ร่วมสมัย

เศกภพชะงักเท้าเมื่อเห็นพนักงานเสิร์ฟสาวนั่งหลับบนโซฟา เขาควรไม่สนใจคนกำลังนอนหลับ แค่เดินไปหยิบมือถือที่ลืมมันไว้บนโซฟาตัวที่ตนนั่งอยู่ ซึ่งบังเอิญว่าอยู่ใกล้กับจุดที่เธอนั่งพอดี

‘แค่หยิบแล้วเดินออกไป’

เป็นเรื่องง่ายมาก เนื่องจากมือถือราคาหลายหมื่นของเศกภพไม่ได้ถูกเธอนั่งทับ แต่เหตุใดมิทราบได้ร่างสูงใหญ่ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา เว้นระยะห่างเพียงหนึ่งคืบ

เป็นระยะห่างที่ใกล้กันมาก...ใกล้จนได้กลิ่นหอมจ...

"พี่เคย์...หนูทำขนมมาฝากกินเยอะๆนะทำมาจากใจ จุ๊บๆ"

"ตอนทำใช้มือทำหรือเท้าทำ ทำไมมันเละขนาดนี้"

"ถึงน่าตาจะไม่ดูดีแต่ที่เด็ดอยู่ที่คนทำนะคะ^^"

"ไร้สาระ ไปเรียนไปแล้ว วันนี้ไม่ต้องตามมาที่ผับอีกนะถ้ารู้..โดนดีแน่!"

ในเมื่อเลือกที่จะรักแล้วใครจะอยากโดนเท...

เค้าขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชา ไม่เคยสนใจผู้หญิงที่ไหนเพราะเคยผิดหวังจากความรัก อีกทั้งไม่เคยมองผู้หญิงที่ไหนหากไม่ได้เลือกด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายกลับถูกครอบครัวจับหมั้นกับคนที่เค้าไม่ค่อยชอบขี้หน้าอย่างเธอ
และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของเธอกับเขาที่ต้องมาอยู่ด้วยกันในฐานะคู่หมั้นที่ไม่ได้เริ่มจากความรัก
คนหนึ่งก็เย็นชา อีกคนก็อยากเอาชนะ เหมือนน้ำแข็งกับไฟมาอยู่ด้วยกัน
แล้วไฟอย่างเธอก็จะทำให้น้ำแข็งก้อน...

“ผมทำผู้หญิงท้อง”
พรวด
กาแฟอุ่นๆ หอมกรุ่นในปากพุ่งกลับออกมาแทบจะทันที
“แกว่าอะไรนะ!”
ใบหน้าหล่อเหลาติดเข้มขรึมเป็นนิจก้มต่ำ ก่อนตอบคำถามของพี่ชายบุญธรรมเสียงแผ่ว
“ผมทำผู้หญิงท้อง”
“ทะ ท้อง ผะ ผู้หญิง” ‘หยางเบย์เดน’ ถึงกับสำลักน้ำลายอีกรอบ หลังจากสำลักกาแฟไปแล้วก่อนหน้า
“ฉันอาจจะหูฝาดหรืออาจได้ยินไม่ชัด แกพูดใหม่อีกทีซิ”
‘หลี่ต้าหยาง’ ก้มหน้าถอนหายใจหยาวเหยียดคล้ายทุกข์ในอกกำลังสุมกันเผาไหม้จนหัวใจ...

✦ คำโปรย ✦

ทุกคนคงเคยได้ยินคำว่า ‘ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ’ ใช่ไหม? แต่สำหรับผู้หญิงที่ชื่อ ‘เชอร์รีน’ มันสาหัสกว่านั้นมหาศาล

เส้นทางชีวิตของเธอไม่ใช่แค่ไร้กลีบดอกไม้ละมุน...ทว่ามันเต็มไปด้วยขวากหนามคมกริบที่ทิ่มแทงซ้ำๆ ตลอดทุกย่างก้าว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังต้องจ้ำเท้าเปล่าเดินผ่านเศษความเจ็บปวดเหล่านั้นเพียงลำพัง...ใช่ เพียงลำพังตัวคนเดียว

ในวัยเพียงยี่สิบปี...วัยที่ควรจะได้ใช้ชีวิตและเรียน...

เหยื่อติดเป็ดแล้ว ลลิดาเดินทิ้งสะโพก นวยนาดเข้าห้องน้ำ ทำทีเป็นทำธุระอย่างเชื่องช้า เพื่อรอเวลา ยกข้อมือขึ้นดูเวลา จึงได้เดินออกราวกับไม่มีอะไรทั้งนั้น
ร่างสูงใหญ่ก้าวมาขวางเธอตรงหน้าห้องน้ำหญิง ลลิดาทำทีเบี่ยงตัวหลบ ไม่ได้ใส่ใจผู้ชายตัวสูงใหญ่
“แอนนี่ ชลวี” เขาเอ่ยชื่อที่เห็นในนามบัตร
“คุณรู้จักชื่อฉัน” ร่างเพียวบางสัดส่วนยวนตาชงัก ถอยมาถามชายตัวสูงใหญ่
ฉับไวที่เธอหันมาทางเขา มือใหญ่ดันเธอเข้าไปใ...

#ทาสรักเมียเด็ก
#เตย์มุก
..
"พี่จ่ายค่าเทอมให้ได้นะ ค่ากิน ค่าบ้าน ค่าใช้จ่าย ค่ากระเป๋าแพงๆ รองเท้า เสื้อผ้า พี่จ่ายให้น้องมุกได้หมดเลยนะคะคนสวย"

"สายเปย์จังเลยนะคะคุณเตย์" เธอยิ้มเล็กน้อย

"โอนไวมาก ลองเอาเลขบัญชีหนูมาสิคะ" ลงท้ายคะขาเนี่ยแหละทำผู้หญิงเคลิ้มมานักต่อนักแล้ว

บอกเลยระดับเตย์ไม่มีที่จะจีบใครไม่ติด!
...

#หวงรักเมียเด็กvip
#ตุลย์หลิน
...
ตุลย์

"แต่งงานด้วยก็เพราะอยากช่วยเฉยๆ ไม่ไ...

เข้าห้องผิดชีวิตเปลี่ยน!!!
+++
“เธอเป็นใคร” เขาเอ่ยถามเสียงเข้ม สีหน้าที่รกไปด้วยหนวดเคราและร่างสูงใหญ่ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งทำให้นิรินมีท่าทีหวาดกลัว ร่างบอบบางพยายามดิ้นแต่เขาข่มขู่เสียงเข้มทำให้เธอไม่กล้าดิ้น
“ถ้าเธอดิ้นอีกฉันจะปาดคอเธอซะ” เขานึกครึ้มอกครึ้มใจอยากแกล้งคนขี้กลัว เธอหยุดกึกในขณะที่มือบอบบางถูกกดเอาไว้เหนือศีรษะ
“ตอบคำถามมาเสียดีๆ ห้ามโวยวายกรีดร้องไม่งั้นได้เป็นศพก่อนจะมีคนม...

แค่เมียที่ได้มาง่าย ๆ แต่โคตรทุรนทุรายตอนเธอหายไป!

ลูกคุณหนูเอาแต่ใจพบกับรักแท้ซึ่งเป็นหนุ่มกู้ภัย แต่เขาไม่สนฐานะทั้งเงินทองของเธอแม้แต่น้อย ภารกิจพิชิตหัวใจหนุ่มหล่อจึงเกิดขึ้นฉบับเร่งด่วน!

ยืนเฉยๆ ให้รถเหยียบตีนแล้วได้เจอว่าที่ผัวในอนาคต โอ้ยยย! นี่มันเรียกว่าพรหมลิขิตชัดๆ

'หนูชอบพี่นะ จุ๊กกวู๊ววว หนูจะขายบริษัทของพ่อและยกที่ดินทุกผืนของตระกูลให้พี่หมดเลย!!'

"เป็นเด็กใจง่ายเกินไปหรือเปล่า! ฉันจูบดูดลิ้นยังไม่ขยับขัดขืน...ไร้เดียงสาหรือโง่กัน...

มันมีหลายเหตุผลที่ทำให้เราสามคนได้พานมาพบเจอกัน ไม่รู้ว่าสิ่งนี้เรียกว่าพรมลิขิตหรือเวรกรรมกันแน่

อีกคนรูปหล่อและเพียบพร้อมดั่งเทพบุตร ส่วนอีกคนช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่ว่าเขาหน้าตาไม่ดีหรืออะไร

แต่เขาน่ะ...ทั้งหล่อ ทั้งโหดและโคตรเถื่อน นิสัยแบบนี้เกินที่ฉันจะรับไหวจริงๆ

"เลือกเอาว่าจะมีผัว หรือกินลูกตะกั่ว ยอมไม่ยอมไหนตอบให้ชื่นใจ"
"ขอกินลูกตะกั่วดีกว่า ท่าทางจะอร่อยกว่านายเยอะเลย"
อุ...

“กลิ่นกายคุณมันช่างถูกใจผมจริง ๆ”
“แต่ฉันไม่ถูกใจคุณสักอย่าง”
ถ้ากลิ่นกายของเธอชวนให้ผมคิดถึงขนาดนี้
บางทีเราคงต้องร่วมงานบนเตียงกันสักครั้ง
ในฐานะ ‘ผู้ร่วมงาน’

เพราะอิงอร พี่สาวนักธุรกิจทำเรื่องไว้ด้วยการหักหลัง วิคเตอร์ คิงส์ นักธุรกิจพันล้านแล้วหนีไป คนที่ต้องรับกรรมและเข้ามาทำหน้าที่ชดใช้คือ อิงธาร ครูสาวแสนสวยอ่อนหวานดุจดอกไม้ป่า
เขาแค่คิดจะแก้แค้น แต่ซาตานไร้หัวใจแถมเจ้าอารมณ์อย่างเขากลับไม่ยอมปล่อยดอกไม้ป่ากลีบหวานดอกนี้ให้หลุดมือไปอย่างเด็ดขาด

“ปากดีขนาดนี้... ไม่ต้องฉีดยาชาแล้วมั้งคะ?”

“จะฉีดให้ดีๆ... หรือจะให้ผมจับหมอฉีดแทน?”

ชายหนุ่มเว้นจังหวะ เลื่อนสายตาคมกริบลงมองต่ำอย่างมีความหมายแฝงเร้นอันร้ายกาจ

“...เข็มของผมมันใหญ่กว่าของหมอเยอะนะ”

เรื่องราวของ “จำปา” สาวใช้ผู้เป็นทาสสวาทของ “ชัชวาล” เจ้าของไร่หนุ่มผู้มีชีวิตอันเสเพล ทั้งสองแอบมีความสัมพันธ์กันลับๆมาอย่างยาวนานจนเกิดคำว่า “เบื่อ” แต่เมื่อเขาได้เลือกเข้าพิธีวิวาห์กับเจ้าสาวผู้เพียบพร้อมด้วยฐานะทางสังคม
ทว่า หัวใจเจ้าของไร่หนุ่มกลับว้าวุ่นเมื่อไม่สามารถเขี่ยสาวใช้ออกจากชีวิตได้ เพราะอะไร?
เพราะเขารักสาวใช้ใจง่ายคนนั้นน่ะหรือ? เป็นไปไม่ได้!!

จุดเริ่มต้นของเรา เกิดจากความไม่บังเอิญ แต่กลับกลายเป็นความยุ่งเหยิงที่ตามมา ทันทีที่เขาเจอกับหญิงสาวรุ่นลูก

"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"

เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"

ใครก็รู้ว่าลูกแม่ค้าส้มตำสุดแซ่บอย่าง 'นุ่มนิ่ม'
แอบชอบ 'เฮียเล้ง' เจ้าของอู่ซ่อมรถท้ายซอย

'ถ้าลีลาดีถึงใจ จะเบิ้นให้มิดด้าม เอ้ย! มิดไมล์ แต่ขอเตือนไว้ก่อน ว่าเฮียเป็นผู้ชายพันธุ์แย่..แย่เน็ดๆ'

'หินไปเรียนต่อนะ เรียนจบแล้วกลับมาแต่งงานกัน'
แล้วจุดเริ่มต้นความรักของเขากับผู้หญิงอีกคนมันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน...

‘พี่ไม่ได้รักเธอ...ไม่เคยรัก’
ทุกคนต้องการผลักไสเธอไปให้พ้นทาง
แล้วจุดเริ่มต้นความรักของเขา มันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหน...

‘ลูกหิน’ ลูกสาวคนเดียวของเจ้าสัวธุรกิจวัสดุก่อสร้างพันล้านในจังหวัดสระบุรี
หญิงสาวที่พ่อใช้แค่เงินเลี้ยงดู นิสัยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้

‘ฉัตรฉาย’ ทายาทเจ...

"หน้าโหลแบบมึง ถ้าได้กูเป็นพ่อหล่อไปแล้วไอ้หนู" คนที่ยืนมองอยู่ทางด้านหลังได้แต่เข่นเขี้ยว เพราะไอ้คนที่ยืนว่าเด็กหน้าโหลก็ถอดแบบจากมันมาทุกกระเบียดนิ้ว ทว่าคนพูดดันโง่บรมนี่สิ หอบลูกหนีสามีเจ้าพ่อ

......

หลังจากหนีออกจากอ้อมอกไอ้เจ้าพ่อเฮงซวยนั่นพร้อมลูกในท้องที่เก็บเป็นความลับได้เพียงสามปี คิดว่าคนแบบนั้นจะไม่สนใจคนต้อยต่ำแบบเขา แต่ทว่าเขาคิดผิดเพราะในตอนนี้อีกฝ่ายดันมายืนขวางหน้าประตูห้องพร้...

“จะไม่ทักทายผมหน่อยเหรอ”ภูวดลพูดออกไปแล้วขยับไปขวางหน้าสาวสวย
“ขอโทษนะคะ ฉันไม่รู้จักคุณ”มุขลดาเดินเลี่ยงมาอีกทาง แต่ก็ถูกขวางไว้ตามเคย
“ไม่รู้จัก แต่เรา....”ภูวดลพูดออกไปด้วยท่าทางยียวน เว้นคำไว้เพื่อให้สาวสวยคิดภาพเอาเอง ระหว่างที่สาวสวยกำลังคิด เค้าก็ถือโอกาสมองสำรวจสาวสวยตรงหน้าด้วยสายตาหลงไหล เธอจะเหมือนกับแฟนเก่าของเค้าจนแทบจะแยกไม่ออก
“คุณพูดเรื่องอะไรคะ ฉันไม่เห็นเข้าใจ”มุขลดายิ้มกลบเกลื่...