่พอบริการ ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนไม่มาที่ร้านนี้

“เร็วจริง แต่ก่อนอื่นนะ สอบไฟนอลก่อนเนอะ ตายอย่างเขียดแน่” เบสแซวพร้อมกับทำหน้าจะร้องไห้ แต่พอได้ยินคำว่าสอบไฟนอลฉันก็ท้อรอแล้ว เหนื่อยทุกเทศกาลสอบเลยก็ว่าได้

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

200.4k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

22.1k การดู · เสร็จสิ้น · Fortune_289
เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ

เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

360k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

925.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

286.3k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ดวงใจรักนักรบ

ดวงใจรักนักรบ

193.7k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงดารา-นวินดา
ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโชกโชนเช่นเขา แถมยังมีประวัติที่ไม่น่าจดจำเลยสักนิด เขาคงทำได้เพียงรักแต่ไม่แสดงออก คอยเต๊าะอย่างแอบๆ คอยห่วงอย่างห่างๆ ก็คงสุขใจที่สุดแล้วสำหรับผู้ชายเลวๆ อย่างเขา

Vs

หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

718.6k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
มลทินรักภรรยาไร้ค่า

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

21.7k การดู · กำลังอัปเดต · ปะหนัน
คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

496.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักร้าย Toxic love

พิษรักร้าย Toxic love

89k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"พี่ริก" นินิวเรียกคนที่เข้ามาในห้องเธอ ฉันอยากจะกรี๊ดและกัดลิ้นตัวเองให้ขาด ฉันลืมไปสนิทว่าริกเป็นคนที่เข้าออกคอนโดของเธอได้อย่างง่ายดาย

"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ

"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ

"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ

"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ

"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"

"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

146.3k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ